Sprawę każdej mamy, która się do nas zgłasza, od początku otaczamy modlitwą, bo jesteśmy przede wszystkim grupą modlitewną. Gdy któraś z naszych wolontariuszek odbierze telefon albo odczyta maila, od razu pozostali członkowie grupy dostają wiadomość na WhatsAppie i już w tym momencie, tam, gdzie są – czy to w domu, czy w pracy – zaczynają powierzać tę osobę Panu Bogu. To jest nasza pierwsza pomoc.
Czemu modlitwa w pierwszej kolejności? W Ewangelii, w opowieści o Zwiastowaniu, padają słowa, że dla Boga nie ma nic niemożliwego. My tego doświadczamy, te słowa wybraliśmy jako motto kolejnego roku naszego działania. Zgłaszają się do nas mamy w sytuacjach po ludzku nierozwiązywalnych, a jednak Pan Bóg daje sobie z tym radę. Jesteśmy zanurzeni w modlitwie. Zanim rozpoczniemy działanie, właśnie na modlitwie przede wszystkim rozpoznajemy, co powinniśmy zrobić.
Sam nasz projekt zrodził się z modlitwy. To była nowenna, podczas której pytaliśmy Pana Boga o to, jak możemy pomóc kobietom w ciąży. Nie wiem, jak to się stało, ale zaczynały dwie osoby, a kończyliśmy w dwadzieścia osób, choć nie było to w żaden sposób nagłaśniane.
Chcę mocno podkreślić rolę kapłana w naszym dziele. Bez naszych księży nie moglibyśmy działać. Oni dają nam poczucie bezpieczeństwa, są głosem rozsądku, kiedy zaczynają nami kierować emocje. Kapłani w naszej ekipie są bardzo potrzebni i bardzo ważni.
Pan Bóg stoi w centrum naszego działania i to On daje nam siłę do niesienia pomocy wszystkim, również osobom myślącym inaczej niż my.
Pieśń o winnicy zaczyna się jak liryka miłosna: „chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi pieśń o Jego miłości ku swojej winnicy”. Prorok występuje jak pieśniarz na uczcie, i słuchacze zapewne przyklaskują, nie przeczuwając, że pieśń jest pułapką. Przyjaciel uczynił dla winnicy wszystko. Żyzne zbocze, okopanie, oczyszczenie z kamieni, szlachetna winorośl (hebr. sorek), wieża strażnicza, tłocznia. Po stronie właściciela nie brakło niczego. Oczekiwanie było zasadne. „A ona wydała cierpkie jagody”. Wtedy pieśń zmienia gatunek i staje się mową procesową: „teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie, proszę, między Mną a winnicą moją”. Bóg czyni słuchaczy sędziami we własnej sprawie, dokładnie tak, jak Natan uczynił sędzią Dawida, a Jezus uczyni arcykapłanów (zob. glossę na 27 IX). Wyrok, który słuchacze muszą wydać, spada na nich samych, bo pointa odsłania tożsamość stron: „winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym”. Hebrajski oryginał zamyka oskarżenie grą słów nieprzetłumaczalną, a doskonałą: Bóg „oczekiwał mišpat (prawa), a oto mispach (rozlew krwi); oczekiwał sedaqa (sprawiedliwości), a oto seaqa (krzyk uciśnionych)”. Między prawem a bezprawiem jest różnica jednej głoski. Tak blisko siebie leżą w ludzkich dziejach. Zapowiedź kary jest odwróceniem wszystkich dobrodziejstw. Rozebrany mur, zdeptana ziemia, cierń i oset, chmurom zakazano deszczu. Winnica pozostawiona sobie samej to najcichsza z kar. Bóg przestaje przeszkadzać skutkom. Pieśń Izajasza stanie się w ustach Jezusa osnową dzisiejszej przypowieści o rolnikach. Różnica będzie znamienna. U Izajasza zawodzi winnica, u Jezusa dzierżawcy. Winnica, lud Boży, pozostaje dobra. Sąd przenosi się na tych, którym ją powierzono.
W związku z informacją o pojawieniu się w Warszawie urządzenia umożliwiającego dostęp do środków służących do farmakologicznego przerwania ciąży, tzw. abortomatu, oświadczenie wydało Duszpasterstwo Rodzin Archidiecezji Warszawskiej. Przypomina w nim, że życie każdego człowieka od poczęcia zasługuje na ochronę i wyraża sprzeciw wobec wszelkich działań ułatwiających pozbawianie dzieci życia.
Oświadczenie Referatu Duszpasterstwa Rodzin Archidiecezji Warszawskiej
organista Jarosław Mikołajczak został uhonorowany papieskim Orderem Świętego Sylwestra
– Czy nasza parafia jest winnicą, w której dojrzewają owoce? – pytał abp Józef Kupny podczas 32. rocznicy konsekracji kościoła pw. Ducha Świętego we Wrocławiu. Metropolita przypomniał, że piękna świątynia i udział w liturgii nie wystarczą, jeśli wiara nie przemienia codziennego życia.
Uroczystość była także okazją do wprowadzenia relikwii św. Franciszka z Asyżu oraz uhonorowania papieskim Orderem Świętego Sylwestra parafialnego organisty Jarosława Mikołajczaka.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
