Reklama

Niedziela Łódzka

Łódzka „owieczka” w Szwecji

Z s. Marią Karlą ze zgromadzenia Owieczek Maryi – łodzianka posługującą w Szwecji pod Kołem Podbiegunowym – o powołaniu i katolickiej posłudze wśród protestanckiej ludności rozmawia ks. Paweł Kłys

Niedziela łódzka 47/2018, str. IV-V

[ TEMATY ]

wywiad

Archiwum sióstr

Charyzmat sióstr to dawanie Jezusowi dusz

KS. PAWEŁ KŁYS: – Jak to się stało, że łodzianka, która skończyła Akademię Medyczną w Łodzi, została Misjonarką Miłości?

S. MARIA KARLA: – Pod koniec nauki w liceum – także w Łodzi (XXVI LO) Bóg obdarzył mnie bezcenną łaską nawrócenia. Zapragnęłam przemienić moje życie, zerwać ze wszelkim grzechem, ze wszystkim, co mogłoby obrazić Boga. Zaczęłam systematycznie i często przystępować do sakramentu spowiedzi i brałam udział w codziennej Mszy św. Zapragnęłam poznawać Pana Jezusa i tak naprawdę całym sercem i ze wszystkich sił Go kochać.
Dowiedziałam się, że Bóg ma konkretny plan – powołanie dla każdego człowieka. Modliłam się, pytałam, co mam robić w życiu? Wydawało mi się, że jestem otwarta na wszystko – chciałam wiedzieć, co Pan Bóg chce. W „międzyczasie”, czekając na odpowiedź, zaczęłam studia na Akademii Medycznej, żeby później moc służyć cierpiącym ludziom. W wakacje po 4-tym roku studiów, odpoczywając w kapliczce na Rusinowej Polanie (uwielbiałam wędrować po górach!), usłyszałam od znajomego dominikanina, że są w Warszawie siostry zakonne. – Niesamowite – mówił – radykalnie ubogie, żyją w bardzo prymitywnych warunkach, ciężko pracują, a takie są radosne!
Pojechałam na Grochowską, pobyłam u sióstr św. Matki Teresy przez tydzień i sama się przekonałam, że miał rację. Siostry zaprosiły mnie na uroczystość składania ślubów zakonnych i wtedy po raz pierwszy zobaczyłam św. Matkę Teresę. Podczas tamtej Mszy św. stało się dla mnie jasne, że mam natychmiast wszystko zostawić i cokolwiek to mnie będzie kosztować, mam pójść za Jezusem, tak jak czyni to ta maleńka, pochylona trudem życia zakonnica ubrana w sari.
Św. Matka Teresa przykazała mi skończyć najpierw medycynę, studiowałam więc jeszcze rok, ale zaraz po ostatnim egzaminie zgłosiłam się do aspiratu w Chorzowie. Łaska powołania zakonnego to jest niesamowity dar! Także niesamowita siła, dzięki której można pokonać wszelkie, największe nawet przeszkody! Było to na początku lipca 1989 r., minęło już wiele lat, ale nigdy, nawet przez chwilę, nie żałowałam tego wyboru. Moje serce jest pełne wdzięczności dla Boga!

– Jak Siostra trafiła ze zgromadzenia Sióstr Matki Teresy do Owieczek Maryi?

– Wciąż rosło we mnie pragnienie życia dla Boga, na modlitwie, w milczeniu, w samotności z Panem Jezusem... I ten ból, że Pan Jezus nie jest kochany, że ludzie nic sobie z Niego nie robią, że tak łatwo Go obrażają grzesznym życiem... Na misjach: w Albanii, w Kalkucie spotkałam się ze skrajną biedą. Poznałam wielu, wielu ludzi – najbiedniejszych z biednych, ale szczęśliwych i mocnych, bo mieli wiarę.
Dam tylko jeden przykład z Puke w Albanii. Dwudziestokilkuletni Luan spadł z rusztowania na budowie w Grecji i zginął na miejscu. Poszedł tam pieszo, żeby pomóc skrajnie biednej rodzinie. Poszłam do tego domu z drugą siostrą, żeby się razem z nimi pomodlić i ich podnieść na duchu, ale... stało się zupełnie przeciwnie... Gdy zobaczyłam biedę, czarne okopcone ściany, tłum biednych ludzi otaczających ciało zmarłego Luana..., to się rozpłakałam. Podszedł do mnie jego ojciec, mocno przytulił do siebie i powiedział: „Siostro, nie martw się – Bóg o nas nie zapomniał”. Największa bieda człowieka to brak wiary i miłości do Boga, to grzeszne życie.
Coraz bardziej pragnęłam modlitwy – modlić się o łaskę nawrócenia dla biednych ludzi, o łaskę wiary, ale jeszcze więcej pragnęłam przepraszać Boga i coraz więcej z Nim być, coraz bardziej Go kochać...
Widziałam też, że jest bardzo wiele osób, organizacji i zakonów, które niosą rożnego rodzaju pomoc ludziom w potrzebie. W samej Kalkucie, pracując w domu dla umierających, spotykałam tłumy woluntariuszy przeróżnego pochodzenia, statusu, wiary i bez wiary... A z drugiej strony rosło we mnie przekonanie, że potrzeba ludzi, którzy będą żyli tylko dla Boga, trwając na modlitwie, adorując Najświętszy Sakrament i ja coraz bardziej pragnęłam takiego życia.
Gdy tylko dowiedziałam się, że s. Amada odejdzie, najpierw na próbę, żeby założyć taki kontemplacyjny klasztor, poprosiłam o pozwolenie, żeby do niej dołączyć. Mam w sercu ogromną wdzięczność dla sióstr św. Matki Teresy za wszystko, czego wśród nich doświadczyłam, za wszystkie lata przeżyte razem!

– Jak powstało zgromadzenie zwane Baranki albo Owieczki Maryi?

– Marias Lamm (Owieczki Maryi) założyła s. Amada Moberg, która po trzydziestu latach bardzo odpowiedzialnego i szczęśliwego życia wśród Misjonarek Miłości poprosiła o trzyletni czas próby, by rozpocząć tę nową, kontemplacyjną drogę życia za zgoda ks. bpa Szwecji, a teraz kard. Andersa Arboreliusa i w jego diecezji.
S. Amada odpowiedziała na rosnącą w jej sercu miłość do Maryi, Bożej Matki i naszej najprawdziwszej Matki i na rozwijające się w niej jednocześnie, przez wiele lat, pragnienie rozpoczęcia nowej drogi życia, całkowicie skupionej przy Maryi – należeć całkowicie, bez reszty do Maryi, wraz z Maryją i za Nią iść nieustannie do Jezusa i jak pasterka zwołuje, i wiedzie owce, tak, wraz z Maryją i z Jej pomocą, prowadzić dusze do Jezusa – jedynego Źródła i Celu życia każdego człowieka. Kochać Boga w całkowitym ogołoceniu ze wszystkiego, należąc bez reszty do Niego, ofiarować Mu cały swój czas, siły, wszystko, modląc się o zbawienie ludzi.
Powstawanie klasztoru tu w tej części Europy, gdzie ludzie przez wieki pozbawieni byli katolickiej wiary, jest bardzo trudne – po każdym względem – materialnym, duchowym, warunków atmosferycznych..., lecz każdego dnia, od początku w grudniu 2011 r. przepełniał nasze serca głęboki pokój i wdzięczność wobec Boga za dar tego życia zakonnego dla Niego i z Nim, po raz pierwszy obecnym tutaj w Najświętszym Sakramencie. 1 maja 2015 r. Ksiądz Biskup oficjalnie nas przyjął i wtedy s. Ama-
da pierwsza złożyła swoje wieczyste śluby.

– Czym charakteryzuje się Sióstr duchowość i kto patronuje zgromadzeniu?

– Nasza duchowość jest na wskroś maryjna. Być jak Maryja całkowicie oddane Jezusowi, w Jego Kościele. Jako oblubienice Jezusa ofiarować Mu nasze życie z bezgraniczną wdzięcznością za to, że nas kocha i powołał, by żyć tylko dla Niego samego. Ofiarować się Chrystusowi dla zbawienia dusz tutaj w Skandynawii i dla świętego Kościoła katolickiego. Naszą patronką jest Matka Boża Fatimska, a św. Józef jest opiekunem klasztoru.

– Jak Siostry realizują swój charyzmat?

– Nasz charyzmat to dawać Panu Jezusowi dusze, najpierw nasze własne, pragnąc tylko zbawienia dusz, które jest dane ludziom w Kościele katolickim. Ale to zaczyna się dla nas w głębokim pragnieniu naszego własnego zjednoczenia z Chrystusem. Co nie znaczy, że spędzamy całe dnie w kaplicy, ale jest to nieustanne wewnętrzne skupienie na tym celu i ofiarowanie wszystkich chwil codziennego życia w klasztorze: milczenie, samotność, modlitwa, monastyczna praca... i nasze śluby zakonne.
Razem ze ślubami czystości, ubóstwa i posłuszeństwa składamy też czwarty ślub – nieustannego nawracania się. Wszystko przepełnione jest duchem wdzięczności i radości. Staramy się jak najpiękniej przeżywać i akcentować świętą liturgię. Kochamy śpiew gregoriański, choć nie śpiewamy wszystkich godzin brewiarzowych – tylko Jutrznię, Nieszpory i Kompletę, gdyż więcej czasu poświęcamy na cichą adorację Najświętszego Sakramentu.
Tutaj w krajach protestanckich Pan Bóg nie jest adorowany w Najświętszym Sakramencie, nie jest znany. Dzięki Jego Opatrzności adorujemy Najświętszy Sakrament codziennie przez kilka godzin i raz w tygodniu w nocy.
Jeden Różaniec odmawiamy codziennie razem, także codziennie śpiewamy Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Marii Panny i uroczyście obchodzimy wszystkie święta Matki Bożej. Jesteśmy zawsze otwarte dla odwiedzających gości, którymi w ogromnej większości są protestanci. Całym sercem pragniemy dzielić się z nimi prawdą, pięknem i światłem tego bezcennego skarbu, jakim jest katolicka wiara.
Pracujemy w samotności i w milczeniu. Rzeźbimy w drewnie, produkujemy naturalne mydło, odlewamy i malujemy świece. Będąc tylko dwie, mamy dużo pracy z utrzymaniem dwóch starych budynków (dawno opuszczona szkoła i dom, gdzie mieszkali nauczyciele), które czekają na przebudowę, gdy tylko będą na to pieniądze.
Nasz klasztor leży na uboczu wioski, na dość wysokim wzgórzu. Zimą ten stromy podjazd jest bardzo trudny, a dla naszego starego samochodu często niemożliwy. Bardzo jest nam potrzebny nowy, mocny samochód, napędzany na cztery kola, dostosowany do tych bardzo trudnych warunków: mróz każdej zimy minus czterdzieści stopni, utrzymujący się przez kilka tygodni, ciemno, dużo śniegu, ślisko, losie i renifery wybiegające na drogę... Nie mając kapłana na stale, najczęściej musimy przemierzać 400 km w jedna stronę do najbliższego kościoła katolickiego (nasza parafia w Lulea) na niedzielna Mszę św.

– Gdyby jakaś dziewczyna chciała jak Siostry posługiwać w zgromadzeniu to, co powinna zrobić?

– Najpierw powinna zdawać sobie sprawę, że każdy początek jest bardzo trudny, że nie wszystko jest w pełni zorganizowane, zapewnione, zabezpieczone... Zupełnie polegamy na Opatrzności Boga i na Jego ojcowskiemu prowadzeniu dzień po dniu. Całą nasza ufność pokładamy w Bogu! Powinna do nas napisach i przyjechać, najpierw na czas próby, a później, jeśli taka jest wola Boża, rozpocząć tutaj zakonną formację.

Jeśli ktoś z Czytelników zechciałby poznać bliżej siostry lub napisać od nich, to może to zrobić zaglądając na: www.mariaslamm.se lub pisząc na adres: stjosefskloster@gmail.com. Można także wspomóc posługę Sióstr, a przez to przyczynić się do zakupu przez siostry tak potrzebnego do ich posługi samochodu, wypłacając swój dar serca na konto: Marias Lamm, cel: kupno samochodu, Iban: SE 7060 000000000 4961 43611, Swift: Handsess Clearing: 6208 HANDELSBANKEN. Adres: Marias Lamm, St. Josefs Kloster, Skolvägen 7, 980 13 Lannavaara, Sverige.

2018-11-21 10:49

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Poseł Uściński: Nie popełniajmy błędów Platformy Obywatelskiej

2020-06-04 07:12

[ TEMATY ]

wywiad

rozmowa

Artur Stelamsiak

Konserwatyści chcą ratować Prawo i Sprawiedliwość przed tym, by nie popełniała błędów zachodniej chadecji. Polską racją stanu jest pielęgnowanie wartości - mówi poseł PiS Piotr Uściński, przewodniczący Parlamentarnego Zespołu na rzecz Życia i Rodziny.

Artur Stelmasiak: - Jaka jest pozycja konserwatystów w PiS? Chodzi mi o takie osoby, dla których np. kwestie ochrony życia są ważne?

Piotr Uściński, poseł PiS: - Zdecydowana większość polityków Prawa i Sprawiedliwość jest konserwatystami. Choć jesteśmy wielonurtową partią, to jednak co do zasadniczych wartości prawie wszyscy się zgadzamy. Przecież nikt z PiS nie odważył się zagłosować za odrzuceniem projektu Zatrzymaj Aborcję.

- Pan zawsze głosuje także za życiem, ale inni czasami miewają z tym problemy.

- Mamy bowiem różną wrażliwość. Ale nawet te najtrudniejsze głosowania świadczą o tym, że w PiS jest ok. 50 posłów, na których można zawsze liczyć.

- A jak głosowaliście za natychmiastowym procedowaniem projektu Zatrzymaj Aborcję?

- Choć nie był to nasz wniosek to obok 11 posłów Konfederacji poprało go 52 posłów z klubu PiS. Większość naszego klubu wybrało pracę nad ustawą w komisji, co nie świadczy przecież o postawie przeciwnej życiu. Przeciwnie, jest wiele głosów mówiących, że prace w komisji będą zdecydowanie szybsze niż w zeszłej kadencji. Ale pod wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego ws. aborcji eugenicznej, który złożyłem w grudniu wraz z posłem Bartłomiejem Wróblewskim podpisało się ponad 100 posłów z PiS. Osób, które chcą bronić życia i konserwatywnych wartości jest wystarczająco wielu, by nasze postulaty były zauważane w partii.

- Pytam o to, bo docierają do mnie takie głosy, że konserwatyści i osoby o poglądach pro-life nie mogą w partii zrobić kariery. Czy jesteście tłamszeni i spychani na margines w PiS?

- Konserwatywne postulaty są w partii dostrzegane, choć niestety nie wszystkie realizujemy. To odkładanie w czasie nie może trwać w nieskończoność i uważam, że teraz jest czas, by powrócić do tych wartości i spraw, które są ważne dla naszego elektoratu.

- Ostatnio mówi się wiele o wypowiedzeniu Konwencji Stambulskiej. Czy to jest jeden z waszych postulatów?

- Prezes Prawa i Sprawiedliwości wielokrotnie mówił, że dopóki PiS rządzi to gender nie będzie wprowadzone w Polsce. Obecnie może Konwencja Stambulska nie wyrządza zbyt wielu szkód, ale w przyszłości może być inaczej. Kiedyś, gdy PO-PSL ratyfikowały konwencję, powiedziałem, że ten dokument ma jeden dobry zapis.

- Jaki?

- Jest tam punkt mówiący o tym, że Konwencję Stambulską można wypowiedzieć. Uważam, że ta niebezpieczna konwencja powinna być zastąpiona jakimś innym pozytywnym dokumentem międzynarodowym jak np. Konwencja o Prawach Rodziny. Taki sygnał z Polski mógłby pomóc także innym państwom wycofać się z Konwencji Stambulskiej.

- Sprawa Konwencji Stambulskiej jest bardzo ważna dla konserwatywnego elektoratu. Gdy była procedowana nawet politycy PO mieli wobec niej wiele zastrzeżeń. A jakie ma plany PiS wobec ochrony życia? Prezes PiS mówił przecież, że jest przeciwnikiem aborcji eugenicznej. Projekt leży już drugą kadencje w Sejmie i nic.

- Cały czas czekamy na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w tej sprawie.

- .... Bardzo długo czekamy, bo już drugą kadencję. Pan był w grupie, która domagała się od Prezes TK zajęcia się tą sprawą. Niestety też nieskutecznie.

- Dlatego tuż po wyborach złożyliśmy nowy wniosek i czekamy. Jeżeli sprawa w Trybunale Konstytucyjnym znów będzie się przedłużać, to należy to zrobić ustawą sejmową i zająć się procedowaniem Zatrzymaj Aborcje.

- Wiem, że Pan Poseł nie jest odosobniony w swoich poglądach, bo wiem, że w PiS jest wielu polityków, dla których takie sprawy są ważne. Czy konserwatyści w PiS chcą się jakoś upodmiotowić? W jaki sposób chcecie przywrócić konserwatywną agendę w partii?

- Prawdą jest, że konserwatystów w PiS jest bardzo dużo. I teraz jest czas byśmy zaczęli upominać sie o wartości, z którymi szliśmy do wyborów... Ja mam przecież dzieci, które kiedyś zapytają mnie: Tato przez dwie kadencje byłeś w Sejmie i nie udało ci się zrealizować wszystkiego tego, na czym tak bardzo ci zależy? Co ty w tym sejmie przez 8 lat robiłeś?

- Takie najprostsze pytania są najtrudniejsze. To jak tata/poseł Uściński zamierza działać?

- I dlatego chciałbym uczynić wszystko, by móc kiedyś na takie pytania odpowiadać swoimi dziećmi nie tylko o moim zaangażowaniu w naprawę finansów publicznych czy wspieranie gospodarki, co oczywiście jest bardzo ważne, ale nie najważniejsze. Chcę dzieci wychować w katolickich wartościach i powinienem pokazać im, że o te wartości potrafię skutecznie walczyć. Jestem też to winien moim wyborcom, Polakom, którzy tego ode mnie oczekują. Razem z kolegami i koleżankami musimy zadbać o to, by konserwatyzm w PiS był bardziej obecny i wyrazisty. Dostrzegam zagrożenie politycznej nie jakości i braku wyrazistości, a to odpycha ludzi o konserwatywnych poglądach.

- Rozumiem, że jesteście zniecierpliwieni. Czy w jakiś sposób zaczniecie skuteczniej działać?

- Rzeczywiście cierpliwość się kończy i chcemy działać, by postulaty konserwatywne były wreszcie realizowane. Oczywiście zostały zrealizowane programy jak 500+, dzięki któremu rodzi się więcej dzieci. Pewnie jakaś cześć z nich, gdyby nie 500+, zginęłaby w podziemiu aborcyjnym. A więc ten program też jest prolife. Jest jeszcze dobra ustawa „za życiem”. Nie jest tak, że nic rząd PiS nie zrobił, ale to ciągle zbyt mało. Są też inne postulaty, problemy jakich rozwiązania oczekują wyborcy konserwatywni. Naprawdę jest jeszcze dużo do zrobienia, i te tematy muszą znaleźć się w pracach rządu i parlamentu.

- Te postulaty są podnoszone prawie tylko dzięki mediom katolickim i konserwatywnym. Media publiczne i prorządowe nie zajmują się praktycznie tym tematem. Tam też nie widać tych posłów, którzy chcą bronić życia nienarodzonych. Z czego to wynika?

- Bardzo byśmy chcieli, by ten konserwatywny dyskurs ws. ochrony życia się w końcu pojawił. Temat jest ważny dla milionów Polaków i powinien pojawiać się w debacie publicznej, w filmach, serialach i różnych programach. Aby ten przekaz był skuteczny powinien trafić do tzw. popkultury, a takich działań zupełnie nie widzę. Temat pro-life jak najbardziej wpisuje się w misję mediów publicznych, bo przecież chodzi o życie najmniejszych Polaków.

- A druga strona nie próżnuje.

- Silne media liberalne i lewicowe cały czas robią swoje. Promują aborcję i pod tym kątem pracują nad nastrojami społecznymi, które mogą wychylić się w lewą stronę. Ten proces jest szkodliwy dla Polski i powinniśmy pracować nad tym, by ten kurs odwrócić.

- A dlaczego Pana Posła nie ma w TVP?

- Dobre pytanie, ale chyba nie do mnie....(śmiech). Jeszcze raz powtórzę, że konserwatyści powinni mieć głos w mediach publicznych. Przecież my reprezentujemy wyborców PiS, którzy zagłosowali na nas dlatego, że np. popieraliśmy obronę życia. Teraz powinniśmy mieć możliwość tej obrony nie tylko w mediach katolickich, ale także w publicznych.

- Nie boi się Pan, że zaszkodzi w kampanii wyborczej prezydenta Andrzeja Dudy?

- Nie, bo przecież prezydent Andrzej Duda jest gwarantem tego, że agenda konserwatywnej polityki może być podnoszona. Prezydent wielokrotnie wypowiadał się, że podpisze ustawę zwiększającą ochronę życia, gdy ona tylko trafi na jego biurko. Dlatego ja zachęcam elektorat konserwatywny i swoich wyborców do głosowania na obecnego prezydenta. On jest jedynym liczącym się kandydatem, który będzie wspierał nasze postulaty konserwatywne. Andrzej Duda jest bowiem gwarantem tego, że nasze postulaty prolife i prorodzinne będą mogły być realizowane.

- Jesteśmy cały czas na wojnie kulturowej. Wojnie, w której cywilizacja życia walczy z cywilizacją śmierci. Oczywiście PiS zrobił wiele dobrych kroków, ale jest wielki niedosyt. Czy cywilizacja życia potrzebuje bardziej zdeterminowanych rycerzy na tej wojnie?

- Jako polityk rozumiem, że jesteśmy partią, która musi pozyskiwać elektorat i otwierać się na nowe grupy wyborców o różnej wrażliwości. Ale nie możemy osierocać elektoratu, dzięki któremu zdobyliśmy większość. Nie możemy zapominać o naszym trzonie, czyli elektoracie bardziej konserwatywnym. W zeszłej kadencji były poważne programy prorodzinne, naprawa finansów państwa i gospodarki, a teraz jest czas na sprawy podstawowe, których oczekuje od nas bardzo duża część naszych wyborców.

- Ale walka o cywilizację życia nie jest ważna tylko dla PiS, ale także dla Polski. Trwanie przy prawdziwych wartościach, to trwanie przy naszych korzeniach.

- W interesie naszym jest konserwatyzm, ochrona rodziny i życia. Polskość w różnych trudnych chwilach przetrwała dzięki rodzinie, przywiązaniu do Kościoła i wartości katolickich. Z tymi wartościami jako naród jesteśmy silniejsi i bardziej odporni na zewnętrzne zagrożenia. Te wartości są kapitałem społecznym, który powinniśmy pielęgnować.

- Jeżeli nie postawimy sobie tych wartości za cel i nie określimy ich jako polską rację stanu, to popłyniemy tak jak Zachód w Europy w lewą stronę. Czy Piotr Uściński zgodzi się z taką diagnozą?

- Jestem daleki od twierdzeń, że Polska może uzyskać tylko wtedy sukces, gdy będzie wspierała Berlin. Polacy są zbyt dumnym narodem, by być kogoś wasalem i płynąć w głównym nurcie. My mamy swoją tożsamość, którą powinniśmy pielęgnować. Nie tylko powinniśmy zachować nasze wartości w Polsce, ale być także drogowskazem dla innych państw i wnosić nasze cenne wartości do Europy. Ten główny nurt genderowy prowadzi świat na manowce, a polską racją stanu jest przeciwstawienie się tej ideologii.

- Jednym słowem Pan Poseł jest obrońcą PiS. Dlaczego broni Pan partii przed drogą zachodniej chadecji.

- Nie możemy pójść drogą zachodniej chadecji, bo to byłoby przede wszystkim niedobre dla Polski. Przecież zachodni tzw. "konserwatyści" często realizują lewicowe postulaty. A po to powstał PiS i ja jestem po to w PiS-ie, by służyć Polsce i Polakom. Powinniśmy uczyć się na błędach zachodnich partii politycznych i nie popełniać ich błędów.

- Jeżeli PiS nie wróci do pryncypiów takich jak ochrona życia i ochrona rodziny, to wcześniej, czy później wejdzie na drogę partii Angeli Merkel. Takie kroki uczyniła już wiele lat temu Platforma Obywatelska. Czy PiS pójdzie po jej śladach?

- Niestety niektórym się wydaje, że jest to jedyna możliwa droga i nie ma alternatywy. Wskazują, że polskie społeczeństwo pójdzie drogą zachodnią, a klasa polityczna będzie za tymi nastrojami podążać. Jednak na tym polega racja stanu i prawdziwa polityka, czyli troska o wspólne dobro, by się takim trendom przeciwstawiać. Jeżeli wiemy, że ta droga jest dla Polski i Polaków zła, to róbmy wszystko, co możliwe, by ich z tej drogi zawrócić. Polską racją stanu nie jest upodobnianie się do Zachodu, a Polacy nie po to głosowali na PiS, by politycy tej partii popełniali wiele błędów swoich zachodnich kolegów. Platforma Obywatelska nie miała tyle siły by się temu trendowi przeciwstawić, a ja wierzę w to, że Prawo i Sprawiedliwość taką siłę w sobie ma.

CZYTAJ DALEJ

Bp Grzegorz Suchodolski: Pierwsze kroki kieruję na Jasną Górę

2020-06-05 07:08

[ TEMATY ]

bp Grzegorz Suchodolski

Biuro Prasowe Jasnej Góry

Z modlitwą wdzięczności i zawierzenia przyjechał na Jasną Górę bp Grzegorz Suchodolski, przeżywając tu swoje „biskupie prymicje”. - Chcę zawierzyć Matce Bożej wszystkich, z którymi do tej pory szedłem i tych, którzy będą mi powierzeni - podkreślił biskup pomocniczy diecezji siedleckiej. Bp Suchodolski święcenia biskupie otrzymał trzy dni temu i jak zaznaczył, na Jasnej Górze pragnie zawierzyć Maryi nowe zadania.

Duchowny był dotychczas proboszczem parafii katedralnej, a wcześniej wieloletnim dyrektorem Krajowego Biura Światowych Dni Młodzieży i sekretarzem generalnym Komitetu Organizacyjnego ŚDM Kraków2016. Organizował udział polskiej młodzieży i polskich biskupów w siedmiu edycjach ŚDM, a ósme organizował jako sekretarz generalny KO ŚDM 2016 w Krakowie.

Bp Suchodolski przypomniał, że Jasna Góra przed każdym takim spotkaniem, w ciągu 21 lat jego pracy, była miejscem rozesłania dla organizatorów grup, koordynatorów diecezjalnych ŚDM, duszpasterzy młodzieży i wyjeżdżających pielgrzymów. Zwrócił też uwagę, że już wcześniej, bo w 1991r., polskie sanktuarium i doświadczenie jasnogórskie, były niezwykle ważne w historii spotkań papieża z młodymi, ponieważ właśnie tutaj po raz pierwszy zostało ono w pełni otwarte na wymiar międzynarodowy. – To jest Dom Matki, więc ona nauczyła nas w jaki sposób przygotować się na przyjęcie Jezusa, w Eucharystii, w znaku krzyża – zauważył.

Bp Suchodolski wyraził nadzieję na budowanie żywego Kościoła z młodymi dla dobra kolejnych pokoleń, korzystając też z doświadczeń Światowych Dni Młodych i z doświadczeń ludzi, którzy te wydarzenia współtworzyli. – Nie ucieknę od młodych, chociaż zadań będzie więcej także w innych obszarach, ale młodzież jest zawsze głęboko w moim sercu – zapewniał siedlecki biskup pomocniczy.

W miejscu, w którym hasłem Światowych Dni Młodzieży było: „Otrzymaliście ducha przybrania za synów” proszę o młodość ducha – mówił w rozmowie z KAI bp Suchodolski.

Bp Grzegorz Suchodolski jako hasło swojego posługiwania wybrał słowa „Głosić Jezusa Chrystusaˮ. Nawiązują one do napisu, jaki widnieje na Krzyżu Światowych Dni Młodzieży. Również herb biskupi zawiera znaki ŚDM. Znajdują się w nim krzyż Światowych Dni Młodzieży i wyobrażenie Matki Bożej z Dzieciątkiem, pochodzące z ikony „Salus Populi Romani” („Ocalenie Ludu Rzymskiego”).

CZYTAJ DALEJ

Zmarł płk Marian Tomaszewski - żołnierz Armii Andersa, zdobywca Monte Casino

2020-06-05 20:34

[ TEMATY ]

zmarły

armia Andersa

Monte Cassino

żołnierz polski

Beudin/Wikipedia

Marian Bronislaw Tomaszewski; Monte Cassino 2011

W Wielkiej Brytanii na Wieczną Wartę odszedł płk Marian Tomaszewski, sybirak, żołnierz 2 Korpusu, waleczny pancerniak 6 Pułku Dzieci Lwowskich, zdobywca Monte Cassino, Piedimonte, Ankony i Bolonii - poinformował w piątek na Twitterze szef UdSKiOR Jan Józef Kasprzyk.

Płk Marian Tomaszewski urodził się w 1922 r. w Przemyślu. W listopadzie 1939 r. został aresztowany przez NKWD, następnie został zesłany do Kazachstanu. Po amnestii, w sierpniu 1941 r. wstąpił do Armii Andersa. Służył w 6. Pułku Pancernym "Dzieci Lwowskich". Walczył o Monte Cassino, Piedimonte San Germano, Ankonę i Bolonię.

Podczas uroczystości z okazji rocznicy wyzwolenia Bolonii opowiadał PAP, że "największą przeszkodą były liczne i głębokie kanały, które utrudniały przejście czołgom". "Wrzucaliśmy do nich faszyny, czyli takie powiązane ze sobą gałęzie drzew, by przejechać. A Niemcy ostrzeliwali nas, mieli ściągniętą na północ artylerię, były też wypady ich komandosów" - wspominał.

Dodał, że mieszkańcy Bolonii byli wobec wchodzących do ich miasta Polaków niezwykle serdeczni. "W oknach wywieszano flagi polskie, napisy +Viva Polonia+ były wszędzie"
- opowiadał. Dodał też, że entuzjazm części ludności przygasł dopiero wtedy, gdy Polacy rozbrajali oddziały partyzantki komunistycznej, wobec której - po doświadczeniach w sowieckiej Rosji - byli niechętni. "Komuniści rozprawiali się z faszystami, mordowali ich, a my staraliśmy się temu zapobiegać. Uważaliśmy, że takimi sprawami powinien zająć się sąd" - zaznaczył Tomaszewski.

Płk Marian Tomaszewski, który walczył o Ankonę wspominał, że najtrudniejsze walki z Niemcami dla jego pułku toczyły się w Piedimonte San Germano. Do zdobycia włoskiego miasteczka, którego niemieckie umocnienia przypominały "mały Stalingrad", doszło 25 maja 1944 r. po walkach o Monte Cassino. "Nad Adriatykiem Niemcy nie stawiali już większego oporu. Z ich strony to już była raczej walka opóźniająca, starali się nas zatrzymać, zakładali miny na drogach" - wspominał kombatant.

Podczas II wojny światowej został odznaczony Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi, Srebrnym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Monte Cassino.

Zmarł w wieku 98 lat w Wielkiej Brytanii. (PAP)

Autor: Olga Łozińska

oloz/ pat/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję