Reklama

Niedziela Sosnowiecka

Rozpoczęła się

Peregrynacja ikony krzyża ma obudzić ducha wyzwolenia – nie tylko we wspólnotach oazowych, ale także w parafiach.

Podczas modlitewnej wędrówki, którą koordynuje Diakonia Wyzwolenia Człowieka działająca przy Ruchu Światło-Życie, jest możliwość przyjrzenia się dziełu Krucjaty, zjednoczenia w modlitwie, a także złożenia deklaracji abstynencji. Bo krzyż ma wyzwalać i inspirować do przemiany swojego życia zgodnie z Bożą wolą.

Reklama

Ikona krzyża, która przybyła do nas z archidiecezji krakowskiej, po miesięcznej wędrówce po parafach naszej diecezji zostanie przekazana przedstawicielom archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Pierwszą parafią w naszej diecezji, która przyjęła krzyż, była wspólnota pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego w Dąbrowie Górniczej. Krzyż został wprowadzony 1 lutego podczas wieczornej Mszy św. sprawowanej przez ks. Pawła Krawczyka. – Z wyzwolenia z grzechu, o które prosimy Pana Boga, mamy nie tylko wyciągać wnioski, ale powinno ono stworzyć miejsce w naszej duszy, woli, umyśle na dobre działania. Jeśli uwalniam się z nałogu grzechu, to po to, aby w to miejsce weszła łaska Pana Boga. Łaska, która zainspiruje nas do nowego, lepszego życia. Krucjata Wyzwolenia Człowieka stwarza szansę na przerwanie struktury grzechu, struktury powiązań, która wikła nas ze złem – powiedział w homilii ks. Paweł Krawczyk. Kapłan ostrzegł także, za Janem Pawłem II, przed grzechem społecznym. – Grzech osobisty ma zawsze wymiar społeczny. Obrażając Boga i szkodząc samemu sobie, człowiek jest również odpowiedzialny za złe świadectwo i negatywny wpływ wywierany przez swoje postępowanie na innych ludzi. Grzech męża wpływa na żonę, dzieci; grzech dziecka wpływa na rodziców. Oddziałujemy na siebie i nie uciekniemy od tego. Ale właśnie przez wypełnienie luki po grzechu dobrem mamy go zwyciężać – podkreślił kaznodzieja.

13 parafii nawiedzi ikona Krzyża KWC.

Czym jest peregrynująca po diecezji ikona krzyża? Otóż Krzyż Krucjaty Wyzwolenia Człowieka jest wizerunkiem inspirowanym ikoną krzyża z kościoła św. Damiana pod Asyżem, zwanego również Krzyżem św. Franciszka. Dlatego poza niewielkimi różnicami symbolika Krzyża KWC bezpośrednio czerpie z krzyża św. Damiana. Zastosowana symbolika, w wykonanej w 2001 r. w Carlsbergu ikonie, odnosi się do wielu podobnych ikon czy wizerunków Chrystusa ukrzyżowanego pochodzących z XII i XIII wieku. Tę swoją odmienność i wielkie znaczenie ikona Krzyża KWC w głównej mierze zawdzięcza słudze Bożemu ks. Franciszkowi Blachnickiemu. Nowa ikona krzyża, oprócz inspiracji płynącej z krzyża franciszkańskiego, nawiązuje także do witraża z kaplicy Chrystusa Sługi, gdzie rodziła się Krucjata. Chrystus całkowicie poddany woli Ojca dopełnił dzieła zbawienia na krzyżu.

Trzeba również podkreślić, że peregrynacja krzyża związana jest z 40-leciem powstania Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. To okazja do pochylenia się nad tajemnicą wolności płynącej z krzyża Chrystusowego, wdzięczności Bogu za dzieło KWC oraz do włączenia się w Krucjatę przez złożenie przygotowanych deklaracji. Krucjata jest bowiem konkretnym wezwaniem do krzewienia abstynencji, połączonej z chrześcijańską odnową.

2020-02-11 11:53

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Skandal krzyża

[ TEMATY ]

krzyż

Graziako

Krzyż – dla nas droga zbawienia. Coś, z czym wzrastaliśmy. Symbol, który nam towarzyszy od początku naszej drogi w wierze. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego… Przed dwudziestoma wiekami nie było to jednak tak oczywiste. Krzyż był narzędziem kary śmierci. Jednym z najstraszniejszych. Skazywano na niego niewolników i buntowników za poważniejsze wykroczenia. Był znakiem nie tylko okrutnej kary, ale też hańby. Skazani na ukrzyżowanie umierali z omdlenia, uduszenia, gorączki, w wielkich męczarniach. Krzyż wzbudzał powszechną odrazę. Jak pisał św. Paweł: „jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan”. Dla nas jednak – paradoksalnie – stał się „mocą Bożą i mądrością Bożą. To bowiem, co jest głupstwem u Boga, przewyższa mądrością ludzi, a co jest słabe u Boga, przewyższa mocą ludzi” (por. l Kor 1, 22-25). Stał się znakiem zwycięstwa życia nad śmiercią, znakiem zbawienia. Symbolem nie hańby już, lecz chwały, mocy i nadziei.
14 września obchodzimy w Kościele święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Jaka jest jego historia? Po prawie 300 latach rzymskich prześladowań chrześcijan w Jerozolimie – na prośbę matki cesarza Konstantego, św. Heleny – rozpoczęto poszukiwania krzyża, do którego przybito Chrystusa. Znaleziono go właśnie 14 września 326 r. Na pamiątkę tego wydarzenia zbudowano na Golgocie dwie bazyliki: Męczenników, nazywaną także bazyliką Krzyża, i Zmartwychwstania. 13 września 335 r. odbyło się uroczyste poświęcenie i przekazanie miejscowemu biskupowi obydwu bazylik. I na tę pamiątkę wprowadzono uroczystość Podwyższenia Krzyża Świętego 13 września. Później przeniesiono ją na 14 września.
Każdego roku, oprócz Wielkiego Piątku, mamy więc jeszcze jeden dzień w kalendarzu liturgicznym, który każe nam zatrzymać się przy krzyżu Chrystusa. I może zachęcić nas do odpowiedzi, czym dzisiaj jest dla mnie krzyż... Czy jak dla współczesnych Chrystusowi zgorszeniem i głupstwem, czymś niewiele znaczącym? Czy tym, co daje życie, co powoduje, że cierpienie nabiera sensu? Bo przecież Chrystus jest nam najbliższy w ranie. Nie ma takiego cierpienia, którego by On nie doświadczył, którego by nie rozumiał... A ponieważ zbawienie przyszło przez Krzyż, to i my dojdziemy do zmartwychwstania tylko przez znak tych dwóch lichych belek. Tylko umierając, oddając swoje życie, otrzymamy nowe. Kiedy ofiarowujemy siebie innym, kiedy zapominamy o sobie, o swoich planach dla drugiego człowieka, ale też gdy nasze cierpienia oddamy Bogu za innych, wchodzimy w logikę Krzyża. I wtedy możemy za św. Pawłem powtórzyć: „Nie daj, Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa” (Ga 6, 14).
Krzyż, symbol także naszych upadków, naszych słabości, zaprasza nas do rozmowy z Bogiem Ukrzyżowanym, do powierzenia Jemu swoich ran, do otwarcia serca przed Tym, który chce nas przyciągać do siebie w cierpieniu i dawać nam nadzieję, dawać nowe życie. W chwilach walki i zwątpienia warto przypomnieć sobie porównanie św. Franciszka Salezego: „Zaprawdę, porównuj się w swym życiu religijnym tylko z pszczołą. Ten owad ma przeciw swoim dolegliwościom tylko jeden środek. Dąży do słońca i szuka uzdrowienia w jego świetle i cieple. Tak samo i my powinniśmy dążyć do naszego Ukrzyżowanego Słońca i mówić do niego: «O Ty, piękne słońce mego serca, które wszystko ożywiasz promieniami swojej miłości, zobacz także mnie w swym świetle, który w sercu noszę śmierć, a nie może mnie ocalić nic, jak tylko dające życie ciepło Twojej miłości, mój Jezusie, mój Panie i Boże!» Zobacz więc, w tym słońcu sama śmierć staje się życiem, a Jezus, nasze serce i serce naszego serca, będzie w miłości czuwał nad tobą. Pozostań w pokoju i noś Jezusa w sercu, abyś coraz bardziej stawał się Jego własnością”.
Dzień po święcie Podwyższenia Krzyża Świętego wspominamy Matkę Bożą Bolesną. Niech Maryja, której „fiat” zaprowadziło Ją pod krzyż, towarzyszy nam na naszych małych drogach krzyżowych, niech uczy, jak trwać przy cierpiącym Chrystusie w drugim człowieku, niech modli się, by nasze drzewo krzyża zakwitło.

Dopowiedzenie o odpustach
Penitencjaria Apostolska na mocy uprawnień specjalnie udzielonych jej przez Papieża chętnie przyjmuje przedstawioną prośbę i postanawia, co następuje: Odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (mianowicie sakramentalna spowiedź, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego) udziela się w granicach Polski wiernemu, który z duszą całkowicie wolną od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu pobożnie odmówi Koronkę do Miłosierdzia Bożego w kościele lub kaplicy wobec Najświętszego Sakramentu Eucharystii, publicznie wystawionego lub też przechowywanego w tabernakulum.

CZYTAJ DALEJ

Archidiecezja Katowicka: zmiany księży w parafiach

2021-06-10 13:55

[ TEMATY ]

zmiany

zmiany księży

zmiany personalne

Zmiany proboszczów

ks. Tomasz Wojtal

W katowickiej Kurii abp Wiktor Skworc wręczył dekrety dla proboszczów i administratorów.

Księża proboszczowie przeniesieni na inną parafię:

CZYTAJ DALEJ

Promocja Ceremoniarzy i Lektorów

2021-06-12 12:38

ks. Łukasz Romańczuk

Ceremoniarze wraz z ks. bp. Jackiem Kicińskim

Ceremoniarze wraz z ks. bp. Jackiem Kicińskim

W Kościele pw. Świętego Krzyża we Wrocławiu na Ostrowie Tumskim odbyła się promocja ceremoniarzy i lektorów dla parafii Archidiecezji Wrocławskiej.

Eucharystii przewodniczył ks. bp Jacek Kiciński CMF. Całą uroczystość przygotował Diecezjalny Opiekun Liturgicznej Służby Ołtarza, ks. Łukasz Piłat wraz z klerykami Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchowne we Wrocławiu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję