Reklama

Komentarze

Facebook jest zagrożeniem dla demokracji

Ostatnie wydarzenia pokazują, że ograniczanie wolności słowa według facebookowego widzimisię może być poważnym zagrożeniem dla demokracji, a nawet dla stabilności państwa.

[ TEMATY ]

komentarz

pl.wikipedia.org

Facebook z pozoru jest tylko wygodnym narzędziem komunikowania, ale niestety bywa doskonałym narzędziem władzy dla tych, którzy decydują o tym, co i komu wolno, a czego nie wolno. To zjawisko sprawiło, że w Polsce działania Facebooka odbierane są jak zachowania aroganckiego kolonizatora, który narzuca nam, czyli prowincjonalnym tubylcom, to, w co mamy wierzyć, jak się zachowywać i co mamy myśleć.

Przekonaliśmy się o tym w ostatnich tygodniach, gdy polskojęzyczna część portalu niechcący przekroczyła granicę w stosowaniu bezpośrednich represji wśród swoich użytkowników. Moim zdaniem, dobrze, że tak się stało, bo Polacy zauważyli, jak bardzo są manipulowani. O skandalicznej sprawie w ostrych słowach wypowiedział się też wiceminister sprawiedliwości Patryk Jaki. Efektem tego jest pierwsze w historii polskiego oddziału Facebooka pokrętne tłumaczenie się z tych masowych nadużyć. Co ciekawe, wyjaśnienia biura prasowego zostało tak skonstruowane, że nikt w to chyba nie wierzy. Teraz już wiadomo, że Facebook stał się narzędziem masowego rażenia o silnym zabarwieniu ideologicznym i politycznym.

Reklama

Efekt jest taki, że w sobotę 5 listopada przed warszawską siedzibą Facebooka odbędzie się demonstracja. Jej głównym powodem jest bezpodstawne skasowanie dziesiątków profili i fanpageów organizacji narodowych i patriotycznych. Ale powodów do protestowania jest znacznie więcej, a historie kneblowanych osób można pisać w nieskończoność.

Dlatego każdy Polak, który ceni swoją wolność i prawo do wyrażania swoich poglądów powinien być 5 listopada „narodowcem”, bo to co dzieje się w mediach społecznościowych jest jawnym naruszeniem naszej wolności i siłową próbą wprowadzenia cenzury wśród naszych obywateli. Choć osobiście nie zgadzam się z wieloma poglądami głoszonymi przez niektórych liderów ruchu narodowego, to jednak mają oni takie samo prawo do wyrażania swoich opinani, co ich oponenci z lewej strony. Przecież w tym samym czasie, gdy kasowane były plakaty nawiązujące do polskiej historii i religii, na których zapraszano na legalną manifestację, strony facebookowe propagujące zakazany w Polsce zbrodniczy system komunistyczny, miały się bardzo dobrze.

Mimo tego dobrze się stało, że w siedzibie Facebooka ludzie stracili panowanie nad sobą i poszli o kilka kroków za daleko, bo o sprawie wreszcie zrobiło się głośno. Posypały się zawiadomienia do prokuratury, a przez nieuwagę lub niewiedzę moderatorów zablokowani zostali także parlamentarzyści, którzy w świetle polskiego prawa mają immunitet. Jakoś nie wyobrażam sobie, aby Facebook zablokowała któregoś z amerykańskich kongresmenów.

Reklama

Prywatne konto na Facebooku założyłem kilka lat temu, ale dopiero od roku mogę siebie nazwać aktywnym użytkownikiem. Szybko zobaczyłem, jak daleko sięga cenzura tego medium społecznościowego. Przekonałem się, że można być blokowanym i zawieszanym w swoich facbookowych prawach bez podania jakiejkolwiek przyczyny np. za to, że publikuje się zdjęcia lub materiały filmowe ukazujące prawdę o aborcji. Zostałem też zablokowany za merytoryczną krytykę akcji „przekażmy sobie znak pokoju”. Represje spadły na mój profil tylko dlatego, że przypomniałem nauczanie Kościoła.

W swych doświadczalniach nie jestem odosobniony, bo znam relację pewnego księdza profesora i szanowanego dziekana, który też został zablokowany bez podania przyczyny. Poskarżyła mi się siostra zakonna, której usunięto fanpage, na którym propagowała Modlitwę Jezusową. Znane są przypadki blokowania użytkowników, którzy zamieścili na swoim profilu wizerunek proporca współczesnej Polskiej Marynarki Wojennej. Zdaniem administratorów portalu, symbol Marynarki nawiązywał do języka nienawiści. Takich przykładów można by mnożyć bez końca, bo narzędzie które zostało zbudowane do komunikacji między ludźmi, może zostać wymierzone również przeciwko swoim użytkownikom.

Stosowanie represji wobec wolności słowa ma jednak stałą tendencję. Z jednej strony katolickie i konserwatywne poglądy na Facebooku są rugowane, a z drugiej wartości chrześcijańskie i uczucia religijne mogą być bezustannie obrażane. Przykładem tego są profile w ohydny sposób zniesławiające św. Jana Pawła II, na które było już setki doniesień, a administratorzy Facebooka twierdzą, że jest on zgodny z ich standardami. A przecież wystarczy użyć słowa homolobby, aby znaleźć się na celowniku.

Całkiem możliwe, że największe źródło problemu z Facebookiem niekoniecznie musi znajdować się za oceanem. Wiele wskazuje na to, że główny problem mamy w Polsce. Według ujawnionych danych przez dziennikarza śledczego Cezarego Gmyza, na czele polskiego oddziału Facebooka stoi Sylwia de Weydenthal, która sympatyzuje z opozycją i jest aktywistą Komitetu Obrony Demokracji. Choć nie ma bezpośrednich dowodów, to jednak logika wydarzeń wskazuje, że moderowanie polskojęzycznym Facebookiem ma także cel polityczny. Nie da się inaczej wytłumaczyć zjawiska, kiedy widzimy. Szybkie pompowanie zasięgu postów np. Komitetu Obrony Demokracji i jednoczesne blokowanie, ograniczanie, a nawet kasowanie środowisk i organizacji konserwatywnych. Obserwowałem ten mechanizm przy propagowaniu „czarnych marszów”, kiedy to blokowano treści i profile drugiej strony, a przekonałem się o tym na własnej skórze. Zaobserwowałem na swoim profilu atak tzw. bojówek lewicowych, które zgłaszały udostępniane przeze mnie treści, a po kilku godzinach następowała blokada, od której nie było żadnego odwołania. W świetle ujawnionych informacji o obsadzie polskiego Facebooka, mogę się tylko domyślać, że członkowie organizacji lewicowych i feministycznych skarżyli treści prolife na moim profilu nie do jakiegoś anonimowego portalu, ale do swoich znajomych pracujących w Facebooku.

I właśnie przykład batalii o życie nienarodzonych w polskim Sejmie, w internecie i na ulicach doskonale pokazuje, jak skutecznym narzędziem politycznym jest Facebook. Co więcej, narzędziem politycznym, nad którym Polacy i władze naszego państwa nie maja jakiejkolwiek kontroli. Narzędziem, który wprost zagraża demokracji, ale nie trudno sobie wyobrazić także skrajną sytuację, kiedy może być zagrożeniem dla bezpieczeństwa państwa.

Po awanturze wokół Facebooka, której jesteśmy świadkami, sytuacja pewnie się uspokoi. Przez jakiś czas ustąpią blokady i kasowanie kont, ale nie oznacza to, że nie będzie stosowana bardziej aksamitna taktyka polegająca na ograniczaniu zasięgu treści konserwatywnych, a promowaniu liberalno-lewicowych. O ile internet jest narzędziem komunikacji zupełnie neutralnym, to już nakładka mediów społecznościowych, takich jak Facebook niesie ze sobą ideologię. Dlatego najwyższa pora na to, aby opracować takie rozwiązania prawne, które będą mogły chronić polskich obywateli i ich niezbywalne prawo do wyrażania swoich poglądów i opinii. Za chwilę będzie już za późno, a media społecznościowe nie będą już piątą władzą... tylko pierwszą.

2016-11-05 12:13

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

(Nie)spodziewana rezygnacja

2020-08-25 13:39

Niedziela Ogólnopolska 35/2020, str. 29

[ TEMATY ]

komentarz

Szumowski

KPRM

Dymisja min. Łukasza Szumowskiego to ostatnia rzecz, jakiej w tej chwili oczekiwali Polacy

Dymisja min. Łukasza Szumowskiego to ostatnia
rzecz, jakiej w tej chwili oczekiwali Polacy

Mało które odejście wywołało w ostatnich latach takie poruszenie, jak niedawna rezygnacja ministra zdrowia prof. Łukasza Szumowskiego. Jego decyzja wzbudziła mnóstwo wątpliwości i jeszcze więcej pytań.

W kuluarach o odejściu min. Łukasza Szumowskiego mówiło się od dawna, choć on sam jeszcze niedawno podkreślał, że nie zamierza odchodzić z urzędu. Teraz były minister tłumaczy, że decyzję podjął miesiące temu, a jego ostatnie deklaracje wynikały z tego, iż „nie mógł spekulować na ten temat w mediach”. Zapewne nie chciał wywołać niepotrzebnej paniki, tak groźnej w czasie pandemii. Trudno jednak nie odnieść wrażenia, że w chwili, gdy liczba nowych dziennych zachorowań utrzymuje się na najwyższym poziomie od początku epidemii, dymisja ministra zdrowia to ostatnia rzecz, jakiej oczekują obywatele. To rodzi niepokój i każe zastanawiać się nad jej powodami.

Minister ponad podziałami

Profesor Łukasz Szumowski podkreśla, że o opuszczeniu rządu myślał już zimą, a swoją decyzję odłożył ze względu na wybuch epidemii. Choć był szefem newralgicznego resortu, od początku był dobrze oceniany nawet przez polityków opozycji. Już podczas poprzedniej kadencji ówczesny poseł Kukiz’15 – Jerzy Kozłowski, członek sejmowej komisji zdrowia, zauważył, że pojawienie się Szumowskiego przyniosło pozytywne zmiany w resorcie zdrowia. W superlatywach o działalności profesora wypowiadali się też byli ministrowie związani z opozycją, np. Marek Balicki i Marian Zembala.

Choć wiele obiecujących aspektów pracy ministra można było zauważyć wcześniej, to dopiero epidemia COVID-19 przyniosła mu ogromną popularność w społeczeństwie. Warto wspomnieć, że wiosną, w pierwszych tygodniach pandemii, pojawiały się głosy wśród polityków PiS, iż Szumowski jest rozpatrywany jako ewentualny następca Mateusza Morawieckiego na stanowisku premiera. Trudno ocenić, na ile te spekulacje miały pokrycie w rzeczywistości. Nigdy przecież nie wychodziły z najbliższego otoczenia prezesa Jarosława Kaczyńskiego. Nawet jeżeli przyjmiemy, że takich planów nie było, to całkiem poważnie mówiło się o tece wicepremiera dla Szumowskiego. Miało być to nagrodą za jego postawę, a jednocześnie nie budziłoby zastrzeżeń ze względu na kluczową rolę kierowanego przez niego resortu w czasie pandemii.

Atak na ministra

Jednak i tym razem do „awansu” nie doszło, a zamiast tego minister musiał odpierać coraz głośniejsze oskarżenia totalnej części opozycji i związanych z nią mediów, dotyczące rzekomych nieprawidłowości przy zakupie maseczek, niejasności w oświadczeniach majątkowych czy w końcu rekomendacji dotyczących wyborów. Mówiło się, że na ich tle miało dojść nawet do konfliktu Szumowskiego zarówno z jego dawnym szefem w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego Jarosławem Gowinem (optującym za odłożeniem wyborów), jak i tymi politykami PiS, którzy za wszelką cenę chcieli przeprowadzić je jak najszybciej. Umiarkowana postawa miała przysporzyć mu przeciwników w obu obozach Zjednoczonej Prawicy.

Armia bez generała

Czy zakulisowe rozgrywki mogły mieć wpływ na decyzję prof. Szumowskiego? Trudno ocenić, tym bardziej że on sam jednoznacznie się od tego odcina. Pytanie, czy robi to szczerze, czy znowu kieruje się względami „wyższej racji”, co w przypadku polityka o tak głębokim poczuciu obowiązku nie pozostaje bez znaczenia. Faktem jest, że na wojnie z COVID-19 przed jesienną falą pandemii połączoną z sezonem grypowym pozostaliśmy bez generała. Choć politycy i sam Szumowski zapewniają, że wszystko jest przygotowane, by przeciwstawić się wirusowi, a następca będzie miał gotowe procedury, by walczyć z zarazą, należy zadać kluczowe pytanie: czy nowy minister zdrowia Adam Niedzielski zdobędzie taki autorytet, jaki wypracował sobie prof. Szumowski? Czy decyzje, które będzie podejmował, nie zostaną zlekceważone? Ceną jest przecież zdrowie i życie Polaków.

CZYTAJ DALEJ

Zmarł ks. Ryszard Głowacki, b. przełożony generalny chrystusowców

2020-09-22 09:24

[ TEMATY ]

zmarły

Marcin Boduszek

W Domu Zakonnym w Puszczykowie zmarł 21 września ks. Ryszard Głowacki, w latach 2013-2019 przełożony generalny Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej. Informacje dotyczące uroczystości pogrzebowych zostaną podane po ich ustaleniu.

"Z wielkim bólem przyjąłem wiadomość o śmierci ks. Ryszarda Głowackiego, byłego przełożonego generalnego Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej" - napisał przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Stanisław Gądecki w kondolencjach po śmierci b. generała chrystusowców.

"Odszedł kapłan wybitnie zasłużony dla Kościoła w Polsce, zwłaszcza poprzez jego pracę dla Polonii zagranicznej" - podkreślił abp Gądecki.

Ks. Ryszard Głowacki TChr urodził się 11 kwietnia 1956 r. w Stargardzie Szczecińskim. Do Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej wstąpił 14 sierpnia 1975 r. Kanoniczny nowicjat rozpoczął 28 września 1975 r. Pierwszą profesję zakonną złożył 29 września 1976 r. w Kiekrzu, zaś wieczystą 29 kwietnia 1981 r. w Poznaniu. Święcenia kapłańskie przyjął 25 maja 1982 r. w archikatedrze poznańskiej z rąk abp. Emmanuele Clarizio.

Po przyjęciu święceń kapłańskich pracował jako wikariusz w parafii pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Goleniowie (1982-1983), w parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczecinie (1983-1984). W 1984 r. został skierowany do pracy duszpasterskiej wśród Polaków w Republice Federalnej Niemiec.

Był duszpasterzem w: Kolonii, Essen, Brunszwiku. W latach 1990-2002 był przełożonym prowincji pw. św. Józefa obejmującej Niemcy, Holandię, Włochy i Węgry. W latach 2007-2013 wypełniał urząd radnego generalnego.

W lipcu 2013 r. został wybrany przełożonym generalnym Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej na 6-letnią kadencję. Po jej zakończeniu rezydował w domu zakonnym w Puszczykowie. W lipcu 2020 r. miał podjąć pracę duszpasterską w parafii pw. św. Józefa w Stargardzie, jednak choroba uniemożliwiła realizację tych zamierzeń.

Zmarł 21 września 2020 r. w domu zakonnym w Puszczykowie.

CZYTAJ DALEJ

Białoruś: Opozycja wzywa do obywatelskiego nieposłuszeństwa

2020-09-23 12:29

[ TEMATY ]

Białoruś

Adobe Stock

Białoruska opozycja wezwała do natychmiastowego obywatelskiego nieposłuszeństwa po objęciu w środę przez Alaksandra Łukaszenkę funkcji prezydenta. Ceremonia inauguracji odbyła się bez wcześniejszych zapowiedzi.

„Apelujemy do wszystkich o natychmiastowe rozpoczęcie akcji obywatelskiego nieposłuszeństwa” – napisał członek opozycyjnej Rady Koordynacyjnej Paweł Łatuszka w poście na Facebooku.

Łatuszka podkreślił, że on i jego sojusznicy nigdy nie pogodzą się ze „sfałszowanymi wyborami” Łukaszenki, i zażądał ponownego głosowania.

„Dziś staliśmy się świadkami bezprecedensowej sytuacji. Ustępujący prezydent, który twierdzi, że zdobył ponad 80 proc. głosów w wyborach, przeprowadził specoperację swojej inauguracji. Pod ochroną OMON-u, w warunkach tajności, w wąskim kręgu zwiezionychnaprędce urzędników” – oświadczył Łatuszka, podkreślając, że nie był obecny korpus dyplomatyczny.

Łatuszka napisał, że Łukaszenka miał szansę odejść, ale żądza władzy i paranoiczny strach sprawiły, że po raz kolejny złamał prawo. „Od dzisiaj nie jest on już prezydentem Republiki Białoruś” – zaznaczył.

O inauguracji Łukaszenki nie poinformowano publicznie, a rzeczniczka prezydenta odmówiła wcześniej podania jej daty. Jak podał portal TUT.by, telewizja państwowa nie prowadziła transmisji z uroczystości, chociaż przewiduje to ustawa „O prezydencie Republiki Białorusi”.

Od 9 sierpnia na Białorusi trwają protesty przeciwko sfałszowaniu wyborów prezydenckich. Oficjalnie z wynikiem 80,1 proc. wygrał je Alaksandr Łukaszenka. Inauguracja według przepisów powinna się odbyć nie później niż 9 października. (PAP)

mw/ kar/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję