Reklama

Niedziela Łódzka

Abp Jędraszewski w szpitalu dziecięcym

W Dniu dziecka metropolita łódzki Marek Jędraszewski złożył wizytę w jednym ze szpitali dziecięcych znajdujących się na terenie Łodzi. Tam odwiedzając sale spotkał się z podopiecznymi szpitala, ich opiekunami oraz personelem medycznym.

[ TEMATY ]

dzieci

szpital

abp Marek Jędraszewski

archidiecezja.lodz.pl

Centralny Szpital Kliniczny Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, Ośrodek Pediatryczny im Marii Konopnickiej, znany w mieście jako szpital przy Spornej, zajmuje się hospitalizacją dzieci z Łodzi jak i całego województwa. - Jest to placówka medyczna, która posiada 11 oddziałów dziecięcych - mówi Monika Domarecka, dyrektorka szpitala. W naszej placówce mamy blisko 240 łóżek, tylko i wyłącznie dedykowanych dla dzieci, w tym dwa specjalistyczne oddziały onkologii dziecięcej dla 60 małych pacjentów. Oddziały oparzeniowe i reumatologiczne są jedyne w naszym mieście - podkreśla dyrektor szpitala.

Podczas dzisiejszej wizyty ksiądz Arcybiskup odwiedził oddział onkologii dziecięcej oraz oddział intensywnej terapii. Tam spotykając się z dziećmi rozmawiał z nimi, błogosławił oraz wręczył podarunki z okazji ich święta.

Zapytany o przeżycia związane z dzisiejszym spotkaniem z chorymi dziećmi, powiedział: - Najpiękniejsze sformułowanie, jakie dzisiaj usłyszałem tutaj w szpitalu od tych, którzy posługują dzieciom to, to, że te dzieci - to są nasze dzieci. To świadczy o ich całkowitym zaangażowaniu w los swoich małych pacjentów. W ich cierpienia, ale i ich nadzieje związane z powrotem do zdrowia. Na Dzień Dziecka nie może być lepszego sformułowania jak to, że to są nasze dzieci! Życzyłbym, aby wszystkie dzieci, nie tylko te, które są w szpitalach, ale i w swoich domach, szkołach i przedszkolach i gdziekolwiek są, miały wrażenie, że są naszymi dziećmi, że są kochane i dla nich robi się wszystko, co w ludzkiej mocy, by były szczęśliwe - zakończył abp Jędraszewski.

Reklama

Dzisiejsze spotkanie Pasterza Kościoła łódzkiego z chorymi dziećmi było odpowiedzią na zaproszenie, które Ksiądz Arcybiskup otrzymał od dyrekcji szpitala i kapelana szpitalnego o. Ireneusza OFM.

Na zakończeniu wizyty w szpitalu, Ksiądz Arcybiskup złożył życzenia wszystkim dzieciom, które dziś obchodzą swoje święto. - Kochane dzieci, dziś wasz dzień. Z całego serca życzę wam, abyście zawsze były pełne uśmiechu i radości. Żebyście czuły jak bardzo jesteście kochane i przez waszych najbliższych rodziców, rodzeństwo, ale także inne osoby. Aby dziś znalazła się taka osoba, która was w sposób bardzo szczególny ukocha i do siebie przytuli.

2016-06-01 18:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Parafia na pomoc służbie zdrowia

2020-03-25 12:49

Niedziela Ogólnopolska 13/2020, str. 47

[ TEMATY ]

szpital

pomoc

Archiwum parafii

Ks. Wojciech Pelczarski

W parafii św. Faustyny Dziewicy w Częstochowie z inicjatywy wiernych i proboszcza ks. Wojciecha Pelczarskiego zorganizowano zbiórkę środków ochrony indywidualnej i środków dezynfekcyjnych dla Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. Najświętszej Maryi Panny w Częstochowie.

CZYTAJ DALEJ

Cudowny krucyfiks został przeniesiony na Plac św. Piotra

2020-03-27 08:14

[ TEMATY ]

krzyż

catholicnewsagency.com

Cudowny krucyfiks, podczas którego papież Franciszek modlił się w niedzielę o zakończenie koronawirusa, został zdjęty z ołtarza i przetransportowany na plac Świętego Piotra, aby mógł być obecnym w piątek podczas błogosławieństwa papieża „Urbi et Orbi”.

Według watykańskiego dziennika Francesco Antonio Grana, krucyfiks został usunięty w środę wieczorem z kościoła San Marcello al Corso przez personel Watykanu i ma zostać tymczasowo zainstalowany na Placu Świętego Piotra.

Krucyfiks był czczony przez Rzymian jako cudowny, ponieważ był to jedyny religijny obraz, który przetrwał bez szwanku od pożaru, który całkowicie wypatrzył kościół 23 maja 1519 r.

Papież Franciszek będzie samotnie modlił się przed nim za ludzkość uciemiężoną trwającą pandemią i udzieli błogosławieństwa „Urbi et Orbi” całemu światu. Można wtedy uzyskać odpust zupełny i duchowo uczestniczyć w nabożeństwie za pośrednictwem środków przekazu.

CZYTAJ DALEJ

Chaos okiełznany, czyli rodzina w kwarantannie

2020-03-28 11:12

©Yakobchuk Olena – stock.adobe.com

Od niemal dwóch tygodni rodzice i dzieci przebywają ze sobą 24 godziny na dobę. Zapytaliśmy rodzinę z Małopolski o to, jak właściwie przeżyć czas pandemii. W jaki sposób stymulować rozwój umysłowy, fizyczny i duchowy najmłodszych, a jednocześnie znaleźć przestrzeń dla siebie? Opowie o tym Agnieszka Hajos-Iwańska, pracująca zdalnie żona i mama.

Anna Bandura: Jak zadbać o siebie i rodzinę w czasie kwarantanny?

Agnieszka Hajos-Iwańska: Podstawowa sprawa w tym okresie "izolacji społecznej" to utrzymać możliwie normalny rytm dnia. Stałe pory wstawania, posiłków, kładzenia się spać, lekcje/praca raczej w pierwszej części dnia. To daje wszystkim poczucie, że zmiana w życiu nie jest aż taka wielka. Utrzymanie normalności to też pielęgnowanie swoich rodzinnych zwyczajów i małych przyjemności — jak wspólny wieczór kinowy w sobotę (tylko w salonie, a nie w kinie) czy to, że mama ma nadal zadbane, pomalowane paznokcie (tylko robi je sobie sama). Takie trzymanie się normalności jest ważne nie tylko dla dzieci.

Ta niecodzienna sytuacja, w której się znaleźliśmy, może stać się okazją do pogłębiania relacji nie tylko z członkami rodziny, ale także z Bogiem. Jak w tym czasie kształtuje się wasza duchowość?

Ze względu na ograniczenie dotyczące uczestnictwa w Mszy św., uczestniczymy w niej online. A ponieważ mamy zwyczaj (dorośli) być na Mszy św. codziennie, co rano w naszym salonie można do nas dołączyć. Dzieci czasem korzystają z tej możliwości, w wolności. Uczestniczymy w adoracji online, zachęcamy dzieci do Różańca i do duchowej lektury (oczywiście na miarę wieku, z dziećmi czytamy "Idziemy za Tobą"). Wspólna modlitwa jest w naszym domu czymś naturalnym, natomiast więcej rozmawiamy o cnotach ludzkich, na pierwszym miejscu jest oczywiście męstwo i posłuszeństwo, które w nas wszystkich ta sytuacja bardzo wzmacnia.

Co jest najtrudniejsze w tym okresie?

Dla nas osobiście trudne jest łączenie intensywnego życia zawodowego (akurat w naszej branży dzieje się bardzo dużo) z intensywnym życiem rodzinnym i nadzorowaniem nauczania dzieci. Jesteśmy zmęczeni, ale staramy się trzymać fason i dawać dzieciom przykład. Na razie się udaje.

U dzieci, które nie mają doświadczeń edukacji domowej może pojawić się myśl, że pobyt w domu to czas na zabawę. Jak zatem planować obowiązki i przyjemności, lekcje i odpoczynek?

Przede wszystkim — w ogóle planować. Plan dnia, choćby ramowy, to podstawa w sytuacji, kiedy nic zewnętrznego nami nie steruje. W pracy przyjmujemy zasadę planowania 2/3 czasu i zostawiania reszty jako bufora na "pożary", wobec dzieci i zadań szkolnych ta zasada się sprawdza. Co do przyjemności, mamy kilka prostych zasad (bajka po odrobieniu lekcji, codzienna porcja ćwiczeń na instrumencie, porcja ruchu w środku dnia). No i żelazna zasada "czasu dorosłych" wieczorem, która jest nam koniecznie potrzebna jako bufor.

Czy istnieje coś, co w czasie kwarantanny na pierwszy rzut oka wydawało się nieistotne, ale w dłuższej perspektywie okazało się ważne?

Niezwykła ilość spędzanego razem czasu jest źródłem radości, ale też napięć, zwłaszcza jeśli rodzina "siedzi sobie na głowach". Ważne wydaje się zadbanie o czas tylko dla siebie każdego członka rodziny, prawo do wycofania się, choćby w książkę. Niekoniecznie trzeba spędzać całą dobę w zbiorowości, zwłaszcza jeśli mamy w domu introwertyków.

Jesteście kursantami Akademii Familijnej. Jak to, czego nauczyliście się w AF, wpływa na wasze relacje w czasie kwarantanny?

Podstawowa umiejętność wykształcona na kursach AF — poza rozmawianiem — to umiejętność oddzielania faktów od opinii, problemów i całej reszty. W zarządzaniu dziećmi zamkniętymi na niewielkiej przestrzeni spokojne rozplątywanie ich sporów na podstawie tych zasad okazuje się bezcenne.

Zauważam, że instytucja rodziny w tym niecodziennym czasie się odbudowuje. Jakie są wasze refleksje na ten temat?

Jest taki mem o tym, że ludzie nagle zaczęli siedzieć w domu i sami gotować, jak tak dalej pójdzie to jeszcze zaczną czytać... To oczywiście żart, ale przekazuje prawdę o tym, że jako społeczeństwo odzwyczailiśmy się od spędzania czasu w gronie bliskiej rodziny. Uczymy się spędzać ze sobą czas, znosić nawzajem swoje słabsze momenty. Z drugiej strony, wszystkim nam towarzyszy lęk o tych najsłabszych, starszych i schorowanych członków naszych rodzin. Część z nas świadomie odsuwa się od nich, w trosce o ich bezpieczeństwo, a jednocześnie czujemy potrzebę odbudowywania kontaktów.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję