Ksiądz Marek Cisowski, kapłan archidiecezji częstochowskiej, mający wykształcenie muzyczne (absolwent krakowskiej uczelni muzycznej), jest wykładowcą muzyki kościelnej w Niższym i Wyższym Seminarium Duchownym w Częstochowie, a także dyrygentem chóru. To postać wszechstronna – jest także poetą oraz autorem kilku tomików poetyckich.
Jako kompozytor opublikował w wydawnictwie Ars musica trzy zeszyty swoich dzieł sakralnych. Trzeci tom Sacred Choral Works zawiera utwory na chór napisane w 2020 r.
Laudate Dominum jest sześciogłosowym motetem o skomplikowanej fakturze, najtrudniejszym w zbiorze pod względem wykonawczym, a Adorate Deum odznacza się skupieniem, liryzmem i prostotą przebiegu muzycznego. Z kolei utwór Lux aeterna to czterogłosowy, imitacyjny motet dedykowany „ofiarom pandemii COVID-19 2020”, wciąż bowiem zmagamy się z tą epidemią i będziemy zapewne świadkami powstania jeszcze niejednego dzieła, które zostanie jej poświęcone. W tej kompozycji można odnaleźć inspirację muzyką mistrzów: Bartłomieja Pękiela czy Giovanniego Pierluigiego da Palestriny.Sub Tuum praesidium natomiast to dzieło pełne pokory, emanujące spokojem i skupieniem. Ostatni utwór, zatytułowany Ne irascaris, Domine, będący żarliwą modlitwą, jest zbudowany z ciekawego motywu rytmicznego, powtarzanego najpierw w sopranach, a później w pozostałych głosach.
Ksiądz Cisowski komponuje z prostotą i szczerze, a jego utwory emanują pięknem melodii i harmonii. Warto polecić je polskim chórom – nie tylko zespołom kościelnym, lecz także chórom akademickim i zawodowym. Jeśli ktoś lubi słuchać muzyki chóralnej popularnych obecnie twórców: Amerykanina Erica Whitacre’a czy Norwega Ola Gjeilo, znajdzie podobną estetykę w kompozycjach ks. Cisowskiego.
Na zakończenie przytoczę ważną myśl Ojca Świętego Benedykta XVI, który napisał: „Jest (…) taki rodzaj prostoty, który wynika z przeciętności, i rodzaj prostoty, który rodzi się z bogactwa duchowego, kulturowego i historycznego” (Raport o stanie wiary. Rozmowa Vittoria Messoriego przeprowadzona w 1984 r. z kard. Josephem Ratzingerem – prefektem Kongregacji Nauki Wiary, późniejszym papieżem Benedyktem XVI). Utwory ks. Marka należą właśnie do tej drugiej kategorii, rodzą się bowiem z bogactwa duchowego, kulturowego i historycznego.
Sacred Choral Works Vol. 3 na czterogłosowy chór SATB a cappella Ks. Marek Cisowski
Wydawnictwo: Ars musica
Autorstwa Jan Matejko - fragment, Domena publiczna, commons.wikimedia
Św. Jan z Dukli
Święty Jan z Dukli urodził się na galicyjskiej ziemi, na przełęczy Karpackiej, w Dukli w 1414 r. Został dobrze wychowany przez bogobojnych rodziców. Rodzice posłali go do szkół w Krakowie. Jako młodzieniec otrzymał od Boga powołanie kapłańskie i zakonne. Wstąpił do Zakonu Franciszkanów Konwentualnych. Został wyświęcony na kapłana. Pracował w Krośnie i we Lwowie. Pod wpływem św. Jana Kapistrana przeniósł się do franciszkanów obserwantów, czyli bernardynów. I tu zasłynął jako kaznodzieja, wytrwały spowiednik, szerzyciel czci do Męki Pańskiej i Matki Bożej. Pod koniec życia stracił wzrok. Umarł w uroczystość św. Michała Archanioła, w środę 29 września 1484 r. Jan Paweł II kanonizował go 10 czerwca 1997 r. w Krośnie. Relikwie jego spoczywają w Dukli. Św. Jan z Dukli jest patronem diecezji przemyskiej. Co to znaczy, że jest naszym patronem? jakie wnioski z tego wynikają dla nas? Wynikają z tego dwa główne zadania. Po pierwsze, mamy uznać, że św. Jan jest naszym niebieskim opiekunem i orędownikiem. Stąd też winniśmy mu polecać często sprawy naszego życia. Drugie zadanie, jakie mamy wobec naszego patrona w niebie – to naśladować go w życiu. Każdy święty zostawia nam swoje chrześcijańskie życie jako testament do realizowania. Wszyscy jesteśmy zobowiązani ten testament rozpoznać i go wypełniać w kontekście naszego powołania, czyli inaczej mówiąc: jesteśmy zobowiązani do naśladowania naszych świętych. Pytamy się dzisiaj na nowo, jakie przesłanie zostawił nam św. Jan z Dukli, w czym go winniśmy naśladować? By odpowiedzieć na to pytanie, sięgnijmy do modlitwy: „Boże, Ty obdarzyłeś błogosławionego Jana z Dukli, kapłana, cnotami wielkiej pokory i cierpliwości, spraw, abyśmy naśladując jego przykład, otrzymali podobną nagrodę”. Św. Jan z Dukli wyznawał wiarę nie tylko w swoich kazaniach, ale przede wszystkim swoim życiem. Jak wyznajesz wiarę jako ojciec, jako matka, żona, mąż, dziecko, synowa, zięć? Czy Bóg zajmuje w twoim życiu pierwsze miejsce? Jeżeli w życiu Pan Bóg jest naprawdę na pierwszym miejscu, to wszystko się właściwe układa. Wiarę wyznajemy nie tylko w kościele, na modlitwie, ale całym swoim życiem. Dzisiaj, Bogu dzięki, nie prześladują nas za wiarę. Nie idziemy do więzień, nie zwalniają nas z pracy. Nie mamy niepokoju o konsekwencje naszego świadczenia o wierze.
Kościoły Najświętszej Maryi Panny w Dubaju i św. Franciszka z Asyżu w Dżebel Ali zostały w pełni otwarte po trzech miesiącach ograniczeń. Poinformował o tym bp Paolo Martinelli, wikariusz apostolski Arabii Południowej. Hierarcha podziękował wiernym, duchownym i władzom za odpowiedzialność, cierpliwość i świadectwo wiary - informuje Vatican News.
W liście skierowanym na początku lipca do proboszczów, kapłanów i wiernych obu parafii bp Martinelli napisał, że wiadomość o pełnym wznowieniu działalności została przyjęta „z wielką radością”. Oznacza ona powrót do normalnego życia duszpasterskiego w dwóch ważnych katolickich wspólnotach Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
Żyjemy w okresie ponurego kontrastu. Co krok słyszymy o tolerancji, szacunku dla drugiego człowieka i jego przekonań. W praktyce jednak te zasady jakby przestawały obowiązywać wobec jednej grupy – katolików.
W świecie polityki, kultury i tzw. ulicy mówienie źle o Kościele katolickim, księżach, wiernych czy naszej wierze coraz częściej uchodzi za coś, co jest po prostu „w dobrym tonie”. Gdy atakuje się katolików, nagle nie mówi się o „szczuciu” czy „mowie nienawiści”, lecz o „wolności słowa”. A od słowa do czynu bywa już bardzo blisko. Widzimy to każdego dnia – w Polsce i na świecie. Dziś nikt nie każe umierać za wiarę ani chwytać za miecz, by bronić świątyni. Ale czy przez to sami nie zaczęliśmy zbyt łatwo odpuszczać?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
