Aby nawiązać kontakt z osobami ogłaszającymi się w tej rubryce, należy napisać do nich list, zaznaczyć numer ogłoszenia, a redakcja przekaże go wskazanej osobie.
3921. Czytelniczka z Warszawy Mam 37 lat, wykształcenie średnie, ciekawą pracę. Osiem lat temu zmarł mój mąż, jestem wdową z dwójką dzieci w wieku szkolnym. Życie nauczyło mnie pokory. Teraz dziękuję Bogu za każdy przeżyty dzień i cieszę się małymi radościami. Doceniam ludzi uczciwych, szczerych, religijnych. Żadne dobra materialne nie zastąpią drugiego człowieka. Z nadzieją oczekuję na listy od ludzi samotnych, chętnie poznam bratnie dusze.
3922. Czytelniczka z woj. świętokrzyskiego Mam 25 lat, jestem studentką studiów zaocznych. „Człowiek nie potrzebuje lustra, które odzwierciedla jego przeżycia, lecz przyjaciela, który pomaga zrozumieć i pokochać samego siebie”. Jeśli tak uważasz, to proszę, zostań moim przyjacielem. Zapraszam do korespondencji, zwłaszcza rówieśników z woj. świętokrzyskiego.
3923. Czytelniczka z Białegostoku Mam 64 lata. Jestem osobą wierzącą, spokojną, szczerą i bardzo wrażliwą na cudzą krzywdę. Lubię ludzi oraz przyrodę, zwierzęta, muzykę, spacery i rozwiązywanie krzyżówek. Dokucza mi samotność, dlatego bardzo chciałabym znaleźć przyjaciół.
3924. Katarzyna z Łodzi Mam 28 lat, średnie wykształcenie. Jestem osobą z natury pogodną, ale często dokucza mi samotność. Fascynuje mnie piękno przyrody, lubię spacery i podróże. Kocham taniec towarzyski. Pragnę poznać bratnie dusze, które tak jak ja cenią wartości chrześcijańskie, wiedzą, co to uczciwość, szczerość i dobroć serca. Mam nadzieję, że tą drogą odnajdę prawdziwych przyjaciół.
3925. Jadwiga Mam 65 lat, jestem wdową, praktykującą katoliczką. Czuję się samotna i dlatego pragnę nawiązać kontakt z ludźmi w moim wieku. Może w ten sposób znajdę prawdziwą przyjaźń, bo czytelnicy „Niedzieli” czują się ze sobą związani więzami zrozumienia, życzliwości i uczciwości. Czekam na listy z Warszawy i bliskich okolic.
Krzyż nie jest znakiem przegranej. Jest znakiem miłości, która poszła do końca. To na nim Chrystus oddał swoje życie za każdego człowieka. Dlatego 14 września Kościół zatrzymuje się przy tajemnicy Krzyża i przypomina, że to, co po ludzku wygląda na klęskę, w Chrystusie może stać się drogą do życia. Przez dziewięć dni chcemy przybliżać się do Krzyża nie tylko myślą, ale przede wszystkim własnym życiem. Każdego dnia zatrzymamy się przy innej tajemnicy: miłości, cierpieniu, przebaczeniu, nadziei, samotności, wierze, wspólnocie i zaufaniu.
Zacznijmy tę modlitwę 5 września, aby 14 września stanąć razem pod Krzyżem Chrystusa.
Przebaczyć nie znaczy tyle, co nic nie powiedzieć, przemilczeć, znieść wyrządzoną sobie krzywdę, przecierpieć, wziąć na siebie krzyż niesprawiedliwości i nieść go bez otwierania ust. Nie tego oczekuje od nas Bóg.
Jezus powiedział do swoich uczniów: Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać. Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».
Przebaczenie jest niezbędne, bo bez niego nie sposób żyć w pokoju – mówił Leon XIV przed modlitwą Anioł Pański. Papież przestrzegł, że oskarżenia, urazy i pragnienie zemsty niszczą relacje, rozbijają rodziny i rozpętują wojny. „Tylko przebaczenie wyzwala i na nowo przynosi światło” – podkreślił.
W rozważaniu przed niedzielną modlitwą Anioł Pański Leon XIV nawiązał do pytania, które Piotr stawia Jezusowi w Ewangelii:
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
