Reklama

Niedziela Kielecka

Drogi Krzyżowe wymagające

Wierni z nich nie rezygnują, a wręcz przeciwnie, gromadzą się w piątkowe wieczory w zadumie nad Męką Jezusa i nad krzyżem zwalanym na Pana…

Niedziela kielecka 8/2020, str. VI

[ TEMATY ]

Droga Krzyżowa

Wielki Post

TD

Wielkopostna Papieska Droga Krzyżowa w Masłowie

Wielkopostna Papieska Droga Krzyżowa w Masłowie

Droga Krzyżowa to bardzo osobiste poszukiwanie sensu tego, co się stało na Golgocie i jak to się ma do mojego ludzkiego doświadczenia. Nabożeństwa dawno wyszły z kościołów i z utartych szlaków, a świadome wybory trudnych, czasem ekstremalnych form wskazują na żywotność i uniwersalność nabożeństwa.

Ach duszo moja, cóżeś uczyniła?/ Żeś krzyż tak ciężki na Pana zwaliła,/ Pod którym znagła na ziemię upada, / Sobą nie włada... (pieśń z 1838 r.)

W intencji trzeźwości

W diecezji kieleckiej cykl terenowych nabożeństw pasyjnych otwiera Droga Krzyżowa w intencji trzeźwości z Nowej Słupi na Święty Krzyż – już w pierwszy piątek Wielkiego Postu, 28 lutego, tym razem pod hasłem „Trzeźwość to warunek postępu duchowego” (kard. S. Wyszyński). Wraz z bp. Janem Piotrowskim uczestnicy wyruszą na św. Krzyż niełatwą trasą w ciemności. Mszy św. w świętokrzyskim sanktuarium o godz. 20.30 będzie przewodniczył biskup kielecki, a w wyłożonej Księdze Trzeźwości pojawią się nowe deklaracje, wpisy… Zwykle idzie 300-350 osób – trzeźwiejący alkoholicy, ich rodziny, grupy AA. Uczestnicy otrzymają modlitewniki „Ojczyznę wolną pobłogosław Panie”.

Reklama

Dekanat skalbmierski przygotowuje także Dekanalną Drogę Krzyżową z Działoszyc do Wolicy, to ok. 8 km trasy. Jest ona organizowana po raz trzeci, tym razem – jak zapowiada ks. Andrzej Jankoski, proboszcz w Działoszycach, głównie w intencji trzeźwości.

Droga Krzyżowa nocą

Nocną Drogę Krzyżową organizuje po raz 8 parafia w Skalbmierzu, we współpracy z UMiG Pałecznica, stowarzyszeniem „Muszelka”, lokalnym samorządem. Rokrocznie organizatorzy wybierają inny kościół docelowy, łącząc wątki małopolskie i świętokrzyskie. Tym razem wyruszą ze Skalbmierza po Mszy św. o godz. 20, aby dotrzeć do romańskiego kościoła św. Wojciecha w Kościelcu. Kanwą rozważań i modlitwy na ok. 20km trasie staną się „Zapiski więzienne” Stefana kard. Wyszyńskiego. – Już teraz przed Mszami św. czytamy fragmenty „Zapisków…” i odmawiamy dziesiątek różańca, prosząc o pomyślną beatyfikację i wstawiennictwo przyszłego błogosławionego dla parafialnych działań – mówi ks. kan. Marian Fatyga, proboszcz w Skalbmierzu. Rokrocznie w wydarzeniu uczestniczy kilkaset osób (w 2019 ponad 500) z południowej Polski, są tacy, którzy idą od początku. Jedna z pątniczek wymodliła ważną intencję, która odmieniła życie jej rodziny… Taki mały/wielki cud Nocnej Drogi Krzyżowej…

Wyzwanie duchowe

Nocna Droga Krzyżowa z Kielc na Święty Krzyż – inicjatywa Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, choć stanowi fizyczny wyczyn i wyzwanie duchowe, odbywa się przy dużym udziale wiernych. W tym roku zaplanowano ją z 13 na 14 marca, z kościoła w Kielcach – Dąbrowie, gdzie bp J. Piotrowski odprawi za nich i dla nich Mszę św.; pątnicy,dobrze zaopatrzeni (latarki, buty, ubrania przeciwdeszczowe, intencje w sercu) wyruszą na gołoborza.Każdy otrzymuje książeczkę z tekstami i mapę trasy, rozważania odbywaj się w ciszy. Po dotarciu do sanktuarium jest czas na chwilę modlitwy i ucałowanie relikwii Drzewa Krzyża Świętego. Jak informuje ks. Marek Blady, główny organizator, zwykle w 300-400 osobowej grupie idzie ok. 10 księży, grupa kleryków z seminarium. – Czy idą tylko młodzi? Przeważnie, choć są i starsi– mówi ks. Blady.

Co ponadto? Pielgrzymka i Droga Krzyżowa po Kalwarii Świętokrzyskiej Rycerstwa Niepokalanej, najstarsza Droga Krzyżowa kielczan wzdłuż kapliczek na Karczówkę – inicjatywa Kościoła Domowego, Miejska Droga Krzyżowa w Kielcach, nabożeństwa na ulicach dziesiątek parafii… Wyruszamy.

2020-02-18 10:26

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Łódź: Droga Światła z arcybiskupem Grzegorzem – Wielkanoc 2020 #2

W Okresie Wielkanocnym w każdy piątek wierni zachęceni przez Kościół do celebracji Drogi Światła. Jest to nabożeństwo podczas którego rozważa się – podobnie jak w czasie wielkopostnej Drogi Krzyżowej – 12 stacji w czasie których Zmartwychwstały Pan spotyka się z Marią Magdaleną, Piotrem i Janem, uczniami idącymi do Emaus oraz Maryją oczekującą wraz z gronem dwunastu Zesłania Ducha Świętego.

Już po raz drugi – w piątek 24 kwietnia - ksiądz arcybiskup Grzegorz Ryś przewodniczył nabożeństwu Drogi Światła, które wraz ze swoimi współpracownikami celebrował w swojej domowej kaplicy. Rozważania każdej stacji zostały poprzedzone fragmentami z Ewangelii oraz Dziejów Apostolskich.

W Łodzi – Droga Światła – nabiera znaczenia ekumenicznego, gdyż od dwu lat w organizację i przebieg tego paschalnego nabożeństwa zaangażowali się przedstawiciele Kościołów Chrześcijańskich, których świątynie znajdują się na terenie miasta i regionu łódzkiego.

ks. Paweł Kłys

Miejmy nadzieję, że po ustaniu pandemii – jeszcze w okresie paschalnym – Ekumeniczna Droga Światła będzie celebrowana na ulicach miasta Łodzi.

Droga Światła jest to nabożeństwo odprawiane w Kościele katolickim w okresie wielkanocnym. Nabożeństwo powstało we Włoszech w 1988 roku w rodzinie salezjańskiej. Inspiracją do jej powstania były freski z katakumb św. Kaliksta w Rzymie przedstawiające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, który przechodzi z ciemności do światła (stąd nazwa Droga Światła). W latach 90. nabożeństwo było stopniowo rozpowszechniane na całe Włochy. Droga Światła została umieszczona w oficjalnym modlitewniku na Wielki Jubileusz Roku 2000. W 2002 roku została oficjalnie zatwierdzona przez rzymską Kongregację ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. Od tamtego czasu w wielu parafiach na świecie wprowadzono jej odprawianie.

Zobacz także: Droga Światła 24-04
CZYTAJ DALEJ

Daj mi poznać Twoje drogi, Panie

Niedziela Ogólnopolska 40/2017, str. 33

[ TEMATY ]

Ewangelia

Charles Le Brun, fragment obrazu „Aniołowie usługują Chrystusowi”(XVII wiek)

Charles Le Brun, fragment obrazu „Aniołowie usługują Chrystusowi”(XVII wiek)

Księga Ezechiela, z której pochodzi pierwsze czytanie mszalne, powstała w warunkach potężnego kryzysu duchowego biblijnego Izraela. Prorok kieruje swe orędzie do rodaków, którzy w początkach VI wieku przed Chrystusem przeżyli zagładę zgotowaną przez Babilończyków, a w tym, co ich spotkało, dopatrują się niesprawiedliwości ze strony Boga. Oczekują, że będzie On bezwzględnie karał grzeszników i nagradzał sprawiedliwych – nawet jeżeli jedni i drudzy radykalnie zmienili swoje postępowanie. Odpowiadając na te głosy, prorok podkreśla, że liczy się nie to, co było i co należy do przeszłości, lecz aktualna postawa, w której wyraża się osobiste odniesienie do dawnych zasług czy grzechów. Jeżeli diametralnie się zmienia, wtedy liczy się decyzja, na której opiera się przyszłość. Bóg nie chce śmierci grzesznika, ale nie może też nagradzać sprawiedliwego, który odstąpił od sprawiedliwości. Właśnie takie są drogi Boże, trzeba je cierpliwie poznawać i przyjąć.

Dla chrześcijan wzorem właściwego postępowania jest przede wszystkim Jezus Chrystus. Moralność chrześcijańska ma charakter chrystomorficzny, to znaczy polega na naśladowaniu Chrystusa. Apostoł Paweł zaleca ją Filipianom, z którymi łączyły go niezwykle serdeczne więzi. Ukazuje wartość pokory, która „ocenia drugich za wyżej stojących od siebie” oraz sprzyja temu, by każdy respektował „nie tylko swoje własne sprawy, ale też i drugich”. Taki wzór dał Chrystus, co potwierdza tajemnica Wcielenia, w której „ogołocił samego siebie”, wzywając nas do szczerego i gruntownego nawrócenia.

Jezus rozwija spojrzenie na naturę i wartość nawrócenia. Jego przypowieść o ojcu i dwóch synach została skierowana do arcykapłanów i starszych ludu, czyli słuchaczy szczególnie odpowiedzialnych za duchowy stan wiernych. Opisuje sytuację, która nie tylko po wielekroć powtarza się w życiu rodzinnym i religijnym, lecz ma wydźwięk profetyczny. Syn, który wyraził gotowość pracy w winnicy, ale do niej nie poszedł, to obraz tej części Izraela, która będąc ludem Bożego wybrania, odmówiła uznania Jezusa za Mesjasza, czyli w gruncie rzeczy powiedziała Bogu swoje „nie”. Syn, który się wzbraniał przed pójściem do winnicy, ale postąpił inaczej, niż wcześniej deklarował, stanowi obraz celników i nierządnic, a następnie pogan, nieznających Boga tak jak Izraelici, lecz podatnych na Jego miłosierdzie okazane w Chrystusie. Obraz jest dosadny i mocny, bo Jezus chciał wstrząsnąć sumieniami słuchaczy. Nie mogło być inaczej, skoro chodzi o to, co najważniejsze, a mianowicie o prawdziwą wierność Bogu. Arcykapłani i starsi ludu pozostali jednak niewzruszeni, a wkrótce ich gniew dotkliwie skierował się przeciw Jezusowi, co potwierdza, że nie jest tak, iż Bóg ma w świecie samych tylko przyjaciół.

CZYTAJ DALEJ

Rzym: zmarł o. Kazimierz Przydatek SJ, opiekun polskich pielgrzymów

2020-09-28 19:13

[ TEMATY ]

śmierć

jezuici

©MaverickRose – stock.adobe.com

W Rzymie zmarł ojciec Kazimierz Przydatek, wieloletni duszpasterz Polaków w Rzymie i współpracownik Radia Watykańskiego, jezuita. Był związany z rozgłośnią papieską od 1967 do 1981 roku. Od 1970 roku przez cztery lata prowadził cykl pogadanek teologiczno-ascetycznych w rubryce Kurs wiedzy religijnej. Podejmował m.in. tematy: sakramentów, Pisma Świętego, stworzenia, istoty Boga, duszy ludzkiej, grzechu, cierpienia i odkupienia.

O. Kazimierz urodził się w 1933 r. Był synem kpt. Adama Przydatka rozstrzelanego przez Sowietów 16 kwietnia 1940 r. w Katyniu. Wraz z mamą, babcią oraz rodzeństwem został wywieziony na Syberię, gdzie cała rodzina żyła w skrajnie trudnych warunkach. Mama zmarła z wycieńczenia w 1944 r. Do Polski wrócił w 1947 roku. W 1950 r. wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Został wyświecony na kapłana w kościele św. Andrzeja Boboli w Warszawie w 1960 r. przez bp. Zygmunta Choromańskiego. Po dwóch latach pracy z młodzieżą zakonną wyjechał na leczenie i dalsze studia do Rzymu, gdzie uzyskał doktorat z teologii.

W 1974 r. został powołany na sekretarza Roku Świętego 1975, po czym, z nominacji Pawła VI był członkiem Konsulty Duszpasterskiej przy Watykanie i przez kolejne 10 lat zajmował się polskimi pielgrzymami przyjeżdżającymi do Rzymu. Był pierwszym dyrektorem Ośrodka „Corda Cordi” i Domu Pielgrzyma przy via Pfeiffer 13 w Rzymie. W tym okresie niemal codziennie spotykał Jana Pawła II i organizował jego spotkania z polskimi pielgrzymami. Był świadkiem zamachu na papieża 13 maja 1981 roku i natychmiast zorganizował na Placu św. Piotra modlitewne czuwania w intencji Jana Pawła II, ustawiając na pustym tronie papieskim obraz Matki Bożej Częstochowskiej wykonany z nasion – dar pielgrzymów z Wielkopolski, na którym widniały litery: SOS.

Od 1986 roku był rektorem kościoła św. Andrzeja na Kwirynale, gdzie spoczywa ciało św. Stanisława Kostki, patrona Polski. Równolegle przez kilkadziesiąt lat był kapelanem w jednym z rzymskich szpitali. Następnie mieszkał i pracował w przy kościele del Gesù w Rzymie. Potem przeniósł się do Neapolu, gdzie był duszpasterzem i spowiednikiem w jezuickim kościele Il Gesù nuovo. Ostatnie lata swojego życia spędził w infirmerii Towarzystwa Jezusowego przy rezydencji św. Piotra Kanizego w Rzymie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję