Reklama

Świat

Pożegnanie z Meksykiem

Dobiega końca wędrówka Ikony Częstochowskiej przez Meksyk. Ten III etap peregrynacji trwał najdłużej, bo aż 2 lata i 3 miesiące. Matka Boża odwiedzała kolejne miasta i parafie, a Meksyk jest dużym, rozległym krajem posiadającym 122 mln mieszkańców i powierzchnię prawie 2 mln kilometrów. Koordynatorami wędrówki Matki Bożej przez Meksyk byli Beatriz Gonzalez i jej mąż Jose Luis Garcia Chagoyan, wiceprzewodniczący Fundacji VidaFlorida. Trzeba przyznać, ze byli bardzo ofiarni i oddani sprawie.

[ TEMATY ]

peregrynacja

ikona

Ewa Kowalewska

Po podsumowaniu wędrówki przez Meksyk okazało się, że Ikona odwiedziła 30 miast w dziesięciu stanach na trasie ponad 20 000 km. Sumując - I etap pielgrzymki od Władywostoku do Fatimy wynosił 65 tys. km, II etap przez Stany Zjednoczone i Kanadę 95 000 km oraz III etap przez Meksyk 20 000 km, czyli łącznie 180 000 km. Brzmi to imponująco, a przecież peregrynacja nadal trwa.

Nie wszystkie spotkania i odwiedziny na terenie Meksyku były raportowane, ale Matce Bożej to nie przeszkadzało, zwłaszcza wówczas, gdy odwiedzała odległe parafie, zamieszkałe przez ubogich ludzi. W Meksyku zadziwiający cud Matki Bożej, która w 1531 roku przyprowadziła do Kościoła miliony Indian, nadal jest żywy. Meksykanie naprawdę Ją kochają przede wszystkim w wizerunku z Guadalupe. Matka Boża Częstochowska była tu witana z radością, zachwytem i czcią jako Mama św. Jana Pawła II, który ma stałe ciepłe miejsce w sercu Meksykan. Oni najchętniej zatrzymaliby Ikonę na stałe u siebie. Po jednym z ostatnich spotkań podeszła do mnie miła kobieta z Ruchu VidaFlorida i zapytała z nostalgią: Czy jesteście pewni, że Ona musi jechać dalej, a nie powinna zostać z nami w Meksyku? – Ale biedny Ekwador po trzęsieniu ziemi bardzo Jej potrzebuje i czeka – odpowiedziałam. Przyznała mi rację.

Ewa Kowalewska

W ostatnich dniach wędrówka Ikony przez Meksyk nabrała większego tempa. Przez pierwszą połowę marca Matka Boża gościła w Puebla, stolicy stanu o tej samej nazwie. To duże miasto z tradycjami i świetną historią, zamieszkiwane przez 2 mln ludzi. Ikona codziennie odwiedzała kolejne zgromadzenia, klasztory, kościoły, przytułek dla osób starszych, dom pomocy dla kobiet w ciąży, ośrodek dla niepełnosprawnych dzieci, a nawet szkoły. Stanęła także w historycznej XVI wiecznej katedrze p. w. Aniołów, gdzie witały ją tłumy ludzi.

Reklama

Otaczano Ją modlitwą w Kaplicy Nieustającej Adoracji. Spotkała się z obrońcami życia, rozpoczynającymi właśnie modlitwę „40 Dni dla Życia”. Odwiedziła także Wyższe Seminarium Duchowne Palafoxiano oraz i Autonomiczny Uniwersytet del Estado w Puebla.

16 marca Ikona powróciła do stolicy, gdzie rozpoczęły się spotkania na zakończenie wizyty w Meksyku. W piątek 17 marca gościła w Instytucie Matki Bożej z Guadalupe dla Misji Zagranicznych, który prowadzi tam seminarium duchowne i uniwersytet, przygotowujące misjonarzy do pracy w różnych krajach na całym świecie.

Uroczystej Mszy św. w kościele należącym do Instytutu przewodniczył bp Antonio Ortega Franco z IV Wikariatu Archidiecezji Metropolii Meksyku, a w koncelebrze było wielu misjonarzy, wykładowców instytutu. Bp Ortega podczas liturgii starał się podkreślić duże znaczenie obecności wędrującej Ikony, nawet przeprowadził odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych. Odmówiono też Akt Powierzenia, podobnie jak podczas większości spotkań w Meksyku.

Reklama

Wieczorem tego samego dnia Matka Boża została zaproszona do Kościoła Wniebowstąpienia Pańskiego na spotkanie grupy studium biblijnego, które zakończono Różańcem i Eucharystią.

Noc Matka Boża spędziła w pobliżu, otoczona modlitwą w Kaplicy Nieustającej Adoracji Najświętszego Sakramentu u sióstr w Konwencie Meksykańskiego Instytutu Wiecznej Adoracji Matki Bożej z Guadalupe, założonego przez Maríę de las Mercedes Mendes Perez Gil, który znajduje się w starej i uroczej dzielnicy Coyoacan,, gdzie wiele budynków pochodzi z XVI – XVII wieku.

Sobotni ranek rozpoczęła uroczysta Msza św. u oo. franciszkanów w kościele św. Katarzyny również w dzielnicy Coyoacan. Na powitanie Matki Bożej kościół był pięknie przystrojony bukietami i wieńcami uwitymi z maleńkich białych kwiatków, w które powtykano białe, tradycyjne lilie. Podczas Mszy św. przepięknie śpiewał i grał na gitarze Juan Pablo Lacadiere. Na zakończenie Eucharystii ojciec franciszkanin poświęcił dwie tace smakowitego ciasta, ofiarował je Matce Bożej i zaprosił wszystkich zebranych w Jej imieniu, aby po Mszy św. się poczęstowali. Odnowiono Akt Powierzenia. Zebrało się dużo ludzi, którzy kolejno podchodzili adorować Ikonę.

Wieczorem Matka Boża odwiedziła Wspólnotę św. Egidiusza, świętującą swój 49 jubileusz. Uroczystą Mszę św. celebrował nuncjusz apostolski w Meksyku abp Franco Coppola.

W niedzielę 20 marca Ikona powróciła do swojej siedziby na terenie Meksyku – parafii p. w. św. Jana Pawła II i św. Tomasza More’a. Oficjalne zakończenie peregrynacji w Meksyku nastąpiło podczas Mszy św. o godz. 13:30.

Już w sobotni wieczór do Meksyku przyleciała emisariuszka z Panamy Indira Mollah, która razem z mężem Loelem Frauca oraz liczną rodziną reprezentują Acción Vida y Familia, organizację, która powstała w Panamie. Obecnie podjęli się pomocy w przetransportowaniu Ikony przez Panamę do Ekwadoru, Gdzie Matka Boża w Częstochowskiej Ikonie rozpocznie wizytę w Dniu Świętości Życia 24/25 marca 2017 roku.

2017-03-21 07:46

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Obrazy napełnione łaską

Niedziela kielecka 28/2020, str. I

[ TEMATY ]

ikona

T.D.

Przy ołtarzu wyksponowano ponad 50 ikon

Tak określił ikony – a było ich ponad 50 – ks. dr hab. Tomasz Siemieniec, podczas uroczystości święcenia ikon, czyli efektu tegorocznej pracy studentów kieleckiej Szkoły Pisania Ikon, z których znaczna część powstała w warunkach odosobnienia czasu epidemii.

Mszy św. z tej okazji w akademickim kościele św. Jana Pawła II, przy którym funkcjonuje SPI, przewodniczył ks. prof. dr hab. Przemysław Kantyka – dziekan elekt Wydziału Teologii KUL i kapłan diecezji kieleckiej, a homilię powiedział ks. dr hab. Tomasz Siemieniec, wykładowca Seminarium kieleckiego. Obaj księża profesorowie są związani, poprzez prowadzone wykłady, ze Szkołą Pisania Ikon.

Wydarzenie było zarazem świętem patronalnym szkoły z racji wspomnienia św. Jana Chrzciciela. Wyjątkową atmosferę tworzyły wyeksponowane przy ołtarzu dziesiątki ikon, oświetlone płomykami świec.

W homilii ks. Siemieniec zestawił dwie rzeczywistości: postać patrona i akt święcenia ikon. Analizował termin „ikona” w kontekście Pisma Świętego, poczynając od Księgi Rodzaju. Odwołał się do greckiego źródła tego terminu (gr. ????? – eikón „obraz”) i rozważał, na ile pisanie ikon/tworzenie Obrazu staje się sprawczą siłą w ludzkim życiu. – Św. Paweł mówi, że człowiek staje się stopniowo eikón – staje się obrazem Boga (…). Mamy być ukształtowani na obraz Jezusa Chrystusa, mamy przekształcać swoje życie na Jego podobieństwo – mówił ks. Siemieniec. Rozważał, na ile św. Jan Chrzciciel ukształtował swoje życie na obraz Jezusa Chrystusa, zapytywał, jakie jest nasze świadectwo w kształtowaniu własnego życia wg wizerunku Jezusa.Powoływał się m.in. na określenie teologa ikony św. Jana Damasceńskiego, wg którego „ikona jest obrazem napełnionym łaską”. Łaska przypisana ikonie płynie nie tylko z aktu jej poświęcenia, ale i z duchowości tego, który ją pisze – jako „nosiciela Ducha” i Tego, kogo przedstawia – tłumaczył ks. Siemieniec.– Oby Boży eikón się w nas kształtował, aż dojdziemy do miary, otrzymanej w Jezusie Chrystusie – życzył zebranym kapłan.

Szkoła Pisania Ikon św. Jana Chrzciciela działa przy Duszpasterskim Centrum WESOŁA54 od 2015 r.

Rektor kościoła, ks. dr hab., prof. UJK Rafał Dudała dziękował za rok wytężonej pracy, w nietypowych warunkach, mówił o wyjątkowości środowiska SPI, nie zawahał się użyć określenia: „dzieło Boże”.

Jak wyjaśnia art. plastyk Alicja Tuz, odpowiedzialna za szkołę, rok był trudny, brakowało integracji.

– Byliśmy w łączności duchowej, umawialiśmy się na „duchowe spotkania” o konkretnej godzinie. Nasi uczniowie byli jednak sami, skazani tylko na wskazówki telefoniczne – tłumaczy artystka.

Szkoła Pisania Ikon św. Jana Chrzciciela działa przy Duszpasterskim Centrum WESOŁA54 od 2015 r. W trzyletnim cyklu program szkoły obejmuje płaszczyznę duchową, intelektualną i warsztatową. Przyswajana na wykładach wiedza z zakresu historii Kościoła, teologii ikony i historii sztuki stanowi teoretyczną podstawę dla zajęć w pracowni.

CZYTAJ DALEJ

4 sposoby na odnowienie życia duchowego

2020-08-14 08:22

[ TEMATY ]

duchowość

wiara

Adobe Stock

Modlitwa cię męczy, relacja z Bogiem nie jest już tak prosta jak kiedyś? Czujesz, że w twoje życie duchowe wkradła się monotonia? Oto 4 sposoby na twój nowy początek w relacji z Bogiem!

1. Rekolekcje w ciszy

Dzisiejszy świat jest bardzo głośny. Nasz typowy dzień to nagromadzenie dźwięków, słów, zdarzeń. Natłok informacji często jest przeszkodą w naszej żywej relacji z Bogiem. Ciągle w biegu nie mamy chwili wytchnienia, ciągle ze smartfonem w dłoni zatracamy się w świecących ekranach.

Rekolekcje w ciszy to doskonały sposób, aby nareszcie odetchnąć. Wakacje to dobry czas, aby znaleźć kilka dni i ...nareszcie pobyć ze sobą. Jak mawia kard. Robert Sarah: to w ciszy najgłośniej mówi do nas Bóg.

Zakony, ale także różnorodne wspólnoty organizują dni skupienia, rekolekcje w ciszy, gdzie można odcinając się od wszechobecnego zgiełku, pędu i nareszcie możemy przestać mówić, a zacząć słuchać. Serca, Boga, drugiego człowieka.

2. Nowa wspólnota

Rutyna to problem i wyzwanie. Możemy poprzez nią ruszyć z miejsca, ale możemy też nie reagując zatracać się w niej, zastygać, przygasać. Rutyna w życiu duchowym to częsta przeszkoda. Jesteśmy w konkretnej wspólnocie, ale ona nas hamuje, nie rozwija? A może nie mamy jeszcze takiego miejsca, a zauważamy, że indywidualne rozwijanie wiary nam nie wystarcza? Może nareszcie czas odnaleźć swoje miejsce we właściwej dla siebie wspólnocie działającej w Kościele katolickim?

KSM, oaza, Odnowa w Duchu Świętym, Szkoły Nowej Ewangelizacji, kręgi biblijne, Żywy Różaniec, a może Domowy Kościół? Kościół oferuje całą paletę wspólnot, sztuka to je poznać i rozpoznać tą swoją. Tą, przez którą Bóg chce mnie kształtować.

3. Dzieła miłosierdzia

Przygaszenie naszego życia duchowego może wiązać się ze zbyt dużym przywiązaniem do swojej osoby. Staramy się jak tylko możemy być bliżej Boga, wzrastać w wierze, jednak ciągle jest coś nie tak? Może czas przestać tak bardzo skupiać się na sobie, a swój zapał przekuć w praktykę? Może czas miłość, którą otrzymujemy od Boga rozdać potrzebującym bliźnim?

Służba drugiemu człowiekowi otwiera w naszym życiu duchowym nowe horyzonty. Pomagając bliźnim, nasze „ja” przestaje być najważniejsze. Szukając Boga najłatwiej znaleźć go w skrzywdzonych i bezbronnych. To w nich jest Go najwięcej.

4. Lektura duchowa

Ożywić wiarę i pogłębić relację z Bogiem mogą oczywiście katolickie książki i prasa. Znajdź odpowiednie pozycje i daj się poprowadzić Duchowi Świętemu. Nie zapomnij o modlitwie przed rozpoczęciem czytania. Zwykłe pochłanianie książki zamień na niezwykły czas działania Bożej łaski. Z Nim wszystko zyskuje nowe znaczenie.

CZYTAJ DALEJ

Bp Chudzio: Cud nad Wisłą nie umniejsza geniuszu wodza, ani zasług żołnierzy

2020-08-15 07:52

[ TEMATY ]

biskup

Cud nad Wisłą

Rafał Czepiński

Bp Krzysztof Chudzio

Nie chodzi o to, by umniejszyć geniuszu wspaniałego wodza i całego sztabu; nie chodzi o to, aby umniejszyć zasługi dzielnego polskiego żołnierza. Chodzi o to, aby oddać chwałę Bogu, bo Jego interwencja stała się odpowiedzią na zanoszone prośby przez ręce Matki Bożej – powiedział bp Krzysztof Chudzio, odnosząc się do określenia Cud nad Wisłą.

Przemyski biskup pomocniczy 14 sierpnia przewodniczył wieczornej Mszy św. w czasie odpustu Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej w Kalwarii Pacławskiej koło Przemyśla.

W homilii bp Krzysztof Chudzio zwrócił uwagę, że Matka Boża wielokrotnie interweniowała w historii Polski, ale i w indywidualnych sprawach Polaków. Odniósł się także do obchodzonej właśnie 100. rocznicy Bitwy Warszawskiej, nazywanej też Cudem nad Wisłą. Podkreślił, że w tym określeniu nie chodzi o umniejszanie geniuszu dowództwa i dzielności żołnierzy polskich.

– Dziękujemy Maryi jako naród polski, choć powinna dziękować cała Europa. Dziękujemy, bo wydarzenie to zostało odczytane jako cud. I nie chodzi o to, by w ten sposób umniejszyć geniuszu wspaniałego wodza i całego sztabu; nie chodzi o to, aby umniejszyć zasługi dzielnego polskiego żołnierza. Chodzi o to, aby oddać chwałę Bogu, bo Jego interwencja stała się odpowiedzią na zanoszone prośby przez ręce Matki Bożej. A Pan Bóg, czyniąc cuda, współdziała z tymi, którzy Go proszą. Wtedy cała Polska niemalże nie wstawała z kolan, modląc się o ustąpienie, jak wówczas mówiono, „czerwonej zarazy” – mówił bp Chudzio.

– To zwycięstwo na polach Ossowa pod Warszawą było owocem modlitwy i Bożej interwencji – dodał.

Hierarcha ubolewał, że dzisiejszy świat „zaczyna tracić z oczu Pana Boga”. – Wielu współczesnych ludzi deklaruje, że z Panem Bogiem nie chce mieć nic wspólnego. Niestety, ostatnio zauważamy, że są też i tacy, którzy aktywnie walczą z naszą religią. Doktryna, nakazująca wyśmiewać i znieważać to, co do tej pory uważaliśmy za ważne i święte, przeradza się w doktrynę fizycznego niszczenia i eliminacji świętości z życia – zauważył.

– Pewnie najprościej byłoby konkretnie wskazywać i pokazywać te złe środowiska, jednak ta metoda nie jest skuteczna, bo nazwy, znaki, barwy łatwo można zmieniać. Musimy uświadomić sobie, że jesteśmy chrześcijanami, dziećmi Bożymi, dziećmi Maryi. A chrześcijanin wobec opierającego zła, najpierw musi sam się umocnić. Moc da mu Chrystus, dlatego jedynym wyjściem jest zjednoczenie z Panem Jezusem – dodał kaznodzieja. Tłumaczył, że pierwszorzędnym zadaniem jest więc słuchanie Słowa Bożego i wypełnianie go.

Przemyski biskup pomocniczy radził, by chrześcijanin „tam, gdzie nie dostrzeże Ewangelii, gdzie zauważy promocję czegoś co jest sprzeczne z Ewangelią – niech nie wiąże się z takimi środowiskami, niech nie zabiega o takie rzeczy, niech nie czyta i nie słucha propagandy takich ośrodków, a przy tym niech prosi Ducha Świętego o zdolność pokornego poddania się woli Bożej”. Zachęcał też do większej ufności kapłanom, bo każdy z nich wie, że na Sądzie Ostatecznym „Najwyższy Pasterz upomni się o swoje owce”.

Wielki Odpust Kalwaryjski Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej w Kalwarii Pacławskiej trwa od 11 do 15 sierpnia. W tym roku obchodzony jest w 100. rocznicę urodzin św. Jana Pawła II i 400. rocznicę urodzin hrabiego Andrzeja Maksymiliana Fredry, założyciela Kalwarii. W czasie odpustu, 13 sierpnia, ogłoszony został dekret o ustanowieniu kościoła sanktuaryjnego bazyliką mniejszą.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję