Reklama

Wiara

Świąteczny Modlitewnik Czytelników "Niedzieli"

Aby pomóc we właściwym przygotowaniu swojego serca na przyjście Pana, prezentujemy specjalny modlitewnik, złożony z modlitw naszych Czytelników. Zostały one nagrodzone w konkursie "#ModlimySię", który organizowaliśmy na początku Adwentu na portalu niedziela.pl

[ TEMATY ]

modlitwa

święta

Boże Narodzenie

Karol Porwich/Niedziela

Marana tha!

Chryste wołamy do Ciebie: Marana tha! Przyjdź Panie Jezu i uczyń nasze serca nowymi. Niech dokona się w nas ta ewangeliczna menatoia, zmiana myślenia, abyśmy potrafili dostrzegać nie tylko siebie i własne potrzeby, lecz także tych drugich, nierzadko potrzebujących naszego wsparcia i pomocy. Panie Jezu prosimy cię, aby to tegoroczne Boże Narodzenie było właśnie może nieco inne, od tych naszych poprzednich, w których może skupialiśmy się bardziej na doborze bombek, neonowych światełek, aby wszystko tak zewnętrznie pięknie wyglądało, niż na dobrym przygotowaniu serca . Prosimy cię o silną wiarę, nadzieję i miłość, aby to Boże Narodzenie tak prawdziwie wydarzyło się nie tyle w kościele, szopce na rynku tylko w naszych sercach. Niech to doświadczenie Bożej obecności przenika nasze serca, ludzi, którymi się otaczamy i cały świat dookoła.

Reklama

Maciej


Nadzieja

Niedługo narodzisz się Panie, w ubogiej stajence i w mrozie,

Reklama

Przyniesiesz nam wszystkim nadzieję i radość na lepsze jutro,

Dasz mocną wiarę i miłość, która bije z Twojego Oblicza,

Wzmocnisz nasze życie, byśmy egzystowali w prawdzie,

Wzmocnisz naszą ufność, byśmy bardziej Ciebie kochali,

Wskażesz właściwą drogę przez wąską bramę do Ciebie,

Nadasz nowy smak naszemu gorzkiemu losowi.

Dlaczego ciągle myślę o Twoim Narodzeniu jako czymś, co jest tylko wydarzeniem historycznym. Przecież Ty, Panie rodzisz się dla nas zawsze w stajence, na Ołtarzach świata, a nade wszystko w naszych sercach.

Boże Narodzenie to dla mnie szansa, by dostrzec to, co najważniejsze w życiu człowieka, bo nowo narodzony Chrystus niesie ze sobą pokój i nadzieję na to, że ludzie będą się więcej szanować, kochać i wzajemnie sobie pomagać.

Przymnóż mi wiary, Panie nowo narodzony w betlejemskim żłobie, niech Twe narodzenie wyda owoce w moim sercu, bym był świadkiem Twej Boskiej czułości, troski i miłości.

Najświętsza Boża Dziecino, naucz nas wszystkich szanować ludzkie życie, tak jak Maryja Najświętsza Dziewica z Nazaretu, która nosiła Ciebie pod sercem i była Pierwszym Tabernakulum, przechowującym świętość.

Daj Boże poprzez narodzenie Pana Jezusa, abym nigdy nie zapomniał o Twoich Przykazaniach, abym kształtował siebie w glinie Twojej łaski uświęcającej, która płynie z betlejemskiego żłóbka.

O Gwiazdo nadziei tkaj mnie przez Twoje Słowo, które płynie jako Orędzie z betlejemskiej Stajenki, bym trwał przy Tobie w każdej chwili mojego życia.

Niech nadzieja płynąca z Twojego Narodzenia spowoduje, że w każdym dniu mojego życia wydarza się Boże Narodzenie, abym nigdy nie zapomniał o Tobie i moim bliźnim. Tylko w Tobie nadzieja na przyszłość. Czuwam więc z zapaloną pochodnią mojego serca i duszy, aby czekać aż przyjdzie Oblubieniec na ucztę wieczną. Niech będę Twoim glinianym naczyniem, napełniaj mnie swoją łaską z Twojego Narodzenia.

Amen.

Reklama

Maciej


Aby nam wiary przybyło

Wszechmogący Wieczny Boże,

Któż bez Ciebie coś może?

Twój Syn urodził się jak człowiek,

Doprowadź każde dziecko do otwarcia powiek.

Gdyż Jego narodzenie,

Czci całe Twe stworzenie.


Jezu, który też Dzieciątkiem byłeś.

Dla ludzkości odkupienia przybyłeś.

W Świętej Rodzinie życie spędziłeś.

Z woli Ojca wszystko uczyniłeś.

Dopomóż, abyśmy się do Ciebie nawrócili.

W Królestwie Niebieskim na wieki żyli.


Matko, Duchem Świętym napełnioną.

Przez Archanioła Gabriela odwiedzona.

Któraś Chrystusa pielęgnowała,

Przez to trudu życia zaznała.

Proś za nami swego Syna,

Gdy śmierci przyjdzie godzina.


Józefie, coś wolę Stwórcy przyjął pokornie,

W niebie zostałeś obdarzony szczodrze.

Byłeś przy Pana narodzinach,

Bądź patronem w naszych rodzinach.

Bo nie znalezłeś miejsca lepszego,

Więc położyłeś go do żłobu ubogiego.


Święci aniołowie módlcie się za nami,

i bądźcie zawsze z nami.

Przy Bożych Narodzinach byliście.

Betlejem swoją opieką otoczyliście.

Módlście się, abyśmy w świecie się nie zgubili,

Do Matki Kościoła w porę przybyli.


Elżbieto, co z Maryją wcześniej się radowałaś.

Potem matką Chrzciciela zastałaś.

Anno, niezwykłą córką i wnukiem obdarzona,

z mężem Joachimem uświęcona.

Choć Was w stajence nie było.

Pomóżcie, aby nam wiary przybyło.


Ewangeliści co część Biblii stworzyliście,

Z natchnienia Ducha czerpaliście.

Posłani do Dobrej Nowiny spisania,

Doprowadź nas do jej częstego czytania.

Abyśmy mądrość zyskali z Pisma Świętego,

A nie ze źródła niepewnego.


Obyśmy każde święta lepiej przeżywali,

Jak błogosławieni nad żłóbkiem dumali.

Nie wstydźmy się symboli wiary.

Wtedy święci wyproszą nam hojne dary.

Jak św. Franciszek szopkę ułożył.

Do niej figurę Zbawiciela włożył.

Katarzyna


Zbliż się do nas

Panie Jezu, który wybrałeś postać dziecka, przyszedłeś na świat w zwykłej, biednej Rodzinie z Nazaretu, w lichej grocie wśród wołów, osła i owiec, wybrałeś twardy żłób na tron a prostych Pasterzy trzód na pierwszych światków twego przyjścia. Daj nam ludziom XXI wieku, zapatrzonym w bogactwo, konsumpcje, świat pełen zabawy i przyjemności, łaskę przemiany i odkrycia w prostej stajence betlejemskiej sensu życia.

Jezu niech Twoje narodzenie w skromnych warunkach na nowo przypomni nam, że swoje bogactwo mamy mieć w sercu. Pozwól na nowo odkryć nam tajemnice wcielenia i odkupienia w cichości serca oraz w miłosierdziu dla tych, którzy tego potrzebują. Niech zgiełk świata nie zagłuszy Twego płaczu z groty betlejemskiej nad naszym sercem, życiem i trudnym światem. Oczyść serca nasze. Bądź Ich Panem.

Narodziłeś się Jezu w mieście chleba, sam stając się Chlebem na drodze ku Niebu. Proszę karm nas Swoim Chlebem, Ciągle bądź dla nas Chlebem i spraw, abyśmy stawali się Chlebem dla braci i sióstr, z którymi nie zawsze się zgadzamy. Nie pozwól, abyśmy, stali się kamieniami, ale byśmy byli bochenkami chleba, dla wszystkich, jak Ty Chleb z Nieba, z którym obcujemy w Eucharystii.

Dziecię Jezus weź w opiekę dzieci i młodzież. Niech rosną w mądrości i łaskach u Boga i u ludzi. Niech odkrywają swoje powołanie w Duchu Świętym. Niech świat nie niszczy w nich świętości. Kościół niech będzie dla nich drugim domem a Rodzina miejscem miłości i rozwoju. Niech przyszłe pokolenie trwa w wierze ojców, tradycji dziadków i na nowo kosztuje darów płynących z wiary.

Maryjo, Matko Jezusa i Nasza, weź w opiekę kobiety i matki, wszystkie rodzące nowe życie. Niech czerpią siły od Ciebie. Pomóż im Maryjo spod żłóbka przyjąć każde nienarodzone życie. Niech w noc Bożego Narodzenia odkryją moc życia, które jest największym darem.

Maryjo, która rozumiesz matki, które pracują na kilka etatów, które spalają się dla dzieci, mężów, rodzin, które płaczą nad trudnym losem oraz modlą się po nocach, zachowując swoje troski w sercu — wspomagaj je i daj dar nadziei.

Święty Józefie cichy bohaterze nocy narodzenia, weź w opiekę ojców i mężczyzn, niech stoją na straży czystości obyczajów i pobożności rodzin. Daj im męstwo w realizacji powołania. Niech zapewnienie materialnego bytu, nie przysłoni duchowej drogi, po której niech wiodą domowe Kościoły. Niech ich życie będzie podporą dla żon i wzorem dla dzieci. Niech czerpią z twojej ojcowskiej siły i chronią każde życie. Święty Józefie daj im dar pięknej miłości.

Jezu narodź się w naszych sercach, zbliż się do nas. Maryjo i Józefie prowadźcie nas po ścieżkach życia i wiary. Niech radość, pokój, miłość Bożego Narodzenia gości w naszej Ojczyźnie, Kościele, Rodzinach i Sercach teraz i na wieki Amen!

Jakub

2020-12-23 10:05

Ocena: +5 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Łaska pokuty

Niedziela zamojsko-lubaczowska 29/2014

[ TEMATY ]

święta

ARKADIUSZ BEDNARCZYK

Obraz Marii Magdaleny z parafii Brzyska ukazuje świętą podczas medytacji

Obraz Marii Magdaleny z parafii Brzyska ukazuje
świętą podczas medytacji

22 lipca wspominamy św. Marię Magdalenę, jedną z najwierniejszych uczennic Jezusa. To ona była jedną z pierwszych świadków Zmartwychwstania Jezusa, Jego zwycięstwa nad grzechem i śmiercią. Otrzymała przywileje, jakich nie dostąpił nikt poza nią. Jezus wyrzucił z niej siedem czartów. Jako jedyna spośród niewiast, obok Maryi, stała pod krzyżem. Ewangelie nie podają, jak wyglądało spotkanie Marii Magdaleny z Jezusem w chwili uzdrowienia, zapewne bardzo duże było jej cierpienie. Pokazała nam, jak ważne jest upokorzenie, gdy w obecności faryzeusza i jego gości obmywała łzami stopy Jezusa i ocierała je swoimi łzami. Pozostanie ona dla nas przykładem łaski pokuty. Jest patronką szczerze żałujących za grzechy.
Wejście na drogę pokuty dokonuje się na różne sposoby. Czasem człowiek doświadcza pouczenia wprost od Boga, niekiedy drugi człowiek sprowadza grzesznika na drogę skruchy. Pokuta ma wymiar społeczny. Gdy w otoczeniu brak oddźwięku, człowiek brnie dalej w zło, popada w grzech. Gdy grzesznik nie spotka osób współczujących, jego pokuta może okazać się nieskuteczna. Impuls do zmiany nastawienia, do wkroczenia na drogę pokuty, pochodzi od Boga, który pragnie pozyskać człowieka. Pokuta jest więc łaską, jest wewnętrznym usposobieniem duszy – poznaniem, osądzeniem, potępieniem samego siebie, żalem za popełnione zło, nawróceniem i oskarżeniem siebie samego. Wyróżnia się trzy elementy pokuty: nawrócenie, skruchę i czyny pokutne. Pokutę można określić jako przemianę, przezwyciężenie tego, co przeciwstawia się godności dzieci Bożych. Paweł VI w konstytucji „Paenitemini” pisze o pokucie jako „wewnętrznej zmianie całego człowieka, dzięki której zaczyna on właściwie myśleć, sądzić i układać życie”.
Doświadczeniem pokuty w życiu Zgromadzenia Sióstr Magdalenek od Pokuty podzieliła się s. Maksymiliana. „Podjęcie pokuty jest możliwe, gdy człowiek akceptuje Pana Jezusa, gdy w Niego wierzy, gdy wyraźnie opowiada się za Chrystusem. Pokuta, nawrócenie jest potwierdzeniem, świadectwem uznania zbawczego posłannictwa Jezusa i osobistego przyjęcia Jego Osoby i daru zbawienia. Jest pozytywną odpowiedzią miłości człowieka żałującego na Miłość przebaczającego Boga Miłosiernego. Nawrócenie wyraża wtedy zdecydowany zwrot ku Bogu, by odnowić, mocniej nawiązać z Nim najbardziej osobistą, duchową więź, by okazywać Jemu swą miłość, pragnienie kochania Pana na Jego podobieństwo, choć człowiek wie, że jego okazywanie miłości Bogu jest malutkie, nędzne, nieporadne (…). Lecz ta właśnie orientacja już na Boga, Jego kochające Serce i oczekiwanie nas, jest już drogą pokuty, czyli przechodzenia z naszej słabości i nieporadności do przyjmowania Jego Miłości Miłosiernej wobec nas. Każde nasze spojrzenie na Boga, każda myśl, pragnienie, by być w Jego Obecności jest pokutą, przechodzeniem od grzechu do Miłości Bożej. Każdy brak zgody nawet na popełniony, co dopiero grzech i pragnienie wyzwolenia się, pragnienie wyjścia z uwikłania się w cokolwiek w naszym życiu jest radością Boga. On wtedy czuje się zaproszony do naszego serca. Przybywa z tym czego nam potrzeba, byśmy doznali szczęścia w sercu. Rodzi się pytanie w człowieku: czy zraniona miłość może być uzdrowiona, a uśmiercona przez grzech śmiertelny, może być wskrzeszona? Odpowiedź jest jedna: TAK. Dopuszczając się utraty miłości w swym życiu, możemy ją ponownie odzyskać, gdy sprzeciwimy się złu i podejmiemy wysiłek, aby to konkretne zło (grzech) stanowiące przeszkodę usunąć, wyrzec się go. Sam człowiek jednak nie poradzi sobie, nie jest w stanie możności usunięcia zło. Dlatego jest potrzeba zwrócić się do kogoś, kto jest w mocy poradzić sobie z grzechem i winą człowieka. To Jezus Odkupiciel człowieka może uczynić. On ma moc odpuszczania grzechów. Najpierw w sakramencie pokuty Jezus obdarza mocą, pełnią Miłości Miłosiernej, za pomocą której człowiek ma siłę wyboru dobra a nie zła. Podobną moc otrzymuje człowiek, gdy uwikłany w grzech, z samego jego dna (jak to określamy po ludzku) szczerze woła do Jezusa, by Go wspomógł i dźwignął. Droga sakramentalna: spowiedź, Eucharystia, są konsekwencjami rozpoczętej już drogi miłości wobec Boga, którego w tym wołaniu wyznaje człowiek i zawierza siebie w swej niemocy. Gdy ufamy, że tylko On może nam pomóc, wtedy człowiek otwiera drzwi serca Bogu, który dopiero sam może działać w nas. Wyznanie swej niemocy i słabości, nędzy właśnie przywołuje Boga do nas. To codzienna droga pokuty i nawracania się od złego używania przez nas miłości naszych serc do dobrego tzn. takiego, do jakiego zostaliśmy stworzeni. Taka jest instrukcja obsługi serca ludzkiego, gdy nie jesteśmy posłuszni tej instrukcji, po prostu nasze serce choruje, miewa zawały, niewydolności itp. Wzywajmy co chwilę: Jezu, ufam Tobie! Wtedy on czuje się zaproszony. To zaproszenie to droga pokuty”.

CZYTAJ DALEJ

Zmiany kapłanów 2021 r.

Czerwiec to miesiąc personalnych zmian wśród duchownych. Przedstawiamy bieżące zmiany księży proboszczów i wikariuszy w poszczególnych diecezjach.

Biskupi w swoich diecezjach kierują poszczególnych księży na nowe parafie.

CZYTAJ DALEJ

Ministerstwo rodziny rusza z kampanią promującą zaangażowane ojcostwo

2021-06-20 12:50

[ TEMATY ]

rodzina

ojcostwo

Adobe Stock

O roli ojca w przestrzeni publicznej nie mówi się tak dużo i często jak o macierzyństwie, ale nie mam żadnych wątpliwości, że tata jest dla każdego dziecka osobą równie ważną, co mama - podkreśla szefowa MRiPS Marlena Maląg, inaugurując kampanię promującą zaangażowane ojcostwo.

Akcja promocyjna opierająca się na trzech spotach wyświetlanych w mediach społecznościowych będzie przekonywać młodych ludzi, że bycie ojcem i aktywna obecność w życiu dziecka to prawdziwa przygoda życia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję