Mszy św. przewodniczył bp Grzegorz Kaszak. Diecezjalna pielgrzymka, odbywająca się w ostatnią sobotę kwietnia, rozpoczęła się przywitaniem kustosza sanktuarium, a następnie odmówiona została modlitwa różańcowa w intencji pokoju. – Nie w blasku rozbłysków i huków, ale w ciszy nazaretańskiego domku „Słowo stało się Ciałem”. To nie w gabinetach ministrów czy biznesmenów ważą się losy pokoju na świecie. Dokonuje się to w ciszy naszych serc. Tu rodzi się pokój lub chęć zemsty, miłość lub nienawiść. Ty i ja zostaliśmy wybrani, by stać się narzędziami Jego pokoju – mówił kustosz sanktuarium ks. kan. Andrzej Stasiak.
Podczas pielgrzymki ks. Mariusz Dydak z Dąbrowy Górniczej wygłosił konferencję „Sługa Boża Paulina Maria Jaricot, założycielka Żywego Różańca: cała dla Kościoła, cała dla misji”. – Poruszony przeze mnie temat wydaje się być na czasie, bo 22 maja odbędzie się beatyfikacja Pauliny Marii Jaricot. Trwamy też w wielkiej nowennie 2018-26 przed jubileuszem 200 lat istnienia Żywego Różańca. Obecny, 5. rok nowenny obchodzimy pod hasłem: „Żywy Różaniec wsparciem dzieła misyjnego” – mówił prelegent.
Po konferencji rozpoczęła się Msza św. W homilii bp Grzegorz nawiązał do objawień z Fatimy. – Pani Przenajświętsza przedstawiła się wówczas dzieciom jako Matka Boża Różańcowa. I rzecz bardzo ciekawa, o której dziś być może trochę zapominamy, Maryja przestrzegała przed Rosją i wyraźnie powiedziała, że jeżeli Rosja się nie nawróci to ten kraj przyniesie całemu światu wiele cierpień. I możemy powiedzieć, że dzisiaj jesteśmy tego świadkami – mówił bp Grzegorz Kaszak. Do zgromadzonych wspólnot Żywego Różańca wołał: – Mimo że świat was nie rozumie, to wiedzcie o tym, że jesteście skarbami. Wy używacie tego oręża, jakim jest Różaniec – jakże pięknego i jakże prostego – aby siać pokój na tej krwawiącej ziemi. I bardzo was proszę: nie ustawajcie! Zjednywajcie nowych członków Żywego Różańca. Niech wasze wspólnoty się rozwijają. Jesteście ratunkiem dla ludzkości! Podziękował także wszystkim, którzy w obliczu wojny na Ukrainie pośpieszyli z pomocą poszkodowanym.
Procesja z figurą Matki Bożej Strażniczki Wiary Świętej dróżkami różańcowymi
- Przyszło nam żyć w takim czasie, kiedy różaniec i modlitwa różańcowa staje się widzialnym znakiem walki o Kościół – mówił biskup świdnicki, w Bardzie Śląskim, diecezjalnej pielgrzymki wspólnot Róż Żywego Różańca.
W Bardzie Śląskim, 7 października br. miała miejsce szczególna pielgrzymka. W tym miejscu, które tchnie świętością, setki pątników, po raz dziesiąty, zgromadziło się, aby uczestniczyć w diecezjalnej pielgrzymce wspólnot Róż Żywego Różańca. Sanktuarium Strażniczki Wiary Świętej, które od wieków jest ostoją chrześcijaństwa na naszych terenach, w drugą sobotę października stało się terenem modlitewnej bitwy, prowadzonej w intencji całego Kościoła.
Dzisiejszy fragment jest jednym z kluczowych tekstów o dynastii Dawida. Król zamierza zbudować Panu „dom”, czyli świątynię. Słowo Boga, przekazane przez Natana, odwraca sens tego terminu. W hebrajskim (bajt) oznacza on zarówno budowlę, jak i ród. Bóg nie przyjmuje planu Dawida, a sam obiecuje „zbudować dom” królowi, czyli zapewnić mu trwałą linię potomków. Wyrocznia powstaje w czasie stabilizacji państwa, po przeniesieniu arki do Jerozolimy, w cieniu sporów o to, gdzie i jak oddawać cześć Bogu. W tle stoi także pamięć początku Dawida: Bóg „wziął go z pastwiska”, więc królowanie ma źródło w darze, nie w samowoli. Obietnica ma najbliższe spełnienie w Salomonie, który wzniesie świątynię i obejmie tron po ojcu. Jednocześnie formuły „na wieki” i „tron utwierdzony na wieki” otwierają perspektywę większą niż pojedyncze panowanie. Po upadku Jerozolimy i wygnaniu ta obietnica nie znika. Wraca w Ps 89 oraz w proroctwach o „odrośli” Dawida (cemach), czyli o królu, który przywróci sprawiedliwość. Zwrot „Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem” należy do języka królewskiej adopcji i przypomina Ps 2. Św. Augustyn w „O państwie Bożym” podkreśla, że pełnia tych słów nie mieści się w historii Salomona, bo jego dom popadł w bałwochwalstwo i rozpad. Augustyn wskazuje na Chrystusa, potomka Dawida, który buduje Bogu dom z ludzi, a nie z cedru i kamienia. W uroczystość św. Józefa tekst nabiera rysu cichego realizmu. Józef należy do domu Dawida i staje przy obietnicy nie przez władzę, lecz przez posłuszeństwo i odpowiedzialność za Rodzinę. W jego cichej wierności obietnica o tronie Dawida wkracza w zwyczajny dom.
O stanowisku Stolicy Apostolskiej wobec wojny w Ukrainie, papieskim nauczaniu na temat wojny, a także swoich osobistych doświadczeniach, które wywarły na nim największe wrażenie powiedział w wywiadzie dla agencji Ukrinform nuncjusz apostolski w Kijowie, arcybiskup Visvaldas Kulbokas.
Christia Rawliuk (Ukrinform): Jak Stolica Apostolska ocenia dziś pełnoskalową inwazję Rosji na Ukrainę z moralnego punktu widzenia?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
