Publikujemy treść wystąpienia Sekretarza ds. relacji Stolicy Apostolskiej z państwami abp. Paula Gallaghera podczas konferencji prasowej po spotkaniu z Ministrem Spraw Zagranicznych Dmytro Kułebą:

Przybyłem do Kijowa na zaproszenie J.E. Pana Dmytro Kułeby, Ministra Spraw Zagranicznych, któremu składam najszczersze podziękowania. Wizyta ta planowana była już od dłuższego czasu, jednak kilka przeszkód, zwłaszcza natury zdrowotnej, w trakcie [pandemii - przyp. KAI] COVID, uniemożliwiało ją.

W czasach pokoju głównym przedmiotem wizyty byłyby pozytywne aspekty bilateralnych relacji pomiędzy Stolicą Apostolską a Ukrainą, zwłaszcza że trwający rok 2022 wyznacza 300-lecie naszych stosunków dyplomatycznych. Nawiązane 8 lutego 1992 r., nasze Relacje przebiegały pozytywnie przez cały ten czas, ale też stawały się coraz bardziej intensywne, zwłaszcza w ostatniej dekadzie. Ograniczając się w tym momencie do kilku ostatnich lat, chciałbym podkreślić, że Stolica Apostolska spogląda na nie z wielką satysfakcją, a odznaczały się one wzajemnym zaufaniem i zrozumieniem. Regularne wzajemne wizyty na wysokim szczeblu, takie jak wizyta Prezydenta Wołodymyra Zełeńskiego 8 lutego 2020 r. i p. Denysa Szymhala 25 marca 2021 r., jak również [wizyta - przyp. KAI] J.E. kard. Sekretarza Stanu Pietro Parolina, w tej stolicy w dn. 23-25 sierpnia 2021 r.z okazji 30-lecia niepodległości Ukrainy są tego wymownym dowodem.

Oprócz tych wizyt, jest też wymiana listów i rozmów telefonicznych pomiędzy Ojcem Świętym a Prezydentem Zełeńskim, która nabrała jeszcze większego znaczenia w smutnym kontekście wojny w Donbasie w ostatnich kilku latach i obecnego konfliktu na szeroką skalę na Ukrainie.

Moja wizyta ma na celu okazanie bliskości Stolicy Apostolskiej i Papieża Franciszka wobec narodu ukraińskiego, zwłaszcza w kontekście agresji Rosji przeciwko Ukrainie. I zapewniam Państwa, że zarówno Ojciec Święty, jak i jego najbliżsi współpracownicy, w tym także ja, ogromnie cierpią z powodu wielu śmierci, wszelkiego rodzaju przemocy, niszczenia miast i infrakstruktur, rozdzielenia tak wielu rodzin i milionów osób przesiedlonych oraz uchodźców.

Dochodzi do tego to, co moglibyśmy nazwać "ograniczeniem" naszych ludzkich starań znalezienia natychmiastowych sposobów zakończenia tego pozbawionego sensu konfliktu. Wiara w Boga i w ludzkość przymusza nas jednak do bycia wytrwałymi w dążeniu do pokoju poprzez modlitwę, słowa i uczynki i do tego, abyśmy nie poddawali się przedwcześnie wobec ogromnych wyzwań. Moja wizyta jest kontynuacją szczególnej uwagi Ojca Świętego wobec Ukrainy, którą okazał, wysyłając swego Jałmużnika kard. Konrada Krajewskiego i kard. Michaela Czernego, prefekta Dykasterii ds. Służby na rzecz Integralnego Rozwoju Ludzkiego [tłumaczenie nazwy Dykasterii ds. Promocji Integralnego Rodzaju Ludzkiego, wg nowej Konstytucji Apostolskiej Praedicate Evangelium, zgodne z używaną już wcześniej nazwą włoską - przyp. KAI].

Dzisiejsze spotkanie z J.E. Ministrem Kułebą oraz innymi przedstawicielami władz Narodu na szczeblach miejskim i rzadowym, podobnie jak spotkanie z niektórymi Przedstawicielami Religijnymi i tymi, szczególnie ciężko doświadczonymi przez [trwający - przyp. KAI] konflikt, pozwalają mi dotykać ran ukraińskiego narodu, i usłyszeć jego żarliwe błaganie o pokój. Dziś rano odwiedziłem trzy spośród najbardziej umęczonych miejscowości: Vorzel, Buczę oraz Irpień. Z drugiej zaś strony zakończone przed chwilą spotkanie z Ministrem pozwoliło nam skupić uwagę na sytuacji Narodu, kiedy koncentrujemy się na przywróceniu pokoju.

W odniesieniu do tego ostatniego, Stolica Apostolska ponawia zapewnienie, tak jak zawsze to czyniła, o swojej gotowości do wsparcia prawdziwego procesu negocjacji, upatrując w nim właściwej drogi ku sprawiedliwemu i trwałemu rozwiązaniu.

Na koniec, podczas gdy zatroskani oczekujemy czasów pokoju, dzięki obecności i działaniu Kościół Grecko i Rzymskokatolickiego, podobnie jak związanych z nimi instytucji, takich jak Caritas, i w harmonii z wysiłkami innych Kościołów i organizacji religijnych, podejmowane są wysiłki, by wychodzić naprzeciw duchowym i materialnym potrzebom ludności, zarówno tym pilnym, jak i długotrwałym.

Podsumowując, zapewniam ponownie o mojej wdzięczności wobec władz ukraińskich, a także składam serdeczne podziękowania Kościołowi katolickiemu oraz innym kościołom i organizacjom religijnym, dziękując za ich zaangażowanie na rzecz pokoju i solidarności, trwając w nadziei, że znajdą wsparcie, którego tak rozpaczliwie potrzebują oraz, że wspólne wysiłki całego świata położą wkrótce kres zniszczeniu i śmierci. Dziękuję za waszą serdeczną uwagę.