Reklama

Niedziela Przemyska

Nie niszczmy narodowych świętości

Niedziela przemyska 27/2019, str. V

[ TEMATY ]

profanacja

Karolina Krasowska

Jesteśmy Polakami, chrześcijanami i katolikami. Od pierwszych chwil życia najświętszy wizerunek naszej Matki – Częstochowskiej Madonny – towarzyszy nam w rodzinnym domu, kościele, miejscu pracy.

Jasnogórska Pani przyjmowała nas, gdy jako dzieci pielgrzymowaliśmy do Niej, by dziękować za dar I Komunii świętej. Jako maturzyści u Jej stóp prosiliśmy o powodzenie w egzaminie dojrzałości. W sierpniu zmierzamy pielgrzymim szlakiem na Kalwarię Pacławską, by oddać Jej hołd.

Matka Boża, tuląc swego Syna, kieruje ku Niemu nasze myśli i modlitwy. Zgodnie ze słowami św. Maksymiliana Kolbego, „Przez Maryję do Jezusa”, zgodnie z dewizą św. Jana Pawła II „Totus Tuus” – cały Twój. Nasza Jasnogórska Matka już nie raz łączyła Polaków w najtrudniejszych czasach: była znakiem jedności narodu, przynosiła pokój zwaśnionym frakcjom.

Reklama

Jako Rycerze Niepokalanej i czciciele Maryi wyrażamy nasz ból, smutek i oburzenie brutalnym znieważeniem naszej Matki. Każda drwina z Niej i Jej Syna to cios w nas samych, w serce naszej wiary i nasze uczucia.

Pragniemy, aby szacunek dla wiary i najświętszych symboli naszej ojczystej historii łączył nas, jako obywateli Rzeczypospolitej. Jak napisał rzecznik Konferencji Episkopatu Polski ks. Paweł Rytel-Andrianik w komunikacie z 8 czerwca 2019 r.: „z wielkim niepokojem dowiadujemy się o kolejnych faktach i miejscach, w których dochodzi do obrażania Boga i ludzi wierzących. Wydarzenia te mają znamiona bluźnierstwa”. Nie niszczmy narodowych świętości dla doraźnych politycznych walk i medialnego rozgłosu.

Apelujemy do wszystkich ludzi dobrej woli, aby szanowane były uczucia katolików. Wierzymy w zwycięstwo Królowej Polski i Matki Kapłanów, a bronią, która nam pomoże w tej walce, jest święty Różaniec!

2019-07-03 08:40

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Francja: wandale przewrócili wielki krzyż na górze koło Montpellier

2020-05-17 08:48

[ TEMATY ]

Francja

profanacja

YouTube

Do niesłychanego aktu wandalizmu i bluźnierstwa doszło na północ od Montpellier na francuskim wybrzeżu śródziemnomorskim – nieustaleni dotychczas sprawcy podpiłowali i przewrócili 10-metrowy krzyż, ważący prawie tonę, ustawiony na szczycie góry Saint Loup na wysokości prawie 700 metrów. Do zdarzenia doszło prawdopodobnie w nocy z 10 na 11 maja, ale miejscowe władze ujawniły to dopiero 15 bm.

Według wstępnych ustaleń tamtejszej żandarmerii wandale prawdopodobnie nie używali piły, ale posłużyli się świdrem, którym obalili wielką metalową konstrukcję krzyża, widocznego z pobliskiego Montpellier. Na kikucie wysokości 1 metra napisali sprejem po francusku "Szczyt świecki" i "Heretycy" oraz po angielsku "Witch power" (moc czarownicy), co może wskazywać na odwoływanie się do symboliki pogańskiej.

Zniszczony obecnie krzyż metalowy ustawiono na górze w 1911, zastępując nim wcześniejszy drewniany, był symbolem całego regionu Langwedocji, na której terenie znajduje się Montpellier.

"Było to znaczące miejsce dla mieszkańców miasta i departamentu Hérault [którego Montpellier jest stolicą - KAI], gdyż krzyż był widoczny ze wszystkich stron ” – powiedział rektor katedry św. Pawła w tym mieście ks. Michel Plagniol. Dodał, że "wiele osób chodziło na górę na spacery, aby podziwiać stamtąd całą dolinę”.

Zniszczony obecnie krzyż już wcześniej padł ofiarą aktu wandalizmu w 1989 (ale nie przewrócono go wtedy). Dochodzenie w tej sprawie trwa, ale zarówno władze, jak i mieszkańcy zapewniają, że krzyż ponownie stanie na swym pierwotnym miejscu.

Ten najnowszy akt barbarzyństwa wpisuje się w całą serię podobnych ataków antychrześcijańskich, a zwłaszcza antykatolickich, które od kilku lat przetaczają się przez Europę, głównie Zachodnią (chociaż ostatnio coraz częściej zdarzają się one także w Polsce). Francja w tej niechlubnej statystyce zajmuje pierwsze miejsce: według danych rządowych od trzech lat codziennie są tam profanowane średnio trzy kościoły, ale przedmiotem działań wandali padają tam również cmentarze, pomniki i szkoły katolickie.

CZYTAJ DALEJ

Święto Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana

[ TEMATY ]

święto

Święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana obchodzone jest w Polsce od 2013 r. Ma ono przyczynić do świętości życia duchowieństwa oraz być inspiracją do modlitwy o nowe, święte i liczne powołania kapłańskie.

Papież Benedykt XVI zaproponował, żeby do kalendarza liturgicznego wprowadzić nowe święto ku czci Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana. Jest to odpowiedź Ojca Świętego na postulaty zgłaszane przez różne episkopaty, ale przede wszystkim środowiska zakonne dla upamiętnienia Roku Kapłańskiego, który był obchodzony od 19 czerwca 2009 do 11 czerwca 2010 r. Jest to odpowiedź papieża na potrzebę obchodzenia takiego święta. (Do tej pory w Mszale Rzymskim jest tylko Msza wotywna, którą często kapłani sprawują z okazji pierwszego czwartku miesiąca, gdy w sposób szczególny modlimy się o powołania kapłańskie i dziękujemy Chrystusowi za ustanowienie sakramentu Eucharystii i kapłaństwa).

Benedykt XVI wyznaczył dzień na takie święto - czwartek po niedzieli Zesłania Ducha Świętego, czyli tydzień przed uroczystością najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, zwaną Bożym Ciałem. Nowością jest propozycja Ojca Świętego, żeby święto to było fakultatywne, dowolne, i by episkopaty same decydowały, czy takie święto jest w danym kraju potrzebne, czy też nie widzą potrzeby wprowadzenia go do kalendarza i chcą pozostać przy dotychczasowej ilości dni chrystologicznych. Warto przypomnieć, że określenia "święto", świadczy o randze dnia liturgicznego. W kalendarzu liturgicznym najwyższe rangą są uroczystości, zaś dzień, określony jako święto jest niższy rangą i wierni nie są zobowiązani do udziału we Mszy św. Nie byłby to więc dzień wolny i biskupi nie będą się domagać kolejnego dnia wolnego od pracy.

To nowe święto wpisuje się w cykl uroczystości i świąt, szczególnych dni, obchodzonych po zakończeniu cyklu paschalnego. Radość wielkanocna ze Zmartwychwstania Chrystusa i Jego zwycięstwa trwa pięćdziesiąt dni, kończy go uroczysty 50. dzień - Zesłanie Ducha Świętego - który pieczętuje świąteczny okres obchodów liturgicznych. I dopiero po zakończeniu tego okresu w określone dni, mające rangę uroczystości czy święta, powraca się do pewnych tajemnic wiary, które zaistniały w Wydarzeniu Wielkanocnym. Wówczas nie było możliwości świętowania konkretnej tajemnicy, konkretnego aspektu wiary, ponieważ Triduum Paschalne i Wielkanoc zawiera jak w pigułce całą naszą wiarę, to, co jest najważniejsze, więc godzina po godzinie objawiają się kolejne tajemnice, które rozważamy i przeżywamy.

W Wieczerniku w Wielki Czwartek wieczorem świętujemy ustanowienie sakramentu Eucharystii, ale zaraz się zaczyna świętowanie Męki Pańskiej, bo przecież Msza Wielkiego Czwartku zaczyna Triduum Męki Chrystusa. Nie ma czasu na uroczyste obchody ku czci Eucharystii. Dlatego została ustanowiona specjalna uroczystość - Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, by ten sakrament uczcić. W Wielki Piątek Jezus kona na krzyżu, następuje moment przebicia Jego Serca. Nie ma w liturgii wielkopiątkowej miejsca na rozbudowanie wątku uczczenia miłości Boga, objawionej w przebitym Sercu Jezusa - stąd oddzielna uroczystość - Najświętszego Serca Pana Jezusa - także po zakończeniu cyklu uroczystości paschalnych.

I ta propozycja - święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana - wpisuje się w ten ciąg. Jezus w Wieczerniku ustanawia sakrament kapłaństwa. Sam objawia się poprzez całe Misterium Paschalne i to, czego dokonuje - że On jest najwyższym Kapłanem, On składa ofiarę, tak naprawdę jedyną skuteczną - za grzechy świata. W Wielki Czwartek, podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej, gdy wspólnota wiernych zgromadzi się w danej parafii, nie bardzo jest miejsce dla uczczenia kapłaństwa Chrystusa, w które wpisane jest kapłaństwo ludzi, przyjmujących sakrament święceń, by przez nich Pan Jezus Swoje kapłaństwo wykonywał. Stąd potrzeba pogłębienia tej tajemnicy i wprowadzenia odrębnego święta.

Wielkanoc przynosi tyle tematów, że one się nie "mieszczą" w tych dniach. Wszystkie te tematy są świętowane, ale szybko następują kolejne tajemnice. Gdyby chciało się później adorować jeden aspekt - uczcić go, dziękować Bogu - zachodzi potrzeba ustanowienia oddzielnego święta w ciągu roku.

CZYTAJ DALEJ

60 lat ekumenizmu: są różnice, których nie można zaakceptować

2020-06-04 16:14

[ TEMATY ]

ekumenizm

chrześcijanie

60 rocznica

Vatican News

Od 60 lat Kościół katolicki jest oficjalnie zaangażowany w ruch ekumeniczny, ale cel pozostaje zawsze ten sam, a wyznacza go dekret Soboru Watykańskiego II Unitatis redintegratio: pełna i widzialna jedność wszystkich ochrzczonych.

Zwraca na to uwagę ks. Andrea Palmieri podsekretarz Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan. Jutro (5 czerwca) przypada 60. rocznica powołania do życia tego urzędu, który w Watykanie jest odpowiedzialny za dialog z innymi wyznaniami.

Ks. Palmieri przyznaje, że przedmiotem ekumenicznego dialogu jest również kształt tej pełnej i widzialnej jedności. Chodzi o to, by zachować to, co jest uprawnioną różnorodnością, ale bez godzenia się na to, co jest sprzeczne z dziedzictwem i doktryną naszej wiary.

„Dialog to nie zacieranie różnic, lecz przyjęcie się nawzajem w różnorodności, pod warunkiem, że ta różnorodność nie jest w jakiś sposób sprzeczna z dziedzictwem i doktryną naszej wiary.

Są różnice, które można przyjąć, a pozostałe są przedmiotem refleksji, aby zrozumieć, w jakiej mierze są one nie do przyjęcia
- powiedział Radiu Watykańskiemu podsekretarz Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan. - Dziś wielkie zagrożenie polega na tym, że tego, kto jest inny traktuje się jako wroga, aby w ten sposób zdefiniować własną tożsamość. Ta nieumiejętność uznania w innym brata, którego mamy kochać, utrudnia wszystkim, również niektórym katolikom, uznanie tego, co już dokonano, i wyrażenie wdzięczności Bogu za przebytą już drogę braterstwa. Z tego punktu widzenia jest to nie tylko kwestia teologiczna, ale również droga w pełnym tego słowa znaczeniu duchowa, aby umieć zaakceptować odmienność jako bogactwo, jako wezwanie do kochania brata, który jest inny. Dlatego właśnie wymiar duchowy jest w ekumenizmie fundamentalny, we wszystkim co się robi. Tu nie chodzi o pewien rodzaj ekumenizmu, lecz o to, co go ożywia, co stanowi podstawy całego dialogu, który prowadzimy z innymi chrześcijanami.“

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję