Reklama

Wiara

W Nim nasza nadzieja

Tak bardzo potrzebujemy nadziei, bardziej niż kiedykolwiek przedtem. Nadziei, która obroni nas przed lękiem o przyszłość. Człowiek wierzący wie przecież, że nic nie może się zdarzyć bez woli Bożej. Może to czas, by się zastanowić, co Bóg chce nam powiedzieć w zaistniałej sytuacji…

Jedni się martwią, czy ich zakład pracy przetrwa, czy będzie do czego wracać... Ktoś znajomy zachorował, ktoś ma w rodzinie pielęgniarkę i się o nią niepokoi... Pandemia COVID-19 odbija się szerokim echem w życiu każdego i dotyczy nas coraz bardziej bezpośrednio. Obserwujemy w mediach ludzkie tragedie, przerażające statystyki, ale widzimy też ludzką determinację i chrześcijańską sprawność. Na widok Najświętszego Sakramentu, którym kapłani błogosławią przed drzwiami kościołów, a we Włoszech nawet na ich dachach i tarasach – ludzie klękają i się żegnają. Tak zwykła i pobożna postawa jest wyrazem ich wiary i trwogi. Panika, obawy jakby ustępują. W tym przyklęknięciu i żegnaniu się są ufność i nadzieja, które biorą górę nad niepokojem i strachem.

W tych trudnych dniach pandemii istotne staje się pytanie o zawierzenie Bogu swojego życia. Łatwo trwać w przekonaniu, że zawierzyliśmy nasz los Bogu, gdy niczego nam nie brakuje, gdy wszystko jest OK... Trudniej jednak, gdy świat staje na głowie. W takich chwilach zdaje się, że Bóg mówi: „sprawdzam!” – bo jeśli Mu ufamy, jeśli zawierzamy Mu swoje życie, to czego się boimy? Kto jest naszą opoką w czasach zarazy? Do kogo mamy się zwracać, gdy ogarniają nas trwoga i niepewność?

Święty Jan Paweł II uczył nas pokładania ufności w Bogu i życia dla Boga, a w Nim dla Kościoła i każdego człowieka. Przed Cudownym Wizerunkiem Matki Bożej Częstochowskiej zawierzył samego siebie i wszystko, czym żył. W ten sposób uczył nas, jak ważne jest zawierzenie Bogu tego, co jest najcenniejsze – naszego życia. Nasz święty papież powiedział do nas: „Musicie być mocni mocą nadziei, która przynosi pełną radość życia. Musicie przestać się bać, odzyskać ducha nadziei i ufności...”.

Reklama

Słyszymy często stwierdzenia typu: „nadzieja jest matką głupich” albo „nadzieja umiera ostatnia”. Dla jednych nadzieja umiera wraz ze śmiercią i ogranicza się jedynie do życia ziemskiego. Takie myślenie nakazuje rozumne rozkoszowanie się teraźniejszością, chwilą obecną. Dla innych natomiast nadzieja jest żywa, wciąż obecna, pobudza ich do wiary w ponadczasowy sens działania, jest źródłem radości, nadaje sens cierpieniu. I choć na co dzień nie życzymy sobie nadziei, bo przecież zdrowie jest najważniejsze, to jednak nasze życie jest nieustanną nadzieją. Jak trafnie napisał Władysław Grzeszczyk: „Nadzieja nie ma końca, choć rwie się bez przerwy”.

Nadzieję trzeba podtrzymywać i pielęgnować. Nie pojawia się ona bowiem nagle i raz na zawsze. Wymaga pracy i wysiłku. Tak jak wciąż zabiegamy o większą miłość, o coraz głębszą wiarę, tak samo musimy w sobie umacniać nadzieję, by łatwiej w niej wytrwać, kiedy przyjdą trudne chwile. Święty Bonawentura (XIII wiek) porównał chrześcijańską nadzieję do lotu ptaka, który chce oderwać się od ziemi i wzbić w powietrze. Siła grawitacji ciągnie ptaka ku ziemi, dlatego musi on włożyć wiele wysiłku, by rozpostrzeć skrzydła i pofrunąć. Nadzieja jest takim właśnie lotem, do którego niezbędny jest wysiłek człowieka. „Kto wierzy, musi unieść swoje czoło, by skierować myśli ku górze (...). Musi wznieść swoje oczy, by być świadomym wszystkich wymiarów rzeczywistości. (...) Musi także swoimi rękami włączyć się do pracy” (św. Bonawentura).

Nadzieja to mocny łańcuch zwisający z nieba. Gdy go puścimy, natychmiast spadamy i giniemy w jakimś grzechu. Nadzieja chrześcijańska płynie z tej pewności, że Bóg zawsze dotrzymuje słowa i nigdy ostatecznie nie zawodzi. Słowa Pisma Świętego pomagają nam na nowo odkryć i umocnić nadzieję, która być może do tej pory leżała przywalona warstwą lęku. Biblia stale nas zachęca, byśmy trzymali się nadziei (por. Hbr 10, 23), w Bogu ją pokładali (por. 1 Tm 4, 10; 1 J 3, 3). W Psalmie 130 czytamy: „Oczekuję Pana, czekam na Niego, pokładam nadzieję w Jego słowie” (w. 5). Mędrzec Kohelet powiada: „Kto zostaje wśród żyjących, może mieć nadzieję” (9, 4). Święty Paweł natomiast mówi: „W nadziei już zostaliśmy zbawieni” (Rz 8, 24). Nadzieja chroni przed zwątpieniem, podtrzymuje w każdym opuszczeniu. Nadzieja to coś więcej niż optymizm. Pomaga pogodzić się z tym, czego nie można zmienić, i daje odwagę, by zmieniać to, co zmienić można. Nadzieja jest ufnym oczekiwaniem. Nadzieją chrześcijanina jest sam Bóg. „Świat bez Boga jest światem bez nadziei” (Benedykt XVI). On jest fundamentem nadziei – nie jakikolwiek bóg, ale ten Bóg, który ma ludzkie oblicze i umiłował nas aż do końca. Materialistyczne bożki nie gwarantują nadziei. Nie gwarantuje jej iluzoryczny ziemski raj. Święty Josemaría Escrivá mówił, że nadzieja tego świata otwiera się na prawdziwą nadzieję wtedy, gdy uznajemy małość i kruchość doczesnych inicjatyw: „Bóg nie stworzył nas po to, byśmy tutaj zbudowali trwałe miasto, gdyż ten świat jest drogą do innego świata”.

Reklama

Nadzieja nie jest matką głupich, lecz matką mądrych, co więcej – nadzieja jest mądrością. Nie może być traktowana jako miłe pocieszenie czy też rodzaj taniego optymizmu. Nadziei nie można utożsamiać z optymizmem. Optymizm lub pesymizm kojarzą się bowiem raczej z cechą charakteru lub nastrojem chwili. Dla chrześcijan jedynym źródłem nadziei jest sam Bóg, zawsze bliski człowiekowi. Pismo Święte daje nam jednoznaczne przesłanie: człowiek we wszystkich okolicznościach swojego życia ma po prostu zaufać Panu Bogu i zdać się na Jego wyroki. Święty Paweł Apostoł w Liście do Rzymian pisze: „A nadzieja nie może zawieść, ponieważ miłość Boga wypełniła nasze serca przez Ducha Świętego, który jest nam dany” (5, 5). Innymi słowy, chrześcijańska nadzieja nie jest jakimś zwyczajnym pobożnym życzeniem, które nie ma gwarancji realizacji. Nadzieja ma swoje poręczenie spełnienia. Jest nim obecność miłości Boga w nas.

Święty Jan Paweł II wzywał nas do przekraczania progu nadziei. Nie chodzi więc o proste pocieszanie się w stylu: „nie martw się, będzie dobrze”, czy o naiwne przekonanie, że przyszłość będzie na pewno lepsza niż przeszłość. „Nadzieja i ufność są przesłanką odpowiedzialnego działania, a siłę czerpią one z ukrytego sanktuarium sumienia, w którym człowiek przebywa sam z Bogiem i dzięki temu może doświadczyć, że nie jest samotny wobec zagadek istnienia, gdyż towarzyszy mu miłość Stwórcy” – uczy nas święty papież. Nadzieja jest zawsze wspólnotowa – trzeba się nią dzielić tak jak wiarą, miłością i radością.

2020-04-07 14:12

Ocena: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Niespokojni nadzieją na dorocznych rekolekcjach

[ TEMATY ]

rekolekcje

spotkanie

nadzieja

Biuro Prasowe Jasnej Góry

Ogólnopolskie Rekolekcje dla osób stanu wolnego poszukujących męża lub żony, zorganizowane w grupie „Niespokojni Nadzieją”, odbyły się w dniach 20-21 czerwca na Jasnej Górze. Poprowadził je o. Antonello Cadeddu, założyciel Wspólnoty Przymierze Miłosierdzia. Hasłem przewodnim były słowa: „Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się!”.

„Jestem bardzo szczęśliwy, że tu przyjechałem, ponieważ wykorzystałem ten moment, żeby zawierzyć siebie, ale także całe Przymierze Miłosierdzia Matce Bożej – wyznał o. Antonello Cadeddu - Jestem też szczęśliwy, że mogłem z tymi wszystkimi osobami przeżyć przez dwa dni te rekolekcje. To były dni bardzo piękne”

„Próbowałem powoli wchodzić w tą ideę, którą chciałem tu przekazać, czyli żeby nie bać się, ale zawsze ufać naszemu Panu Jezusowi Chrystusowi – mówi o. Cadeddu - Wydaje się, że to jest łatwe, ale tak na prawdę nie jest - w pełni Jemu ufać. I aby móc zrozumieć, jak to jest trudne, w ciągu tych dwóch dni wymieniałem te trudności, ale także łaski, które mogą się wydarzyć w zamian, kiedy Jemu zaufamy. Do młodych trzeba głosić w wielką radością. Musimy zrozumieć, że chrześcijanin, tak jak mówi papież Franciszek, to jest osoba radosna, szczęśliwa. Młodym trzeba dać radość i możliwość, aby mogli marzyć”.

Na rekolekcje przyjechali wierni z różnych zakątków Polski, wśród nich Zbyszek z Krakowa. „Miałem taki moment w życiu, bo jestem informatykiem, że bardzo dużo pracowałem z komputerem, a nie z ludźmi, a z ludźmi to głównie przez telekonferencje z całego świata - mówi Zbyszek - Wydawało mi się, że tworzę jakieś relacje, ale to była ułuda, bo te relacje były bardzo płytkie, powierzchowne i krótkotrwałe."

" Tutaj poznaję żywych ludzi, wymieniamy się numerami telefonów, poznajemy się, chodzimy na kawę, obiady, imprezy. Modlimy się wspólnie, bo jesteśmy katolikami, i chcemy zawierzać Bogu nasze drogi, wszystko co mamy, nasze powołanie, przyszłość. Uważam, że to jest świetne wydarzenie, rekolekcje dla wszystkich, którzy już są po studiach, a czegoś im brakuje, czegoś szukają np. żony, męża, ale nie tylko, może po prostu szukają środowiska, w którym będą mieli jakieś nowe impulsy do robienia czegoś fajnego”.

„Spotykamy się w formacji Niespokojnych Nadzieją raz w miesiącu, w pierwsze soboty miesiąca - wyjaśnia Klaudia z Żywca - Organizujemy te spotkania, bo to jest dla nas szansa, żeby się poznać. Przyjeżdżają tu ludzie z całej Polski i nie tylko, ludzie z wartościami, którzy szukają drugiej połówki, by na fundamencie Pana Jezusa i Matki Bożej, założyć piękne rodziny”.

„Główną intencją jest otwarcie serca i oczu na drugiego człowieka, po to, żeby móc dać sobie szansę na poznanie się, aby nabrać odwagi do podjęcia decyzji. Myślę, że wszyscy tu po to jesteśmy” - mówi Klaudia.

Centralnym punktem rekolekcji była Msza św. w niedzielę o godz. 14.00 przed Cudownym Obrazem Matki Bożej. Eucharystii przewodniczył o. Roman Wit, opiekun Bractwa Najświętszej Maryi Panny Królowej Korony Polski, przy którym działa grupa „Niespokojni Nadzieją”.

„Ten wymiar miłości Boga pragniemy odczytać, który mówi, że mamy się nie lękać, nie bać wszystkiego, co nas w życiu dotyka i co nas spotyka. Mamy być odważnymi. Właśnie kończą się rekolekcje wspólnoty Niespokojnych Nadzieją. ‘Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się!’ – to słowa i myśl przewodnia tych rekolekcji, dlatego chcemy z odwagą iść jak Maryi przez życie” - powiedział o. Roman Wit.

Homilię wygłosił o. Antonello Cadeddu

CZYTAJ DALEJ

Białoruś/ Sztab: Cichanouska wywieziona z kraju przez władze

2020-08-11 10:29

[ TEMATY ]

Białoruś

Litwa

PAP

Swiatłana Cichanouska

Swiatłana Cichanouska została wywieziona z Białorusi przez białoruskie władze, nie miała wyboru - powiedziała agencji Reutera przedstawicielka kandydatki w niedzielnych wyborach prezydenckich Wolha Kawalkowa. Wyjazd pozwolił na uwolnienie szefowej jej sztabu Maryi Maroz - pisze porta Tut.by.

"Została wywieziona z kraju przez władze. Nie miała wyboru. Pięć minut przed wizytą omawialiśmy nasze plany na przyszłość i z pewnością nie miała zamiaru opuszczać kraju" - powiedziała Kawalkowa w rozmowie z agencją Reutera.

"Ważne, że jest wolna i żyje. Wyjechały razem z Maryją Maroz. Jednak zakładnikami jest część zespołu Swiatłany" - przekazała Kawalkowa, cytowana we wtorek na kanale niezależnego portalu Tut.by w serwisie Telegram.

Minister spraw zagranicznych Litwy Linas Linkeviczius poinformował wcześniej we wtorek, że Cichanouska jest na Litwie. (PAP)

ndz/ ap/

CZYTAJ DALEJ

Kard. Burke: odmowa udzielenia komunii niektórym katolickim politykom jest dla nich przysługą

2020-08-11 21:08

[ TEMATY ]

Kard. Raymond Burke

BP KEP

Kard. Raymond Burke zwrócił uwagę, że wielu czołowych amerykańskich polityków z Partii Demokratycznej, którzy deklarują, że są katolikami, otwarcie zaprzecza nauce Kościoła w takich kwestiach jak aborcja czy tzw. jednopłciowe małżeństwa. Komentarzy życia politycznego w USA przypominają przed listopadowymi wyborami, że kluczem do sukcesu dla kandydata do prezydenckiego fotela jest przekonanie do siebie większości katolików.

Były metropolita Saint Louis przyznał w rozmowie z FoxNews, że to skandal, iż tak wielu katolików na Kapitolu regularnie wspiera prawodawstwo stojące w sprzeczności z nauczaniem Kościoła. W ten sposób, jak zaznacza, źle reprezentują katolickie wyznanie, przedstawiając je w fałszywym świetle.

Były prefekt Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej zaznaczył, że prezydenccy kandydaci wyznający kontrowersyjne z katolickiego punktu widzenia poglądy nie powinni otrzymywać komunii świętej, gdyż nie są w jedności z Chrystusem. Zdaniem purpurata, brak zgody na udzielenie im komunii jest w ich największym interesie, gdyż w innym przypadku politycy ci popełniają świętokradztwo. „To nie jest kara. To tak naprawdę przysługa czyniona tym ludziom” – dodał kard. Burke.

W szczególności wskazał na ubiegającego się o Biały Dom Joe Bidena – często podkreślającego swój katolicyzm – który rok temu zmienił zdanie w kwestii poparcia tzw. poprawki Hyde’a, ograniczającej aborcję z kieszeni podatnika. Choć przez wiele lat twierdził, że wiara nie pozwala mu być za aborcją finansowaną przez państwo, teraz powtarza za swymi kolegami partyjnymi, że jest za nieograniczonym zabijaniem dzieci nienarodzonych.

Kardynał wezwał również demokratyczną senator z Kalifornii Kamalę Harris do przeprosin za to, że podczas przesłuchania zarzuciła sędziemu federalnemu Brianowi Buescherowi, iż należy do Rycerzy Kolumba. Zdaniem tej prawniczki pochodzenia hinduskiego i jamajskiego, dyskredytujące dla tej świeckiej organizacji katolików jest to, że składa się tylko z mężczyzn, sprzeciwia się prawu kobiet do aborcji oraz potępia jednopłciowe małżeństwa.

„To jest całkowicie nie do przyjęcia. Bez względu na to, czy jesteś katolikiem czy nie, jako obywatel musisz spojrzeć na tego rodzaju oświadczenie i powiedzieć, że nie jest to osoba, którą chcesz, by była przywódcą twojego kraju” – dodał hierarcha, który przy okazji podkreślił, że choć wielu postrzega go jako wroga papieża Franciszka, jest to bardzo dalekie od prawdy. Przypomniał, że nigdy nie powiedział nic, co byłoby pozbawione szacunku dla Ojca Świętego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję