Reklama

Drogowskazy

drogowskazy

Nad Jasną Górą otwarło się niebo

Niedziela Ogólnopolska 10/2019, str. 3

[ TEMATY ]

Europa Christi

Ks. Daniel Marcinkiewicz

Nasi bracia Słowacy po jasnogórskim sympozjum Ruchu „Europa Christi” z 14 lutego 2019 r., poświęconym świętym Cyrylowi i Metodemu, powiedzieli, że „nad Jasną Górą otwarło się niebo”. Na sympozjum przybyli przedstawiciele Czech, Białorusi, Ukrainy i Polski, byli biskupi obrządku zarówno łacińskiego, jak i wschodniego.

Na tle tego sympozjum coraz bardziej widzimy, jak Europie potrzebna jest dziś jedność. Chodzi o jedność chrześcijan, by przeciwstawić się niebezpiecznym dla cywilizacji próbom rządzenia nami wszystkimi przez ateistów, neomarksistów i masonów. I widzimy, że bardzo potrzebna jest tu jedność zarówno Wschodu, jak i Zachodu Europy. Mówił o tym 40 lat temu Jan Paweł II w Gnieźnie, gdy porównywał te regiony Europy do dwóch płuc. Właśnie podczas sympozjum na Jasnej Górze zobaczyliśmy taką piękną wspólną Europę, pełną mocy...

Reklama

Niestety, Europa nam się kruszy, traci swoją tożsamość, zmierza w kierunku ateizmu i samozniszczenia. A przecież nasz kontynent ma przebogatą kulturę, którą Kościół budował przez dwa tysiące lat. Obecny zmasowany atak na Kościół to jakby uderzenie złego w samo serce tej kultury.

Nie ma już dziś kremlowskich dyspozycji, ale są ludzie, którzy czynią wszystko, żeby zaszkodzić Kościołowi. Ateistyczna delegacja dociera do Watykanu, żeby niszczyć dobrą opinię o polskim Kościele...

Jako katolicy powinniśmy odrzucić ateistyczne komunikaty i w ogóle ateistyczne media. Mamy tyle możliwości, żeby odnaleźć się razem w tym, co dobre, mamy kapłanów, którzy prowadzą piękne dzieła. Zbierzmy nasze siły.

Ruch „Europa Christi” od trzech lat organizuje kongresy i sympozja mające na celu jednoczenie katolików w Imię Chrystusa. I niech to „otwarte niebo nad Jasną Górą” otwiera się nam codziennie o 21 podczas Apelu Jasnogórskiego. Uczyńmy z modlitwy apelowej pacierz narodu, który gromadzi się ufnie u swojej Królowej – pacierz Europy, bo Matka Boża Częstochowska jest Patronką jedności Europy.

2019-03-06 10:17

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wartości chrześcijańskie podstawą ładu międzynarodowego - kongres Europa Christi

[ TEMATY ]

Europa Christi

15 października na auli Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego odbędzie się IV Międzynarodowy Kongres Ruchu „Europa Christi – Mundus Christi”: Wartości chrześcijańskie podstawą ładu międzynarodowego.

Poniżej dokładny program Kongresu:

Św. Jan Paweł II Papież Tysiąclecia – Patron Europy i Doktor Kościoła

15 października 2020 r. Lublin, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II, aula c-1031

8.00 Msza św. w Kościele Akademickim KUL

9.15 Otwarcie

• Ks. dr hab. Mirosław Sitarz, prof. KUL – Prezes Stowarzyszenia Absolwentów i Przyjaciół Wydziału Prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego

• Ks. inf. dr Ireneusz Skubiś – Moderator Ruchu „Europa Christi – Mundus Christi”

• Ks. prof. dr hab. Mirosław Kalinowski – Rektor KUL

Część I

Wręczenie Nagrody im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego Prymasa Tysiąclecia kard. Gerhardowi Ludwigowi Müllerowi

Laudacja z okazji wręczenia Nagrody – Ks. prof. dr hab. Krzysztof Góźdź

Wręczenie Statuetki

Słowo Laureata – Kard. Gerhard Ludwig Müller


Część II

Przewodniczy: Ks. prof. dr hab. Józef Krukowski, (PAN o. Lublin)

Ks. dr hab. Mirosław Sitarz, prof. KUL – Jan Paweł II ustawodawca Kościoła – wprowadzenie w problematykę

Dr hab. Przemysław Czarnek, prof. KUL – Prawa chrześcijan a rozdział państwa od Kościoła w Polsce

Przewodniczy: Ks. dr hab. Waldemar Cisło, prof. UKSW

Ks. prof. dr hab. Wojciech Góralski (UKSW) – Jan Paweł II – Papież rodziny

Prof. dr hab. Mirosław Sadowski (UWr) – «Dignitas humana» i «bonum commune» jako fundament praw człowieka w nauczaniu Jana Pawła II

Dr hab. Krzysztof Wiak, prof. KUL – Ochrona życia w ustawodawstwie Jana Pawła II

Prof. Peter Raina, „Stefan Kardynał Wyszyński Prymas Tysiąclecia” – prezentacja Księgi

Ks. inf. dr Ireneusz Skubiś – Zakończenie

Personalizm Św. Jana Pawła II – Przesłanie dla Europy

22 października 2020 r. UKSW, Wyższe Seminarium Duchowne Księży Pallotynów, Ołtarzew

9.00 Otwarcie

• Ks. prof. dr hab. Ryszard Czekalski – Rektor UKSW

• Ks. dr Zenon Hanas – Prowincjał Księży Pallotynów

• Ks. dr inf. Ireneusz Skubiś

Część I

Ks. prof. dr hab. Andrzej Szostek MIC (KUL) – Personalizm nadzieją Europy

Ks. dr hab. Robert Skrzypczak, prof. PWT (Warszawa) – Personalizm w wypowiedziach Karola Wojtyły podczas Soboru Watykańskiego II

Ks. dr Antonio Panaro (Włochy, Seminarium Misyjne Redemptoris Mater w Warszawie) – Personalizm Benedykta XVI i św. Jana Pawła II

Dr Pavol Mačala (Słowacja) – Dar Personalizmu dla Jana Pawła II

Ks. dr Piotr Ślęczka SDS (Trzebinia) – Ksiądz Tadeusz Styczeń SDS – obrońca osób najsłabszych

Ks. dr Andris Ševels MIC (Łotwa) – Personalistyczna mariologia św. Jana Pawła II

Prof. dr hab. Wojciech Kaczmarek (KUL) – Teatr osoby. Personalistyczna wizja kultury Karola Wojtyły – Jana Pawła II

Dyr. Cezary Ritter (Stowarzyszenie Naukowe Personalizm) – Europejska wspólnota osób. O Patronach Europy

Ks. prof. dr hab. Bogumił Gacka MIC (UKSW, Stowarzyszenie Naukowe Personalizm) – Personalizm św. Jana Pawła II i św. Johna H. Newmana

Część II

Św. Jan Paweł II – papież wędrowny. Świadectwa z pielgrzymek (Uganda, Malawi, Etiopia, Zambia).

Ks. prof. Bogumił Gacka MIC, ks. dr inf. Ireneusz Skubiś – Zakończenie

Kongres będzie transmitowany on-line na portalu niedziela.pl

Patronaty:

Patronat honorowy

kard. Stanisław Dziwisz

Patronat honorowy

abp Stanisław Gądecki

Organizatorzy:

• Fundacja „Myśląc Ojczyzna”

• Katedra Kościelnego Prawa Publicznego i Konstytucyjnego KUL

• Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół

Wydziału Prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego

• Stowarzyszenie Naukowe Personalizm

• Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego

• Wyższe Seminarium Duchowne Księży Pallotynów

Patroni medialni:

• Tygodnik Katolicki „Niedziela”

• Radio Wnet

• Radio Niepokalanów

CZYTAJ DALEJ

Trzy wielkie postaci Adwentu

Zazwyczaj każdy człowiek, któremu przypadło choćby przez jeden rok służyć przy organach Panu Bogu, ma wyraźne pojęcie o roku kościelnym oraz liturgicznym. Podczas gdy "przeciętny" katolik wyobraża go sobie mniej więcej tak. Na początku mamy Adwent, po którym następuje Boże Narodzenie, czyli czas kolęd, no i niekiedy wędrówki "po kolędzie" . Potem przychodzi krótka przerwa, w sam raz na tyle, aby nabrać mocy do Gorzkich Żali i do Rezurekcji. Po odpoczynku znów wielki zryw: Boże Ciało, dodać jeszcze nabożeństwa majowe i czerwcowe, po których następuje trzymiesięczne wytchnienie aż do października, zakończonego Zaduszkami z miesięcznymi wypominkami. Cały ten cykl powtarza się rokrocznie i znowu Adwent, który przypomina nam trzy wielkie postaci: proroka Izajasza, św. Jana Chrzciciela i Matkę Bożą Niepokalaną.

Wyraz "adwent" będący spolszczeniem łacińskiego "adventus" - przyjście, przez skojarzenie fonetyczne przywodzi na pamięć słowo Modlitwy Pańskiej wypowiadane w języku liturgicznym przed Soborem Watykańskim II, a więc po łacinie - adveniat regnum tuum. Związek pomiędzy tymi słowami wykracza daleko poza podobieństwo dźwiękowe. Adwent to czas narastającego wciąż wołania ludzkości o przyjście królestwa Bożego, o przyjście samego Boga.

W dziejach ludzkości przyjście Syna Bożego na ziemię jest podwójne: przez łaskę narodził się On w ubogiej grocie w Betlejem, przez łaskę także ma się Bóg narodzić w naszych duszach - aby je uświęcić, abyśmy mogli skorzystać z owoców Jego pierwszego przyjścia na ziemię i aby dane nam było usłyszeć przepełniający wielką radością Jego wyrok, gdy na końcu wieków jako Sędzia po raz drugi przyjdzie na ziemię. Ale z łaską trzeba nam współpracować i owo narodzenie Boga w nas nie nastąpi, jeżeli nie przygotujemy na nie naszych dusz. Aby nam w tym niełatwym dziele dopomóc, liturgia stawia przed nami trzy wielkie postaci adwentowe.

Pierwsza z nich to Izajasz, mąż na wielką miarę urodzony i żyjący w Jerozolimie za panowania królów: Ozjasza, Jotama, Achaza, Ezechiasza i Manassesa. Pochodził podobno z rodu arystokratycznego i był spokrewniony z domem panujących. W czasach dla ojczyzny swojej bardzo trudnych, za panowania Achaza, miał Izajasz znaczne wpływy polityczne, a wzrosły one bardziej jeszcze, gdy stał się bliskim doradcą Ezechiasza. Jednak gdy berło Judy dostało się w ręce króla Manassesa, Izajasz znikł ze sceny politycznej i jakiś czas potem - jak głosi tradycja - na rozkaz tegoż króla poniósł męczeńską śmierć ok. 696 r. przed Chrystusem. Ale nie za zasługi polityczne, nie za bohaterstwo męczeństwa zdobył tak ważne miejsce wśród autorów ksiąg Starego Testamentu i w Liturgii Adwentowej. Izajasz był przede wszystkim prorokiem.

Termin "prorok" odpowiada łacińskiemu "propheta" i w potocznej mowie stosuje się do ludzi obdarzonych zdolnością przepowiadania przyszłości. We wszystkich czasach i we wszystkich krajach trafiali się ludzie widzący rzeczy przyszłe. "Propheta" znaczy właściwie tyle, co "rzecznik", ktoś przemawiający w imieniu kogoś innego, można powiedzieć: rzecznik Boży, człowiek mówiący w imieniu Boga. Od VIII wieku przed Chrystusem, gdy nauki proroków kierować się poczęły nie tylko do współczesnych, ale i do potomnych zaczęto je spisywać. Prorocy występowali w obronie moralności, wyjaśniali Stary Testament, zapowiadali Nowy Testament.

Przedmiotem pism prorockich są zazwyczaj: grzech Izraela, ukaranie tego narodu, nawrócenie i królestwo mesjańskie. Izajasz, który młodo, bo między 20 a 30 rokiem życia, rozpoczął swoją działalność prorocką, choć nie był chronologicznie pierwszy, zajmuje w kanonie ksiąg świętych pierwsze miejsce wśród proroków, on bowiem, według słów św. Hieronima, mówi o Chrystusie, jakby nie był prorokiem, lecz ewangelistą. Najpełniej prorok Izajasz staje przed nami w Adwencie, kiedy to przez cztery tygodnie czyta się jego proroctwa w Liturgii Słowa w czasie Eucharystii, jak i w Liturgii Godzin. Z jego słów zaczerpnięty jest werset: "Rorate coeli desuper et nubes pluant iustum: Aperiatur terra et germinet Salvatorem", który tak często powtarza się w Liturgii Adwentowej Mszalnej i brewiarzu.

Druga postać, która dominuje w Adwencie, to św. Jan Chrzciciel. Sam Chrystus świadczy o wielkości tego męża. Kościół poświęca mu co roku dwie uroczystości, 24 czerwca wspomina jego narodzenie i 29 sierpnia jego ścięcie. Jest to jeden jedyny święty, którego Kościół tak wspomina. Hymn, który wyśpiewał Zachariasz, ojciec jego, gdy nadano mu imię, stanowi w Jutrzni codzienny fragment modlitwy liturgicznej Kościoła. Rola św. Jana Chrzciciela w Adwencie polega na daniu świadectwa, zbliżającemu się Chrystusowi i na przygotowaniu nas na Jego przyjście. Słyszymy też słowa Janowego świadectwa, ilekroć przyjmujemy Komunię św.: Oto Baranek Boży...

Ale najbliżej Chrystusa stoi trzecia postać Adwentu. To Maryja, ta żywa monstrancja dająca nam Syna Bożego Jezusa Chrystusa. " Witaj, Jezu, Synu Maryi" śpiewamy w pieśni eucharystycznej. Wśród świąt Adwentu na pierwszy plan występuje Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny. Obchodzimy to święto 8 grudnia. Bądź pozdrowiona, pełna łaski. Cud, który się w Tobie spełnił, przewyższa wszystko i nic nie dorówna łasce, jaką Maryja otrzymała. Wydała na świat Boga. " Błogosławiona jesteś między niewiastami", bo przez Maryję Bóg pobłogosławił ludziom i wyzwolił ich z ciążącej nad nimi niełaski. Nosiła Boga, który wziął z Niej ludzkie ciało i przyniósł radość, wszystkich oświecił blaskiem swego Bóstwa. Matka Boga, Matka nasza dająca nam życie. Pismo Święte mówi: "Chwalcie Pana w świętych Jego". Jeżeli Pana chwalić należy w Jego świętych, przez których działa cuda i czyni wielkie rzeczy, to o ile bardziej trzeba Go chwalić w Tej, z której wziął ciało. Z Ciebie bowiem wzeszło nam słońce sprawiedliwości, Chrystus nasz Bóg, przez którego zostaliśmy zbawieni i odkupieni. Pan z Tobą, Maryjo, bo On sprawił, że Jemu wszelkie stworzenie tak wiele będzie zawdzięczać, a razem z Nim i Tobie.

W Adwencie każdego dnia, gdy odprawiamy Roraty, czcimy Matkę Boga. Król Polski Zygmunt Stary wyjednał sobie w Stolicy Apostolskiej przywilej, aby w jego kaplicy na Wawelu przez cały Adwent mogła być odprawiana Msza św. do Matki Bożej. Przywilej ten został później rozszerzony na cały kraj i tak zapoczątkowały się tak bardzo popularne w Polsce Roraty.

Tak - w bardzo szkicowym ujęciu - przedstawia się Adwent, czas oczekiwania na przyjście Boga, czas pragnienia Boga, czas przyzywania Boga całą pełnią człowieczeństwa. Ale nawet największy traktat nie wyczerpie głębi tej treści, której zakosztować może czytelnik, skupiając myśli swoje na jakimś fragmencie tekstów adwentowych. To pragnienie jednoczy nas z prorokami Starego Testamentu, z największymi umysłami starożytności, ze świętymi wszystkich czasów, z ludźmi żyjącymi pełnią człowieczeństwa.

CZYTAJ DALEJ

"Kierownictwo duchowe"

2020-11-30 20:15

[ TEMATY ]

dusza

kierownictwo duchowe

Adobe.Stock.pl

Czym różni się psychoterapia od kierownictwa duchowego? Czy kierownictwo duchowe jest konieczne do zbawienia?

Ks. Mateusz Szerszeń CSMA dzieli się swoim doświadczeniem kierownictwa duchowego, przybliża najistotniejsze zagadnienia związane z życiem duchowym i wyjaśnia, na czym polega rozwój duchowy.

CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję