Reklama

Niedziela Podlaska

Głos wołającego na pustyni

Tajemnica opieczętowanych

Tajemnica dzisiejszej uroczystości odsłania się pięknie w Apokalipsie: „zobaczyłem ogromny tłum, którego nikt nie mógł policzyć, ze wszystkich narodów, plemion, ludów i języków.

Niedziela podlaska 44/2020, str. VIII

[ TEMATY ]

święci

uroczystość Wszystkich Świętych

Fra Angelico, Sąd Ostateczny, fragment

Fra Angelico, Sąd Ostateczny, fragment

Stali przed tronem i przed Barankiem ubrani w białe szaty, a w rękach trzymali palmy. I wołali potężnym głosem: Zbawienie u naszego Boga, siedzącego na tronie, i u Baranka”. Tajemnica uroczystości Wszystkich Świętych budzi zachwyt całego nieba, bo widząc ich „wszyscy aniołowie, którzy stali wokół tronu, Starszych i czterech Istot żywych, upadli przed tronem i oddali Bogu pokłon, mówiąc: Amen. Uwielbienie, chwała, mądrość, dziękczynienie, cześć, moc i potęga naszemu Bogu na wieki wieków. Amen”. Pozachwycajmy się dziś tajemnicą opieczętowanych.

Obdarzeni miłością

Reklama

„Zobaczcie, jak wielką miłością obdarzył nas Ojciec, abyśmy zostali nazwani dziećmi Bożymi – i nimi jesteśmy! Świat nie zna nas, ponieważ nie poznał Jego”. Tajemnica opieczętowanych rozpoczyna się od spotkania z aniołem, „który nadchodził od strony wschodu słońca i miał pieczęć żyjącego Boga”. Wszystko ulega zniszczeniu oprócz tych, którzy mają pieczęć miłości Bożej na swoich czołach. Tylko ci, którzy dali się objąć i ucałować Bożej miłości, nie zginą na wieki. Bez doświadczenia tajemnicy miłości Bożej nie jest możliwe przejście przez próbę pustyni, ponieważ „odnosimy zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował”. Obdarzenie nieskończoną i bezwarunkową miłością jest pierwszą i najważniejszą tajemnicą opieczętowanych.

Przeszli przez pustynię

„To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku. Wyprali swoje szaty i wybielili je we krwi Baranka”. Wybór miłości prowadzi zawsze przez pustynię życia, aby oczyścić ze wszystkiego, co nią nie jest. Pustynia obnaża przede wszystkim głębię serca, z którego „pochodzą złe myśli, zabójstwa, cudzołóstwa, czyny rozpustne, kradzieże, fałszywe świadectwa, bluźnierstwa”. Bez tajemnicy pustyni i jej drogi oczyszczenia nie jest możliwe wejście w drogę oświecenia i zjednoczenia. Wchodząc w miłosne zaproszenie wyrażone w błogosławieństwach Jezusa, doświadczymy ubóstwa, udręk cierpienia, niemocy łagodności, głodu i pragnienia sprawiedliwości, tajemnicy miłosierdzia, pustki serca, wielkiej tęsknoty za pokojem oraz licznych prześladowań. Pustynia prowadzi przez wielki ucisk, zdziera szaty starego człowieka i wybiela je we krwi Baranka.

Okazali się wierni

„Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, a jeszcze się nie okazało, czym będziemy. Wiemy, że gdy się to okaże, będziemy do Niego podobni, gdyż ujrzymy Go takim, jakim jest. Każdy, kto pokłada w Nim tę nadzieję, staje się czysty, jak On jest czysty”. Droga przez pustynię jest jedyną, która prowadzi do tajemnicy Ziemi Obiecanej. Pod koniec Pieśni nad Pieśniami chór wypowiada następujące słowa: „Kim jest ta, która idzie z pustyni, opierając się na swym ukochanym?”. Odpowiedź mogą dać dziś wszyscy święci, którzy oparli swe życie na swym Ukochanym, dlatego okazali się wierni.

2020-10-28 10:39

Ocena: 0 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pielgrzymujący, tryumfujący i cierpiący

Niedziela sosnowiecka 44/2020, str. I

[ TEMATY ]

Dzień Zaduszny

uroczystość Wszystkich Świętych

Archiwum

Święci to nasi orędownicy u Boga i wzory do naśladowania

Święci to nasi orędownicy u Boga i wzory do naśladowania

Uroczystość Wszystkich Świętych i wspomnienie wiernych zmarłych to wyjątkowe dni, kiedy wpatrujemy się w niebo i modlitwą ogarniamy wszystkich, którzy tam są i do niego idą po zakończonym biegu ziemskiego życia.

W tych dniach doświadczamy tajemnicy „świętych obcowania”. W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy: „Wierzymy we wspólnotę wszystkich wiernych chrześcijan, a mianowicie tych, którzy pielgrzymują na ziemi, zmarłych, którzy jeszcze oczyszczają się, oraz tych, którzy cieszą się już szczęściem nieba, i że wszyscy łączą się w jeden Kościół; wierzymy również, że w tej wspólnocie mamy zwróconą ku sobie miłość miłosiernego Boga i Jego świętych, którzy zawsze są gotowi na słuchanie naszych próśb” (KKK 962). W tym dogmacie wiary zawiera się prawda o wyjątkowej wspólnocie Kościoła pielgrzymującego (walczącego), triumfującego (chwalebnego) i cierpiącego (oczyszczającego się). To szczególny „układ krążenia” łaski i zasług oraz solidarność wszystkich członków Kościoła.

CZYTAJ DALEJ

Franek - nauczyciel miłości

Przed narodzinami naszego synka byliśmy daleko od Boga, a nasza wiara polegała na chodzeniu do kościoła dwa razy w roku: ze święconką na Wielkanoc i ewentualnie w Boże Narodzenie, jeśli się nam chciało. Dążyliśmy do życia łatwego i przyjemnego, ale wkrótce to nasze egoistyczne postępowanie miało się diametralnie zmienić...

Krótko po naszym ślubie moja żona Olga zaszła w ciążę. Po dwóch wcześniejszych poronieniach (pierwsze w 4. i drugie w 10. tygodniu ciąży) byliśmy pełni nadziei, że tym razem wszystko będzie dobrze. Nasza radość nie trwała jednak długo. Na pierwszym szczegółowym badaniu USG w 20. tygodniu ciąży, które zostało wykonane w Szpitalu Uniwersyteckim w Londynie, po raz pierwszy dowiedzieliśmy się, że są „nieprawidłowości”, i dostaliśmy skierowanie na jeszcze bardziej szczegółowe badanie. Wykazało ono, że nasze dziecko ma stopy końsko-szpotawe, jedną nerkę, która na dodatek była bardzo mała, oraz nieprawidłowości w strukturze mózgu. Okazało się również, że nasz synek ma bardzo rzadki problem genetyczny – niezbalansowaną translokację chromosomów 9 i 11 (na 9 brakuje genów, a na 11 jest ich za dużo). Zasmucona pani genetyk wymieniła nam wszystkie wady, które może mieć nasze dziecko: znaczne opóźnienie w rozwoju, rozszczepienie wargi i podniebienia, brak odbytu, męskie i żeńskie narządy płciowe, problemy z mózgiem oraz wiele innych. Na koniec poinformowała nas, że nadal możemy zakończyć ciążę, jeśli chcemy, mimo że był to już 24. tydzień. Przypadek naszego synka kwalifikował go do legalnego zabicia go aż do końca ciąży. Zdruzgotani takimi informacjami udaliśmy się do prof. Kyprosa Nicolaidesa – to światowej sławy lekarz, który wynalazł wiele metod ratowania dzieci w okresie prenatalnym. Niestety, on również potwierdził to wszystko, co wcześniej już usłyszeliśmy, i dodatkowo powiedział nam, że gdyby to było jego dziecko, to by je usunął. Nigdy nie zapomnę nocy po tamtym dniu – smutku, żalu, czarnych myśli i wylanych łez...

CZYTAJ DALEJ

Zgierz: trud przyjęcia Miłosierdzia Boga

2021-09-22 09:00

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

Justyna Kunikowska

W parafii pw. Świętej Katarzyny Aleksandryjskiej w Zgierzu rekolekcje ewangelizacyjne przybrały formę Drogi Krzyżowej ulicami miasta. W uroczystej procesji wzięły udział poszczególne grupy parafialne z całego dekanatu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję