Szanowna Pani Aleksandro! Przynosi nam Pani szczęście! Mimo że Zespół Pomocy Wzajemnej troszkę się kurczy, dobry los zrządził, iż nareszcie mamy siedzibę, gdzie pięknie, komfortowo można pobyć oraz działać. Stało się to za przyczyną przeuroczych sióstr sercanek, w centrum Krakowa, które przyjęły nas pod swoje opiekuńcze skrzydła, a prowadzą one Dzienny Dom Seniora (otwarty w godzinach 10-16). Kłopot w pewnym stopniu sprawiają nam dojazdy, np. z Nowej Huty czy Bronowic. Może ktoś zdecyduje się okazać nam swą życzliwość (towarzyszyć w dojazdach lub podrzucić samochodem, nie codziennie, i dotyczy to 2 osób), a i zechce może skorzystać z pobytu w naszym gronie?
Kontakt z nami: (12) 641-50-15, a i siostry sercanki zapraszają.
Cecylia z Krakowa
PS Z rozmów, które przeprowadziłam, prawie każdy zgłaszał uwagi w związku z długim oczekiwaniem na odpowiedź po anonsach w „Niedzieli”. Sondaż ten podpowiada, że zamieszczany numer telefonu kontaktowego przy danych anonsach usprawniłby pracę redakcji (chodzi o osoby, które sobie tego życzą). Cecylia z Krakowa
Ciekawa jest propozycja Pani Cecylii w sprawie podawania swoich numerów telefonów dla szybszego kontaktu. Pozostawiam Czytelnikom do ich decyzji, czy życzą sobie Państwo, by czasami podawać ich numery telefonów w ofertach do korespondencji. Obecnie telefony komórkowe są na tyle anonimowe, że nie zdradzają, skąd się dzwoni. Moglibyśmy więc podawać je niecierpliwym. Ale tylko na wyraźne życzenie na piśmie i obok podawania adresu do naszej wiadomości.
Życzymy Zespołowi Wzajemnej Pomocy wszystkiego najlepszego! I cieszymy się, że znalazł swoje miejsce na ziemi. Dobre miejsce, bo przy osobach konsekrowanych. Zawsze to bliżej Pana Boga. Co w starszym wieku jest naturalne, a o czym nie zawsze pamiętamy.
Zapraszam do słuchania „Familijnej Jedynki” - niedzielnej audycji Redakcji Katolickiej w Programie I Polskiego Radia (godz. 6-9), gdzie w „Kochanym życiu” w niektóre niedziele odpowiadam na listy.
Po raz kolejny rozpoczynamy naszą majową, 31-dniową drogę śpiewając Litanię loretańską. Czynimy to w czasie szczególnym. Cała rodzina franciszkańska żyje dziś wielkim Jubileuszem – obchodzimy 800-lecie przejścia do nieba św. Franciszka z Asyżu. Przez najbliższe 31 dni chcemy pielgrzymować śladami Maryi, którą Biedaczyna z Asyżu nazywał „Dziewicą uczynioną Kościołem” i którą darzył niewypowiedzianą miłością.
Choć od chwili, gdy Biedaczyna z Asyżu zakończył swoją ziemską wędrówkę, minęło osiem wieków, jego duchowa rodzina wciąż tętni życiem. To wielkie drzewo wiary, na które składają się liczne zgromadzenia żeńskie oraz męskie, wśród których na szczególną uwagę zasługują Ojcowie Franciszkanie, Kapucyni i Bernardyni. Choć różnią się habitami czy historią, wszystkich łączy jedno: seraficka miłość do Boga i synowskie oddanie Maryi.
W miejscu, gdzie rzeka Huczwa malowniczo meandruje wśród zieleni, a wschodnie słońce najwcześniej wita granice Rzeczypospolitej, leży Hrubieszów. To najdalej wysunięte na wschód miasto Polski stało się godnym domem dla jednego z najbardziej niezwykłych wizerunków Maryi. Opiekę nad nim sprawują duchowi synowie św. Franciszka – Ojcowie Bernardyni, którzy przybyli do tutejszego kościółka w 2002 roku, odpowiadając na zaproszenie ówczesnego biskupa zamojsko-lubaczowskiego, Jana Śrutwy.
Historia wizerunku Matki Bożej Sokalskiej jest spleciona z cudami od samego początku. Sięga XIV wieku i postaci litewskiego malarza Jakuba Wężyka. Pobożne podanie głosi, że artysta, będąc zupełnie niewidomym, podjął się nadludzkiego trudu skopiowania Madonny Jasnogórskiej. Gdy trwały prace, stała się rzecz niezwykła – w jego pracowni odnaleziono obraz wykończony ręką anioła. Tak powstała „Sokalska Pani”, która wkrótce trafiła na kresy, do miasta założonego przez księcia Siemowita IV, słynącego z królewskich sokołów.
Kapłani zgromadzeni w katedrze podczas Mszy świętej żałobnej za śp. ks. Pawła Traczykowskiego.
W samo południe 1 maja katedra św. Stanisława i św. Wacława w Świdnicy wypełniła się modlitwą i ciszą. Setki wiernych, dziesiątki kapłanów oraz duchowieństwo diecezji żegnało śp. ks. Pawła Traczykowskiego.
Żałobnej Eucharystii przewodniczył bp Ignacy Dec, który we wstępie do liturgii podkreślił intencję modlitwy zgromadzonego Kościoła. – Chcemy w tej Eucharystii podziękować Bogu za dar tego kapłana, który służył Bogu i Kościołowi w naszej diecezji od siedemnastu lat, w tym od dziewięciu lat w tej katedralnej parafii. Podziękujemy za dobro, które Bóg przekazał ludziom przez jego życiową, szczególnie kapłańską posługę – podkreślił biskup senior.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
