Reklama

Niedziela Zamojsko - Lubaczowska

Wizyta Prezydenta RP w Lubaczowie

Z okazji 20-lecia reaktywowania powiatu lubaczowskiego prezydent RP Andrzej Duda spotkał się z mieszkańcami i samorządowcami ziemi lubaczowskiej

Niedziela zamojsko-lubaczowska 23/2019, str. 2

[ TEMATY ]

prezydent

Adam Łazar

Prezydent Andrzej Duda przemawia na lubaczowskim Rynku

Spotkanie miało miejsce 23 maja i zostało poprzedzone osobistą modlitwą prezydenta Andrzeja Dudy w sanktuarium Matki Bożej Łaskawej przed cudownym obrazem, przed którym król Jan Kazimierz w katedrze lwowskiej złożył w 1656 r. pamiętne śluby i obrał Ją za Królową Korony Polskiej. Prezydentowi towarzyszył pasterz diecezji zamojsko-lubaczowskiej bp Marian Rojek.

– Szczególną uwagę zwrócił prezydent na koronę nad obrazem. Wytłumaczyłem, że jest to wotum mieszkańców Lubaczowa na 100-lecie odzyskania niepodległości. Prezydent też bacznie przyglądał się Orderowi Orła Białego, który jest w sanktuarium, a który został nadany kard. Władysławowi Rubinowi przez prezydenta na uchodźstwie Ryszarda Kaczorowskiego. Prezydent Andrzej Duda wpisał się do pamiątkowej księgi. Przekazał także upominek dla sanktuarium. Otrzymał od nas książki i albumy o naszej świątyni i mieście, m.in. album „Świętemu Janowi Pawłowi II bliski był Lubaczów”. Z sanktuarium przeszedł do konkatedry, zwiedził jej wnętrze i spotkał się z pracownikami parafii i księżmi wikariuszami. Wspólnie przeszliśmy do krypty, w której prezydent Duda złożył kwiaty na sarkofagu kard. Władysława Rubina. Tam też poświęcił chwilę na osobistą modlitwę – poinformował kustosz sanktuarium ks. kan. Andrzej Stopyra.

Wśród samorządowców

W miejskim Ratuszu prezydent Duda spotkał się z samorządowcami ziemi lubaczowskiej. Gościa powitali starosta lubaczowski Zenon Swatek, wojewoda podkarpacki Ewa Leniart i marszałek województwa podkarpackiego Władysław Ortyl. Na pamiątkę spotkania wręczyli kopię obrazu Matki Bożej Łaskawej Lwowskiej, którą namalował lubaczowski artysta Jerzy Plucha. Główne spotkanie z mieszkańcami Lubaczowa i okolic odbyło się na Rynku lubaczowskim. – To pierwszy taki przypadek w historii, że urzędujący Prezydent RP odwiedza Lubaczów – zauważył starosta Z. Swatek.

Reklama

Głos prezydenta

Prezydent Andrzej Duda swoje wystąpienie rozpoczął refleksją na temat historii Kościoła lwowskiego. – Lubaczów jest rzeczywiście miejscem szczególnym. Bo ten dekanat lubaczowski sprzed II wojny światowej diecezji lwowskiej pozostał przy Polsce. Dzisiaj w jakimś sensie jest symbolem, pamięcią tamtej II Rzeczypospolitej, tamtej pięknej, kwitnącej diecezji lwowskiej, a także jest miejscem wspólnoty Polaków mieszkających w dzisiejszej Polsce i tych, którzy pozostali poza granicami – mówił. Prezydent wspomniał też o tym, że Lubaczów jest miastem papieskim „bo choć przecież nie jest to wielkie miasto, to odwiedził je Ojciec Święty Jan Paweł II”. – Marzę o tym i czynię wszystko, by młodzi ludzie, którzy wyjechali z powodu braku pracy, poczucia beznadziejności i poczucia braku perspektyw, mogli wrócić do Polski, do swoich miast, na swoją ziemię, na ojcowiznę, do rodziców, którzy bardzo często jeszcze żyją i na nich czekają. Także tutaj, w powiecie lubaczowskim, także na Podkarpaciu. Wszyscy wiecie, jak wielu ich stąd wyjechało. Marzę, by mogli tu wrócić – powiedział.

Swoje wystąpienie nagradzane oklaskami Prezydent zakończył słowami: „Niech Pan Bóg błogosławi Rzeczpospolitą Polską i niech Pan Bóg błogosławi Wam i tej ziemi”.

Razem z mieszkańcami

Podczas wizyty w Lubaczowie nie zabrakło bezpośredniego spotkania z mieszkańcami Lubaczowa: uściski dłoni, pozowanie do zdjęć, rozdawanie autografów, krótkie rozmowy, wymiana zdań. Wspólne zdjęcia zrobili sobie z Prezydentem zuchy i harcerze lubaczowskiego Hufca ZHP, Jednostka Strzelecka 2033 im. gen. Józefa Kustronia w Lubaczowie, poczty sztandarowe, orkiestra dęta Towarzystwa Muzycznego pod batutą Piotra Tabaczka, dzieci i ich rodzice.

2019-06-04 13:09

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Prezydent: najstarsze pokolenie płaci najwyższą cenę w czasie pandemii

2020-03-27 21:53

[ TEMATY ]

prezydent

Włochy

seniorzy

pandemia

PAP

Prezydent Włoch, Sergio Mattarella

Prezydent Włoch Sergio Mattarella w orędziu do narodu w piątek powiedział, że najstarsze pokolenie płaci "najwyższą cenę" w czasie pandemii. Mówił, że najważniejsze dla demokratycznego państwa jest to, by mogło liczyć na poczucie odpowiedzialności obywateli.

Mattarella oddał hołd osobom, które zmarły w czasie pandemii i przypomniał o ofiarach wśród pracowników służby zdrowia.

„Przeżywamy bolesną kartę naszej historii. Widzieliśmy sceny, których nie będzie można zapomnieć. Niektóre obszary i szczególnie najstarsze pokolenie płacą najwyższą cenę” - zauważył w wystąpieniu, nadanym przez stacje telewizyjne.

W imieniu wszystkich Włochów prezydent wyraził uznanie tym, którzy – jak to ujął – „z niezmordowanym poświęceniem stawiają czoła chorobie: lekarzom, pielęgniarzom i pielęgniarkom, wszystkim pracownikom służby zdrowia".

Mattarella stwierdził, że całe Włochy dają w tych dniach dowody “wielkodusznej solidarności”, co - jak zaznaczył - budzi podziw przywódców innych krajów, o czym może się przekonać w kontaktach z nimi.

Z uznaniem wyraził się też o postawie swoich rodaków, którzy w zdecydowanej większości dowiedli poczucia "obywatelskiego obowiązku" w obliczu wyrzeczeń, o jakie prosi rząd.

Mattarella zaznaczył, że te, które dotyczą zachowania obywateli „przynoszą pozytywne rezultaty, co umacnia potrzebę ich ścisłego przestrzegania tak długo, jak to będzie konieczne”.

„Poczucie odpowiedzialności obywateli to najważniejsze dobro, na które może liczyć państwo demokratyczne w takich momentach, jak ten" - podkreślił prezydent Włoch.

Wyraził nadzieję na to, że niebawem - za przykładem Europejskiego Banku Centralnego i Komisji Europejskiej, które podjęły „ważne i pozytywne decyzje finansowe i ekonomiczne, wsparte przez Parlament Europejski” – podobne inicjatywy zapadną na forum przywódców krajów UE, czyli Rady Europejskiej.

“Niezbędne są dalsze wspólne inicjatywy - możliwe, gdy przezwycięży się stare schematy, nie mające już realnego związku z dramatycznymi warunkami, w jakich znalazł się nasz kontynent" - wskazał Mattarella.

"Mam nadzieję - dodał - że wszyscy zrozumieją w pełni, zanim będzie za późno, powagę zagrożenia dla Europy. Solidarności wymagają nie tylko wartości Unii, ale leży ona również we wspólnym interesie”.

Mattarella zachęcił Włochów, by myśleli już dziś o tym, co będzie po kryzysie. Wysiłkom tym, jak dodał, powinny towarzyszyć „jedność i spójność”. Przypomniał, że ”w odbudowie naród nasz zawsze dawał wyraz temu, co w nim najlepsze”.

CZYTAJ DALEJ

Bez Eucharystii

2020-03-28 00:42

pixabay

Ranią serca nasze puste kościoły. Płaczą z tęsknoty dusze, które kochają Eucharystię. Miłość przyzywa Miłość a spotkanie jest odłożone w czasie i rozłąka może być dla wielu zakochanych w Jezusie doświadczeniem bolesnym. Ale może przyszedł czas, by formacją był właśnie brak Eucharystii?

Wiele lat temu moja przyjaciółka wzięła udział w Szkole Ewangelizacji zorganizowanej w Białymstoku przez Ruch Światło – Życie. I nic by nie było w tym dziwnego, gdyby nie fakt, że miała wtedy 20 lat i nie należała do Ruchu, nigdy nawet nie była na żadnym wyjeździe oazowym. W czasie przeznaczonym na powiedzenie kilku słów o sobie każdy z uczestników wstawał i opowiadał, który stopień formacji ma za sobą, wymieniał udział w KODA, itd. Kiedy przyszła kolej na nią też wstała i, jakby nigdy nic, powiedziała, że jej formacją jest codzienna Eucharystia. O ciszy, która wtedy zapadła do tej pory opowiadają ci, którzy słyszeli to wyznanie. Niedługo potem została zakonnicą i – prawdopodobnie aż do teraz – nie przeżyła ani jednego dnia bez Eucharystii. A jednak teraz, gdy taki czas przyszedł, podporządkowała się dekretom biskupów i nie wychyla głowy z klasztoru w poszukiwaniu Mszy św. Wszystkie siostry w jej domu czekają, w zawierzeniu, aż będą mogły uczestniczyć na nowo w spotkaniu z Oblubieńcem. Dlaczego? Bo formacją może być też…brak Eucharystii.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus, uważana przez Kościół za jedną z najbardziej „eucharystycznych” świętych, tak bardzo czekała na dzień Pierwszej Komunii Świętej, że przez wiele tygodni przygotowań wymyślała sobie coraz to nowe pobożne praktyki i szeptała akty strzeliste, aby w tym dniu ofiarować je Jezusowi jak bukiet najpiękniejszych kwiatów. Dzień, w którym przyjęła po raz pierwszy Komunię św. uznawała do końca życia za „najpiękniejszy spośród wszystkich dni”. Po latach napisała nawet: „Jakże słodki był dla mej duszy ten pierwszy pocałunek Jezusa!”

Czy do szaleństwa zakochana w Jezusie Teresa nie pragnęła przyjmować Go codziennie? Czy nie była na to gotowa? Czy nie tęskniła? A jednak na drugie spotkanie musiała czekać prawie cały miesiąc, bo wtedy w Kościele do Komunii św. nie przystępowano codziennie. I Teresa czekała! Unikała najmniejszej choćby pokusy do grzechu, aby tylko być ewangeliczną panną roztropną, która z lampą pełną oliwy czeka na mogącego przyjść lada chwila Oblubieńca! Teresa, której list z 1889 r. do Piusa X jest małym traktatem o Eucharystii ostatnią Komunię św. przyjęła kilkanaście dni przed śmiercią. Z wielkim trudem i bólem, ale przyjęła decyzję przełożonych, gdy nie pozwolono jej już przystępować do Komunii św. codziennie…

Ta, która chciała stać się „cząstką Jezusa Hostii”, gdy tylko dowiadywała się, że w jakimś kościele jest zaniedbane tabernakulum, zachęcała by „Uczynić z naszych serc małe tabernakulum, w którym Jezus będzie mógł się schronić”… Czy ona tęskniła mniej, niż my?

Ranią serca nasze puste kościoły. Płaczą z tęsknoty dusze, które kochają Eucharystię. Miłość przyzywa Miłość a spotkanie musi być odłożone w czasie i rozłąka może być dla wielu zakochanych w Jezusie doświadczeniem bolesnym. Ale może przyszedł czas, by formacją był właśnie brak Eucharystii?

Ilu z nas, rzeczywiście, unika choćby okazji do grzechu, aby zawsze być gotowym na przyjęcie Jezusa?

Ilu, po popełnionym grzechu, od razu szuka konfesjonału, aby w spowiedzi umyć grzechowy brud, który jest przeszkodą w przyjmowaniu Komunii?

Ilu, całym serem, oddaje Bogu każdą myśl, gdy siedzi w ławce w czasie niedzielnej Mszy św.?

Ilu z nas odlicza godziny do kolejnego z Nim spotkania?

Ilu pamięta o tym, że przed Nim aniołowie kryją twarz?

Ilu nie spuszcza Go z oczu w czasie podniesienia?

Ilu robi znak krzyża mijając kościół, bo tam, w ciemnym tabernakulum, jest właśnie On?

A ilu w czasie ubiegłorocznej procesji Bożego Ciała, idąc za Nim, opowiadało swojej dawno niewidzianej znajomej o nowych butach i ślubie córki?

Ilu z nas wierzy, że na święta trzeba mieć czyste auto i stoi w długiej kolejce do myjni, ale nie ma poczucia konieczności stania w kolejce do konfesjonału?

Ilu z nas, w ubiegłoroczny Wielki Piątek, znalazło czas, aby upiec kolejny popisowy makowiec, ale nie aby zapłakać przy Jego grobie?

Ilu, w Wielką Sobotę, pamiętało o poświęceniu jajek, a nie zajrzało do kaplicy adoracji?

Ilu, jeszcze niedawno, na czas niedzielnej Mszy planowało galerię, wycieczkę i rodzinny obiad?

Ilu z nas kiedykolwiek zapragnęło być „cząstką Jezusa Hostii”?

Kościół przeżywa Rok Eucharystii. Cały chciał się skupić na zanurzeniu w Jej tajemnicy, na odkrywaniu Jej piękna, na celebrowaniu ukrycia, w Niej, jakie wybrał Jezus. I oto Rok Eucharystii Kościół przeżywa bez Eucharystii…

Czy pamiętamy kiedykolwiek taki czas? Czy „za naszego życia” już coś takiego było? Oczywiście, że nie, dlatego stoimy przed szansą, aby zrobić w swoim sercu i w życiu prawdziwy remanent, rewizję, a niektórzy z nas nawet gruntowny remont – musimy znaleźć w swoim życiu miejsce na Eucharystię! Musimy posprzątać, pomalować, wyrzuć graty, rupiecie i śmieci, aby w chwili, gdy „Pan przyjdzie z nieba” być gotowym!

To nie jest czas na kontestację decyzji biskupów, szukanie świątyń gdzie „załapiemy się na piątkę, bo my nikogo nie zarażamy”. To jest czas na rachunek sumienia z Eucharystii i szansa - gdy tęsknimy -  by „Uczynić z naszych serc małe tabernakulum, w którym Jezus będzie mógł się schronić…”

Brak może przygotować miejsce dla Obecności. Nie zmarnujmy tego.

CZYTAJ DALEJ

Czerna: nieustanna modlitwa w intencji ustania pandemii

2020-03-28 10:44

polskieszlaki.pl

Karmelitański klasztor w Czernej k. Krakowa

Siostry karmelitanki Dzieciątka Jezus z Czernej tworzą „tarczę różańcową przeciw koronawirusowi”. Przez 24 godziny na dobę, nieprzerwanie, odmawiają różaniec w intencji zatrzymania pandemii.

Mniszki modlą się za wszystkich chorych, lekarzy, pielęgniarki, wolontariuszy, za tych, którzy muszą w tym czasie pracować, m.in. w sklepach. Proszą o światło dla naukowców i rządzących, a także o ochronę każdego ludzkiego życia.

„Przyłącz się do nas! Nigdy nie jesteś na modlitwie sam! W każdej minucie dnia i nocy trwamy przed Jezusem i naszą Matką, Maryją” – zachęcają do włączenia się w modlitwę.

Siostry karmelitanki z Czernej podkreślają, że w obecnej trudnej sytuacji, kiedy nie można przemieszczać się, nie można uczynić wielu rzeczy, spotykać się z innymi ludźmi, jest wiele wolnego czasu, który można zapełnić dobrem i miłością. „Jak mówił sługa Boży ks. kard Stefan Wyszyński, czas to miłość. Przeżyjmy więc dobrze i owocnie ten czas także na modlitwę, czytanie i rozważanie Pisma Świętego, na czynienie miłości wobec najbliższych” – piszą na swojej stronie internetowej i przypominają: „Zostańcie w domu!”.

Siostry karmelitanki Dzieciątka Jezus prowadzą w Czernej systematyczne serie rekolekcji zamkniętych. Ich dom rekolekcyjny mieści się obok klasztoru karmelitów bosych, gdzie znajduje się sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej.

Pierwsze cztery mniszki przybyły tutaj w maju 1938 r., a już w sierpniu tego samego roku rozpoczęły działalność rekolekcyjną. Twórcom domu chodziło o stworzenie odpowiednich warunków, aby móc w oderwaniu od wiru zajęć i rzeczy zewnętrznych spędzić kilka dni w atmosferze sprzyjającej modlitwie i refleksji.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję