Reklama

Trwa rekrutacja do Rady Dzieci i Młodzieży RP

2019-07-19 11:22

Agnieszka Wojnarowicz/MAIKA

Archiwum Rady Dzieci i Młodzieży RP

W związku z trwającą rekrutacją do Rady Dzieci i Młodzieży Rzeczypospolitej Polskiej zapraszamy do przeczytania wywiadu przygotowanego przez redakcję portalu MAIKA z Bartłomiejem Rosiakiem – członkiem Rady.

Jaki jest cel funkcjonowania Rady Dzieci i Młodzieży Rzeczypospolitej Polskiej?

Rada Dzieci i Młodzieży jest organem doradczym ministra edukacji narodowej. To głos młodego pokolenia w wielu kwestiach, w szczególności w kwestiach polityki edukacyjnej państwa. Członkowie RDiM opiniują projekty rozporządzeń ministra, nowelizacje ustaw np. ustawy Prawo oświatowe. Warto wspomnieć, że Rada może proponować również rozwiązania prawne lub rekomendować wprowadzenie jakichś zmian, które może przedstawić ministrowi. III kadencja Rady DiM podjęła się opiniowania kilku aktów prawnych, zaproponowała zmiany np. w wojewódzkich konkursach przedmiotowych, a obecnie przygotowuje projekt nowelizacji rozporządzenia o bezpieczeństwie i higienie pracy w placówkach oświatowych.
Członkowie Rady dobrze znają problemy swoich rówieśników, ponieważ są z nimi w stałym kontakcie poprzez udział w konsultacjach, kongresach czy innych wydarzeniach lub inicjatywach zrzeszających młodych ludzi. Radni RDiM promują postawy godne naśladowania, wcielają w życie idee wolontariatu oraz społeczeństwa obywatelskiego. Radni są otwarci na głosy młodych ludzi, poprzez aktywność na portalach społecznościowych.

Kto może być w Radzie? Jakie musi spełniać warunki?

Rada Dzieci i Młodzieży przy Ministrze Edukacji Narodowej liczy 32 osoby tj. 16 członków oraz 16 zastępców członków Rady. Z każdego województwa są wybierane dwie osoby w drodze konkursu CV. Do rekrutacji może przystąpić każda osoba, która ukończyła 13 lat, a w dniu 31 lipca nie będzie miała lat 21. Oznacza to, że do Rady Dzieci i Młodzieży mogą aplikować również absolwenci szkół ponadgimnazjalnych. Studenci, jako absolwenci szkół średnich, maja duże doświadczenie, a także porównanie w funkcjonowaniu szkoły i uczelni wyższej. W przypadku osób niepełnoletnich konieczna będzie zgoda rodziców lub opiekunów prawnych. Do wspomnianego zgłoszenia należy dołączyć curriculum vitae oraz list motywacyjny liczący nie więcej niż dwie strony. Wskazane jest, by kandydat na członka Rady wykazał swoją aktywność oraz osiągnięcia kserokopiami np. dyplomów czy zaświadczeń. Mile widziane są także rekomendacje wskazujące na aktywność obywatelską, pomoc innym, udział w projektach edukacyjnych takich jak np. Sejm Dzieci i Młodzieży czy działalność harcerską.
Komisja rekrutacyjna, powołana w Ministerstwie Edukacji Narodowej, ocenia spełnienie warunków formalnych, zaangażowanie społeczne kandydata, w szczególności działalność w formie wolontariatu, a także osiągnięcia naukowe. Spośród nadesłanych zgłoszeń z danego województwa wybiera się najlepsze dwie osoby, a spośród nich typuje się członka Rady oraz jego zastępcę. Następnie minister edukacji narodowej wydaje rozporządzenie o powołaniu kolejnej kadencji RDiM, gdzie wymienia powołanych członków oraz wskazuje ich obowiązki.

Jak wygląda praca w Radzie?

Rada Dzieci i Młodzieży spotyka się na posiedzeniach zwoływanych przez Biuro Organizacyjne w porozumieniu z członkami oraz zastępcami członków Rady. Zazwyczaj posiedzenia odbywają się w gmachu Ministerstwa Edukacji Narodowej i są jednodniowe. Jednak, jeśli są ku temu powody, MEN zwołuje kilkudniowe posiedzenie wyjazdowe, odbywające się w Ośrodku Rozwoju Edukacji w Sulejówku, pod Warszawą. Każde posiedzenie ma ustaloną agendę, która jest konsultowana ze wszystkimi. Członkowie Rady mogą zaproponować dopisanie lub skreślenie punktu programu posiedzenia. Rada jest organem doradczym ministra edukacji narodowej, więc w dużej części zajmuje się opiniowaniem aktów prawnych, wydawaniem opinii oraz kreowaniem inicjatyw. Decyzje w Radzie zapadają drogą kompromisu, jeśli nie jest to możliwe, przewodniczący może zarządzić głosowanie, w którym decyzje zapadają większością głosów. Praca radnych poza posiedzeniami odbywa się w formie korespondencyjnej. Co tydzień Rada organizuje wideokonferencję, w czasie której omawiane są bieżące sprawy. Członkowie RDiM uczestniczą także w spotkaniach z młodzieżą i kongresach, dlatego ich działalność w czasie posiedzenia w MEN jest często zwieńczeniem spotkań z rówieśnikami i polega na sprawozdaniu sygnałów i opinii przekazywanych przez młodych ludzi oraz wypracowywaniu rozwiązań.

Słowo zachęty do kandydowania do Rady

Jeśli jesteś osobą pełną energii, mającą wiele pomysłów, lubiącą słuchać i pomagać innym, to Rada Dzieci i Młodzieży jest miejscem dla Ciebie! Jest to niepowtarzalna okazja, by zobaczyć jak pracuje Ministerstwo Edukacji Narodowej, poznać tajniki pracy nad aktami prawnymi, spotkać wielu ciekawych, pełnych pasji ludzi. Członkowie Rady zgłębiają pracę edukacji nie tylko w Polsce, ale w całej Europie. Nasi delegaci wyjeżdżają na konferencje i wydarzenia za granicę, gdzie reprezentują polską młodzież. Bycie członkiem Rady to też duża odpowiedzialność, by słuchać innych, być wrażliwym na ich głos, bowiem edukację tworzymy wszyscy i każda sugestia jest ważna oraz istotna. Zachęcamy do kandydowania wszystkich, którzy uważają, że dobro edukacji jest dla nich ważne, bowiem nie ma lepszej możliwości, by mieć wpływ na jej kształt!

Jak powiedział Paulo Coelho:
„A kiedy ulepszysz teraźniejszość, wszystko to, co po niej nastąpi, również stanie się lepsze.”
Życzymy, by właśnie ta sentencja przyświecała Wam, kandydującym do IV kadencji Rady Dzieci i Młodzieży!

Reklama

Słowo obecnego przewodniczącego RDiM, Piotra Wasilewskiego:

Tagi:
dzieci młodzież

W Fatimie odbyło się spotkanie katechetów w ramach przygotowań do ŚDM

2019-09-13 12:35

mz (KAI/AE/RR) / Fatima

Pod hasłem „Say Yes” (Powiedz Tak) w narodowym portugalskim sanktuarium maryjnym w Fatimie odbyło się ogólnokrajowe spotkanie dla katechetów, związane z przygotowaniami do Światowych Dni Młodzieży, które odbędą się w Lizbonie w 2022 r. Służyło ono zaplanowaniu działań podczas okresu przygotowawczego do przyszłego wydarzenia.

Ks. Krzysztof Hawro
Przed Bazyliką w Fatimie

W trakcie dwudniowego spotkania portugalscy katecheci rozważali formy akcji służącej „skuteczniejszej” ewangelizacji młodzieży akademickiej i tych młodych, którzy podjęli już pracę. Ksiądz Tiago Neto, odpowiedzialny za to wydarzenie, oświadczył, że pragnął przede wszystkim, aby było to spotkanie formacyjne, podczas którego można byłoby przeanalizować m.in. proces i formy ewangelizowania w ciągu ostatnich trzech dekad, uwzględniając działania podjęte podczas poprzednich edycji ŚDM.

Uczestnicy spotkania w Fatimie rozmawiali dyskutowali w małych grupach, jak i w większym gronie, projekt „Say Yes”. Celem tej inicjatywa jest duszpasterskie towarzyszenie katechetom w przygotowaniach do ŚDM, włączanie się ich w działania miejscowych społeczności, a także koordynowanie stosunków między poszczególnymi osobami a resztą wspólnoty katolickiej

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Szukała kogoś, kto pomoże usunąć ciążę. Dostała telefon do księdza

2019-09-09 10:35

Piotr Kołodziejski / Szczecin (KAI)

Renata (imię zmienione) chciała usunąć ciążę. Pytała koleżanek czy mają kontakt do kogoś, kto może jej pomóc w dokonaniu aborcji. Zamiast tego, jedna z przyjaciółek dała jej numer telefonu do ks. Tomasza Kancelarczyka z Fundacji Małych Stópek. Ks. Tomasz jest organizatorem Szczecińskiego Marszu dla Życia. Co roku gromadzi na ulicach miasta kilkanaście tysięcy osób, a na co dzień prowadzi działalność pro life, o której opowiada w rozmowie z KAI.

Fundacja Małych Stópek

KAI: Czym zajmuje się Fundacja Małych Stópek?

Ks. Tomasz Kancelarczyk: Fundacja pomaga samotnym matkom, ale nie tylko tym, co już urodziły, także tym, które jeszcze nie urodziły. To też są mamy. Sprawa pani Renaty z Wielkopolski wcale nie jest wyjątkowa. Sytuacji, w których trafiają do nas kobiety na pograniczu życia i śmierci swojego nienarodzonego dziecka jest tak dużo, że musiałbym co kilka dni taką sprawą ujawniać i prosić o pomoc. Dzięki temu, że mamy stałych darczyńców Fundacji Małych Stópek, nie muszę za każdym razem prosić o finansowe wsparcie. Każda z tych historii jest inna ale wszystkie mają jeden wspólny mianownik: nieodpowiedzialność, brak osób, które objęłyby pomocą i troską kobietę, brak miłości najbliższych.

- Wracając do przypadku z Wielkopolski. Kobieta chciała usunąć ciążę. Pytała koleżanek czy mają kontakt do kogoś, kto może jej pomóc w dokonaniu aborcji. Zamiast tego, jedna z przyjaciółek dała jej numer telefonu do księdza?

- Dziewczyna dała ten numer mówiąc, że tam pomogą ci w przerwaniu ciąży. Gdy usłyszałem w telefonie "Dzień dobry" nie odpowiedziałem, jak mam w zwyczaju, "Szczęść Boże". Też odpowiedziałem „Dzień dobry”. W kolejnych zdaniach usłyszałem, że dzwoni do mnie kobieta z prośbą o pomoc w dokonaniu aborcji. Mnie też nie uprzedzono o tym telefonie, ale to nie był pierwszy taki przypadek. Zacząłem wypytywać o kontekst życia tej osoby, o ojca dziecka, o rodzinę. Usłyszałem wiele przykrych słów nie tylko na temat ojca dziecka, ale przede wszystkim rodziny. Były też słowa, które wypowiadano w jej stronę, ale nie nadają się do cytowania. „A gdybyś miała taką możliwość, że zamieszkasz poza domem, w którym nie chcą widzieć twojego dziecka, gdzie patrzą na ciebie wilkiem i obrzucają bluzgami? A gdybyś miała zapewniony byt i konkretną pomoc?” Nakreśliłem konkretnie, jak pomagamy w Fundacji. Wtedy całkiem zmienił się ton jej wypowiedzi. Rozmowa trwała blisko 40 minut. Zakończyła się ofertą: załatwię ci konkretnie taką pomoc.

- Co ksiądz zaoferował?

-To, co trzeba było. W takiej sytuacji trzeba zrobić jedno: zabrać taką osobę ze środowiska aborcyjnego. Jeżeli tego nie zrobimy, to nic nie zdziałamy. Możemy dużo gadać, moralizować. Możemy kreślić wizję przyszłości. Jeżeli ta osoba jest w otoczeniu osób, które nastają na życie dziecka i negatywnie odnoszą się do niej, to są małe szanse. Wtedy musi być bardzo odporna psychicznie. Dlatego zawsze proponuję wyrwanie ze środowiska aborcyjnego. Jakimś rozwiązaniem jest pokierowanie do domu samotnej matki, ale to nie zawsze się udaje. Dom samotnej matki nie jest wymarzonym miejscem dla takiej osoby, jak pani Renata. To jest bardzo dobre miejsce dla kobiet, które walczą o swoje dziecko i same poszukują miejsca do przeżycia. W tym przypadku zaproponowałem wynajęcie kawalerki. Zaproponowałem sumę potrzebną do zabezpieczenia jej bytu i tego, co będzie potrzebne dla jej dziecka na dwa lata. Tak, żeby dla niej wizja przyszłości była bezpieczna. Wyceniłem to na 25 tys. złotych. Niektórzy mówią, że dużo. Odpowiadam pytaniem czy życie dziecka za 25 tys. zł to jest tak dużo? Nieraz przy takich środkach jest bardzo trudno wynająć mieszkanie dla samotnej kobiety z dzieckiem. Wynajęcie mieszkania, pomoc finansowa na bieżące wydatki, wyprawka dla dziecka i 2 tysięcy pieluch na cały okres macierzyński to pomoc, którą należało zaoferować.

- Pomoc dla kobiety mogliście zaproponować, dzięki wsparciu ofiarodawców Fundacji Małych Stópek?

- Tak. Jeśli brakuje środków, to prosimy ofiarodawców, licząc na wsparcie. Za każdą historią kryje się życie dziecka. Poza wsparciem materialnym, ważne, żeby potem przy tej osobie był ktoś, kto będzie towarzyszył. Jeżeli po urodzeniu dziecka nie powróci do takiej osoby rodzina, to ona znajduje się sama. Bywa tak, że już jakiś czas po porodzie dzwoni do mnie z płaczem kobieta. Dziecko jest w żłobku i dzwonią, żeby zabrać je, bo gorączkuje. W pracy z kolei mówią jej, że jak wyjdzie, to już nie ma po co wracać. Nie ma osób towarzyszących: babci, dziadka, a najlepiej, żeby był mężczyzna. Jest ciężko.

- Ile jest takich sytuacji, w których pomagacie?

-Nie chcę mówić, że to dzięki nam. Najważniejsze, żeby zmieniło się serce kobiety, potem rodziny. Myślę, że konkretnych interwencji, gdzie przychodzimy z pomocą jest na pewno kilka w miesiącu. Oczywiście sytuacji, w których jest udzielana pomoc kobietom w trudnej sytuacji są setki. Kobiety same się do nas zgłaszają. Ważne więc, żeby grono obrońców życia, czyli Bractwa Małych Stópek powiększać - abyśmy mogli z odwagą rozmawiać z tymi kobietami i byśmy mogli mówić, że zapewnimy im pomoc bez uciekania się do wsparcia miejskich instytucji. Te kobiety nie chcą się ujawniać.

- Mówił ksiądz, że sytuacja w rodzinie zmienia się często po przyjściu dziecka na świat.

- Tak. Wielokrotnie bywało, że wracali ojcowie dzieci, przynajmniej z pragnieniem bycia przy dziecku. Rodziny również. Miałem wiele takich sytuacji, ale jedną, sprzed kilku lat, szczególnie wspominam. Dziadek dziecka, który wcześniej domagał się aborcji, trzymał dziecko i mówił z dumą "mój wnuk". Widziałem to na własne oczy. Kiedy widzę takie sytuację, to myślę sobie, że naprawdę warto walczyć o życie.

- Wasze magazyny są pełne pieluch i środków, które mogą wspomóc kobietę i jej małe dziecko. Czy to wystarcza?

- Cały czas te magazyny napełniamy. Jestem w trakcie zakupu następnych 60 tys. pieluch. To nie jest dużo. Poza tym chemia kosmetyczna, chusteczki, wózek, łóżeczko. A oprócz tego lokal, zamieszkanie, troska najbliższych. Rodziny to my nie zapewnimy… Dlatego tak ważne jest, żeby zajmowała się tym nie tylko Fundacja Małych Stópek. Jesteśmy w stanie zareagować na nieliczne przypadki. Wszyscy mamy być czujni, kochać życie od poczęcia i wychodzić z gotowością pomocy.

- Czy Fundacja sprawuje również patronat nad Domem Miłosierdzia w Poczerninie? - To dom prowadzony przez Caritas Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Wcześniej był tam Dom Samotnej Matki prowadzony przez siostry zakonne. Teraz jest to schronienie nie tylko dla kobiet w trudnej sytuacji, ale też mężczyzn wymagających pomocy i dachu nad głową. Dom wymaga remontu, również otoczenie tego domu – żeby kobiety z wózkami nie grzęzły w błocie.

- Działalność Bractwa Małych Stópek i Fundacji zaczęła się od Marszu dla Życia (w tym roku kilkanaście tysięcy osób przeszło ulicami Szczecina w manifestacji w obronie życia od poczęcia do naturalnej śmierci; był to 17-sty marsz - przyp.red.). - My nie możemy maszerować raz do roku. To maszerowanie ma trwać nieustannie. Życie to wymusiło. Byliśmy kojarzeni z obroną życia, więc zgłaszały się do nas kobiety, które były w trudnej sytuacji. Musieliśmy się organizować, również formalnie. Stąd Fundacja, a skoro na organizatorów Marszu dla Życia mówiono "ekipa małych stópek", więc nazwa wydała się oczywista. Niektóre rzeczy wozimy na drugi koniec Polski. Na miejscu magazynujemy potrzebne rzeczy, organizujemy rozmowy wyspecjalizowanych osób z kobietami, które potrzebują pomocy. Zachęcamy wszystkich do pomocy, również tej materialnej. Więcej szczegółów na dlazycia.info.
Dziękuję za rozmowę.

- Rozmawiał: Piotr Kołodziejski

- Numer konta Fundacji: Fundacja Małych Stópek ul. Św. Ducha 9 70-205 Szczecin

- przelewy krajowe nr konta: 13 2030 0045 1110 0000 0231 0120 w tytule przelewu: DAROWIZNA CIĄŻA

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Australia: różaniec bez granic

2019-09-16 17:31

vaticannews.va / Sydney (KAI)

Australijczycy zapowiedzieli kontynuację zeszłorocznej akcji „Różaniec do granic” - „OzRosary#53”. 13 października będą modlić się o ochronę ich kraju i jego mieszkańców oraz o świętość życia i małżeństwa. Celem inicjatywy jest także oddanie Australii Niepokalanemu Sercu Maryi.

Marian Florek/Niedziela

Akcja „Różaniec do granic” odbyła się pierwszy raz w Polsce w październiku 2017 roku w uroczystość Matki Bożej Różańcowej. Tego dnia w 350 kościołach stacyjnych na terenie 22 diecezji na obrzeżach Polski ponad milion osób odmówiło różaniec i wzięło udział w Mszy. „Różaniec do granic” stał się ostatecznie „różańcem bez granic”, ponieważ wiele krajów, nie tylko w Europie, wzięło przykład z Polski i zorganizowało własną wersję wydarzenia.

13 maja zeszłego roku do inicjatywy dołączyła także Australia. W rocznicę objawień fatimskich grupy katolików, w tym młodzież, zebrały się we wszystkich większych miastach Australii na nabożeństwa różańcowe. W Perth młodzi ludzie utworzyli „żywy różaniec”, z kolei w Darwin czy Coogee modlący zebrali się na plaży. W Sydney różaniec był odmawiany na moście Sydney Harbour.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem