Wśród nizinnego krajobrazu pól i łąk, od północnego wschodu otoczonego lasem, na północny wschód od Bochni, nieopodal ujścia Raby do Wisły, rozciąga się wieś Okulice. To właśnie tutaj, w głównym ołtarzu miejscowego kościoła znajduje się słynący łaskami obraz Matki Bożej Okulickiej, o którym zapisano w parafialnych kronikach, że Matka Boża szczególnie gorąco wyprasza łaskę uzdrowienia „na oczy chore”.

Początki kultu maryjnego w Okulicach sięgają XVIII wieku. Obraz Matki Bożej do kaplicy w Okulicach podarował niejaki Wojciech Krutski, jednak brak o nim bliższych informacji. Obraz ten był wotum za uratowanie matki podczas epidemii i siostry przy porodzie. Od tego czasu kult Matki Bożej Okulickiej zataczał coraz szersze kręgi. Z powodu wielkiego napływu pielgrzymów rozbudowano miejscową świątynię, która spłonęła w 1787 roku. Łaskami słynący obraz ocalał. Od 1809 roku przez szereg lat budowano nową świątynię ale kult Matki Bożej uległ osłabieniu. Był to okres zaborów. Po II wojnie światowej podjęto starania o koronację cudownego obrazu, który przedstawia Matkę Bożą zwróconą twarzą na wprost i trzymającą Dzieciątko Jezus na lewym ręku, z prawą złożoną na sercu. Postać Matki Bożej ubrana jest w karminową suknię, na głowie i ramionach ma zarzuconą ciemnoszafirową szatę. Dzieciątko ubrane jest w długą powłóczystą sukienkę koloru ciemnobrunatnego. Twarzyczkę zwraca ku Maryi z wyrazem miłości. Prawą rączkę ma wzniesioną do błogosławieństwa, w lewej trzyma książkę – symbol nauczycielskiego posłannictwa. Tło obrazu jest gładkie, złocone. Obraz jest kopią obrazu Matki Bożej Częstochowskiej sprzed przemalowania po roku 1430 i nawiązuje do największej godności Maryi – Jej Bożego macierzyństwa. Autor tego dzieła jest nieznany. Objęcie Dziecięcia Bożego przez Maryję jest pełne szacunku. W taki sposób obejmuje się tylko największą świętość. Objęcie to jest pełne zatroskania, o czym świadczy ułożenie ręki zabezpieczające Dziecię przed upuszczeniem. Jest to wreszcie objęcie pełne miłości – świadczy o tym trzymanie Jezusa przy sercu Matki i ruch Jej prawej ręki ku własnemu sercu. Artysta w sposób szczególny zadbał o to, by jak najlepiej oddać pełne miłości powiązanie Maryi z Dziecięciem. Kult Matki Bożej w Okulicach przyczynił się do koronacji obrazu Matki Bożej Okulickiej nastąpiła 9 września 1962 roku. W imieniu papieża Jana XXIII dokonał jej prymas Polski, kard. Stefan Wyszyński. Koronacja odbyła się w obecności 16 biskupów, około 500 kapłanów, zaś liczba pielgrzymów przekroczyła 100 tys..

W czasie uroczystości koronacyjnej Sługa Boży Stefan kardynał Wyszyński mówił: „Twojej, Panienko Okulicka, poświęcam się opiece z ufnością i wiarą, że będziesz wspierała wszystkie prace i trudy nasze w tej drodze wiary w nowe tysiąclecie Polski”. Po koronacji ordynariusz tarnowski, ksiądz biskup Jerzy Ablewicz, odprawił Mszę św., w czasie której ksiądz prymas wygłosił kazanie. Po Mszy św. biskup Jerzy Ablewicz odmówił akt oddania się duchowieństwa i wiernych diecezji tarnowskiej Maryi Królowej.

Również i my, jako ludzie Trzeciego Tysiąclecia chciejmy myślami i sercem powędrować do Okulic i tam, wzorem Prymasa Tysiącleciaa zawierzajmy się opiece Matki Bożej:

Maryjo, Pani Okulicka, Matko dająca życie, Matko wzrok przywracająca, padamy do Twoich stóp i pełni ufności zawierzamy Ci wszystkie nasze sprawy. Pokornie prosimy, nie opuszczaj nas w naszych potrzebach. Ogarnij nas swoim Niepokalanym Sercem. Pragniemy w Twojej miłości doświadczać miłości Twego Boskiego Syna. Daj nam odczuć bliskość i bicie Twego Matczynego Serca. Chroń nasze rodziny i prowadź je do źródeł życia. Amen.