Reklama

Jubileusz życia pokornego

Niedziela łódzka 24/2002

S. Rafała Saar ze Zgromadzenia Urszulanek SJK obchodzi w roku bieżącym piękny i niezwykły jubileusz 75 lat życia zakonnego. Jest wciąż aktywną, młodą duchem osobą, która większość swego posługiwania związała z dziećmi, w niewielkiej miejscowości Kazimierz k. Lutomierska w archidiecezji łódzkiej.

W domu przy ul. Czerwonej

Całe 92-letnie życie s. Rafały Saar związane jest z Łodzią. W tym mieście urodziła się i spędziła dzieciństwo w robotniczej rodzinie. Była otoczona miłością, ale wychowana według surowych zasad, w duchu posłuszeństwa. Z rodzicami i rodzeństwem chodziła do swojego parafialnego kościoła pw. Przemienienia Pańskiego. Jako kilkunastoletnia dziewczyna poznała Siostry Urszulanki. Ich dom zakonny przy ul. Czerwonej był wówczas przystanią dla młodzieży żeńskiej. Często przybiegała tu także Helenka Saar, by pomagać siostrom w różnych pracach, przygotowaniach świąt czy uroczystości. Spotkania z działalnością Urszulanek, ich ewangelicznym entuzjazmem, obudziły w sercu Helenki pragnienie zostania jedną z sióstr. Rodzice byli początkowo zdecydowanie przeciwni, jakby nie dowierzali powołaniu córki. Po roku oczekiwania udzielili zgody. W wyznaczonym dniu 13 kwietnia, w Wielką Środę w roku 1927 odprowadzili Helenkę do domu przy ul. Czerwonej. Matka spotkała się z przełożoną Anielą Łozińską, by powierzyć jej troskę nad swym dzieckiem. Powiedziała, że teraz Siostra Przełożona zostanie jej matką. Jeszcze tylko rodzicielskie błogosławieństwo i odeszli. Helenka została. Odbyła dwuletni okres postulatu i nowicjat, złożyła pierwsze śluby i już jako s. Rałała, urszulanka Serca Jezusa Konającego podjęła pierwszą pracę w sierocińcu " Juvenat" w Arturówku.

Matuchna

Postać bł. matki Urszuli Ledóchowskiej (1865-1939) jest bliska wszystkim siostrom ze zgromadzenia, które założyła, ale zupełnie wyjątkowym szacunkiem i miłością otaczana jest przez te osoby, które miały okazję znać ją za życia. Do tego, z roku na rok mniej licznego grona, należy s. Rafała, która zawsze nazywa bł. Matkę Urszulę matuchną, a twarz Siostry promienieje miłością, gdy wspomina częste odwiedziny Założycielki w domu przy ul. Czerwonej. Wówczas młode siostry dosłownie śledziły każdy krok Matki Urszuli, łowiły każde słowo i pragnęły jej obecności. Matka odwzajemniała te pragnienia i mimo licznych odpowiedzialnych i trudnych zajęć znajdowała czas, by w refektarzu po posiłkach opowiadać siostrom o nowych planach i zamierzeniach, dzielić się sercem pełnym miłości do Boga i do ludzi. Były to lata, gdy wspaniale rozwijała się w Łodzi Krucjata Eucharystyczna, powstawały nowe domy i nowe dzieła Zgromadzenia, nie tylko w Polsce. Także s. Rafała była o krok od wyjazdu do Francji czy Peru, ale ostatecznie jej miejscem na ziemi okazał się niedaleki od miejsca urodzenia Kazimierz nad Nerem.

Kazimierz i dzieci

Reklama

Dom został zakupiony tutaj na początku lat 20. przez Matkę Urszulę, z przeznaczeniem na centrum wypoczynkowo-formacyjne dla animatorek i dzieci z Krucjaty Eucharystycznej. Starsi mieszkańcy Kazimierza wspominają do dziś radosne wakacje dzieci pod opieką sióstr i katechetek. W 1941 r. do Kazimierza także przyjechały dzieci, ale w mniej radosnych okolicznościach. Po likwidacji sierocińca w Arturówku tutaj schroniło się kilkadziesiąt maluchów z s. Rafałą i kilkoma innymi opiekunkami w szarych habitach. Na kilka zaledwie miesięcy, ponieważ wkrótce Niemcy zabrali sieroty, a siostry skierowali do obozu w Bojanowie. W obozie s. Rafała zachorowała ciężko na gruźlicę, zwolniona udała się do rodziny, a po podleczeniu do zakonnej placówki w Milanówku, stamtąd przyjechała ponownie do Kazimierza w 1945 r., tym razem z grupą dzieci z Powstania Warszawskiego. Przyjechała, by pozostać do dziś. W ciągu minionych 57 lat nigdy nie opuszczała Kazimierza na dłużej. Ani Kazimierza, ani dzieci. Zawsze była z dziećmi - z sierotami, z głęboko upośledzonymi chłopcami, z małymi parafianami w scholi, w jasełkach, w asyście. Nic więc dziwnego, że niezwykły i piękny jubileusz 75 lat życia zakonnego s. Rafały Saar stał się świętem całej parafii.

Trzy niedziele jubileuszu

Najpierw przyjechali wychowankowie, także ci jeszcze żyjący, z wojennego sierocińca. Jeden z nich Mieczysław Radosławski, który przebywał w Kazimierzu jako zaledwie 4,5-letni brzdąc, od lat zajmuje się odszukiwaniem po Polsce pozostałych sierot z tamtych lat, gromadzi ich i wspomaga w zdobywaniu zapomóg i odszkodowań za lata okupacji. Udziela także pomocy siostrom, pielęgnując w sercu głęboką wdzięczność za okazaną miłość. Nie mogło więc zabraknąć p. Radosławskiego i innych wychowanków na jubileuszu s. Rafały w niedzielę 7 kwietnia 2002 r.

W kolejną niedzielę 14 kwietnia br. w odświętnie przystrojonym kościele parafialnym w Kazimierzu miała miejsce dziękczynna Msza św. z udziałem kapłanów pochodzących z tej parafii, sióstr urszulanek i przybyłych wiernych. Proboszcz miejsca - ks. Stanisław Dwornik osobiście zaangażował się w przygotowanie doniosłego jubileuszu. Przeczytał także podczas Mszy św. list gratulacyjny od abp. Władysława Ziółka, w którym Pasterz Kościoła łódzkiego napisał m.in. słowa szczególnie poruszające serce s. Rafały: "Jubileusz Siostry wywołuje w nas uczucie bardzo serdecznej wdzięczności Bogu za jej życie, które włączone od 75 lat w naśladowanie Chrystusa ubogiego, posłusznego i czystego pozostaje w służbie samemu Bogu i człowiekowi, realizując powołanie w charyzmacie Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego" . Podziękowaniom i gratulacjom nie było końca. Najpierw samemu Bogu w koncelebrowanej Ofierze Eucharystycznej, później księża z proboszczem parafii, siostry zakonne, grupy i stowarzyszenia parafialne oraz wielu wiernych przekazywali s. Rafale wyrazy wdzięczności i najlepszych życzeń. Na koniec zgromadzeni w kościele odśpiewali jednym głosem tryumfalne Sto lat.

Uroczystość kolejna, skromniejsza, choć zgromadziła wielce dostojne grono, miała miejsce w kaplicy domu Sióstr Urszulanek w Kazimierzu w trzecią niedzielę kwietnia. Przybyły władze gminy i przedstawicielki Kół Różańcowych, w większości znane s. Rafale od kołyski mieszkanki Kazimierza. Wójt Gminy Lutomiersk Tadeusz Borkowski przygotował piękny list dziękczynny dla Jubilatki. Napisał w nim m.in. "Dziękujemy Siostrze przede wszystkim za nacechowaną miłością do drugiego człowieka, pełną poświęcenia pracę z dziećmi, za wychowanie w poszanowaniu wartości chrześcijańskich i ogólnoludzkich kilku generacji naszych mieszkańców".

Marzenie siostry

Minął czas jubileuszu, s. Rafała wróciła do swoich codziennych obowiązków. Mimo pięknego wieku wciąż cieszy się dobrym zdrowiem, jest aktywna i pełna urszulańskiej radości. Pytana o tajemnicę tej wspaniałej formy, wskazuje na łaskę Bożą i wierność zakonnej regule. Gdy wyjęłam z torebki małą książeczkę w obwolucie szarej jak habit siostry, zatytułowaną Testament, s. Rafała powiedziała: "To dobrze, że ta wspaniała książeczka, duchowy testament, jaki Matuchna napisała dla nas, swoich umiłowanych dzieci, trafia teraz do ludzi świeckich. Jestem pewna, że tym, którzy poznali i przyjęli zasady życia proponowane przez bł. m. Urszulę Ledóchowską, łatwiej jest odnaleźć sens życia. Mnie zawsze bardzo pomagało w życiu zakonnym zgadzanie się z wolą Bożą, pokora i ustępstwo na rzecz drugiego człowieka, posłuszeństwo wobec przełożonych, modlitwa we wspólnocie i w zaciszu kaplicy oraz praca bez oszczędzania się". Zapytana o pragnienia, s. Rafała zwierzyła się, że bardzo chciałaby, aby choć jedna jeszcze dziewczyna zapragnęła zostać urszulanką szarą, idąc za przykładem jej życia. "Modlę się o to" - szepnęła.

Jestem pewna, że Pan Bóg zechce wysłuchać s. Rafały i niejedna dziewczyna przywdzieje szary habit, by tak jak Siostra służyć Bogu i ludziom bez zabiegania o własną sławę i uznanie. Wystarczy poznać Siostrę, jej życzliwość dla całego świata, uśmiech stale obecny w jasnych oczach i wrażliwość na każdego człowieka.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Akt oskarżenia za znieważenie wizerunku Matki Boskiej

2021-09-22 15:06

[ TEMATY ]

Matka Boża

profanacja

Uczestnik demonstracji publicznie znieważył przedmiot czci religijnej poprzez przedstawienie go w sposób posiadający wyraźne konotacje seksualne. Mężczyzna miał na sobie koszulkę z obustronnym nadrukiem przedstawiającym obraz Matki Boskiej Częstochowskiej z bananem umieszczonym w ustach. Dodatkowo, wizerunek zestawiony był z logotypem ruchu LGBT.

Prawnicy Ordo Iuris reprezentują w tym postępowaniu oskarżycieli posiłkowych – byłą radną Annę Kołakowską oraz pedagoga i muzyka dr. Andrzeja Kołakowskiego. Zdaniem Instytutu, ocena wspomnianych czynów jest jednoznaczna - podlegają one odpowiedzialności karnej. W świetle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, wolność słowa wiąże się z odpowiedzialnością, także z poszanowaniem wolności wyznania. Z uwagi na pojawiających się naśladowców, kolejne akty profanacji czy inne przejawy dyskryminacji oraz szydzenia z katolików, podjęcie adekwatnej reakcji karnej jest niezbędne.

CZYTAJ DALEJ

Alicja z krainy dobra

Niedziela Ogólnopolska 51/2019, str. 52-54

[ TEMATY ]

miłosierdzie

wolontariat

Klaudia Zielińska

Nie lubi mówić o sobie. Unika udzielania wywiadów. Ratuje ludzi od śmierci, głodu, cierpienia i chorób. Misjonarka w Kenii i Tanzanii. Nazywana przez bliskich „Aniołem Afryki” lub „Matką Teresą z Polski”.

Krzysztof Tadej: Trzy lata temu w wywiadzie dla tygodnika Niedziela powiedziała Siostra m.in.: „Kiedyś pojechałam do jednej z wiosek. Witałam się z ludźmi i nagle usłyszałem dziwny pisk. Spytałam: «Co to takiego?». Wskazano mi jeden z domów. Wczołgałam się, bo nie było drzwi. Zobaczyłam dziecko leżące na liściach od banana. Piszczało z bólu. W jego uchu zagnieździły się robaki i wyjadały błonę bębenkową. Obok leżała matka i nie miała siły wstać. Umierała z głodu. Udało się uratować dziecko i matkę w ostatniej chwili”. Opowiadała Siostra również o innych dramatycznych sytuacjach w kenijskiej miejscowości Laare. Czy od tego czasu sytuacja się poprawiła?

CZYTAJ DALEJ

Kielce: bazylika miejscem Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej

2021-09-22 19:31

[ TEMATY ]

koncert

Kielce

koncert organowy

Karol Porwich/Niedziela

Od niedzieli 26 września przez cały miesiąc w bazylice katedralnej będą trwały koncerty wybitnych artystów z Polski i Europy, z wykorzystaniem katedralnych organów po ich przebudowie, której dokonała firma organmistrzowska „Zych”. Remont organów to wotum kielczan na jubileusz 850 lat bazyliki.

Po remoncie organy mają 45 głosów. Traktura, czyli sposób przenoszenia ruchu klawiszy, została przywrócona do najstarszej, mechanicznej wersji. Natomiast kontuar, czyli część instrumentu, na której gra organista – jest nowoczesny, cyfrowy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję