Panie miały okazję bliżej się poznać, dowiedzieć się czegoś więcej o wewnętrznych motywatorach i o tym, skąd czerpać siły na codzienne wyzwania. Warsztaty poprowadziła Grażyna Zalewska-Kierwiak – pedagog, nauczycielka języka polskiego i historii oraz pasjonatka Pisma Świętego. Wykład o motywatorach wygłosiła psycholog Iwona Haba, a gościem specjalnym spotkania był muzyk Przemysław Dziergas, który wystąpił z koncertem akordeonowym.
– To czas na poznanie siebie „bardziej”, zadbanie także o swoje potrzeby, o swój rozwój. Niezależnie od tego, czy pracuję zawodowo, jestem mamą, żoną czy babcią, jestem jeszcze kobietą i muszę siebie w tym natłoku obowiązków, wydarzeń odnaleźć. To trochę taki czas zatrzymania się i „ładowania baterii” dla kobiet, które z natury dużo dają z siebie i w rodzinie i w pracy. Na naszym spotkaniu „dostają” coś dla siebie – o inicjatywie opowiada Ewa Mroczek, założycielka „Witaj Piękna” i prezes Stowarzyszenia.
Matka Boża Pocieszenia wyprasza łaski wszystkim, którzy Ją o to proszą
W jezuickiej parafii św. Klemensa Dworzaka we Wrocławiu znajduje się jeden z najbardziej znaczących obrazów w całej Polsce – Obraz Matki Bożej Pocieszenia. Obraz ma ponad 450 lat a na Aleję Pracy przybył 50 lat temu.
Obecnie znajduje się w głównym ołtarzu górnego kościoła, skąd Matka Boża rozsiewa swoje łaski na wszystkich, którzy Ją o to proszą. – Obraz został namalowany w Rzymie ok. 1570 r. Generał naszego zakonu Franciszek Borgiasz prosił papieża Piusa V o pięć kopii obrazu z bazyliki Matki Bożej Większej, czyli obrazu Matki Bożej Śnieżnej. Salus Populi Romani to właśnie pierwowzór dla tego naszego obrazu. Spośród pięciu namalowanych kopii jedną otrzymali jezuici. Niektóre źródła podają, że obraz trafił najpierw do Jarosławia, a później do Lwowa. Inne zaś, że pod koniec XVI wieku dostali go od razu jezuici we Lwowie i umieścili w swoim kościele świętych Piotra i Pawła – mówi o historii obrazu o. Janusz Śliwa, jezuita, proboszcz parafii św. Klemensa Dworzaka we Wrocławiu.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
- Nabożeństwo Gorzkich Żali ma charakter pasyjny i powinno być sprawowane zgodnie z normami Kościoła, zwłaszcza gdy łączy się je z wystawieniem Najświętszego Sakramentu - podkreśla Dawid Makowski, liturgista koordynujący projekt „Z pasji do liturgii”. Wyjaśnia m.in. kwestie koloru szat, użycia kadzidła, miejsca głoszenia kazania pasyjnego oraz zasad gry na organach w Wielkim Poście. Przypomina, że nawet nabożeństwa ludowe, głęboko zakorzenione w polskiej tradycji, mają swoje miejsce w porządku liturgicznym Kościoła i powinny być sprawowane z poszanowaniem obowiązujących norm.
Gorzkie Żale to jedno z najbardziej charakterystycznych polskich nabożeństw wielkopostnych. Jak przypomina Dawid Makowski, jest to modlitwa „skupiona na Męce Pańskiej na zasadzie współubolewania i współuczestniczenia z Chrystusem”. Jej istotą jest „śpiewane rozmyślanie o cierpieniu Chrystusa i Maryi”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.