Jednym z efektów minionego Roku Osób Niepełnosprawnych w Kielcach jest konsekwentne znoszenie w mieście barier architektonicznych, uniemożliwiających osobom na wózkach
swobodne poruszanie się po mieście.
Program „Kielce bez barier” jest realizowany w zasadzie już od sierpnia 1999 r., ale to właśnie w roku 2003 Stowarzyszenie Centrum Wolontariatu zdecydowało się przyznać
I miejsce, statuetkę i zaszczytny tytuł Wolontariusza Roku w ogólnokrajowym konkursie Barwy Wolontariatu kielczankom - Urszuli Radziszewskiej, prezes Towarzystwa
Dobroczynności, oraz Marii Jackowskiej, wiceprezes tej cieszącej się uznaniem w Kielcach instytucji, powołanej w 1913 r. przez bp. Tomasza Kulińskiego.
Dzięki inicjatywie i pracy obu pań zarówno w Kielcach, jak i większych miastach województwa sfinalizowano budowę 34 pochylni z kraty pomostowej typu „Mostostal”,
dostosowanych pod względem konstrukcyjnym do konkretnych miejsc. Te zadania były współfinansowane przez PFRON i użytkowników obiektów. Pochylnie to charakterystyczne „kratki” zakładane
w miejscach użyteczności publicznej, m.in. w urzędach, kościołach, przychodniach, aptekach, szkołach, bankach, obiektach kultury i sportu. Wszelkie potrzeby w zakresie
likwidacji barier były konsultowane na bieżąco z Kielecką Radą Niepełnosprawnych i Oddziałem Świętokrzyskim PFRON. Nagradzając kielczanki za tę inicjatywę, podkreślano
funkcjonalność ich projektu. Pochylnie z kraty pomostowej są łatwo dostosowywane do istniejących już warunków technicznych. Ponadto charakteryzują się lekką konstrukcją, nie wymagającą posadowienia
na gruncie, stosunkowo niewysokim kosztem, dużą przyczepnością do kółek wózka. Te rozwiązania realizowane są nadal, także w wielorodzinnym budownictwie mieszkaniowym i dla wielu
osób indywidualnych.
Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów.
Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek.
Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
Kuria Metropolitalna w Częstochowie informuje, że 1 kwietnia 2025 r., w wieku 47 lat, w 22. roku kapłaństwa, odszedł nagle do Pana śp. ks. Jacek Drozdek.
Kuria Metropolitalna w Częstochowie informuje, że 1 kwietnia 2025 r., w wieku 47 lat, w 22. roku kapłaństwa, odszedł nagle do Pana śp. ks. Jacek Drozdek, wikariusz parafii pw. Św. Antoniego z Padwy w Częstochowie.
Msza dziękczynna za beatyfikację bł. ks. Jana Merliniego
Święci są po to, by świadczyć o powołaniu, jakie człowiek ma w Chrystusie. Jan był świadomy tej godności, tego powołania i swojej drogi ku Bogu. I ta świadomość kształtowała jego życie oraz posługę kapłańską. Wiedział, kim jest i dokąd zmierza – mówił abp Józef Kupny o bł. ks. Janie Merlinim.
Metropolita wrocławski przewodniczył Mszy św. dziękczynnej za beatyfikację włoskiego kapłana, współpracownika św. Kaspra del Bufalo. Wspólna modlitwa we wrocławskiej katedrze zgromadziła kapłanów archidiecezji, siostry Adoratorki Krwi Chrystusa, które przygotowały uroczystość, siostry misjonarki Krwi Chrystusa, misjonarzy klaretynów, przyjaciół i dobroczyńców zgromadzeń oraz czcicieli Przenajdroższej Krwi Chrystusa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.