W artykule "Jezus zstąpił do piekieł" Symbol wiary głosi, że Jezus rzeczywiście umarł i przez swoją śmierć dla nas zwyciężył śmierć i diabła, "który dzierżył władzę nad śmiercią" (Hbr 2, 14) (KKK 636).
"Piekło, nie życie" - tak często wyrażamy nasz ból i cierpienie. Kto nie przeżywał boleśnie śmierci i pogrzebu bliskich mu osób? Często niemal do utraty zmysłów - tak wielkie jest to cierpienie.
A potem, gdy rozejdą się przyjaciele i ustaną kondolencje, przychodzą dni samotności. Cichy ból i żadnego znaku tak niedawnej jeszcze obecności. Nie ma z kim dzielić cierpienia, a jeśli nawet - to dyskretnie, choć wszyscy wiedzą, o co chodzi. I wszystko pokryje powściągliwa formuła "odszedł od nas". Rozłąka - słowo, które wydaje się najlepiej określać to, co działo się przez trzy dni po śmierci Jezusa. Jak Maryja, Jego Matka, przeżyła tę rozłąkę? A ukochany Jan i wszyscy pozostali? Bóg stał się człowiekiem tak dalece, że także Jego mistyczne Ciało, przez Maryję, Jego uczniów, wierne Mu niewiasty, przeżyło i przeżywa wciąż to bardzo ludzkie doświadczenie bólu rozłąki.
Z perspektywy osób żyjących wiemy dobrze, co takie doświadczenie oznacza. Nie wiemy natomiast, jak ono wygląda od strony tych, którzy zmarli. Zmarli dla naszego świata, ale żywi i będący członkami Ciała Chrystusa - oni też znają rozłąkę. Rozłączeni z tymi, których kochali, z tymi, którzy razem z nimi i dla nich stanowili widzialny Kościół niosący pocieszenie i obietnicę zbawienia. Oddzieleni także od Boga, aż do czasu, kiedy nie przyjmie ich On do pełni swojej chwały. Jezus, zmarły i pogrzebany, również doświadczył tej rozłąki, solidaryzując się z ludzkim przeznaczeniem.
Nasza wiara głosi, że Chrystus dostąpił doświadczenia przejścia przez grób. Spotkał w nim wszystkich tych, którzy umierają. Zapowiedział im, że Jego Ofiara zapewni im - wszystkim -
ostateczne zwycięstwo nad dziełem szatana, nad rozłąką ludzi między sobą i nad rozłąką człowieka z Bogiem.