Reklama

Niedziela Przemyska

Kapelan podkarpackiej Solidarności

Był na celowniku Służby Bezpieczeństwa, a mimo to nie wahał się głośno mówić o potrzebie wolności wewnętrznej i zewnętrznej. W lutym minęła pierwsza rocznica śmierci ks. prał. Eugeniusza Dryniaka, kapelana podkarpackiej Solidarności lat 80. ub. wieku, proboszcza parafii w Nowym Zagórzu.

Przyszedł na świat w Rożniatowie k. Przeworska w 1955 r. Był najstarszym synem spośród czwórki dzieci Karola i Ireny z domu Boratyn. Rodzina Dryniaków utrzymywała się z pracy ojca w Gminnej Spółdzielni w Zarzeczu i trzyhektarowego gospodarstwa rolnego. Od najmłodszych lat Eugeniusz wychowywany był w atmosferze patriotycznej, którą kultywowali rodzice, ucząc swe dzieci historii Polski, dziejów przodków zaangażowanych w sprawy narodowe, piosenek religijno-patriotycznych i znaczenia słów Bóg-Honor-Ojczyzna.

Funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa przybywali systematycznie na Msze św. odprawiane przez zagórskiego wikariusza i nagrywali jego kazania

Droga do kapłaństwa

W maju 1974 r. zdał w przeworskim liceum maturę i podjął ostateczną decyzję o rozpoczęciu przygotowania do kapłaństwa. Czas pobytu w seminarium to okres wzmożonej formacji intelektualnej i duchowej. Przez kolejne lata studiów kleryk Dryniak solidnie podchodził do formacji duchowej i studiów, czego dowodem były dobre i bardzo dobre oceny z egzaminów. W 1976 r. przyjął szatę duchowną, a w 1979 r. zgłosił wobec biskupa chęć przyjęcia świeceń kapłańskich (tzw. kandydatura). Po niespełna roku od tego wydarzenia, 29 marca 1980 r. przyjął święcenia diakonatu, a 8 czerwca święcenia kapłańskie z rąk bp. Ignacego Tokarczuka. Tydzień później w kościele parafialnym w Zarzeczu odbyły się prymicje rozpoczynające jego posługę kapłańską.

Na celowniku SB

W 1980 r. ks. Dryniak został mianowany wikariuszem w parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Zagórzu, której proboszczem był wówczas ks. Józef Winnicki. Praca ks. Eugeniusza w zagórskiej parafii polegała na katechizacji dzieci i młodzieży, duszpasterstwie parafialnym, kaznodziejstwie, udzielaniu sakramentów itd. Rok 1980 był nie tylko czasem rozpoczęcia posługi kapłańskiej przez ks. Dryniaka, ale także narodzin w Polsce Solidarności. Rodząca się nowa sytuacja polityczna zafascynowała młodego kapłana, który coraz więcej interesował się tym, co się działo w kraju, regionie, rozmawiał o tym z kapłanami, parafianami, a z czasem zaczął odważnie mówić w swych kazaniach o potrzebie wolności wewnętrznej i zewnętrznej. Działalność kaznodziejska ks. Eugeniusza zainteresowała niebawem sanocką Służbę Bezpieczeństwa, której przedstawiciele przybywali systematycznie na Msze św. odprawiane przez zagórskiego wikariusza i nagrywali jego kazania. Na kazania ks. Dryniaka przychodziło też, a nawet przyjeżdżało, coraz więcej ludzi nie tylko z Zagórza, ale i sąsiednich miejscowości.

Reklama

Duszpasterstwa Ludzi Pracy

W czerwcu 1982 r. ks. Dryniak został przeniesiony do pracy duszpasterskiej w parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzeszowie. Na początku 1983 r. działacze rzeszowskiej, podziemnej Solidarności podjęli działania zmierzające do utworzenia w mieście Duszpasterstwa Ludzi Pracy. Zwrócili się z tym do bp  Tokarczuka, który pomysł zaakceptował i polecił im wyszukać odpowiedniego do tego kapłana, a on miał powierzyć mu to zadanie. Po wnikliwej obserwacji środowiska kapłańskiego postanowili, że odpowiednim duszpasterzem byłby ks. Dryniak. Stanisław Łakomy przeprowadził więc z nim tajną rozmowę, a ten bez wahania zgodził się zostać kapelanem i współpracownikiem podziemnej Solidarności.

Po pięciu latach posługi w Rzeszowie, w 1987 r. ks. Dryniak został przeniesiony do Przemyśla, do parafii pw. Matki Bożej Królowej Polski, gdzie został mianowany wikariuszem i przemyskim duszpasterzem ludzi pracy. To tu, na plebanii, w obecności ks. Eugeniusza odbyło się spotkanie osób związanych z podziemną Solidarnością, z przedstawicielami zakładów pracy, na którym postanowiono, że związek ujawni się poprzez ogłoszenie w prasie, co miało zachęcić do wstępowania w jego szeregi.

Zagórska parafia

28 czerwca 1989 r. bp Ignacy Tokarczuk mianował ks. Eugeniusza po raz drugi wikariuszem parafii w Zagórzu i jednocześnie rektorem kaplicy w Nowym Zagórzu. Już bowiem na początku lat osiemdziesiątych XX wieku powstała myśl utworzenia punktu duszpasterskiego w części zagórskiej parafii zwanej Nowym Zagórzem. Wspomniany wcześniej ks. Winnicki rozpoczął w latach 1983-1985 starania o pozyskanie tam działek, planując w przyszłości budowę na nich kościoła. W lipcu 1987 r. zawiązał się Komitet Budowy Kościoła i rozpoczęto prace przygotowawcze do wzniesienia budynków parafii. Przez cały następny rok gromadzono materiały budowlane, a 28 marca 1989 r. poświęcono teren pod budowę kościoła i rozpoczęły się prace budowlane. Dzięki ogromnemu wysiłkowi parafian i rektora nowo powstającej parafii – ks. Dryniaka, do końca 1989 r. budynek parafialny z kaplicą wewnątrz został nakryty i w stanie surowym zamknięty. 24 grudnia ks. Winnicki i ks. Dryniak odprawili w nim pierwszą Mszę św. – Pasterkę. 20 maja 1990 r. bp Stefan Moskwa poświęcił kaplicę i plac pod budowę kościoła, a 18 czerwca tego roku bp Tokarczuk erygował parafię w Nowym Zagórzu pw. św. Józefa Rzemieślnika, ks. Dryniaka zaś mianował jej administratorem. Przez kolejne niemal 10 lat trwały prace przy budowie kościoła, którego konsekracji 11 listopada 2000 r. dokonał abp Józef Michalik.

Reklama

W dowód zasług

Praca duszpasterska i patriotyczna ks. Dryniaka została doceniona zarówno przez przełożonych kościelnych, jak i władze samorządowe, związkowe i państwowe. I tak w 1993 r. ks. Dryniak został odznaczony tytułem kanonika (EC), w 2000 r. mianowany dziekanem dekanatu Sanok II, w 2003 r. kanonikiem honorowym Kapituły Kolegiackiej w Przeworsku, a w 2006 r. ponownie dziekanem dekanatu Sanok II.

W 1990 r. bp Tokarczuk erygował parafię w Nowym Zagórzu pw. św. Józefa Rzemieślnika, ks. Dryniaka mianował jej administratorem.

W dowód zasług położonych dla lokalnej społeczności i zaangażowania w ruch Solidarności Rada Miasta Zagórza przyznała ks. Eugeniuszowi w 2000 r. tytuł Honorowego Obywatela Miasta. W 2005 r. otrzymał solidarnościową statuetką Pomnika Poległych Stoczniowców (Krzyży Gdańskich), w 2001 r. został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a w 2019 r. otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności. Najwyższym odznaczeniem państwowym, jakie otrzymał ks. Dryniak za swoją działalność patriotyczną, był Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski nadany mu przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego w 2009 r.

Ks. Eugeniusz Dryniak zmarł przedwcześnie po ciężkiej chorobie 10 lutego 2019 r. Spoczął na cmentarzu parafialnym w Nowym Zagórzu. Uroczystościom pogrzebowym, przy udziale przedstawicieli władz państwowych, samorządowych, związku zawodowego Solidarność, licznie zebranego duchowieństwa i wiernych, przewodniczył abp Adam Szal, metropolita przemyski.

2020-02-18 10:26

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Duszpasterz ubogi i pokorny - 55 lat temu zmarł ks. Aleksander Fedorowicz

2020-07-15 09:50

[ TEMATY ]

rocznica śmierci

Archiwum

O wszelkich nowych inicjatywach przeczytać można na stronie fundacji www.przyjacielealego.pl

Dziś przypada 55. rocznica śmierci ks. Aleksandra Fedorowicza, pierwszego proboszcza parafii Izabelin-Laski. Parafianie zapamiętali go jako kochającego duszpasterza, ubogiego i pokornego, który służył im z bezgranicznym oddaniem. Od lat modlą się o beatyfikację duchownego, który zmarł w opinii świętości.

Msza św. w tej intencji zostanie odprawiona w środę 15 lipca br. w parafii św. Franciszka z Asyżu w Izabelinie o godz. 18:00. Po Mszy wierni wraz z posługującymi w parafii księżmi udadzą się na cmentarz, by wspólnie modlić się przy grobie ks. Aleksandra.

Ks. Aleksander Fedorowicz urodził się 16 czerwca 1914 r. w majątku swoich rodziców na Podolu. Po maturze studiował na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, w 1935 r. wstąpił do Lwowskiego Seminarium Duchownego. Święcenia otrzymał w 1942 r.

Trzy lata później, na prośbę ks. Władysława Korniłowicza, przyjechał do Zakładu dla Niewidomych w Laskach pod Warszawą. W latach 1945-1952 był tam kapelanem i wychowawcą niewidomej młodzieży. W 1951 r. metropolita warszawski Stefan Wyszyński erygował parafię Izabelin-Laski, a ks. Aleksander został jej pierwszym proboszczem.

W ciągu roku wybudował kościół, którego patronem jest św. Franciszek z Asyżu, ale parafianie zapamiętali go przede wszystkim jako kochającego duszpasterza, ubogiego i pokornego, który służył im z bezgranicznym oddaniem. Zmarł w opinii świętości 15 lipca 1965 r. na raka, dokładnie w 14. rocznicę erygowania parafii.

Ks. Aleksander był młodszym bratem ks. Tadeusza Fedorowicza, wybitnego duszpasterza, przyjaciela i wychowawcy kilku pokoleń inteligencji katolickiej, wieloletniego kapelana Zakładu dla Niewidomych w Laskach.

W 2016 r. w parafii w Izabelinie powstała Fundacja im. Księdza Aleksandra Fedorowicza „Przyjaciele Alego”. Jej głównym celem jest szerzenie pamięci i kontynuowanie dzieł miłosierdzia swojego Patrona. W planach jest stworzenie Muzeum im. Księdza Aleksandra Fedorowicza oraz działania na rzecz zapobiegania i leczenia uzależnień.

"Pierwszy Proboszcz naszej parafii umarł w opinii świętości, dlatego wierzymy, że dzieła miłosierdzia, które rozpoczął Ksiądz Ali, a była to przede wszystkim pomoc najuboższym, osobom cierpiącym – chorym, ale także zniewolonym różnymi nałogami, mogą i powinny być kontynuowane przez tutejszych parafian i mieszkańców" - podkreślają członkowie Fundacji.

Osoby chętne do zaangażowania się w pracę Fundacji proszone są o kontakt listowny na adres Parafii w Izabelinie lub elektroniczny: fundacja@przyjacielealego.pl.

CZYTAJ DALEJ

Abp Hoser o Medjugorje: po 40 latach kontrowersji sytuacja się poprawiła

2020-08-03 15:48

[ TEMATY ]

abp Henryk Hoser

Medjugorie

Po 40 latach kontrowersji wokół Medziugoria sytuacja się poprawiła. Opinię taką wyraził wizytator apostolski tamtejszej parafii abp Henryk Hoser.

Zaznaczył on, że od 40 lat trwają kontrowersje na temat Medziugoria, związane zarówno z kwestią objawień, jak i działalności duszpasterskiej. Jedni są żarliwymi zwolennikami Medziugoria, inni zaś przeciwnikami. - Mówię im: przyjedźcie i zobaczcie, a będziecie mogli dać świadectwo – wskazał polski hierarcha.

Przypomniał, że od czasu, gdy w maju 2019 roku Stolica Apostolska zniosła zakaz organizowania pielgrzymek do Medziugoria przez księży i biskupów, przyjechało tu wielu kardynałów i biskupów, ale „pandemia przerwała wszystko”. – Nie wiemy, ile osób będzie mogło teraz przyjeżdżać, ile będzie mogło przekroczyć granicę [Bośni i Hercegowiny – KAI] z testem na koronawirusa, który potwierdza dobry stan zdrowia – zaznaczył abp Hoser.

Według niego „podejście Stolicy Apostolskiej wobec Medziugoria jest bardzo dobre i pozytywne, ale Kościół działa spokojnie i powoli”.

Wizytator apostolski zwrócił uwagę, że „Medziugorie faktycznie jest międzynarodowym sanktuarium, choć prawnie jesteśmy tylko parafią i nie mamy tytułu sanktuarium, ani narodowego, ani międzynarodowego”. Jego zdaniem „sytuacja się wciąż poprawia”, co ma także związek z nominacją nowego biskupa diecezji Mostar-Duvno, na której terenie leży Medziugorie.

Medziugorie, położone 20 km od Mostaru w Bośni i Hercegowinie, to – według grupy wizjonerów – miejsce trwających od 1981 r. objawień Matki Bożej. Ich autentyczność nie została, jak na razie, uznana przez Kościół. Negatywie o nich wypowiadali się kolejni biskupi diecezji Mostar-Duvno: Pavao Žanić (1980-1993) i Ratko Perić (1993-2020).

Papież Benedykt XVI utworzył w 2010 roku specjalną komisję ds. zbadania objawień, złożoną z kardynałów, biskupów i teologów, której przewodniczył kard. Camillo Ruini. Prace komisji obejmowały m.in. spotkania z poszczególnymi wizjonerami, którzy, jak twierdzą, od 1981 roku odbierają przesłania Matki Bożej. Poddano ich także badaniom lekarskim. W 2014 roku komisja zakończyła swoje prace. Jej raport papież Franciszek przekazał Kongregacji Nauki Wiary, która ma wydać ostateczne orzeczenie.

W 2017 roku abp Henryk Hoser został mianowany specjalnym wysłannikiem papieża Franciszka w Medziugoriu. Jego misja miała na celu dokładniejsze poznanie tamtejszej sytuacji duszpasterskiej. Po zakończeniu misji abp Hoser został w 2018 roku wizytatorem apostolskim o charakterze specjalnym parafii w Medziugoriu. Jego zadaniem jest wdrożenie rozwiązań duszpasterskich służących temu, by Kościół mógł lepiej wyjść naprzeciw potrzebom przybywających do tego miejsca pielgrzymów z całego świata. Nie ma on natomiast rozstrzygać o autentyczności domniemanych objawień.

CZYTAJ DALEJ

Tragedia w Bejrucie. Caritas Polska rusza z pomocą

2020-08-05 13:31

[ TEMATY ]

Liban

Caritas

wybuch

PAP

Ponad 4000 osób zostało rannych, a co najmniej 100 zginęło we wczorajszym wielkim wybuchu w Bejrucie. Caritas Polska uruchamia pomoc dla pogrążonych w żałobie mieszkańców Libanu. Organizacja przeznaczyła na ten cel już 100 tys. zł z własnych środków i rusza ze zbiórką apelując o wsparcie wszystkich przejętych losem poszkodowanych wskutek eksplozji.

Do wybuchu doszło we wtorek po godz. 17.00 czasu polskiego w dzielnicy portowej Bejrutu, znajdującej się blisko centrum miasta. Jak poinformował media prezydent Libanu Michel Aoun, katastrofę spowodowała eksplozja 2 750 ton azotanu amonu składowanego od sześciu lat w portowym magazynie. Skutki wybuchu są tragiczne. Co najmniej 100 osób straciło życie, a ponad 4000 odniosło obrażenia. Liczby te mogą jednak znacznie wzrosnąć, gdyż ze względu na trwającą akcję poszukiwawczą i przerwy w dostawach prądu liczenie ofiar jest obecnie utrudnione. W Libanie został ogłoszony dwutygodniowy stan wyjątkowy oraz trzydniowa żałoba narodowa.

Od pierwszych chwil po wybuchu do pomocy poszkodowanym przystąpiła Caritas Liban, mimo iż biuro organizacji dosięgła fala uderzeniowa. Na szczęście pracownicy organizacji opuścili budynek tuż przed eksplozją, dzięki czemu nikt z nich nie ucierpiał i mogli niezwłocznie przystąpić do działania. W tej chwili koncentrują się na udzieleniu pomocy medycznej oraz zapewnieniu schronienia ofiarom katastrofy.

Zobacz

- Dzisiaj oczy świata zwrócone są w kierunku Bejrutu. Tragedia, której doświadczyli mieszkańcy tego już bardzo doświadczonego miasta dotknęła nas wszystkich. Dlatego dziś chcemy wysłać z Warszawy - miasta, które najlepiej wie, co to cierpienie - jasny sygnał, że solidaryzujemy się z nimi i mogą liczyć na nasze wsparcie. Na początek przekazujemy 100 tys. zł dla Caritas Liban na zabezpieczenie najważniejszych potrzeb. Jednocześnie uruchamiamy zbiórkę, dzięki której każdy z nas będzie miał możliwość dołożenia swojej cegiełki do odbudowy Bejrutu - mówi ks. Marcin Iżycki, dyrektor Caritas Polska.

Środki ze zbiórki uruchomionej przez Caritas Polska przeznaczone będą w pierwszej kolejności na: dystrybucję żywności dla osób z dzielnicy, które zostały bez niczego, pomoc medyczną ofiarom oraz sprzątanie ulic. Za koordynację działań na miejscu będą odpowiedzialni pracownicy Caritas Liban.

Jak wesprzeć akcję pomocy dla mieszkańców Bejrutu?

Przekazując darowiznę na stronie www.caritas.pl/bejrut

Wysyłając SMS o treści BEJRUT pod numer 72052 (koszt 2,46 zł)

Wpłacając dowolną kwotę na konto 77 1160 2202 0000 0000 3436 4384 (tytuł: BEJRUT)

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję