Reklama

Kościół

Kościoły, które miały być zamknięte, otwarto

To, co zdarzyło się w diecezji rzymskiej, świadczy o tym, jak bardzo napięta jest sytuacja we Włoszech.

Z jednej strony ludzie potrzebują duchowego wsparcia, modlitwy i Mszy św., z drugiej – Kościół w tej dramatycznej sytuacji nie chce być oskarżany o brak współpracy z władzami dla dobra wspólnego, a w konsekwencji o przyczynianie się do szerzenia się epidemii.

Rankiem 13 marca 2020 r. wszystkie rzymskie kościoły zostały zamknięte na skutek zarządzenia kard. Angela De Donatisa, wikariusza papieskiego dla diecezji rzymskiej. Napisał on wówczas m.in.: „Do piątku 3 kwietnia 2020 r. zabroniony jest wstęp dla wszystkich wiernych do parafialnych i nieparafialnych kościołów diecezji rzymskiej, normalnie otwartych, a bardziej ogólnie do budynków religijnych wszelkiego rodzaju otwartych dla wiernych. Pozostają dostępne oratoria wspólnot trwale ukonstytuowanych (zakonnych, klasztornych itp.), ale tylko dla członków wspólnot, którzy zwykle korzystają z nich jako mieszkańcy i współmieszkańcy, z zakazem dostępu do nich wiernych, którzy nie są stałymi członkami wyżej wymienionych społeczności.

Reklama

W związku z tym wierni są zwolnieni z obowiązku wypełniania świątecznych nakazań. Kapłani odpowiedzialni za sprawowanie kultu w poszczególnych miejscach (proboszczowie, rektorzy, kapelani itp.) zajmą się przestrzeganiem tego przepisu, przede wszystkim zamknięciem miejsc kultu i każdą inną inicjatywą związaną z wprowadzeniem go w życie. Przypomnijmy, że przepis ten służy dobru wspólnemu.

Wysłuchajmy słów Jezusa, który mówi nam: «Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich» (Mt 18, 20). Oby w tym czasie nasze domy jeszcze bardziej stały się kościołami domowymi”.

We wstępie do dekretu zacytowano komunikat Biura Prasowego Episkopatu Włoch z 8 marca br., w którym czytamy: „Żyjemy w bardzo poważnej sytuacji sanitarnej. Każdy jest proszony o zachowanie jak największej ostrożności, ponieważ wszelka nieroztropność w przestrzeganiu zaleceń sanitarnych mogłaby wyrządzić krzywdę innym ludziom. Decyzja o zamknięciu kościołów może być również wyrazem tej odpowiedzialności. Nie dzieje się tak dlatego, że zmusza nas do tego państwo, ale czynimy to z poczucia przynależności do ludzkiej rodziny, narażonej na wirusa, którego natury i sposobów rozprzestrzeniania się jeszcze nie znamy”.

Reklama

Na zamkniętej bramie mojego parafialnego kościoła przy rzymskiej via Gregorio VII znalazłem ogłoszenie proboszcza, w którym wyjaśnił zamknięcie świątyni. Jakież było moje zdziwienie, gdy około południa tego samego dnia pojawił się następny dekret kard. De Donatisa, w którym poinformował on o zmianie swej decyzji: kościoły parafialne mają pozostać otwarte. Z jednej strony powtarza, że wierni „zwolnieni są z obowiązku wypełniania świątecznych nakazań”, a z drugiej – że mogą korzystać ze swoich kościołów parafialnych, pod warunkiem respektowania „w duchu prawego sumienia i poczucia odpowiedzialności wskazań dekretów” władz włoskich, które są bardzo restrykcyjne, gromadzący się w kościele ludzie powinni bowiem zachować co najmniej 1 m dystansu od siebie nawzajem.

Nie ulega wątpliwości, że kardynał zmienił swoją decyzję pod wpływem Franciszka, bo to przecież papież jest biskupem Rzymu. W ostatnich dniach w homiliach podczas Mszy św. odprawianych w Domu św. Marty Ojciec Święty wyrażał swój niepokój w związku z zarządzeniami, które uniemożliwiałyby działalność duszpasterską i sprawowanie sakramentów. Powiedział m.in.: – Kontynuujemy wspólną modlitwę za chorych, za służbę zdrowia.

Wielu ludzi cierpi z powodu tej epidemii. Prośmy Pana także za kapłanów, aby mieli odwagę do wyjścia na zewnątrz i do pójścia do chorych, aby zanieść im słowo Boże i Komunię św., oraz aby towarzyszyli pracownikom służby zdrowia i wolontariuszom w tej pracy, którą wykonują.

13 marca br. Franciszek wypowiedział niedwuznaczne słowa: – W tych dniach łączymy się z chorymi, rodzinami, z tymi, którzy cierpią z powodu pandemii koronawirusa. Pragnę dziś modlić się także za duszpasterzy, którzy powinni towarzyszyć ludowi Bożemu w tym kryzysie: niech Pan da im siły i umiejętności do wyboru najlepszych środków służących pomocy. Drastyczne środki nie zawsze są dobre i o to się modlimy: niech Duch Święty obdarzy duszpasterzy umiejętnością rozeznawania, aby podejmowali takie rozwiązania, które nie pozostawiają samego świętego ludu Bożego. Oby lud Boży czuł, że duszpasterze towarzyszą mu z pocieszającym słowem Bożym, sakramentami i modlitwą.

Jak do tej pory udało się ograniczyć rozprzestrzenianie się wirusa tylko dzięki wprowadzeniu drakońskich środków odizolowania ludzi od siebie, a to oznacza zrezygnowanie ze wszelkich większych zgromadzeń, w których trudno zachować bezpieczną odległość. A stawka w walce z wirusem jest olbrzymia – chodzi nie tylko o potencjalnie liczne ofiary ludzkie, ale również o gigantyczne straty gospodarcze, które już dziś oceniane są na setki miliardów euro.

2020-03-25 12:49

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

My budowaliśmy kościoły – oni je profanują

Kościół wielokrotnie w dziejach Polski był schronieniem. Dzięki niemu możemy dziś żyć w wolnym i demokratycznym kraju.

Zachowaj mnie od zgubnego nawyku mniemania, że muszę coś powiedzieć na każdy temat i przy każdej okazji” – często modlę się tymi słowami św. Tomasza z Akwinu, ale dziś daję sobie fory, bo chwila jest wielce osobliwa. Uznałam, że zabiorę głos w sprawie protestów kobiet, które przetaczają się przez nasze miasta, a w których uczestniczą dzieci i młodzież. Zabieram ten głos jako kobieta, matka, babcia i była nauczycielka.

Wszyscy z niepokojem patrzymy na rozwijającą się epidemię i ciągle wzrastającą liczbę osób zarażonych i zmarłych. Dlatego nie rozumiem zachowania kobiet, które w swoją naturę mają wpisaną troskę o bliźnich, a teraz narażają innych na utratę zdrowia, uczestnicząc w protestach. Nie rozumiem również nawoływań prezydentów miast, wykładowców wyższych uczelni, dyrektorów różnych instytucji i zakładów pracy do udziału w marszach. Patrząc na uliczne obrazy, zastanawiam się, czy naprawdę wszyscy wiedzą, przeciw czemu protestują i wobec czego wylewają swoją złość.

Drogie kobiety, czy naprawdę podejmujecie działania w naszym interesie i w imię naszej wolności? Czy macie pewność, że występujecie przeciwko orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego, który wydał orzeczenie identyczne jak to 27 lat temu? Nie mógł przecież wydać innego. Ostatnie dni pokazują, że ci, którzy wcześniej bronili konstytucji i obnosili się z jej nazwą na koszulkach, wcale jej nie znają. Tymczasem jednym z naszych osiągnięć w niej zapisanych jest artykuł mówiący, że konstytucja chroni każdego Polaka – od poczęcia do naturalnej śmierci.

Dziś, kiedy widzę młodego człowieka niosącego transparent z napisem: „Prawo do aborcji” albo: „Tu jest wojna!”, zadaję sobie pytanie: jakie wartości są dla niego ważne i o co tak naprawdę w tych protestach chodzi? Drodzy młodzi, zapewniam was, że, gdy słuchaliśmy dramatycznych opowieści naszych rodziców i dziadków o ich wojennych losach, wyciągaliśmy wnioski oraz zabiegaliśmy o pokój w naszej ojczyźnie. Nie chcieliśmy i nie chcemy, by człowiek człowiekowi zgotował tak okrutny los, a tym bardziej, by Polak walczył z Polakiem.

Dziś apeluję do najstarszego pokolenia o przypominanie dzieciom i wnukom, czym był czas wojny. Przywołajcie dramatyczne losy rodzin, które w walce z niemieckim i rosyjskim okupantem straciły męża, ojca, syna czy matkę. Opowiedzcie im o narodzinach, trudach z nimi związanych oraz o radości z każdego dziecka – prawdziwego cudu w tamtych mrocznych czasach. Drodzy dziadkowie, opowiedzcie wnukom o głodzie, o obozach śmierci, o gułagach i krainie wiecznej zmarzliny, gdzie pozostali wasi bliscy. Niech poznają historię Szarych Szeregów i Żołnierzy Niezłomnych, tych malujących na murach kotwicę jako znak Polski Walczącej, którą oni teraz zamalowują wulgaryzmami, które też wypisują na kościelnych murach. My przez ostatnie lata odbudowywaliśmy świątynie, miejsca naszej duchowej wolności i błagalnej modlitwy, by Bóg przywrócił nam wolną ojczyznę, a nasze wnuki chcą te świątynie sprofanować i zniszczyć. Łzy cisną się do oczu, gdy patrzę na to barbarzyństwo.

Proszę was, drodzy młodzi, nie pozwólcie sobą manipulować i nie dajcie się oszukiwać ludziom, którzy wykorzystują wasz młodzieńczy entuzjazm. Awantura, złość i nienawiść przyniosą wam ból, odrzucenie i rozczarowanie. Przed wami prawdziwy egzamin dojrzałości. Największy z Polaków – św. Jan Paweł II powiedział o was, że jesteście przyszłością narodu. On, którego dobre imię dziś wielu szarga, widział w was również przyszłość Kościoła, który wielokrotnie w dziejach Polski był schronieniem i dzięki któremu możecie dziś żyć w wolnym i demokratycznym kraju. Swoich kolegów i koleżanki – nauczycieli proszę: zachowajcie się tak, jak wymaga tego nasze powołanie. Mamy wychowywać oraz kształtować dzieci i młodzież w duchu prawdy. Nie stójcie biernie, godząc się na język agresji i przemocy, który opanował nasze ulice! Wszak ten obraz uderza również w naszą ciężką pracę. Proszę: nie pozwólcie, by nasze dzieci i wnuki, nasi uczniowie przekreślali ten wychowawczy trud. Macie prawo oraz obowiązek podtrzymać „porządek prawd i wartości, które trzeba utrzymać i obronić, tak jak to Westerplatte; utrzymać i obronić, w sobie i wokół siebie, obronić dla siebie i dla innych” – jak powiedział do młodzieży Jan Paweł II. Dziś to zadanie musimy odrobić wszyscy razem.

CZYTAJ DALEJ

Stolica Apostolska zaniepokojona antychrześcijańską agresją w Europie

2020-12-04 17:46

[ TEMATY ]

agresja

terroryzm

Stolica Apostolska

antychrześcijański

Vatican News

Abp Paul Gallagher, szef papieskiej dyplomacji

Abp Paul Gallagher, szef papieskiej dyplomacji

Stolica Apostolska jest poważnie zaniepokojona rosnącą liczbą ataków terrorystycznych, zbrodni popełnianych z nienawiści oraz innym przejawów nietolerancji względem osób, miejsc kultu, cmentarzy i ośrodków religijnych.

Dał temu wyraz szef papieskiej dyplomacji, przemawiając na forum 27. posiedzenia rady ministerialnej Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie. Trzeba zachować czujność, bo chrześcijanie nadal cierpią z powodu uprzedzeń, nietolerancji, dyskryminacji i przemocy – dodał abp Paul Gallagher.

Zauważył on, że szczególnie okrutne są akty przemocy wymierzone w ludzi, którzy zgromadzili się na modlitwie. W ten sposób miejsca kultu, będące „rajem pokoju”, stają się miejscem egzekucji, gdzie bezbronne dzieci, kobiety i mężczyźni zostają pozbawieni życia tylko dlatego, że praktykują swoją wiarę. Watykański dyplomata zakwestionował zarazem prawdziwość wiary tych, którzy dopuszczają się takich zbrodni w imię Boga. Nie jest to religia, lecz radykalizm, z którym należy walczyć wszystkimi uprawnionymi środkami – dodał brytyjski arcybiskup.

Podkreślił on także, że poszanowanie powszechnych praw człowieka ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa w danym państwie. Dlatego trzeba respektować wolność religijną, a także dbać o bezpieczeństwo miejsc kultu, co jest bezpośrednią konsekwencją tej wolności. Abp Gallagher zauważył, że poważne konsekwencje dla wolności religijnej miały też niektóre obostrzenia sanitarne. Rządzący powinni być tego świadomi, tym bardziej, że wspólnoty religijne i wierzący odgrywają ważną rolę w walce z pandemią.

CZYTAJ DALEJ

Zmarł utytułowany szermierz i architekt Wojciech Zabłocki

2020-12-05 12:47

[ TEMATY ]

sport

śmierć

Pixabay.com

W sobotę, dzień przed 90. urodzinami, zmarł Wojciech Zabłocki, drużynowy srebrny (1956, 1960) i brązowy (1964) medalista olimpijski w szabli oraz czterokrotny drużynowy mistrz świata. Był także uznanym architektem i znawcą starej broni.

Informację o śmierci Zabłockiego potwierdził PAP prezes Polskiego Związku Szermierczego Adam Konopka.

Urodzony 6 grudnia 1930 r. w Warszawie Zabłocki uczestniczył w czterech igrzyskach - od 1952 do 1964 roku. Poza trzema medalami olimpijskimi miał w dorobku dziewięć medali mistrzostw świata, pięciokrotnie zdobył tytuł mistrza Polski. Zaczął jednak od tytułu mistrza świata juniorów w 1953 r. Potem posypały się kolejne sukcesy, m.in. 1961 roku indywidualnie został trzecim szablistą świata.

Po zakończeniu kariery sportowej w 1964 r. poświęcił się architekturze. Był absolwentem Wydziału Architektury krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej. W 1968 roku obronił doktorat, w 1982 został doktorem habilitowanym, a w 1999 r. otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Był także wykładowcą akademickim.(PAP)

pp/ wha/

CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję