Reklama

Biznes po Bożemu

2019-03-06 10:19

Katarzyna Krawcewicz
Edycja zielonogórsko-gorzowska (Aspekty) 10/2019, str. VI

Maciej Krawcewicz
Rafał Włosiński – lider zielonogórskiej grupy Duszpasterstwa Przedsiębiorców i Pracodawców „Talent”

O formacji menedżerów i wspólnocie przedsiębiorców z Rafałem Włosińskim rozmawia Katarzyna Krawcewicz

KATARZYNA KRAWCEWICZ: – Duszpasterstwo Przedsiębiorców i Pracodawców „Talent” – dla kogo ono jest?

RAFAŁ WŁOSIŃSKI: – Teoretycznie „Talent” jest kierowany do osób prowadzących jakiś biznes, zatrudniających innych. Ale – przynajmniej w Zielonej Górze – poszerzamy zaproszenie o ludzi zarządzających, o menedżerów. Mam wrażenie, że brakuje oferty formacyjnej choćby dla osób pracujących w korporacjach i pełniących tam funkcje zarządzające – stąd taka decyzja. Zresztą te osoby bardzo często wychodząc z korporacji, zakładają własne biznesy.

Tak czy owak chodzi raczej o ludzi kluczowych w firmach, którzy mają wpływ na kształt firmy czy na kształt kultury organizacyjnej w swojej firmie przez to, jak się zachowują, jak reagują, jakie standardy wprowadzają, na ile uczciwie podchodzą do kwestii podejmowanych decyzji.

Reklama

– Ale po co właściwie przedsiębiorcom wspólnota formacyjna?

– To przede wszystkim możliwość dzielenia się swoimi bolączkami i okazja do wspólnego przedyskutowania tych tematów. To też wspólne poszukiwanie rozwiązań w kontekście Pisma Świętego, w kontekście Katolickiej Nauki Społecznej czy po prostu w kontekście moralności katolickiej.

Na początku istnienia naszej wspólnoty miałem przeświadczenie, że osoby, które przyjdą, będą świadome i zaangażowane religijnie, ale okazało się, że prowadzimy dyskusje na bardzo różnym poziomie – od wyrafinowanej teologii do zupełnych podstaw. Stąd widać, że na wszystkich poziomach jest potrzeba rozmowy.

Ludzie, którzy tu przychodzą, wiedzą, czego chcą, ale nie wiedzą, jak to zrobić. Dowiedzieć się tego mogą na naszych spotkaniach. Formujemy się według ogólnopolskiego programu opracowanego przez sercanów, mamy więc pewność, że tematyka nie będzie przypadkowa, ale że będzie dotyczyła konkretnie naszych problemów. W tym roku np. program formacyjny mamy oparty o regułę św. Benedykta. Ale nie poprzestajemy wyłącznie na zdobywaniu konkretnej wiedzy. Bardzo ważne jest również rozważanie Pisma Świętego i konfrontowanie z nim swojego życia, swojej działalności.

– Co prawda mówi się, że w Biblii można znaleźć odpowiedź na wszystko, ale jakoś nie przyszło mi do głowy, żeby szukać tam podpowiedzi, jak prowadzić firmę.

– Jest tam naprawdę ogromnie dużo wskazówek dla przedsiębiorców. To zadziwiające, jak dużo Pismo Święte mówi np. o zarządzaniu swoimi pieniędzmi. Kluczowym cytatem jest fragment mówiący o tym, że jeśli ktoś okaże się niewierny w małych sprawach, jakże można mu powierzyć wielkie? Nasze przedsiębiorstwa z punktu widzenia Królestwa niebieskiego to właśnie takie drobne sprawy. Jeżeli na tym polu zawodzimy, to jak można nam powierzyć chociażby pójście z Dobrą Nowiną do innych ludzi? To jest punkt wyjścia.

– Czy rzeczywiście da się być chrześcijańskim przedsiębiorcą w stu procentach? A co, jeśli na jednej szali będzie uczciwość, a na drugiej istnienie firmy?

– Odpowiem trochę przewrotnie: zwykle się da. Tak naprawdę to jest kwestia uświadomienia sobie, kim jestem najpierw. A najpierw jestem dzieckiem Boga, chrześcijaninem, a dopiero w następnej kolejności jest moja działalność. Z tej perspektywy inaczej dokonuje się wyboru – czy dać łapówkę, czy nie; czy uczciwie odprowadzić podatek, czy nie; czy wycisnąć z pracownika co się da za jak najmniejszą pensję, czy podejść do niego jak do człowieka. I to naprawdę czasami jest balansowanie na granicy istnienia firmy. Bo rzeczywiście konkurując z osobami nie mającymi zasad moralnych, przegrywamy na starcie, a przynajmniej zaczynamy na trudniejszych warunkach. Nieuczciwe byłoby zapewnianie, że Pan Bóg zawsze pomoże i wystarczy dobrze postępować, a interes będzie kwitł. To nie jest transakcja z Bogiem – ja będę postępował uczciwie, a Ty mi w zamian dasz pomyślność. Nie chciałbym tu zabrzmieć zbyt pompatycznie, ale czasami tak się dzieje, że chrześcijański przedsiębiorca staje się męczennikiem w takim współczesnym znaczeniu. Nie wyrzeka się zasad, które przyjął od Chrystusa, ale cena tego może być wysoka. Nie dostanie zlecenia, bo nie dał łapówki, bo nie zgadza się na złe układy, bo nie zgadza się na wyzysk albo po prostu uczciwie płaci podatki i tym samym jest droższy. I niestety bywają sytuacje, kiedy trzeba zamknąć swój biznes, jeśli się chce pozostać uczciwym. To jest forma świadectwa.

– W takim razie wspólnota przedsiębiorców ma jeszcze jedną zaletę – poznajecie ludzi z podobnymi zasadami.

– To prawda. Można powiedzieć, że jest to miejsce do wymieniania się wizytówkami. Tworzy się krąg sprawdzonych ludzi. Jeśli poznaję katolika, który jest księgowym, to chętnie oddam mu swoje dokumenty, bo wiem, że będzie się z nimi obchodził uczciwie. Poza tym to normalne, że chcemy, a nawet powinniśmy się wspierać.

Duszpasterstwo Przedsiębiorców i Pracodawców „Talent” spotyka się w parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Zielonej Górze. Najbliższe spotkanie: 13 marca br. o godz. 18.

Tagi:
wywiad

Reklama

Zadbajmy o swoją płodność

2019-11-26 12:50

Rozmawia Magdalena Wojtak
Edycja warszawska 48/2019, str. 6

Z Anną Koźlik, nauczycielką Instytutu Naturalnego Planowania Rodziny oraz założycielką strony www.plodna.pl, rozmawia Magdalena Wojtak

Archiwum prywatne
Anna Koźlik

MAGDALENA WOJTAK: – Dlaczego ważna jest wiedza na temat płodności?

ANNA KOŹLIK: – Tak jak staramy się zdobywać wiedzę na temat tego, jaki wpływ na nasze zdrowie ma odżywianie i aktywność fizyczna, podobnie każde małżeństwo czy narzeczeni przygotowujący się do tego sakramentu prędzej czy później muszą zmierzyć się z zagadnieniami dotyczącymi swojej płodności dla ich prawdziwego szczęścia. Ważne jest, aby zdobywana wiedza była przekazywana w sposób profesjonalny, rzetelny i motywujący. Metody rozpoznawania płodności pełnią ważną rolę w profilaktyce zdrowia kobiety.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dzieją się cuda

2019-06-12 09:02

Jolanta Marszałek
Niedziela Ogólnopolska 24/2019, str. 20-21

Od kilku miesięcy w parafii pw. Ducha Świętego w Nowym Sączu znajdują się relikwie św. Szarbela z Libanu. I dzieją się cuda. Ludzie doznają wielu łask, także uzdrowienia. Jedną z uzdrowionych jest Barbara Koral – żona Józefa, potentata w branży produkcji lodów, i matka trójki dzieci. Cierpiała na raka trzustki, po którym nie ma śladu. 17 maja br. publicznie podzieliła się swoim świadectwem

Wikipedia

W październiku ub.r. wykryto u mnie nowotwór złośliwy trzustki – opowiada Barbara Koral. – Przeżyłam szok. Ale głęboka wiara i ufność w łaskawość Boga wyjednały mi pokój w sercu. Leżałam w szpitalu w Krakowie przy ul. Kopernika, nieopodal kościoła Jezuitów. Dzieci i mąż byli ze mną codziennie. Modliliśmy się do Jezusa Przemienionego za wstawiennictwem św. Jana Pawła II oraz św. Szarbela. Zięć Piotr przywiózł od znajomego księdza płatek nasączony olejem św. Szarbela. Codziennie odmawialiśmy nowennę i podczas modlitwy pocierałam się tym olejem. Czułam, że mając św. Szarbela za orędownika, nie zginę – wyznaje.

Przypadek beznadziejny

Operacja trwała ponad 6 godzin. Po otwarciu jamy brzusznej większość lekarzy odłożyła narzędzia i odeszła od stołu, stwierdziwszy, że przypadek jest beznadziejny. Jednak profesor po kilku minutach głębokiego namysłu wznowił operację. Usunął raka. Operacja się udała.

– Byłam bardzo osłabiona – opowiada p. Barbara – tym bardziej że 3 tygodnie wcześniej przeszłam inny zabieg, również w pełnej narkozie. Nic nie jadłam i czułam się coraz słabsza.

W trzeciej dobie po operacji chora dostała wysokiej gorączki, dreszczy. Leżała półprzytomna i bardzo cierpiała. – Momentami zdawało mi się, że ktoś przecina mnie piłą na pół. Zwijałam się wtedy w kłębek i modliłam cichutko do Pana Boga z prośbą o pomoc w cierpieniu i ulgę w niesieniu tego krzyża.

Lekarze robili, co mogli. Podawali leki w zastrzykach, kroplówkach, by wzmocnić chorą. Nic nie działało. Pobrano krew na badanie bakteryjne. Okazało się, że jest zakażenie bakterią szpitalną, bardzo groźną dla organizmu. Zdrowe osoby zakażone tą bakterią mają 50-procentową szansę na przeżycie. Chorzy w stanie skrajnego wycieńczenia są praktycznie bez szans.

Zawierzenie Bogu

– Rozmawiałam z Bogiem – opowiada p. Barbara. – Pytałam Go, czy po tym, jak wyrwał mnie ze szponów śmierci w czasie operacji, teraz przyjdzie mi umrzeć. Prosiłam z pokorą i ufnością: „Panie Jezu, nie wypuszczaj mnie ze swoich objęć. Uzdrów mnie, kochany Zbawicielu”. Całym sercem wołałam w duchu: „Jezu, zawierzam się Tobie, Ty się tym zajmij!”.

W tym czasie parafia pw. Ducha Świętego w Nowym Sączu, do której należy rodzina Koralów, czekała na relikwie św. Szarbela (relikwie pierwszego stopnia – fragment kości). Przywiózł je z Libanu poprzedni proboszcz – ks. Andrzej Baran, jezuita, który był tam na pielgrzymce wraz z kilkoma parafianami. Zawieźli też spontanicznie zebraną przez ludzi ofiarę dla tamtejszych chrześcijan. Wiadomo bowiem, że św. Szarbel jest szczególnie łaskawy dla tych, którzy modlą się za Liban. Relikwie, zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem, miały trafić do ks. Józefa Maja SJ w Krakowie. On zgodził się przekazać je do Nowego Sącza i osobiście je tam w styczniu br. zainstalował.

Interwencja św. Szarbela

– W dniu, w którym pojechałem po relikwie do Krakowa – opowiada ks. Józef Polak, jezuita, proboszcz parafii pw. Ducha Świętego w Nowym Sączu – wstąpiłem do naszej WAM-owskiej księgarni, żeby nabyć jakąś pozycję o św. Szarbelu, bo przyznam, że sam niewiele o nim wiedziałem. Wychodząc z księgarni, spotkałem Józefa Korala z córką. Wiedziałem, że p. Barbara jest bardzo chora. Opowiedzieli mi, że wracają ze szpitala i że sytuacja jest bardzo poważna. Relikwie miałem ze sobą od dwóch godzin. Niewiele się zastanawiając, poszliśmy na oddział.

– W pewnym momencie usłyszałam głos męża – opowiada p. Barbara. – Bardzo mnie to zdziwiło, bo przecież był u mnie przed chwilą i razem z córką poszli do kościoła obok szpitala na Mszę św. Po chwili zobaczyłam męża i córkę. Już nie byli przygnębieni i smutni. Twarze rozjaśniał im szeroki uśmiech. Razem z nimi był ksiądz proboszcz Józef Polak. Przyniósł ze sobą do szpitala relikwie św. Szarbela...

Ksiądz wraz z obecnymi odmówił modlitwę do św. Szarbela. Następnie podał chorej do ucałowania relikwiarz. – Już w trakcie modlitwy nie czułam bólu – wyznaje p. Barbara. – Stałam się bardziej przytomna. Kiedy ucałowałam kości św. Szarbela, nie myślałam, czy to będzie uzdrowienie – ja byłam tego pewna. Nie mam pojęcia, skąd się wzięła ta pewność.

Święty kontra bakterie

– Gdy wchodziłem do szpitala – opowiada ks. Polak – wiedziałem, że na oddziale jest jakieś zakażenie. Podałem p. Barbarze relikwiarz do ucałowania. Zobaczyła to pielęgniarka. Wyjęła mi relikwiarz z ręki, spryskała go jakimś środkiem i włożyła pod wodę. „Co pani robi?” – zapytałem. „Muszę to zdezynfekować”. „Ale on nie jest wodoszczelny” – wyjaśniłem, nie wiedząc, że chodzi jej o to, by zewnętrzne bakterie się nie rozprzestrzeniały. To był koniec wizyty.

Następnego dnia rano okazało się, że na oddziale bakterii już nie było. To był kolejny „cud” św. Szarbela. Badania z krwi potwierdziły, że również chora nie ma w sobie bakterii. Lekarze w zdumieniu patrzyli na wyniki. Dla pewności powtórzyli badania.

– Byłam zdrowa – opowiada p. Barbara. – Powoli zaczęłam nabierać siły i radości życia. Cała moja rodzina i przyjaciele, którzy byli ze mną w czasie choroby, którzy wspierali mnie modlitwą i dobrym słowem, są wdzięczni św. Szarbelowi. Błogosławimy go za to, że się mną zajął, że uprosił dla mnie u Boga Wszechmogącego łaskę uzdrowienia. Bogu niech będą dzięki i św. Szarbelowi!

Wiara w orędownictwo

W parafii pw. Ducha Świętego w Nowym Sączu w trzecie piątki miesiąca o godz. 18 odprawiana jest Msza św. z modlitwą o uzdrowienie, następnie mają miejsce: adoracja, błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem, namaszczenie olejem św. Szarbela i ucałowanie relikwii świętego. Wielu ludzi przychodzi i prosi o jego wstawiennictwo. Św. Szarbel jest niezwykle skutecznym świętym, wyprasza wiele łask, pokazuje, że pomoc Boga dla ludzi, którzy się do Niego uciekają, może być realna. – Nie ma jednak żadnej gwarancji, że ten, kto przyjdzie do św. Szarbela, będzie natychmiast uzdrowiony – przyznaje ks. Józef Polak. – Czasami to działanie jest inne. Łaska Boża działa według Bożej optyki, a nie naszych ludzkich życzeń. Święci swoim orędownictwem mogą ludzi do Kościoła przyciągać i to czynią, także przez cuda. Wystarczy popatrzeć, jak wiele osób uczestniczy w Mszach św. z modlitwą o uzdrowienie.

* * *

Ojciec Szarbel Makhlouf

maronicki pustelnik i święty Kościoła katolickiego. Żył w XIX wieku w Libanie

23 lata swojego życia spędził w pustelni w Annaja. Tam też zmarł.

Po pogrzebie o. Szarbela miało miejsce zadziwiające zjawisko. Nad jego grobem pojawiła się niezwykła, jasna poświata, która utrzymywała się przez wiele tygodni. Łuna ta spowodowała, że do grobu pustelnika zaczęły przybywać co noc rzesze wiernych i ciekawskich. Gdy po kilku miesiącach zaintrygowane wydarzeniami władze klasztoru dokonały ekshumacji ciała o. Szarbela, okazało się, że jest ono w doskonałym stanie, zachowało elastyczność i temperaturę osoby żyjącej i wydzielało ciecz, którą świadkowie określali jako pot i krew. Po umyciu i przebraniu ciało o. Szarbela zostało złożone w drewnianej trumnie i umieszczone w klasztornej kaplicy. Mimo usunięcia wnętrzności i osuszenia ciała zmarłego dalej sączyła się z niego substancja, która została uznana za relikwię. Różnymi sposobami próbowano powstrzymać wydzielanie płynu, ale bezskutecznie.

W ciągu 17 lat ciało pustelnika było 34 razy badane przez naukowców. Stwierdzili oni, że zachowuje się w nienaruszonym stanie i wydziela tajemniczy płyn dzięki interwencji samego Boga.

W 1965 r., pod koniec Soboru Watykańskiego II, o. Szarbel został beatyfikowany przez papieża Pawła VI, a 9 października 1977 r. – kanonizowany na Placu św. Piotra w Rzymie. Kilka miesięcy przed kanonizacją jego ciało zaczęło się wysuszać.

Od tej pory miliony pielgrzymów przybywają do grobu świętego, przy którym dokonują się cudowne uzdrowienia duszy i ciała oraz nawrócenia liczone w tysiącach.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Papież na wystawie „100 żłóbków”

2019-12-09 21:45

pb / Rzym (KAI)

Papież Franciszek obejrzał dziś po południu wystawę „100 żłóbków”, otwartą 8 grudnia w Sali Piusa X w pobliżu Watykanu. Po podpisaniu 1 grudnia w Greccio listu apostolskiego „Admirabile signum” dał w ten sposób kolejny znak swej dbałości o tę tradycję wiary.

BOŻENA SZTAJNER

Papieżowi towarzyszył przewodniczący Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji abp Rino Fisichella, który przedstawiał Ojcu Świętemu kolejne dzieła. Franciszek indywidualnie witał się z twórcami żłóbków, towarzyszącymi im artystami i ich rodzinami. Na koniec wspólnie z nimi odmówił modlitwę i udzielił im błogosławieństwa.

W czasie trwającej 45 minut papieskiej wizyty chór kameralny Kodály z Budapesztu śpiewał pieśni bożonarodzeniowe.

Wystawa powstała z inicjatywy Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji. Jest na niej ponad 130 szopek z 30 krajów. Współorganizatorem ekspozycji, którą można zwiedzać za darmo do 12 stycznia, jest ambasada Węgier przy Stolicy Apostolskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem