Reklama

Niedziela Kielecka

Kielce: ruszyły sierpniowe inicjatywy trzeźwościowe

Nowe punkty dla uzależnionych, diecezjalne spotkania trzeźwościowe, m.in. z Jaśkiem Melą, promocja materiałów duszpasterskich w parafiach i podczas pielgrzymki kieleckiej na Jasną Górę – to najważniejsze inicjatywy w sierpnia – miesiąca trzeźwości.

[ TEMATY ]

trzeźwość

Kielce

Bożena Sztajner/Niedziela

Od 27 lipca przy parafii św. Antoniego z Padwy w Kielcach działa Punkt wsparcia psychologiczno-terapeutycznego dla osób uzależnionych i współuzależnionych od alkoholu. Uruchomienie było możliwe dzięki funduszom pozyskanym z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego. Na osoby chętne czekają wyspecjalizowani i doświadczeni terapeuci z Ośrodka Terapii Uzależnień AWAMEDIC Sp. J. w Cedzynie.

5 sierpnia rozpoczyna się Piesza Pielgrzymka Kielecka na Jasną Górę. Promocja trzeźwości i ewangelizowanie w tym celu oraz specjalne katechezy będą się odbywały we wszystkich grupach.

Do parafii diecezji trafiły materiały promujące trzeźwość i zachęcające do abstynencji oraz do włączenia się w inicjatywy diecezjalnego duszpasterstwa trzeźwości. – Włączenie nowych ludzi, zachęta - to nie jest takie proste, uzależnieniom towarzyszy współuzależnienie, które dotyka całe rodziny, stąd dużo problemów z ujawnianiem się, a potem z podjęciem terapii – mówi KAI ks. Kamil Banasik, diecezjalny duszpasterz trzeźwości. W jego ocenie, spożycie alkoholu wzrosło w ciągu ostatnich dwóch lat. – Łatwa dostępność, niskie ceny, sprzedaż tych tzw. małpeczek, które kupuje się, chowa np. do kieszeni i szybko wypija – to powinno być zakazane – uważa. Zwraca także uwagę na uzależnienia od Internetu, telefonów, mediów społecznościowych, które rosną lawinowo.

Reklama

Ok. 180 osób reprezentowało diecezję kielecką w ostatni weekend lipca na 21. Ogólnopolskich Spotkaniach Trzeźwościowych w Licheniu, gdzie uczestniczono w różnorodnych mitingach, np. dotyczących uzależnień od seksu czy Internetu. W kieleckiej grupie były osoby m.in. z Kielc, Nowin, Morawicy.

Na zakończenie miesiąca trzeźwości – 1 września, w Bęczkowie, odbędzie się diecezjalne spotkanie trzeźwościowe, które rozpocznie się Mszą św. o godz. 12. Zaplanowano m.in. spotkanie z Jaśkiem Melą, świadectwa, zabawę przy muzyce, grill. – To już czwarte tego typu diecezjalne spotkanie. Uczestniczą w nim trzeźwiejący alkoholicy z rodzinami i wszyscy, komu leży na sercu sprawa trzeźwości – mówi ks. Banasik.

Ważnym dorocznym spotkaniem, z udziałem licznej grupy osób jest pielgrzymka z nocna Drogą Krzyżową na św. Krzyż, w pierwszy piątek Wielkiego Postu.

Reklama

Zespół Konferencji Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych na sierpień – miesiąc abstynencji, wystosował apel. Jest on dostępny w parafiach.

Czytamy w nim: „Alkohol w Polsce jest dostępny zawsze i wszędzie. Można go kupić całą dobę, także na stacjach paliw. Ogromna liczba punktów sprzedaży alkoholu w przeliczeniu na mieszkańców oznacza, że ta destrukcyjna substancja psychoaktywna jest na wyciągnięcie ręki. To pogłębia proces degradacji społecznej”.

2019-08-04 20:14

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kielce: diecezja pożegnała s. Grodecką - nazaretankę-poetkę i żołnierza

2020-06-26 17:55

[ TEMATY ]

poetka

Kielce

nazaretanki

zmarła

Podczas Mszy św. w kieleckiej bazylice pod przewodnictwem bp. Jana Piotrowskiego żegnano zmarłą w wieku stu lat s. Imeldę Grodecką, autorkę tomików wierszy, katechetkę, harcerkę Szarych Szeregów i żołnierza AK. Przez niemal całe życie związana była z Kielcami. Siostra Grodecka zmarła 21 czerwca.

W uroczystości wzięli udział kapłani, którzy znali zmarłą nazaretankę oraz licznie przybyłe siostry ze Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu, z kierownictwem ogólnopolskim.

W homilii bp Jan Piotrowski przypomniał, że siostra swoją miłość do Boga i ludzi najlepiej wyrażała w wierszach. Biskup wspomniał jeden z nich pt. „Już”, który stał się „pięknym wyznaniem s. Imeldy o jej miłości do Boga i ludzi. Miłość do Jezusa i Maryi Niepokalanej Jego Matki, kształtowała jej drogę” – zauważył biskup.

- Drogie siostry, jeżeli będziecie wspominać s. Imeldę, to popatrzcie na jej życie z perspektywy piękna jej szlachetnej duszy, mającej swoje źródło w łasce odkupienia – mówił bp Piotrowski, wspominają drogę życiową i „dojrzałe wybory” zmarłej nazaretanki, dokonywane w trudnych wojennych i powojennych latach.

Ludmiła Grodecka urodziła się w 1920 r. w Opocznie, ale większość jej życia jest związana z Kielcami (rodzina przeniosła się do Kielc w trzy miesiące po urodzeniu Ludmiły). Ukończyła w Kielcach Szkołę Powszechną im. Marii Konopnickiej, Gimnazjum i Liceum Św. Kingi. Świadectwo dojrzałości uzyskała w czasie okupacji na tajnych kompletach, prowadzonych przez Marię Opielińską. W tym czasie ukończyła także kurs stenotypistów i stenografów.

Od 1931 do 1939 r. należała do Związku Harcerstwa Polskiego. Od 1938 r. do wybuchu wojny oraz w ramach Szarych Szeregów Armii Krajowej prowadziła IV Drużynę im. Klementyny Hoffmanowej.

Do zgromadzenia sióstr nazaretanek wstąpiła w Kielcach w 1944r. Nowicjat rozpoczęła w Ostrzeszowie we wrześniu 1945 r. Pierwszą profesję zakonną siostra Imelda składała 2 października 1947r., a wieczystą 15 sierpnia 1953 r.

Po odbyciu formacji podstawowej podjęła pracę z dziewczętami jako wychowawczyni w internatach zgromadzenia: w Rabce, w Częstochowie i Krakowie, gdzie ukończyła Wyższy Instytut Katechetyczny.

W 1958 r. siostra Imelda wróciła do Kielc jako wychowawczyni internatu przy Szkole Królowej Jadwigi. Po zabraniu przez ówczesne władze Polski Ludowej szkół i internatów zgromadzenia – siostra pracowała jako katechetka w kieleckiej parafii św. Wojciecha, a później przez wiele lat - w biurze kieleckiej Kurii diecezjalnej.

Odznaczała się wielkim zamiłowaniem do poezji. Jest autorką kilku tomików wierszy, często własnoręcznie ilustrowanych.

Za swą patriotyczną działalność w czasie wojny w „Szarych Szeregach” i Armii Krajowej otrzymała wysokie odznaczenia: Krzyż Armii Krajowej oraz odznakę Weterana Walk o Niepodległość oraz oficerskie stopnie: podporucznika (2000 r.) i porucznika (2003).

S. Imelda Grodecka spoczęła na Cmentarzu Starym w Kielcach w kwaterze sióstr nazaretanek.

CZYTAJ DALEJ

Już jest w dobrych rękach. Śp. ks. Wojciech Szlachetka

2020-07-06 13:30

Paweł Wysoki

Nagła i przedwczesna śmierć ks. Wojciecha Szlachetki, proboszcza parafii pw. Matki Bożej Szkaplerznej w Abramowie, okryła żałobą Rodzinę Zmarłego, duchownych i wiernych, którym gorliwie służył.

Uroczystości pogrzebowe z licznym udziałem kapłanów i świeckich miały dwie stacje: 3 lipca Mszy św. żałobnej w kościele parafialnym w Abramowie przewodniczył bp Mieczysław Cisło, a 4 lipca Mszy św. pogrzebowej w rodzinnej parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kraczewicach przewodniczył bp Adam Bab. Ciało Zmarłego spoczęło na miejscowym cmentarzu parafialnym.

- Módlmy się o to, by Pan przyjął do siebie śp. ks. Wojciecha. Niech jego kapłańska służba zostanie zwieńczona radością życia wiecznego - mówił bp Adam Bab, zachęcając zgromadzonych do modlitwy za Zmarłego, a także za pogrążoną w żalu rodzinę, zwłaszcza Rodziców i Brata z Rodziną. - Tak, jak przez ponad 32 lata ks. Wojciech sprawował Eucharystię, tak my chcemy mu służyć modlitwą i ofiarą Mszy św. Przed Bogiem chcemy dziękować za wszelkie dobro, które uczynił jako kapłan - mówił biskup. Zwracając się do Rodziców Zmarłego, bp Bab podziękował im za to, że swojego syna podarowali Bogu, za wiarę przekazaną dzieciom i za stworzenie dobrych warunków do odczytania woli Bożej i jej wypełniania. - Chcemy Was pocieszyć nadzieją życia wiecznego. Nie martwcie się, ks. Wojciech jest w dobrych, ojcowskich, kochających, Bożych rękach. Nie został powołany po to, by na wieki spocząć w grobie, ale by żyć życiem wiecznym w szczęściu, które nie będzie zagrożone żadnym cierpieniem - zapewniał. Pasterz podziękował Zmarłemu za to, co najcenniejszego podarował ludziom jako ksiądz: za sprawowane Msze św. - Dziś prosimy dla Niego o nagrodę życia wiecznego, w które wierzył i o którym tyle razy nauczał - mówił bp Bab. Zachęcał również do modlitwy za śp. ks. Wojciecha i podkreślał, że i On na pewno modli się u Boga za nami i czeka na nas w niebie. - Za śp. ks. Wojciechem idźmy do domu Ojca, już tu na ziemi, troszcząc się o nasze życie wieczne - apelował pasterz.

Przed złożeniem ciała Zmarłego do grobu przyszedł czas na podziękowania i świadectwa. Za posługę dobrego i gorliwego kapłana, którego Pan w tak nieoczekiwany sposób zabrał do siebie, dziękował ks. Piotr Petryk, dziekan dekanatu opolskiego. Marek Kowalski, wójt gminy Abramów, z wdzięcznością wspominał 8 lat kapłańskiej pracy śp. ks. Szlachetki w Abramowie. - Był niezwykle lubianym i cenionym kapłanem, świetnym duszpasterzem i dobrym gospodarzem. Tyle razem przeżyliśmy, tyle dobrego na płaszczyźnie duchowej i materialnej udało nam się osiągnąć - dzielił się wójt. Jak zapewniał, za dar słowa i sakramentów mieszkańcy Abramowa będą mu zawsze wdzięczni.

Ks. Janusz Zań, dziekan z Bełżyc i kolega z roku, z żalem wyliczył, że śp. ks. Wojciech jest już 6 kapłanem spośród 38 z roku święceń, który przeszedł do domu Ojca. - Mimo tego, że chorował, a nawet bardzo cierpiał, nie sądziliśmy, że tak szybko Go pożegnamy. On kochał kapłaństwo, kochał drugiego człowieka. Należał do tych osób, które z dystansem podchodzą do wielu spraw. Miał doskonałe poczucie humoru, był pełen wewnętrznej pogody ducha. Był bardzo lubiany. Będzie nam go brakowało - podkreślał. Ks. Jan Brodziak, dziekan dekanatu michowskiego, podziękował za 8 lat pięknej kapłańskiej pracy w Abramowie i dekanacie. Zapewnił o duchowej łączności i trwałej pamięci.

Śp. ks. Wojciech Szlachetka przez kilka lat był archidiecezjalnym moderatorem Ruchu Światło-Życie. - Ważnym rysem jego kapłańskiej służby było zaangażowanie w sprawy ewangelizacji. Ci, który znali go najlepiej i najbliżej, podkreślali, że jego serce było pochłonięte dziełem ewangelizacji - powiedział ks. Jerzy Krawczyk, obecny moderator Ruchu. - Bardzo troszczył się o formację oazowych kapłanów, zachęcał ich do udziału w rekolekcjach w sercu oazy w Krościenku; dla dzieci i młodzieży stwarzał jak najlepsze warunki na wakacyjne oazy w Bychawce, Słodyczkach k. Zakopanego, a nawet w Rzymie. Z jego inicjatywy przy archikatedrze lubelskiej powstało Centrum Ruchu Światło-Życie. Kochał św. Jana Pawła II i troszczył się, by jak najwięcej młodych osób mogło poznać Ojca Świętego m.in. poprzez udział w papieskich pielgrzymkach i Światowych Dniach Młodzieży - wyliczał moderator. Jak podkreślał, chociaż śp. ks. Wojciech podejmował nowe odpowiedzialności w Kościele w Lublinie i nie był ostatnio bezpośrednio zaangażowany w oazę, zawsze pytał o kondycję ruchu i starał się, by dzieci i młodzież z parafii, w których pracował, mogła kształtować wiarę i charakter w oparciu o ponadczasowy program sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego.

Niezwykłe świadectwo o wierze i odwadze śp. ks. Szlachetki dał ks. prał. Józef Dziduch, jego katecheta z czasów szkolnych. Gdy był wikarym w Kraczewicach, wówczas Poniatowa nie miała jeszcze swojej parafii, młody Wojciech był uczniem w miejscowym liceum. To były czasy, gdy w szkołach nie było religii, ani krzyży. - Wojtek zainicjował powieszenie krzyża w klasie. Sam go wykonał, wystrugał figurkę Pana Jezusa i w tajemnicy przyniósł do mnie, abym poświęcił. Krzyż zabrał ze sobą do szkoły i przy akceptacji wszystkich kolegów powiesił w klasie. Tej akcji towarzyszył niepokój ze strony nauczycieli i dyrekcji, ale ostatecznie uczniowie obronili krzyż. Watro o tym pamiętać, że to za sprawą Wojtka w liceum w Poniatowej pojawił się pierwszy krzyż - wspominał ksiądz prałat. - To wydarzenie już wówczas wskazywało, jakim człowiekiem jest i będzie Wojtek - podkreślał.

Ks. Jerzy Wesołowski, proboszcz z Kraczewic, przywołując artystyczne zainteresowania śp. ks. Wojciecha, przypomniał, że przed laty to właśnie on z ekipą konserwatorów odnowił kościół w rodzinnej parafii. - Śp. ks. Szlachetka był z tą ziemią mocno związany. Często głosił tu słowo Boże, udzielał sakramentów, interesował się parafią. Bardzo cieszył się z obchodzonego w tym roku 100-lecia parafii w Kraczewicach i wyrażał pragnienie uczestnictwa w jubileuszowych uroczystościach - dzielił się proboszcz. - Nosiłeś nazwisko Szlachetka i byłeś szlachetnym człowiekiem, kapłanem według Bożego serca - podkreślał ks. Wesołowski. Proboszcz zaprosił wiernych do udziału w Mszy św. w intencji śp. ks. Wojciecha, która będzie sprawowana w kościele Kraczewicach 30 lipca o godz. 17.30.

Śp. ks. Wojciech Szlachetka, kanonik honorowy Kapituły Lubelskiej, urodził się 20 kwietnia 1963 r. w Poniatowej. Święcenia prezbiteratu przyjął 12 grudnia 1987 r. w Lublinie. Podczas niespełna 33-letniej kapłańskiej służby pracował w Markuszowie, Lublinie, Sernikach, Wólce i Abramowie. Był m.in. archidiecezjalnym moderatorem Ruchu Światło-Życie, dyrektorem Muzeum Archidiecezjalnego i Ośrodka Renowacji Dzieł Sztuki, kapelanem szpitala PSK 1 w Lublinie i domów pomocy społecznej oraz duszpasterzem rolników i mieszkańców wsi. Zmarł 30 czerwca 2020 r.

CZYTAJ DALEJ

Parafia św. Jacka ma wizerunki świętych patronek

2020-07-07 17:36

Marzena Cyfert

Pan Jezus pochyla się nad każdym z nas i daje nam świętych i błogosławionych, abyśmy razem podążali drogą życia jako świadkowie autentycznej wiary i miłości – mówił ks. prof. dr hab. Wiesław Wenz, proboszcz parafii św. Jacka we Wrocławiu.


5 lipca przewodniczył on uroczystej Mszy św. w parafialnej świątyni, podczas której miało miejsce poświęcenie wizerunków bł. Bronisławy i św. Siostry Faustyny. Relikwie tych świętych spoczywają w świątyni przy ołtarzu Miłosierdzia Bożego. Parafia posiada także relikwie bł. Czesława i św. Jacka.


– Będzie wyraźniejsza okazja, aby w osobistej modlitwie korzystać ze wstawiennictwa bł. Bronisławy i św. Siostry Faustyny, tak jak korzystamy ze wstawiennictwa św. Jacka i bł. Czesława. Są to duchowi opiekunowie naszych rodzin. Relikwie bł. Bronisławy trafiły do nas od sióstr Norbertanek ze Zwierzyńca krakowskiego z poświadczeniem apostolskim o ich prawdziwości, a więc i skuteczności wstawiennictwa. W naszych rodzinach jest tyle spraw do omodlenia, niech więc wstawiennictwo świętych towarzyszy nam każdego dnia. A dzisiaj w naszej wspólnocie witamy p. Jadwigę Marchaj, malarkę z Krakowa, która przygotowała te dwa portrety świętych. Bardzo dziękuję ofiarodawcom i inspiratorom tego dzieła za to, że nasza świątynia może być miejscem takich pięknych misteriów i Bożych dzieł – mówił ksiądz profesor.

W homilii ks. Wiesław Wenz zauważył, że świat proponuje nam dzisiaj to, co fizycznie piękne, silne, powabne a co często wprowadza nas w kompleksy. Świat przez zasłonę powierzchowności blokuje nam bowiem inspiracje, by spojrzeć we własne serce i wnętrze, by pokochać to, co rodzi się w nas z Bożych darów. – I dzisiaj Pan Jezus objawia nam takie dwa wymiary tego, co powinniśmy pokochać . Pierwszy wymiar to wymiar pokornego serca a drugi to wymiar czystego, cichego serca – mówił ksiądz profesor. Ks. Wenz zwrócił uwagę, że dzisiaj pokora nie jest w cenie, ponieważ każdy chce jak najwięcej znaczyć, zdobywać jak najwięcej polubień na portalach społecznościowych. A tymczasem postawa pokornego serca to mistrzostwo w rozwoju duchowym. – Pokorne serce to serce prawdziwe, gdzie nie ma zbytków, iluzorycznych wydarzeń, jest autentyczna prawda o miłości Bożej i o tym, jak człowiek w tej miłości może odnajdywać się na co dzień. Pokora serca to służba a wzór służby, oddania i wypełnienia woli Bożej mamy w Jezusie Chrystusie. Nie na darmo słowo Boże mówi nam, że właśnie w tym wymiarze Syn Boży stał się człowiekiem. Bóg uniżył samego siebie, „stawszy się posłusznym aż do śmierci a była to śmierć na krzyżu”. Bo w pokorze objawia się gotowość do ofiary w imię tego, aby spełnił się ten podstawowy zamysł Boga, by człowiek mógł osiągnąć zbawienie. I to wszystko się uobecnia w Eucharystii, w sakramentach, to wszystko dokonuje się w tym życiu. Patrzymy na życie św. Jacka, bł. Czesława, bł. Bronisławy czy św. Siostry Faustyny. Ile tam było cierpienia, ofiary, gotowości, by pójść drogą Chrystusowej prawdy – mówił ksiądz profesor.

Mówiąc o cichości serca, zauważył, że dzisiaj każdy chce dowieść, że ma rację. – Cichość polega na tym, że otwieram swoje serce dla mocy Boga. Nie dowodzę na siłę swojej wielkości, bo mam świadomość, że we mnie jest kruchość i małość. Ale ta kruchość i małość mogą się stać potężnym orężem wtedy, kiedy zaufam łasce i mocy Bożej. To bł. Bronisława nas przekonała, kiedy posługiwała w czasach zarazy i ówczesnej pandemii i zawierzyła mocy Bożej. Zawierzyła temu, że Pan Bóg chce jej posługiwania, chce jej ofiary czystego serca, chce jej żarliwej modlitwy. I wtedy dokonuje się rzecz niezwykła – Bóg nie tylko nas wewnętrznie rozwija i uświęca, ale prowadzi nas jako świadków zawierzenia i świadków pięknego, godnego życia – mówił ksiądz profesor.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję