Reklama

Watykan

23 nowych gwardzistów szwajcarskich złożyło przysięgę

Dwudziestu trzech młodych gwardzistów szwajcarskich złożyło przysięgę w Watykanie. W uroczystości 6 maja wzięli udział m. in. bp Felix Gmür, przewodniczący Konferencji Episkopatu Szwajcarii, szef szwajcarskiej dyplomacji Ignazio Cassis i naczelny dowódca armii szwajcarskiej Philippe Rebord.

[ TEMATY ]

Gwardia Szwajcarska

Grzegorz Gałązka

Dwunastu nowych gwardzistów złożyło tradycyjną przysięgę na sztandar gwardyjski w języku niemieckim, pięciu po włosku, czterech po francusku i dwóch po retoromańsku. Wstąpili oni do Gwardii Szwajcarskiej między czerwcem 2018 r. a styczniem 2019 r. Każdy, kto podejmie służbę w papieskiej formacji musi w niej służyć, co najmniej 26 miesięcy.

Podczas ceremonii papieża Franciszka, który w tym czasie pielgrzymował do Bułgarii, reprezentowali: abp Georg Gänswein, prefekt Domu Papieskiego, i ks. prałat Paolo Borgia, asesor Sekcji ds. Ogólnych w Sekretariacie Stanu.

„Drodzy Gwardziści, w waszej służbie dla ochrony Papieża, Następcy Apostoła Piotra, chciałbym wam ukazać waszą drogę posługując się obrazem hełmu. Kiedy wkładasz hełm swojego munduru na głowę, pomyśl o głowie Kościoła katolickiego i niech modlitwa za niego wzniesie się do nieba. I powiem wam: tak jak hełm chroni głowę, tak jesteście wezwani, aby z pomocą Boga, którego codziennie wzywacie w modlitwie, chronić i bronić głowy Kościoła katolickiego, jak mówi formuła przysięgi" - powiedział podczas zaprzysiężenia kapelan Gwardii Szwajcarskiej, ks. Thomas Widmer.

Reklama

Tego roku władze Szwajcarii były reprezentowane przez wybitne osobistości. W uroczystości wziął udział minister spraw zagranicznych Ignazio Cassis, szef armii Philippe Rebord, przewodnicząca szwajcarskiego Zgromadzenia Federalnego Marina Corobbio Guscetti z kantonu Ticino oraz liczni federalni i kantonalni parlamentarzyści. Wśród gości był także Denis Knobel, ambasador Szwajcarii przy Stolicy Apostolskiej.

Kościół katolicki w Szwajcarii był reprezentowany przez biskupa Bazylei Felixa Gmüra, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Szwajcarii. Gospodarzem tegorocznej ceremonii zaprzysiężenia w Watykanie był kanton Ticino, który reprezentowała wysokiej rangi delegacja na czele z przewodniczącym rady kantonalnej Christianem Vitta. Kierując takie zaproszenie do jednego z kantonów Gwardia pragnie podkreślić swoje związki z ojczyzną. Ponadto od ponad dwóch lat jej rekruci są wysyłani do Isone właśnie w Ticino w celu zdobycia dodatkowego wyszkolenia w tamtejszej policji kantonalnej. W ceremonii uczestniczył także Valerio Lazzeri, biskup Lugano i jego poprzednik bp Pier Giacomo Grampa.

Przysięga nowych rekrutów odbywa się rokrocznie 6 maja na pamiątkę tzw. „Sacco di Roma”, czyli splądrowania Rzymu przez wojska cesarza Karola V w tym dniu w 1527 r. W obronie papieża Klemensa VII (1523-34) zginęło wówczas 147 żołnierzy szwajcarskich. Uroczystość, podczas której nowi gwardziści wypowiadają słowa przysięgi w językach niemieckim, włoskim, francuskim i retoromańskim, odbywa się na wewnętrznym dziedzińcu Watykańskiego Pałacu Apostolskiego.

Reklama

Gwardia Szwajcarska służy papieżom od 1506 r. Jej członkowie odpowiadają za osobistą ochronę Ojca Świętego i kontrolują wejścia do Watykanu. Dom św. Marty, w którym mieszka Franciszek, strzeżony jest częściowo przez gwardzistów, a częściowo przez żandarmerię watykańską.

Gwardia liczy 120 członków. Mogą do niej kandydować wyłącznie katolicy szwajcarscy w wieku 19-30 lat, którzy w swoim kraju muszą najpierw odbyć służbę wojskową. W Watykanie służą co najmniej 25 miesięcy.

Ta osobista ochrona papieży przeżywa ostatnio poważne problemy kadrowe. 23 nowych rekrutów to najmniejsza, jak dotychczas, grupa – powiedział już na początku br. komendant Gwardii płk Christoph Graf. Jego zdaniem, dzieje się tak dlatego, że w Szwajcarii coraz mniej młodych mężczyzn interesuje się służbą w Watykanie. Potrzebna też będzie dodatkowa rekrutacja, ponieważ ze względu na zwiększony zakres obowiązków papież zdecydował o zwiększeniu liczby gwardzistów do 135 – tłumaczył dowódca.

Już w ub. roku na specjalnie przygotowanym na YouTube nagraniu wideo Gwardia Szwajcarska zachęcała młodych rodaków do wstępowania w jej szeregi. 10-minutowy film informował o zasadniczym przygotowaniu, pokazywał nową centralę komendantury oraz relacje z życia tej formacji watykańskiej. Ważnym elementem filmu było też podanie warunków, jakie musi spełniać kandydat do tej służby.

2019-05-08 17:01

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Gwardia Szwajcarska w czasach epidemii

[ TEMATY ]

wywiad

Gwardia Szwajcarska

Włodzimierz Rędzioch/Niedziela

Christoph Graf

Ponad 500 lat temu, dokładnie 22 stycznia 1506 r., 150 zbrojnych Szwajcarów wkroczyło do Rzymu przez bramę Flaminia i pomaszerowało do Watykanu, gdzie powitał ich sam Juliusz II. Tak zaczęła się historia Gwardii Szwajcarskiej – „Cohors pedestris Helvetiorum”, na służbie u papieży.

Niewiele lat później, 6 maja 1527 r. , grasujące w Rzymie oddziały niemieckich lancknechtów przypuściły szturm na Watykan. W czasie starcia niedaleko cmentarza Teutońskiego luterańscy żołdacy zabili 147 gwardzistów broniących Pałacu Apostolskiego, w którym przebywał Klemens VII. Dzięki ich ofierze Papieżowi udało się schronić w Zamku św. Anioła.

Dla Gwardii Szwajcarskiej 6 maja przeszedł do historii jako dzień tragedii, ale jednocześnie świadectwa bezgranicznej lojalności i wierności papieżom. Dlatego tradycyjnie jest to dzień, w którym rekruci składają przysięgę. W tym roku, ze względu na epidemię koronawirusa, nie odbędzie się zaprzysiężenie gwardzistów a program uroczystości rocznicowych uległ zmianom.

O życiu Gwardii Szwajcarskiej w czasach epidemii rozmawiałem z jej komendantem, pułkownikiem Christophem Grafem.

- Od wieków dla Gwardii Szwajcarskiej dzień 6 maja jest najważniejszy w roku – to rocznica ofiary pierwszych gwardzistów a jednocześnie dzień zaprzysiężenia rekrutów. Jak w nadzwyczajnej sytuacji szerzenia się epidemii wyglądać będą tegoroczne uroczystości 6 maja?

Włodzimierz Rędzioch/Niedziela

Gwardia Swajcarska

- Przysięga rekrutów zostaje przeniesiona na późniejszą datę, 4 października 2020 r. - mamy nadzieję, że do jesieni sytuacja wróci do normy. Natomiast odbędzie się skromna uroczystość upamiętnienia ofiary 147 gwardzistów, którzy polegli podczas tzw. Sacco di Roma (6 maja 1527 r.). W obecności asesora Sekretariatu Stanu, ks. prał. Luigiego Roberta Cona zostanie złożony wieniec kwiatów na placu Pierwszych Męczenników Rzymskich (Piazzale dei Protomartiri Romani). Przed uroczystością o godz. 17,00 substytut Sekratariatu Stanu, abp Edgar Peña Parra odprawi dla grupy gwardzistów Mszę św. w kościele NMP in Campo Santo Teutonico. Wszystko będzie można śledzić dzięki transmisji livestream (na stronie www.guardiasvizzera.ch).

Chciałem podkreślić, że ceremonie będą przeprowadzone w zredukowanej formie, przy ograniczonej liczbie uczestników z poszanowaniem norm higieny i bezpieczeństwa obowiązujących w tym czasie w Watykanie.

- Jak w ostatnich miesiącach zmieniło się życie i służba Gwardii Szwajcarskiej?

- Nie zmieniła się nasza misja, którą jest kontrola wejść do Watykanu i ochrona rezydencji papieskiej i Papieża. Zapewnienie bezpieczeństwa w Pałacu Apostolskim to nasza codzienna praca, również w czasie epidemii. Ale nie ma już służby związanej ze szczególnymi uroczystościami takimi jak audiencje, wizyty delegacji państwowych i ambasadorów.

- Jakiego rodzaju środki bezpieczeństwa zastosowaliście w sytuacji szerzenia sie epidemii we Włoszech?

Włodzimierz Rędzioch/Niedziela

Gwardia Swajcarska

- W czasie tzw. Fazy 1 nie obawiałem się o bezpieczeństwo gwardzistów, bo nikt nie mógł poruszać się po Rzymie, a co za tym idzie do Watykanu wchodziły nieliczne osoby. Od 4 maja zaczęła się jednak Faza 2, podczas której więcej osób porusza sie już po mieście i wchodzi do Watykanu, dlatego gwardie używają maseczek.

- W Rzymie, w czasie epidemii koronowirusa w niektórych wspólnotach religijnych odnotowano wiele zachorowań, ze względu na łatwość szerzenia się wirusa w zamkniętych wspólnotach. Wy, gwardziści, też żyjecie w dużej wspólnocie. Jak chroniliście sie przed wirusem?

- Przede wszystkim respekowaliśmy normy włoskie, które obowiązywały również w Watykanie – zachowujemy odległości między osobami, również na stołówce, codziennie dezynfekujemy wszystko co trzeba i co można. A przyznam, że gwardziści są bardzo zdyscyplinowani i nie mieliśmy ani jednego przypadku zachorowania na kovid-19.

- Czy dla gwardzistów, ale także dla rodzin oficerów kwarantanna spowodowana epidemią nie była zbyt uciążliwa?

- Mamy to wielkie szczęście, że możemy korzystać z Ogrodów Watykańskich, by chodzić na spacery. Gwardziści mogli również biegać po ogrodach i uprawiać sport, wszystko z zapewnieniem bezpieczeństwa innym. Jednym słowem nie musieliśmy cały czas przebywać zamknięci w domu, co było rzeczą bardzo pozytywną.

CZYTAJ DALEJ

Kapłan oddany Bogu i ludziom

2020-06-05 18:36

ks. Wojciech Kania

W kościele parafialnym pw. Trójcy Świętej w Rudniku nad Sanem pożegnano śp. ks. inf. Czesława Walę.

Duchowieństwo, siostry zakonne i wierni świeccy pożegnali wybitnego duszpasterza i patriotę ks. Czesława Walę w jego rodzinnym mieście Rudniku nad Sanem. Mszy św. przewodniczył metropolita częstochowski abp Wacław Depo. Koncelebrowali bp Krzysztof Nitkiewicz, Ordynariusz Diecezji Sandomierskiej oraz biskup pomocniczy Diecezji Radomskiej Piotr Turzyński.

ks. Wojciech Kania

– Wasze miasto, w którym urodził się ten charyzmatyczny kapłan i do którego wrócił na emeryturę po przeszło 50 latach niezwykle owocnej pracy duszpasterskiej, miało być miejscem wytchnienia i oczekiwania na ostateczne spotkanie z Panem. Tymczasem, pomimo choroby i słabnących sił, ks. Wala dalej pielęgnował zapoczątkowane przez siebie dzieła, koncentrując się na pracy z głuchoniemymi i budowie dla nich, jakże potrzebnego ośrodka. Nic dla siebie, wszystko dla Chrystusa i drugiego człowieka. Taki był do ostatniego tchnienia – powiedział na początku liturgii bp Nitkiewicz.

ks. Wojciech Kania

Abp Wacław Depo nakreślił w homilii kilka obrazów z życia zmarłego, którego poznał jeszcze jako kleryk sandomierskiego seminarium. Opowiedział, że pierwszy raz zobaczył księdza Walę modlącego się na kolanach przy wiejskiej kapliczce razem z grupką dzieci. W tym miejscu wybudował później kałkowskie sanktuarium. Metropolita Częstochowski podkreślił pobożność maryjną zmarłego i otwartość serca, która sprawiała, że dzielił się dosłownie ostatnią kromką chleba. Jego głęboka pobożność szła w parze z przejrzystością życia, do tego stopnia, że nie miał nawet w domu firanek.

Abp Depo wspominał również o największych osiągnięciach ks. inf. Czesława Wali, w tym o budowie Sanktuarium Maryjnego w Kałkowie – Godowie.

– Wszyscy dziwili się skąd taki plan, nawet zarzucano mu, że wymyślił sobie sanktuarium. On zawsze mówił, że to jest sprawa Maryi, zawierzył jej i powstało miejsce, które gromadzi pielgrzymów i to jest cudowne – mówił abp Depo. Hierarcha podkreślał również, że ks. Wala kierował się wielką miłością do Ojczyzny, której uczył innych. – Jego umiłowanie ojczyzny i odpowiedzialność za nią jest dla nas zobowiązaniem. Dlatego dziękujemy Bogu za jego osobę, jego dzieła niech będą zawsze wdzięczną pamięcią o jego postawie i jego zawierzeniu Panu Bogu we wszystkim – powiedział abp Wacław Depo.

ks. Wojciech Kania

Do uczestników uroczystości pogrzebowych ks. inf. Czesława Wali specjalny list skierował Prezydent RP Andrzej Duda, w którym zaznaczył, że Ksiądz Infułat dawał wszystkim wspaniałe świadectwo życia Ewangelią. – W ciągu przeszło 55 lat posługi duszpasterskiej Ksiądz Infułat dał wspaniałe świadectwo, że dla człowieka kierującego się wskazaniami Ewangelii nie ma rzeczy niemożliwych. Dzięki swojej serdeczności i determinacji potrafił pokonywać największe przeciwności – napisał Prezydent.

Na zakończenie Eucharystii za posługę ks. inf. Czesława Wali dziękował bp pomocniczy z Radomia Piotr Turzyński, który reprezentował bpa Henryka Tomasika. Odczytany został również list od Przełożonej Generalnej Sióstr Pallotynek s. Izabeli Świerad, a ks. Stanisław Gurba odczytał list od Matki Generalnej Zgromadzenia Sióstr Salezjanek Najświętszych Serc s. Ines De Giorgi. Słowa wdzięczności i pożegnania wypowiedział również w imieniu samorządowców Burmistrz Miasta Rudnik nad Sanem Waldemar Grochowski oraz współpracownicy śp. Ks. Wali.


Po Mszy św., ciało ks. inf. Czesława Wali zostało przewiezione do Kałkowa, gdzie odbędzie się dalsza część uroczystości pogrzebowych.

Ks. inf. Czesław Wala urodził się 23 października 1936 r. w Rudniku nad Sanem. Był absolwentem miejscowego liceum ogólnokształcącego. Po maturze przez rok pracował w Urzędzie Gminy. Następnie wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk Sługi Bożego bp. Piotra Gołębiowskiego 7 czerwca 1964 r. Jako wikariusz pracował w Sławnie, a od 1967 r. rozpoczął pracę w Krynkach koło Starachowic. Często pełnił posługę w oddalonej o 9 kilometrów od Krynek wsi Kałków. Dzięki jego staraniom w miejscowości tej powstał punkt katechetyczny oraz kaplica. Dnia 17 października 1971 r., na beatyfikację o. Maksymiliana Kolbego, skromna kaplica przemieniła się w nieduży kościół pod jego wezwaniem. Parafia w Kałkowie została erygowana 1 października 1981 r., a ks. Wala został jej pierwszym proboszczem. W 1982 r. zrodziła się idea budowy sanktuarium Maryjnego. Mimo przeszkód czynionych przez władze, 22 maja 1983 r. do budującego się kościoła sprowadzono kopię obrazu Matki Bożej z Lichenia. Maryjną świątynię poświęcił w 1988 r. bp Marian Zimałek. Na przełomie lat 1985 i 1986 ks. Wala wybudował Golgotę Martyrologii Narodu Polskiego. Po przejściu na emeryturę zamieszkał w Rudniku nad Sanem, gdzie rozpoczął budowę domu opieki i formacji dla głuchoniemych.

CZYTAJ DALEJ

Do Nieba idziemy drogą gestów

2020-06-06 22:49

Małgorzata Pabis

Ks. Łukasz Kopczyński i ks. Dawid Hebda, tegoroczni neoprezbiterzy, dziękowali sobotę, 6 czerwca, w czasie porannej Mszy świętej w sanktuarium Bożego Miłosierdzia za otrzymany dar kapłaństwa.

W homilii ks. Hebda przywołał fragment Ewangelii: „Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz”, a potem postawił pytania: - Czy jeden grosz jest w stanie zmienić moje życie?? Czy jeden „drobny” uczynek może wpłynąć na moje życie wieczne? Sądząc po ludzku, z pewnością nie. Nie ma takiej opcji. Jeden drobny gest?? - Niemożliwe! Sądząc po Bożemu… Tak, może wpłynąć na moje życie wieczne – powiedział.

Odwołując się do Słowa Bożego, kapłan mówił, że Jezus nas ogląda, ogląda nasze życie. - On ciągle jest obecny i widzi nas zupełnie inaczej, niż widzą nas ludzie. - Widzi nas w zupełnie innym świetle. My sami nie widzimy się w takim, w jakim On nas widzi. Dlaczego tak jest?? Bo my bardzo często się oskarżamy, nie zauważamy dobra. Bo zapomnieliśmy już o oskarżycielu, Szatanie, czy też przeciwniku, jak nazywa go św. Piotr Apostoł w swoim liście.

Moi drodzy, Szatan nie pozwoli, abyśmy dostrzegali nasze dobre uczynki, nasze gesty. On chce nas karmić negatywami. Tymczasem Jezus stoi jako cierpliwy trener w naszym narożniku i przygląda się, ogląda, aby we właściwym czasie interweniować – powiedział.

Kaznodzieja przypominał dalej, że Jezus jest czujnym obserwatorem, czujnym, ale i niezwykle cierpliwym. - Zwróćmy uwagę na kobietę z dzisiejszej Ewangelii. Gdybyśmy byli obserwatorami i widzielibyśmy ubogą wdowę, wrzucającą jeden grosz do skarbony, jaka byłaby nasza reakcja?? Boże, jeden grosz?? Nie wstyd jej? Jezus tymczasem patrzy głębiej. Jakże przenikliwy jest wzrok Jezusa… „Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na swe utrzymanie.”

Bardzo często oceniamy ludzi powierzchownie, płytko. Jezus natomiast dostrzega pełnię. Widzi nie tyle zewnątrz co wewnątrz – podkreślił kapłan i kontynuował: - Jezus dostrzega nasze gesty. Kobieta w dzisiejszej Ewangelii jest fenomenalna. Dlaczego? Bo drobnym gestem przyciąga uwagę Jezusa. My do Nieba idziemy drogą gestów, gestów! a nie wielkich dzieł. Jestem pewny, że każdy z nas wykonał w życiu pewien gest, gest Chrystusa. Gest ten mógł zostać niezauważony przez drugich, ale Chrystus go widział. On ten gest, gdy go wykonywaliśmy, oglądał, a więc mamy już bilet do Nieba. Warto nasze gesty sobie przypominać. Pamiętać o nich. Wtedy nie popadniemy w rozpacz duchową.

Ks. Hebda zwrócił uwagę, że w dzisiejszej Ewangelii nikt nie zainteresował się ubogą wdową. - Nikt prócz Jezusa. Prosta, uboga wdowa. Cóż w niej interesującego?! Jezus jest świetnym nauczycielem dla nas i pokazuje nam, abyśmy dostrzegali tych, którzy mogą się nam wydawać obojętni. Nie tylko zauważa tę kobietę, ale i przywołuje do siebie uczniów, aby zwrócili na nią uwagę. Jezus z ubogiej wdowy robi nauczyciela gestów. Uboga wdowa staje się nauczycielem. Drobny gest, jest wielki w oczach Boga – mówił.

Kaznodzieja wspominał wydarzenie z czasu, kiedy był diakonem. - Prowadziłem jedną z lekcji indywidualnego nauczania. Oczywiście, lekcja przygotowana, podręcznik otwarty. Zamierzałem podać temat, więc wygodnie usiadłem na krześle. Proszę ucznia, aby otworzył zeszyt. Uczeń nadal stoi wyprostowany, ze złożonymi rękami, zwrócony w stronę krzyża. Nie musiał nic mówić, ale jego gest złożonych rąk mówił wszystko. Myślę sobie: no tak. ksiądz, a zapomniał o modlitwie. Ten moment zapadł mi w pamięci dlatego, że w tej chwili, role się odwróciły. Ja stałem się uczniem, a ten mały chłopiec nauczycielem, nauczycielem wiary.

Kończąc homilię, ks. Hebda prosił: - Naśladując Chrystusa, bądźmy uważnymi obserwatorami, abyśmy zauważali gesty, zwłaszcza te, które wydają się nieistotne.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję