Ignacy Kłopotowski urodził się w 1866 r. na Podlasiu. Po święceniach kapłańskich pracował w Lublinie jako duszpasterz i wykładowca w seminarium. Szczególnie mocno poruszał go jednak los ludzi ubogich, bezdomnych, sierot i osób pozostawionych bez opieki. To dla nich tworzył przytułki, sierocińce, tanią kuchnię, szkołę rzemieślniczą i Dom Zarobkowy. Zależało mu na tym, by pomoc nie kończyła się na doraźnej jałmużnie. Chciał, aby człowiek odzyskał samodzielność, nauczył się zawodu, znalazł pracę i mógł na nowo stanąć na własnych nogach. Bywało, że na prowadzenie tych dzieł brakowało pieniędzy. Kłopotowski kwestował, szukał darczyńców – nigdy się nie poddawał.

Źródło tej niezwykłej aktywności tkwiło w jego życiu duchowym. Był człowiekiem Eucharystii, modlitwy i głębokiego zaufania Bogu. Wierzył, że spotkanie z Chrystusem powinno prowadzić do służby drugiemu człowiekowi. Podobnie patrzył na prasę – rozumiał, że drukowane słowo może docierać tam, gdzie nie dociera kaznodzieja. Publikował więc książki, broszury, a także czasopisma religijne, m.in. Polaka-Katolika i Posiew. W 1908 r. przeniósł się do Warszawy, aby jeszcze szerzej rozwijać apostolstwo Słowa.

W 1920 r. ks. Ignacy Kłopotowski założył Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Loretańskiej i powierzył siostrom m.in. działalność wydawniczą oraz służbę potrzebującym. Zmarł 11 lat później, a rozpoczęte przez niego dzieła trwają do dziś.

Bł. Ignacy Kłopotowski, prezbiter, ur. 20 lipca 1866 r.,zm. 7 września 1931 r.