Są jednak rodziny, które nie mogą się pochwalić takimi zdjęciami, ponieważ nie stać ich na wakacyjne wyjazdy. O tych rodzinach pamięta Caritas Diecezji Rzeszowskiej.
Od lat głównym miejscem, w którym rzeszowska Caritas organizuje kolonie dla dzieci, są Myczkowce. Tak jest również w tym roku. W 5 wakacyjnych turnusach weźmie udział 600 dzieci. Są to dzieci z rodzin zmagających się z trudnościami materialnymi oraz dotkniętych dysfunkcjami, są to także dzieci z różnymi formami niepełnosprawności. Ponadto w wakacyjnych koloniach uczestniczą dzieci z Ukrainy oraz polskie dzieci z Białorusi.
Wypoczynek jest realizowany w formie 10- lub 14-dniowych kolonii. Ich katolicki wymiar wypływa z codziennego uczestnictwa we Mszy św. oraz prezentacji właściwych postaw młodego chrześcijanina. Stałym elementem kolonii są zajęcia integracyjne: gry, zabawy, treningi umiejętności społecznych, śpiew, zabawy muzyczno-ruchowe i tańce integracyjne, które pozwalają na realizację działań wychowawczo-opiekuńczych. Koloniści korzystają z placów zabaw, boisk sportowych, siłowni. Dużą atrakcją jest również mecz siatkówki wychowawcy kontra uczestnicy. Dla najmłodszych kolonistów i osób z niepełnosprawnościami nie brakuje konkurencji na miarę ich możliwości rozwojowych. Kolonie to także czas zajęć plastycznych i konkursów piosenki kolonijnej i religijnej oraz tanecznych rywalizacji. Wieczorny czas wypełniają zabawy dyskotekowe, wieczory kinowe oraz festiwal puszczania baniek mydlanych.
Kolonie rzeszowskiej Caritas to także kształtowanie postaw społecznych i patriotycznych, nauka zasad bezpieczeństwa, udzielania pierwszej pomocy. Dzieje się to podczas spotkań z policjantami, celnikami, strażakami, ratownikami, pracownikami IPN, WORD, ITD, przewodnikami górskimi. Niezwykle interesujące są także zajęcia z kryminalistyki, eksperymenty z zakresu chemii i fizyki.
Koloniści są objęci całodobową opieką ze strony wolontariuszy – nauczycieli, lekarzy, pielęgniarek, psychologów, księży. A nad całością czuwa dyrektor ośrodka w Myczkowcach – ks. Bogdan Janik.
Zorganizowanie wypoczynku dla tak wielu dzieci jest możliwe dzięki ludziom, którzy wspierają Caritas Diecezji Rzeszowskiej. Zarówno indywidualnym jak i instytucjonalnym darczyńcom – w imieniu dzieci – serdecznie dziękujemy!
Wakacje to doskonały czas, aby spędzić niezapomniane chwile z rówieśnikami
Tradycją stało się, że w wielu domach na stole wigilijnym stawia się świecę Caritas, pochodząca z akcji Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom. Zakup takiej świecy jest wsparciem dzieci pochodzących z biednych rodzin. Dziś możemy spoglądać na efekty daru złożonego przez wiernych. Dzięki zebranym ofiarom, ponad 370 dzieci z archidiecezji wrocławskiej, będzie miało okazję uczestniczyć w różnych formach letniego wypoczynku. Przeznaczone na ten cel pieniądze to ponad 70 000 zł, które wrocławska Caritas zebrała podczas corocznej dystrybucji świec wigilijnych.
To - wbrew pozorom - bardzo trudne i poważne pytanie. Przecież w głowie się nie mieści zestawienie razem dwóch słów: „dobry” i „łotr”. Za życia byłem pospolitym kakoűrgos, czyli kryminalistą i recydywistą zarazem. Byłem po prostu ZŁOCZYŃCĄ (por. Łk 23,39-43). Wstyd mi za to. Naprawdę... Nie czyniłem dobra, lecz zło. Dlatego też do tej pory czuję się zażenowany, kiedy ludzie nazywają mnie Dobrym Łotrem... W moim życiu nie mam właściwie czym się pochwalić, więc wolę o nim w ogóle nie mówić. Nie byłem przykładem do naśladowania.
Moje prawdziwe życie zaczęło się dopiero na krzyżu. Faktycznie zacząłem żyć na parę chwil przed śmiercią. Obok mnie wisiało Dobro Wcielone - Nauczyciel z Nazaretu, który przeszedł przez życie „dobrze czyniąc” (por. Dz 10,38). Zrozumiałem wtedy, że aby naprawdę ŻYĆ, to wpierw trzeba po prostu umrzeć! I ja umarłem! Naprawdę umarłem! Wtedy wreszcie dotarło do mnie, że totalnie przegrałem życie... Właśnie w tym momencie Jezus wyciągnął do mnie pomocną dłoń, choć ta nadal tkwiła przymocowana do poprzecznej belki krzyża. Właśnie w tej chwili poczułem na własnej skórze siłę miłości i przebaczenia. Poczułem moc, którą dać może tylko świadomość bycia potrzebnym i nadal wartościowym, nadal użytecznym - człowiekiem... W końcu poczułem, że ŻYJĘ naprawdę! Wcielona Miłość tchnęła we mnie ISTNIENIE!
Może więc dlatego niektórzy uważają mnie za pierwszego wśród świętych. Osobiście sądzę, że to lekka przesada, lecz skoro tak myślą, to przecież nie będę się im sprzeciwiał. W tradycji kościelnej nadano mi nawet imię - Dyzma. Pochodzi ono z greki (dysme, czyli „zachód słońca”) i oznacza: „urodzony o zachodzie słońca”. Przyznam, iż jest coś szczególnego w znaczeniu tego imienia, bo rzeczywiście narodziłem się na nowo, właśnie o zachodzie słońca, konając po prawej stronie Dawcy Życia.
Jestem patronem więźniów (również kapelanów więziennych), skazańców, umierających, pokutujących i nawróconych grzeszników. Oj! Sporo ludzi obrało mnie za orędownika. Ci pierwsi wydają nawet w Polsce specjalne pismo redagowane właśnie przez nich, które nosi tytuł... Dobry Łotr.
Sztuka przedstawia mnie na wiele sposobów. Raz jestem młodzieńcem, innym razem dojrzałym mężczyzną. W końcu zaś mam wygląd zmęczonego życiem starca. Co artysta to inna wizja... Któż może nadążyć za sztuką?.. Na pewno nie ja!
Zwykle moim jedynym strojem bywa opaska na biodrach lub tunika. Natomiast na ikonach jestem ubrany w czerwoną opończę. Krzyż, łańcuch, maczuga, miecz lub nóż stały się moimi atrybutami.
Cóż takiego mogę jeszcze o sobie powiedzieć? Chyba tylko tyle, że Bóg każdemu daje szansę. KAŻDEMU! Skoro dał ją mnie, to może również dać ją i Tobie! Nikt nigdy przed Bogiem nie stoi na straconej pozycji! I tego się w życiu trzymajmy!
Z wyrazami szacunku - św. Dobry Łotr
Watykański sekretarz stanu liczy na zakończenie kościelnego sporu wokół przedsoborowej liturgii. „Trzeba znaleźć rozwiązanie, które zaspokoi uzasadnione potrzeby. Wierzę, że jest to możliwe, bez zamieniania liturgii w pole bitwy” – powiedział kard. Pietro Parolin.
Kard. Parolin odniósł się do papieskiego przesłania na otwarcie sesji plenarnej Episkopatu Francji. To właśnie w tym kraju nadzwyczajna forma rytu rzymskiego cieszy się największą popularnością. Ceni ją 25 proc. praktykujących katolików. Chętnie uczęszczają na nią ludzie młodzi. Mimo to możliwość sprawowania tej liturgii została w ostatnich latach drastycznie ograniczona.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
