Już za kilka dni, 1 maja będziemy obchodzić rocznicę beatyfikacji Papieża Polaka. O zbliżającym się wydarzeniu trudno zapomnieć; słyszymy o nim w zapowiedziach koncertów, spotkań, debat i konferencji. Najpopularniejsze media znów przypomną nam Jana Pawła II, jak wspomina „wyprawy” na wadowickie kremówki. Dziennikarze znów zapytają młodzież, kim jest dla nich bł. Jan Paweł II, aby usłyszeć, że… autorytetem. Ale nie dowiemy się już, jak idee największego spośród Polaków są realizowane w ich życiu. Na to, niestety, szkoda antenowego czasu…
Tymczasem na przekór pewnym środowiskom, które chciałyby wtłoczyć bł. Jana Pawła II we wspominkową księgę, otwieraną przy okazji kolejnych rocznic, Papież Polak żyje! Żyje w ludziach, niekonieczne tych pokazywanych w mediach, żyje w dziełach, które realizują, chociaż mało się o nich mówi, a jeszcze mniej pisze. Bo dobro jest ciche, bo ci, którzy je czynią, nie robią tego dla rozgłosu. Wystarczy popatrzyć na sanktuarium w Łagiewnikach, do którego drogę wskazał światu Jan Paweł II, na rozszerzający się kult Bożego Miłosierdzia. Wystarczy wskazać na budujące się obok Centrum Jana Pawła II. To wszystko dzieje się na naszych oczach. A co dzieje się w nas? Kim dla nas jest dziś bł. Jan Paweł II? Co czynimy, aby jego dzieło trwało?
Rocznica beatyfikacji Papieża Polaka to okazja do refleksji. A może i do podjęcia zobowiązań?
Rozpoczęła się egzekucja wyroku wobec Weroniki Krawczyk ze Starogardu Gdańskiego, matki trojga dzieci, skazanej za ostrzeżenie innych kobiet przed aborterem Piotrem A. Sąd działa wyjątkowo szybko, szybciej niż zwykle w podobnych sprawach. Weronika na początku grudnia złożyła wniosek o ułaskawienie do Prezydenta Karola Nawrockiego i wciąż oczekuje na decyzję z Pałacu Prezydenckiego.
Sądy w Starogardzie Gdańskim oraz w Gdańsku skazały Weronikę za to, że na forum w Internecie odradziła korzystanie z usług ginekologa-abortera Piotra A., skazanego w 2008 roku za nielegalne aborcje w gabinecie przy ul. Przemyskiej w Gdańsku. Na początku stycznia kobieta dostała wezwanie na spotkanie z kuratorem. Zostało jej przydzielone miejsce wykonywania kary ograniczenia wolności w postaci prac społecznych, była także nakłaniana, aby opublikować przeprosiny dla Piotra A. Odmówiła przepraszania człowieka, który chciał jej zabić dziecko i podpisała oświadczenie, że nie wystosuje takich przeprosin.
W jaki sposób prawdziwie otworzyć się na przebaczenie i tym samym uzdrawiającą moc Bożej miłości? Co dla katolika w praktyce oznacza pozbycie się gniewu? Cenne rady kieruje do nas o. Piotr Różański SP, ceniony rekolekcjonista i psychoterapeuta w swojej najnowszej książce „Wyrzuć z siebie złość. Jak zamienić gniew w siłę do działania”.
Przebaczenie jest najskuteczniejszym sposobem na pozbycie się gniewu. Kiedy nasze serce jest zranione, gniew pojawia się naturalnie i zaczyna przenikać wiele sfer naszego życia. Gromadzi się w nas napięcie, które działa jak toksyna: frustruje, niszczy, wpływa na całe życie – stan ducha i ciała. Nieprzepracowany gniew odbija się na wszystkich poziomach naszego człowieczeństwa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
