Przypadające na 22 listopada wspomnienie liturgiczne św. Cecylii, Dziewicy i Męczennicy, Patronki chórów i śpiewu kościelnego, daje okazję do podjęcia refleksji nad znaczeniem śpiewu w modlitwie i w liturgii. Śpiew dobrze i pięknie wykonany, szczególnie podczas liturgii, nabożeństw sprawia, że lepiej wchodzimy w atmosferę modlitwy, w piękno liturgii. Lepiej jest nam oddać chwałę Bogu i wyrazić Mu nasze dziękczynienie. Dobrze przygotowany chór parafialny czy schola pomagają nam lepiej zrozumieć jak ważne dla naszego życia chrześcijańskiego, rodzinnego i osobistego wydarzenia zbawcze dokonują się podczas wspólnotowej niedzielnej modlitwy, Mszy św. A śpiew dobrze dobranych do okresu liturgicznego pieśni jest znakiem właściwie przeżywanej liturgii. W adhortacji apostolskiej „Sacramentum caritatis” Ojciec Święty Benedykt XVI przypomniał: „W ramach ars celebrandi znaczące miejsce zajmuje śpiew liturgiczny. Słusznie św. Augustyn w swym słynnym kazaniu stwierdza: „Nowy człowiek zna nowe pieśni. Śpiew jest objawem wesołości. Jeśli wnikliwiej to rozpatrzymy, stwierdzimy, że to sprawa miłości”. Lud Boży zebrany na celebracji śpiewa chwałę Bogu. Kościół, w swej dwutysiącletniej historii tworzył i nadal tworzy muzykę i śpiewy, które stanowią dziedzictwo wiary i miłości, i których nie należy zagubić. Naprawdę w liturgii nie możemy powiedzieć, że jeden śpiew jest równy innemu. Należy przy tym unikać ogólnej improwizacji lub wprowadzania takich gatunków muzycznych, które nie szanują zmysłu liturgii. Śpiew, jako element liturgiczny, winien być włączony we właściwą formę celebracji. W konsekwencji wszystko - tekst śpiewu, melodia i wykonanie - powinno odpowiadać znaczeniu celebrowanej tajemnicy, poszczególnym częściom obrzędu oraz okresowi liturgicznemu” (n.42). Dlatego tak istotne są regularne kursy dla organistów, ale także praca z młodymi ludźmi, tak by zachęcić ich do czynnego udziału w śpiewie liturgicznym. Tak bardzo potrzebne jest zaangażowanie młodych ludzi w działalność chórów parafialnych i scholi. Ich aktywne uczestnictwo w kształtowaniu piękna liturgii w naszych kościołach. W kontekście pracy z młodzieżą warto jest też przypomnieć wspaniałą postać wieloletniego profesora śpiewu w Niższym Seminarium Duchownym, prof. Antoniego Szuniewicza, wspaniałego organistę z archikatedry Św. Rodziny, kompozytora, dyrygenta, chórmistrza, którego 20. rocznicę śmierci obchodziliśmy w tym roku (12 marca).