Reklama

Watykan

Kopuły św. Piotra w renowacji

Pielgrzymi, którzy przybywają do Watykanu, by podziwiać żłóbek i wspaniałą choinkę bożonarodzeniową widzą niebywałe widowisko: dwie mniejsze kopuły Bazyliki św. Piotra opasane rusztowaniami. Świadczy to, że przy największej świątyni chrześcijańskiej prace konserwatorskie nigdy nie ustają. Po renowacji głównej fasady Bazyliki, przez 10 lat prowadzono prace restauratorskie pozostałych elewacji. Prace przy zewnętrznych elewacjach Bazyliki ukończono w styczniu 2017 r.

[ TEMATY ]

Bazylika

Włodzimierz Rędzioch

Pod koniec roku 2017 zaczęto renowację następnych elementów świątyni – dwóch mniejszych kopuł, które zasklepiają kaplice: Gregoriańską, po prawej stronie, i Klementyńską, po lewej. Prace rozpoczęto od kopuły Gregoriańskiej, która była pierwszą kopułą wzniesioną na nowej Bazylice. Wykonał ją w 1575 r. Giacomo della Porta, dla którego była to „próba generalna” przed wykonaniem pozostałych kopuł włącznie z gigantyczną kopułą centralną zaprojektowaną przez Michała Anioła. Należy wyjaśnić, że centralna kopuła wzniesiona przez della Porta odbiega kształtem od projektu Michała Anioła, który zaplanował kopułę sferyczną – co prawda ma wewnątrzną czaszę sferyczną ale ta zewnętrzna jest nieco wydłużona. Różnica kształtów pozwoliła na wybudowanie względnie wygodnych schodów prowadzących na jej szczyt, latarnię.

Prace renowacyjne przy kopułach dotyczą dwóch elementów: trawertynowych baz i ołowiowych czasz. Trawertyn jest czyszczony, usuwane są warstwy sadzy i szpachluje się ubytki kamienia. Natomiast ołów pokrywający kopuły zachował się w bardzo dobrym stanie, dlatego jest tylko dokładnie kontrolowany. Konserwatorzy spawają jedynie ewentualne pęknięcia oraz wstawiają sworznie, w miejsce tych, które odpadły.

Reklama

Architek Bazyliki watykańskiej, Luca Virgilio, poinformował mnie, że w czasie prac przy kopule Gregoriańskiej dokonano ciekawego odkrycia – wieńczące ją kula i krzyż były złocone. Udało się to ustalić dzięki nowoczesnym badaniom (fluorescencja X, która pozwala odkryć skład chemiczny materiałów). Na zakończenie prac renowacyjnych zostaną one znowu pozłocone chociaż bardziej delikatnie – oznajmił arch. Virgilio.

Prace przy mniejszych kopułach Bazyliki św. Piotra potrwają około roku.

2017-12-13 09:49

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Sucha Beskidzka: książka o tajnikach pracy sanpietrinów z Fabryki Św. Piotra

2020-05-22 10:21

[ TEMATY ]

Bazylika

św. Piotr

fabryka

remont

sanpietrini

Tama66/pixabay.com

Wspomnienia spisane przez Massimo Bonanniego, pracownika Fabryki Św. Piotra w latach 1976 – 2016, składają się na książkę, która opowiada o pracy w warsztatach zajmujących się konserwacją największej świątyni chrześcijaństwa. Książka ukazała się dzięki inicjatywie Stowarzyszenia Europejski Instytut Rozwoju Regionalnego z Suchej Beskidzkiej z okazji roku Jana Pawła II.

„Historie (nie)zwykłe. Sanpietrino w służbie pięciu papieży” przybliża fascynującą pracę pracowników Fabryki Św. Piotra, czyli tzw. sanpietrinów. Wspomnienia Massima Bonanniego w głównej mierze koncentrują się na Janie Pawle II.

„Massimo był świadkiem wielu ważnych wydarzeń i spotkań tego pontyfikatu, również uroczystości związanych z pogrzebem, beatyfikacją i kanonizacją Jana Pawła II” – wyjaśniają wydawcy, podkreślając, że publikacji towarzyszą unikatowe zdjęcia z prywatnych zbiorów Massima Bonanniego. Dokumentują one m.in. pracę nad przygotowaniem grobu Jana Pawła II w grotach watykańskich, czy przenoszenie trumny z ciałem papieża do kaplicy św. Sebastiana w Bazylice Watykańskiej.

Fabryka Św. Piotra zatrudnia kilkadziesiąt osób: stolarzy, murarzy, ślusarzy, sztukatorów, malarzy, hydraulików, elektryków, dekoratorów, dozorców, których zadaniem jest zachowanie splendoru Bazyliki Watykańskiej. Od XVIII przylgnęła do nich nazwa „sanpietrini”. Noszą także specjalne uniformy.

Same warsztaty powstały 18 kwietnia 1506 r., gdy Juliusz II Della Rovere położył kamień węgielny pod budowę nowej świątyni w Watykanie.

CZYTAJ DALEJ

Grota z Lourdes – miejsce modlitwy w Ogrodach Watykańskich

2020-05-29 20:38

[ TEMATY ]

Watykan

papież Franciszek

Grota z Lourdes

źródło: vaticannews.va

Grota z Lourdes w Ogrodach Watykańskich

Franciszek postanowił zakończyć maryjny miesiąc maj modlitwą różańcową w Ogrodach Watykańskiech, w Grocie z Lourdes - będzie ona transmitowana na cały świat począwszy od godz. 17.30. Modlitwie towarzyszy hasło zaczerpnięte z Dziejów Apostolskich:„Gorliwi i jednomyślni na modlitwie, razem z Maryją” (Dz 1, 14).

W sercu Ogrodów Watykańskich znajduje się replika Groty Massabielle, miejsca, w którym Matka Boża ukazała się św. Bernadetcie Soubirus w 1858 r.

Historia tego miejsca związana jest z papieżem Leonem XIII, który bardzo lubił Ogrody Watykańskie i spędzał w nich wiele czasu. Kazał nawet urządzić sobie apartament na szczycie Wzgórza Watykańskiego, w starej wieży obronnej, która dziś nosi jego imię. Bp Schoepfer, biskup diecezji Tarbes, do której należała miejscowość Lourdes, postanowił podarować papieżowi replikę Groty – Leon XIII pobłogosławił reprodukcję na początku prac, 1 czerwca 1902 r. Grotę wzniesiono opartą o średniowieczny mur obronny z czasów Leona IV (IX w.). 28 marca 1905 r. watykańska Grota Masabielle została uroczyście zainaugurowana przez następnego papieża, Piusa X (papież ten kazał zmienić nazwę diecezji Tarbes na Tarbes-Lourdes).

W następnych latach na Grocie wzniesiono kopię bazyliki a po jej bokach półkoliste schody prowadzące z tarasu na plac przed Grotą. Neogotycka wieża nie pasowała do barokowego otoczenia i kontrastowała z kopułą Michała Anioła, dlatego w 1933 r., gdy wieża zaczęła pękać, Pius XI kazał ją rozebrać.

Dziś zachowała się najważniejsza część monumentalnego komplesu, czyli Grota objawiewień z figurą Madonny.

Wnętrze Groty i sąsiadujący z nią mur pokrywa dywan zielonego bluszczu, a nad nią znajdują się dwa mozaikowe medaliony przedstawiające Leona XIII i biskupa Schoepfera. Gdy w setna rocznicę objawień (1958 r.), sankturarium w Lourdes zostało przebudowane, ówczesny biskup, Théas, postanowił podarować papieżowi stary ołtarz – został on umieszczony w centrum Groty w 1960 r.

Wszyscy papieże modlili się i odprawiali ceremonie religijne w Grocie z Lourdes. Szczególnie lubił to miejsce Jan Paweł II, który zaczął tu odprawiać nabożeństwa majowe oraz Msze św. dla pielgrzymów z Polski, którzy w ten sposób mieli również okazję zwiedzać Ogrody Watykańskie.

CZYTAJ DALEJ

Bp Andrzej Siemieniewski: Duch Święty wypełnia naczynia serc

2020-05-31 23:46

Agnieszka Bugała

W przeżywaniu wielkiej uroczystości Zesłania Ducha Świętego słuchamy hymnu św. Efrema, śpiewamy średniowieczny hymn Przybądź, Duchu Święty. To wszystko pomaga nam włączyć się w doświadczenie wiary, doświadczanie Ducha Świętego Kościoła wszystkich wieków i wszystkich miejsc. To dobrze, bo pomoc będzie nam potrzebna, stajemy bowiem przed pewnym problemem.

Niedziela Zesłania Ducha Świętego to oczywiście wspomnienie tej pierwszej niedzieli - Pięćdziesiątnicy. W liturgii mówimy, że dzień Pański to „ten dzień, w którym Jezus zesłał na apostołów Ducha Świętego”. Jest więc jakaś pierwsza w historii Kościoła niedziela - dzień Pański, w którym uczniowie otrzymali Ducha. Ale kandydatki do tytułu pierwszej Niedzieli Zesłania Ducha Świętego są dwie! Jest przecież dzień, w którym „wieczorem, w dniu zmartwychwstania, tam, gdzie przebywali uczniowie, przyszedł Jezus i tchnął na nich Ducha Świętego”. Tchnął, a więc zesłał.

I jest wielki i chwalebny dzień Pięćdziesiątnicy, w którym „dał się słyszeć szum z nieba”, dały się widzieć języki jakby z ognia, zstąpił Duch i napełnił zgromadzonych na modlitwie. Czyli są aż dwie niedziele - kandydatki do tytułu pierwszej niedzieli, kiedy to Jezus zesłał obiecany dar na swoich uczniów. Dlaczego aż dwa zesłania Ducha Świętego?

Pierwsze to zesłanie, w którym Jezus tchnął na uczniów i powiedział: „Weźmijcie Ducha Świętego! Komu odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20,22-23). Dlaczego najpierw wydarzyło się to zesłanie, a potem było wiele tygodni przerwy i wiele tygodni modlitwy, i dopiero nastąpiło tamto, gdy „Dał się słyszeć szum i dały się widzieć języki jakby z ognia”?

W odpowiedzi na to pytanie pomogą nam Ojcowie Kościoła i pierwsi chrześcijanie. Pomoże nam to, w jaki sposób pierwotny Kościół rozumiał te dwa zesłania Ducha Świętego. Otóż pierwsze zesłanie Ducha Świętego jest zesłaniem „na odpuszczenie grzechów”, czyli na uczynienie nowego człowieka, na stworzenie nowego serca, aby powstało czyste i nowe naczynie. Drugie zesłanie Ducha Świętego jest po to, aby już przygotowane, czyste naczynie nowego serca, nowego stworzenia, napełnić Duchem Świętym.

Co bowiem by się stało, gdyby dar Ducha Świętego z mocą, z charyzmatami wlał się w serca niedojrzałe, grzeszne, nieukształtowane? Co by się stało, gdyby wlał się w naczynia nieodnowione? Dobrze wiemy, co by się stało: „Nie wlewa się młodego wina do starych bukłaków” (Mt 9,17). A mamy do czynienia z młodym winem! „Upili się młodym winem - mówili niektórzy” (Dz 2,13). „Nie wlewa się młodego wina do starych bukłaków”. Dlaczego? Bo „bukłaki pękają, wino wycieka, a bukłaki się psują”. „Młode wino wlewa się do nowych bukłaków, a tak i jedno i drugie się zachowuje”.

Najpierw musi być nowy bukłak, nowe naczynie, musi być stworzone nowe, odnowione serce, a potem można wlewać tam dar - moc działania Ducha Świętego. Tylko w ten sposób bukłaki się nie rozerwą.

Dlatego Ojcowie Kościoła i pierwsi chrześcijanie mówili o dwóch wylaniach Ducha Świętego. Pierwszym jest to, które wspomina Ewangelia Janowa: ustanawia nowego człowieka i nową wspólnotę, a odpuszczenie grzechów jest niczym innym, jak stworzeniem nowego serca, nowego człowieka, przygotowaniem czystego naczynia. W ten sposób Pan Bóg przygotowuje sobie stosowne miejsce do drugiego wylania Ducha Świętego, ono dopiero wyposaża w moc do życia z wiary. To może być moc ewangelizacyjna na zewnątrz, kiedy trzeba głosić słowo, zwiastować Dobrą Nowinę innym. To może być też moc do życia wewnątrz, w trudnych warunkach rodzinnych, w ciężkich przeciwnościach, kiedy wszystko się sprzysięgło przeciw mojej wierze. Czy na zewnątrz, czy też wewnątrz - drugie zesłanie daje moc charyzmatów do posługiwania i do działania.

Oprac. Agnieszka Bugała

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję