Rodzina, przyjaciele, przedstawiciele władz miasta oraz zielonogórzanie przybyli 14 września do Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Zielonej Górze, aby razem z Michałem Kaziowem świętować jego 75. urodziny. Jubileusz był podwójny, bo pisarz, felietonista, znawca radia, człowiek kultury obchodził także rocznicę 50 lat pracy twórczej.

Benefis Michała Kaziowa w Sali Dębowej Biblioteki rozpoczął się Sesją Jubileuszową, podczas której wystąpili dr Małgorzata Czerwińska, dr Małgorzata Mikołajczak (obie z Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Zielonej Górze) oraz poeta i krytyk Czesław Sobkowiak. Referaty miały przybliżyć i zaprezentować twórczość pisarza. I tak dr M. Czerwińska w odczycie "Słowa, które leczą" zwróciła uwagę na terapeutyczne właściwości twórczości M. Kaziowa. "Autentyzm przeżyć zawarty w książce Gdy moim oczom pozwala doprowadzić pacjenta do przekonania, że, jak powiedziała Halina Lubicz, nie widzieć to jeszcze nie jest największe nieszczęście" . Książka przedstawia bowiem proces przystosowywania się pisarza po utracie wzroku do rzeczywistości. "Twórczość Michała Kaziowa pozwala wyrwać człowieka z dna rozpaczy" - mówiła dr M. Czerwińska. Spostrzeżeniami na temat bibliografii bohatera wieczoru dzielił się ze zgromadzonymi Czesław Sobkowiak w referacie "Z ciemności wyzwolenie do światła" . Z kolei dr M. Mikołajczak skupiła się na felietonach Michała Kaziowa, których przez ponad 30 lat napisał około 900. Felieton to główny gatunek literacki uprawiany przez jubilata, pod jego piórem staje się, na co zwróciła uwagę prelegentka, typem literatury mądrościowej. " Ważne są w nim oraz w całej twórczości pisarza, wartości takie, jak Prawda, Dobro, Wiara" - podkreśliła dr M. Mikołajczak.

Benefisowi Michała Kaziowa towarzyszyła promocja jego najnowszego tomu opowiadań Pod tęczą - chronologicznie ułożonej spowiedzi autora, a także księgi jubileuszowej Wywiedzione z losu, w której znajdują się wygłoszone referaty, fragmenty książek pisarza, wywiad z nim, opowiadania, wiersze oraz listy od czytelników.

Po części związanej z twórczością, Janusz Koniusz przybliżył postać Michała Kaziowa jako człowieka. Zadanie miał o tyle ułatwione, że od wielu lat jest jego przyjacielem. Jubilat, siedząc na iście królewskim tronie, opowiadał o spotkaniu z Władysławem Broniewskim, o swoim wyobrażeniu świata, o snach. "Gdybym nawet posiadał wszystkie zmysły, to chciałbym, aby stopiły się one w jeden: zmysł czytania w sercach" - wyznał. Później były życzenia, kwiaty, krótki koncert fortepianowy. Bohater spotkania przez cały czas tryskał humorem.

Michał Kaziów urodził się 13 września 1925 r. w Koropcu nad Dniestrem, koło Stanisławowa. W 1945 r. w wyniku działań wojennych ( obrona portu rzecznego we Wrocławiu) stracił ręce i wzrok. Po wojnie spotkał aktorkę Halinę Lubicz, która pomogła mu w opanowaniu alfabetu Breille´a. Skończył liceum, potem studia. Doktoryzował się w 1972 r. rozprawą "Z zagadnień estetyki oryginalnego słuchowiska". Biografia Michała Kaziowa jest tak bogata, że wydarzeniami z jego życia można by obdzielić kilka osób. Sam pisarz dzielił się nią, a szczególnie doświadczeniem kalectwa z czytelnikami w autobiograficznej książce Gdy moim oczom wydanej w 1985 r. Jego pięćdziesięcioletni dorobek literacki jest bogaty i różnorodny. Składają się na niego powieści, felietony, monografie, opowiadania, recenzje oraz prace naukowe. Jubilat współpracuje również z Aspektami, w których ukazuje się cykl felietonów Słuchokrąg.

Spotkaniu towarzyszyła wystawa w holu Biblioteki "Wywiedzione z losu" poświęcona postaci Michała Kaziowa. Zobaczyć można było zdjęcia pisarza, jego książki i felietony, a także liczne publikacje o nim.