Kilkaset osób, w tym księża, siostry zakonne, przedstawiciele ruchów i stowarzyszeń katolickich oraz samorządowcy, uczestniczyło 9 maja w dziękczynnej Mszy św. za 15 lat pasterzowania diecezji bielsko-żywieckiej bp. Tadeusza Rakoczego. Eucharystii w katedrze św. Mikołaja przewodniczył ks. dziekan Jan Sopicki.
Ksiądz prał. Zbigniew Powada wskazał najważniejsze wydarzenia, jakie przeżywaliśmy przez 15 lat istnienia diecezji, w realizacji których Biskup Ordynariusz miał niebagatelny udział. Wymienił przede wszystkim pielgrzymkę Jana Pawła II do Bielska, Żywca i Skoczowa w maju 1995 r., wyniesienie na ołtarze św. Jana Sarkandra, św. Melchiora Grodzieckiego i św. Józefa Bilczewskiego.
„Módlmy się wszyscy - powiedział proboszcz katedry ks. Zbigniew Powada - aby to pasterzowanie przyniosło owoce. Wydarzyło się wiele, chwile radosne, chwile pełne uniesienia, ale też na pewno były dla Pasterza tego Kościoła okoliczności trudne, bolesne, okoliczności, które wymagały wzięcia krzyża i uporania się ze wszystkim. Siostry i bracia, trzeba jednak zawierzyć wszystko Chrystusowi. Ten Kościół jest rozpoznawalny, ma swoją osobowość, co było trudne, bo powstał z ziem dwóch diecezji: krakowskiej i śląskiej, które były tak różne! Dziś po piętnastu latach można z całą siłą powiedzieć: jest jedna diecezja i nie ma tego podziału. Jesteśmy po prostu w Kościele. Warto dziękować Bogu za to wszystko!”
Życzenia Biskupowi przekazał uczestniczący w tej rocznicowej Mszy św. bp Paweł Anweiler, zwierzchnik diecezji cieszyńskiej Kościoła ewangelicko-augsburskiego: „Życzę ci, drogi bracie w Chrystusie, by to wszystko, co odebrałeś w czasie studium Bożego Słowa, w czasie twardej, ale i radosnej pielgrzymiej szkoły Jana Pawła II, było na co dzień twoją mocą i tarczą. Niech ci Pan udziela nadal swego obfitego błogosławieństwa”.
Za aktywne zainteresowanie sprawami Podbeskidzia podziękowali w imieniu mieszkańców miasta prezydent Bielska, Jacek Krywult oraz szefowie grup i stowarzyszeń katolickich.
Uroczystość jubileuszu 15. rocznicy ingresu bp. Tadeusza zakończył spektakl pt. „Verba Sacra - Apokalipsa św. Jana”. Fragmenty Pisma Świętego czytała Teresa Budzisz-Krzyżanowska, której towarzyszył Bielski Chór Kameralny pod dyrekcją Beaty Borowskiej.
Nowenna jest szczególną formą modlitwy, odprawianą przez dziewięć dni. Jest więc wytrwałym przypominaniem sobie o potrzebie realizacji słów Chrystusa: „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam” (Mt 7,7). To swoista modlitwa wstawiennicza, polecana we własnej, czy też intencji bliźnich, ale opierająca się na szczególnym wstawiennictwie Pośredników, jakich Bóg postawił na naszej drodze życia.
Końcowy odcinek Micheasza jest modlitwą ludu po doświadczeniu rozproszenia. Wspólnota woła: „Paś lud Twój laską Twoją”. Laska pasterska oznacza prowadzenie, obronę oraz drogę przez teren niepewny. Baszan i Gilead przywołują pamięć ziem żyznych, bogatych w pastwiska. Lud prosi więc o powrót do pokoju, o chleb dla trzody, o życie wolne od ucisku. Werset o dniach wyjścia z Egiptu otwiera wielką pamięć Izraela. Ten sam Bóg, który niegdyś wyprowadził lud z domu niewoli, może znów okazać swe dzieła. Modlitwa nie szuka niezwykłości dla zdumienia. Prosi o działanie Boga, które wyrywa z zamknięcia i otwiera drogę. Szczytem perykopy jest pytanie: „Któż jest Bogiem jak Ty?”. Słychać tu echo samego imienia Micheasza. Prorok całym swoim przesłaniem prowadzi do tej odpowiedzi. Bóg Izraela przebacza w sposób rzeczywisty. „Dźwiga winę” swego ludu. Hebrajski zwrot wskazuje na zdjęcie ciężaru, który przygniata sumienie. Bóg nie zatrzymuje wzroku na oskarżeniu. Pochyla się nad „Resztą swego dziedzictwa”. To słowo ma wielką wagę. Nawet po sądzie pozostaje lud, którego Pan nie wyrzeka się. Dalej pojawiają się dwa słowa przymierza: ḥesed oraz ’ĕmet. Pierwsze mówi o wiernej miłości. Drugie o trwałości, niezawodności oraz prawdzie Boga. Obraz wrzucenia grzechów w głębokości morza przywołuje pamięć o Egipcie. Dawni ciemięzcy zginęli w wodach. Teraz w głębinę schodzi sama wina. Bóg nie tylko wyprowadza z zewnętrznej niewoli. Wyprowadza także z tego, co niszczy człowieka od środka. Ostatni werset wraca do Abrahama oraz Jakuba. Miłosierdzie nie jest nowym pomysłem Boga. Jest wiernością dawnej przysiędze. Dobra nowina tej modlitwy jest bardzo wielka. Pan pozostaje wierny nawet wtedy, gdy lud musi uczyć się wracać do Niego od początku.
Katolicy zaangażowani w politykę nie mogą wybiórczo traktować Ewangelii i popierać rozwiązań sprzecznych z nauczaniem Chrystusa tylko po to, aby zachować stanowisko lub uniknąć konsekwencji partyjnych - mówił bp senior Ignacy Dec. Hierarcha wskazał głosowanie za aborcją i zapłodnieniem in vitro jako przykład odrzucenia obowiązków wynikających z wiary.
„Pierwszym jest słowo Boże, które Pan Bóg kieruje do nas przez proroków, a szczególnie przez swojego Syna, naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa. To pokarm przede wszystkim dla tej władzy duszy, którą nazywamy intelektem, rozumem - żebyśmy wiedzieli, jak żyć” - mówił biskup.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
