Gdy na nienazwanej irlandzkiej wysepce pojawi się dwóch ludzi – malarz z Anglii w poszukiwaniu światła, przestrzeni i spokoju oraz witalny językoznawca z Francji badający miejscowy dialekt – musi dojść do konfrontacji. Miejscowi są ciekawi spięcia, komentują je, wiążą też z nim pewne nadzieje. Audrey Magee, irlandzka pisarka i reporterka, stworzyła sugestywny opis życia, także rodzinnego, w odosobnionej społeczności skazanej na wymarcie lub asymilację. Przybliżyła niuanse malarstwa i języka irlandzkiego. Jednym z bohaterów jest chłopiec, jeden z nielicznych nastolatków pozostałych na wyspie, którego dojrzewanie pokazuje autorka. Ciekawą formę przyjmują monologi wewnętrzne, obnażające marzenia i motywacje bohaterów. Akcja powieści rozgrywa się w latach wojny domowej w Irlandii, której echa docierają także tutaj.