Reklama

Ślad Nobla

Niedziela Ogólnopolska 50/2007, str. 18

W tym gmachu wręczana jest literacka Nagroda Nobla
Lidia Dudkiewicz

W tym gmachu wręczana jest literacka Nagroda Nobla<br>Lidia Dudkiewicz

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Najsłynniejszym Szwedem, obok reżysera filmowego Ingmara Bergmana i pisarki książek dla dzieci Astrid Lindgren, jest Albert Nobel (1833-96), chemik i przemysłowiec, który wynalazł dynamit, co stało się podstawą nowoczesnego przemysłu zbrojeniowego, ale również rozbudowy szwedzkich miast, często położonych na skałach. Użycie dynamitu bowiem sprawiło, że można było przedrzeć się przez skały, budować tunele, również sztokholmskie metro. Światową sławę Nobel zyskał po śmierci jako fundator nagrody nazwanej jego imieniem. Od 1901 r. największe osiągnięcia dla ludzkości w różnych dziedzinach nauki oraz w działalności na rzecz pokoju honorowane są nagrodami pieniężnymi w wysokości 10 mln koron szwedzkich (1,1 mln euro). Laureat otrzymuje też dyplom i medal. Nagroda wręczana jest zawsze 10 grudnia. Ogłoszenie nazwisk laureatów w dziedzinie fizyki, chemii, fizjologii i medycyny odbywa się w Konserthuset - w Królewskiej Filharmonii Sztokholmskiej, a literacka Nagroda Nobla jest ogłaszana przez Szwedzką Akademię Literatury i wręczana na starym mieście w Sztokholmie, w budynku, w którym mieści się Muzeum Nobla. Laureat nagrody jest zawsze zapraszany przez króla Szwecji na uroczysty obiad. Od 1969 r. Bank Szwedzki przyznaje Nagrodę Nobla w dziedzinie ekonomii. Laureata pokojowej Nagrody Nobla ogłasza się tego samego dnia w ratuszu w Oslo w Norwegii.

(L.D.)

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2007-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Leon XIV radzi starszym księżom, jak radzić sobie z samotnością

2026-02-26 08:16

[ TEMATY ]

kapłani

Leon XIV

Vatican Media

Kapłani powinni od młodości przygotowywać się na to, że w starości nie będą mogli być tak aktywni, aby umieć ofiarować Bogu chwile samotności – wskazał Leon XIV w odpowiedzi na pytanie jednego ze starszych kapłanów, jak księża mają radzić sobie z samotnością i chorobą. Zachęcił młodszych kapłanów, by towarzyszyli starszym.

Co mogą czynić starsi księża, aby po latach aktywności nie czuć się na emeryturze lub w chorobie samotni i izolowani – zapytał jeden z rzymskich księży Papieża Leona XIV, podczas audiencji u Ojca Świętego. Dodał, że ze swego doświadczenia jako osoby starszej od Papieża wie, że wielu starszych księży odczuwa samotność po życiu całkowicie poświęconym Ewangelii i Kościołowi. „Po tak wielu spotkaniach z ludźmi, tak wiele samotności. Wielu dotkniętych chorobą musiało wycofać się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego” – mówił ksiądz. I zapytał, jakie sugestie może Papież przekazać tym kapłanom, a także jak kapłani starsi mogą pomagać młodszym w głoszeniu z pasją Słowa Bożego.
CZYTAJ DALEJ

Nasza dobroć ma wypływać z tego, że sami żyjemy z dobroci Boga

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Mt 7, 7-12.

Czwartek, 26 lutego. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

Rozważanie Wielkopostne: Przez śmierć ku życiu

2026-02-26 10:04

[ TEMATY ]

Wielki Post

rozważania

Adobe Stock

Przychodzi zawsze nagle, niespodziewanie, z zaskoczenia i jakby za wcześnie. Nie zapraszana, a jednak nieustannie wkrada się w nasze codzienne życie. Nikt jej nie szuka, większość jej unika, nie chce o niej rozmawiać. Odsuwa się ją na margines, jakby można było o niej zapomnieć. A ona ciągle powraca, przypomina o sobie. Przeciwniczka życia. Czasem przychodzi powoli, jakby chciała przygotować, dać czas, oswoić. Próbujemy się z nią jakoś ułożyć, pogodzić, a nawet ją uosobić, jakby można było wejść z nią w dialog, coś jeszcze wynegocjować. A przecież z każdym dniem jesteśmy jej bliżsi. Towarzyszy nam od urodzenia. Pojawia się na horyzoncie wtedy, gdy wydaje się, że można by jeszcze żyć. Jakby stała gdzieś za rogiem, skrywająca się na ulicach miast i wsi. Jakby czeka na szpitalnych korytarzach. Zabiera radość, nadzieję, rozrywa miłość. Pozostawia ból, żal, samotność i pustkę. Wpisana w ludzkie życie, pozostaje jednak w nieświadomości. Wspólne chwile zapisują się w pamięci, na kartach fotografii i albumów. Pozostaje pustka, której niczym nie da się zapełnić. Dotyka tego, kto odchodzi i tych, którzy zostają.

ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 25 marca 2026; Rok A, II
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję