Reklama

Wiadomości

Od dzieciństwa w branży lotniczej

Naprawdę weszłam do branży, gdy miałam ok. czterech lat – powiedziała kiedyś Nicole Piasecki, jedna z najważniejszych kobiet i wiceprezesów w Boeing Commercial Airplanes, a zarazem wspaniała matka trójki dzieci

Niedziela Ogólnopolska 13/2018, str. 20-21

[ TEMATY ]

lotnictwo

Archiwum Boeing Commercial Airplanes

Nicole Piasecki – córka wynalazcy i producenta śmigłowców transportowych – była jednym z najważniejszych wiceprezesów firmy Boeing w USA. W 2017 r., po 25 latach pracy, przeszła na emeryturę

Nicole Piasecki Heymann urodziła się w 1963 r. jako jedno z siedmiorga dzieci dumnego ze swojego polskiego pochodzenia słynnego konstruktora śmigłowców transportowych Franka Piaseckiego i Vivian O’Gara Weyerhaeuser. Swoje dzieciństwo wspomina z rozrzewnieniem i pasją do lotnictwa, której inspiracją była praca taty. – Mój ojciec nie myślał o science fiction, ale o zastosowaniach praktycznych – powiedziała Nicole Piasecki. – Nie chodziło mu o zysk, ale o to, by postępować właściwie. Chciał, żeby technologia lotnicza rozwiązywała życiowe problemy, np. transport drewna z gór, gdzie nie ma dróg ani pasów startowych. Jego praca zrewolucjonizowała transport, technologie ewakuacji, pomoc w klęskach żywiołowych, pożarnictwo, budownictwo i wiele innych dziedzin – dodała.

Studia i praca

Nicole ukończyła Uniwersytet Yale w 1984 r. z tytułem inżyniera mechanika. Podczas studiów była kapitanem drużyny hokeja na trawie, najbardziej wartościowym zawodnikiem w lacrosse i zdobyła uniwersytecką nagrodę kobiety sportowca roku. Według jej młodszego brata Johna, nagroda była świadectwem w równym stopniu jej determinacji, jak i sprawności fizycznej. – Była najlepsza, ponieważ chciała być najlepsza – przyznał John Piasecki. Nicole uzyskała również tytuł magistra w dziedzinie zarządzania biznesem w Wharton School na Uniwersytecie Pensylwanii, ponadto ukończyła prestiżową Keio Business School w Japonii w ramach programu studiów biznesowych. Ma uprawnienia pilota.

Do Boeinga dołączyła w 1992 r. jako inżynier w programie 777. Jej doświadczenie zawodowe obejmowało pracę dla Piasecki Aircraft Corporation, Cresap, Towers Perrin Company i United Technologies Sikorsky Aircraft Division. Po 2 latach zmieniła profil swojej pracy i znalazła się w dziale sprzedaży i strategii biznesowej. Była wiceprezesem ds. sprzedaży – spółki leasingowe. Na tym stanowisku zarządzała relacjami biznesowymi Boeinga ze wszystkimi firmami zajmującymi się leasingiem samolotów na całym świecie, w tym sprzedażą i marketingiem wszystkich komercyjnych samolotów i usług lotniczych na rzecz firm leasingowych. Kolejnym etapem było stanowisko wiceprezesa ds. strategii biznesowej i marketingu – kierowała strategicznym planowaniem biznesowym i marketingiem produktów i usług Boeing Commercial Airplanes.

Reklama

Największe wyzwanie zawodowe

W 2006 r. firma postawiła przed Nicole jedno z największych wyzwań w jej karierze – stanowisko prezesa Boeinga w Japonii. Była to bardzo prestiżowa i ważna funkcja ze względu na fakt, że obcokrajowcom nie było łatwo zasłużyć sobie na szacunek japońskich partnerów biznesowych, a kobietom szczególnie. Boeing rozwijał wówczas swój samolot 787 Dreamliner, a Japończycy byli zarówno kluczowymi klientami, jak i partnerami budowlanymi. Piasecki była odpowiedzialna za rozwój i wzmocnienie obecności firmy w Japonii oraz za zarządzanie partnerstwem biznesowym i wdrażanie nowych inicjatyw w celu wzrostu wydajności – i osiągnęła sukces. John Feren, wiceprezes Boeinga i jej były szef, powiedział, że oprócz wysokich kompetencji, wiedzy i uroku osobistego Nicole „ma odwagę i nie daje się zastraszyć, nawet w zdominowanej przez mężczyzn kulturze, w którą wpisują się Boeing i Japonia. Trudno nie być członkiem jej fanklubu”.

Po powrocie do USA w 2010 r. Nicole Piasecki została wiceprezesem ds. rozwoju biznesu w Boeing Commercial Airplanes – odpowiadała za strategiczne planowanie i analizę, które mają kluczowe znaczenie dla zwiększenia długofalowej konkurencyjności firmy. Od 2013 r. była również dyrektorem generalnym systemów napędowych Boeing Commercial Airplanes i nadzorowała zespół odpowiedzialny za projektowanie i opracowanie zintegrowanych systemów napędowych wszystkich samolotów komercyjnych Boeing, a poza tym współpracowała z firmami produkującymi silniki w celu określenia wymagań i zintegrowania ich parametrów z samolotem, aby uzyskać najlepszą wydajność ekonomiczną i ekologiczną. Jej zespół ponadto wspiera dostawę ok. 750 samolotów rocznie i zapewnia światowej klasy obsługę klienta dla kolejnych blisko 13 tys. samolotów używanych na całym świecie. Nicole Piasecki od 15 września 2017 r. jest na emeryturze, na którą przeszła po 25 latach pracy.

Nicole prywatnie

Nicole szeroko angażuje się w przeróżne inicjatywy społeczne, zasiada np. w Radzie Dyrektorów Weyerhaeuser Co., w Radzie Dyrektorów Banku Rezerw Federalnych w San Francisco, jest członkiem Rady Wykonawczej Uniwersytetu Yale, członkiem i dyrektorem Komitetu Doradczego Federalnego Urzędu Lotnictwa Cywilnego, członkiem zarządu Washington Works. To właśnie podczas służby w radzie Washington Works, która pomaga kobietom wyjść spod opieki społecznej i się usamodzielnić, Nicole poznała swojego przyszłego męża – inżyniera Petera Heymanna. Peter był menedżerem Microsoftu, a później współzałożycielem firmy Intermind, zajmującej się oprogramowaniem internetowym. Obecnie jest konsultantem do spraw zarządzania. Mają trzech synów w wieku 18, 16 i 11 lat.

Reklama

Nicole śmieje się, że najlepiej jej się pracowało na wysokości 35 tys. stóp, bo uwielbia latać i jest tam zdecydowanie spokojniej niż przy biurku w firmie. Gdy dorastała, chciała być liderem w branży lotniczej – i mamą! Jest głęboko wdzięczna Bogu za to, że osiągnęła i jedno, i drugie, a zwłaszcza to drugie. Dotychczas rezerwowała weekendy tylko dla rodziny, uważając, że czas spędzony z rodziną jest najlepszym lekiem na stres. Teraz cieszy się z faktu, że może aktywniej uczestniczyć w życiu swoich synów. Lubi jeździć na nartach, wędrować, wspinać się, grać w golfa, słowem – wszystko, co wymaga ruchu. Na pytanie, jaka jest jej ulubiona piosenka, odpowiada: „Cokolwiek, co moi trzej synowie obecnie śpiewają w domu”.

2018-03-28 10:29

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

LOT przejmie niemieckie linie CONDOR?

[ TEMATY ]

LOT

przewodnik

lotnictwo

Wikipedia /Ken Fielding

Condor Airbus A321-200

Jak dowiedział się portal wPolityce.pl Polskie Linie Lotnicze LOT (a precyzyjniej właściciel naszych narodowych linii spółka Polska Grupa Lotnicza) mogą przejąć niemieckiego przewoźnika turystycznego CONDOR. Ruszyły już negocjacje w tej sprawie.

Linie CONDOR były częścią upadłego imperium turystycznego Thomas Cook, same są jednak elementem bardzo obiecującym ekonomicznie. Ich atutem jest mocna siatka połączeń turystycznych z największych niemieckich lotnisk, usługi czarterowe, własne załogi i samoloty. Kłopotem - dług, który powstał gdy Thomas Cook wpadł w tarapaty i drenował z pieniędzy spółki zależne. Wtedy linie uzyskały kredyt z niemieckiego banku rozwoju.

Czy PGL może wygrać w licytacji/negocjacjach?

Szanse są spore, tym bardziej, że LOT może zagwarantować, że tych linii nie zepsuje, obecny zarząd udowodnił, że zna się na tym rynku.

Przypomnijmy - skazywane na upadek, lekceważone przez premiera Donalda Tuska narodowe linie lotnicze, obecnie przeżywają rozkwit, rozszerzając siatkę połączeń, utrzymując znaczną zyskowność.

Ich ekspansja ma wsparcie rządu, wpisuje się bowiem w realizację Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju premiera Mateusza Morawieckiego.

Nie dogonimy świata, jak nie będziemy przejmować innych. Oczywiście zawsze z głową. Ale linie CONDOR to właśnie taki przypadek - mówi nam znający sprawę człowiek z otoczenia premiera.

Nieoficjalnie mówi się, że konkurentem PGL w staraniach o przejęcie linii CONDOR będzie międzynarodowy fundusz inwestycyjny. Oferty można składać do jutra.

Zaczyna się gra, która może dać narodowemu przewoźnikowi kolejny skok rozwojowy.

CZYTAJ DALEJ

W jaki sposób możemy uzyskać odpuszczenie grzechów poza spowiedzią (analiza)

2020-03-29 12:14

[ TEMATY ]

spowiedź

żal doskonały

O. Waldemar Gonczaruk CSsr

- Kościół wskazuje sposób uzyskania przebaczenia grzechów ciężkich w wyjątkowej sytuacji niemożności wyspowiadania się. Jest nim wzbudzenie żalu doskonałego za grzechy oraz szczere pragnienie (postanowienie) wyspowiadania się – pisze w swej analizie ks. dr hab. Jacek Kempa z Katedry Teologii Dogmatycznej i Duchowości Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego.

A oto treść analizy:

O UZYSKANIU PRZEBACZENIA GRZECHÓW CIĘŻKICH W SYTUACJI NADZWYCZAJNEJ POZA SPOWIEDZIĄ

Kodeks Prawa Kanonicznego w kan. 960 przedstawia naukę Kościoła o konieczności spowiedzi: „Indywidualna i integralna spowiedź oraz rozgrzeszenie stanowią jedyny zwyczajny sposób, przez który wierny, świadomy grzechu ciężkiego, dostępuje pojednania z Bogiem i Kościołem. Jedynie niemożliwość fizyczna lub moralna zwalnia od takiej spowiedzi. W takim wypadku pojednanie może się dokonać również innymi sposobami”.

Kościół wskazuje taki sposób uzyskania przebaczenia grzechów ciężkich w wyjątkowej sytuacji niemożności wyspowiadania się. Jest nim wzbudzenie żalu doskonałego za grzechy oraz szczere pragnienie (postanowienie) wyspowiadania się.

Katechizm Kościoła Katolickiego (nr 1452) opisując doskonały żal za grzechy stwierdza: „Gdy żal wypływa z miłości do Boga miłowanego nade wszystko, jest nazywany «żalem doskonałym» lub «żalem z miłości». Taki żal odpuszcza grzechy powszednie. Przynosi on także przebaczenie grzechów śmiertelnych, jeśli zawiera mocne postanowienie przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej, gdy tylko będzie to możliwe”.

Nauka ta opiera się na orzeczeniu Soboru Trydenckiego, który w nauce o sakramencie pokuty uczy o skrusze, czyli o żalu doskonałym: „…chociaż zdarza się, iż skrucha ta jest niekiedy dzięki miłości doskonała i pojednuje z Bogiem zanim jeszcze sakrament zostanie przyjęty, niemniej jednak pojednania tego nie należy przypisywać samej skrusze bez zawartego w niej pragnienia sakramentu” (rozdz. 4). Nauka ta należy do Tradycji Kościoła. Nie umniejsza ona w żaden sposób wagi sakramentu pokuty. Wręcz przeciwnie, pokazuje jego wartość: do otrzymania przebaczenia wszystkich grzechów w takiej wyjątkowej sytuacji potrzebny jest nie tylko żal doskonały, ale też pragnienie spowiedzi. W przyszłości wyrazi się ono ostatecznie w czynie: w akcie spowiedzi, gdy miną nieusuwalne przeszkody.

Przy przypomnieniu tej ostatniej zasady, kierującej uwagę ku przyszłej spowiedzi, należy pamiętać, że osoba żałująca za swoje grzechy i pragnąca spowiedzi już teraz otrzymuje przebaczenie – „takie samo” (nie ma innego) jak w spowiedzi, czyli otrzymuje łaskę uświęcającą. Może zatem przyjmować Komunię świętą (w sposób sakramentalny lub duchowy).

Co do zachowania zwykłych warunków spowiedzi wypada przypomnieć, że szczery i doskonały żal za grzechy zakłada realizację wszystkich pozostałych warunków: rachunku sumienia, postanowienia poprawy, zadośćuczynienia. Ponieważ ten ostatni nie wiąże się w tym przypadku z obligatoryjną pokutą nakładaną przez spowiednika, to można zakładać, że dobrowolna pokuta będzie owocna, ale jej kształt pozostaje w gestii osoby jednającej się z Bogiem.

ks. dr hab. Jacek Kempa

CZYTAJ DALEJ

Kalwaria Pacławska: coraz więcej łask za pośrednictwem o. Wenantego Katarzyńca

2020-03-29 21:55

[ TEMATY ]

o. Wenanty Katarzyniec

www.wenanty.pl

O. Wenanty Katarzyniec, w tle kościół w Czyszkach, miejsce pracy o. Wenantego

- Po przeniesieniu doczesnych szczątków Sługi Bożego do kościoła, wiele osób zaczęło doznawać ogromu łask za jego przyczyną – powiedział kustosz sanktuarium w Kalwarii Pacławskiej o. Krzysztof Hura na zakończenie Dni Modlitw o beatyfikację o. Wenantego Katarzyńca. Centralnej Mszy św. przewodniczył abp Adam Szal. Ze względu na ograniczenia związane z epidemią, obchody były w całości transmitowane w internecie.

W homilii abp Szal przypomniał jak wielkim szacunkiem i nabożeństwem darzył Eucharystię o. Wenanty. Mówił o jego posłudze ministranckiej, życiu szkolnym, kleryckim i kapłańskim. Zwrócił uwagę, że jeśli tylko mógł, o każdej pełnej godzinie spieszył przed Najświętszy Sakrament.

– Kiedy został skierowany do parafii Czyszki koło Lwowa, również tam dał się poznać jako kapłan Eucharystii. W opinii, która została napisana przez ojca Karola, jest ukazany jako człowiek zjednoczony z Bogiem właśnie przez Eucharystię. Nic więc dziwnego, że władze zakonne, doceniając szlachetną postawę ojca Wenantego, stosunkowo młodego zakonnika obrały za mistrza nowicjatu – mówił kaznodzieja.

Metropolita przemyski podkreślił, że o. Katarzyniec żył Eucharystią, według słów zapisanych w swoich notatkach: „Chrystus utajony w ołtarzu jest najlepszym naszym przyjacielem. Tutaj, pod postacią chleba, Pan Jezus zostaje z nami ustawicznie dzień i noc, nigdy nas nie opuszcza. Tutaj z Chrystusem najściślej się jednoczymy, tutaj siłę czerpiemy przeciw pokusom, tu pociechę znajdujemy w cierpieniach naszych”.

Hierarcha stwierdził, że słowa te są aktualne także w obecnej sytuacji i zachęcał do szukania pocieszenia u Pana Boga. Zachęcał, aby mimo ograniczeń i stosując się do nakazów, wstępować do kościołów na osobistą adorację. Przypomniał też, że w razie braku możliwości spowiedzi, można wzbudzić w sobie żal doskonały, „porządkując swoje życie i serce, z postanowieniem, że najszybciej, gdy to będzie możliwe, skorzystamy z sakramentalnego pojednania z Panem Bogiem”.

Dni modlitw o beatyfikację o. Katarzyńca rozpoczęły się w piątek wieczorem, a kontynuowane były w sobotę i w niedzielę. W programie znalazły się nabożeństwa, konferencja i Msza św. Wszystkie te wydarzenia były transmitowane m.in. na antenie Radia FARA oraz w formie wideo na radiowym kanale YouTubie i Facebooku oraz na stronie kalwaryjskiego sanktuarium.

Sługa Boży o. Wenanty Katarzyniec był franciszkaninem konwentualnym. Urodził się 7 października 1889 r. w Obydowie koło Lwowa, a na chrzcie otrzymał imię Józef. Pochodził z ubogiej wiejskiej rodziny. Zmarł na gruźlicę płuc 31 marca 1921 r. w Kalwarii Pacławskiej. 26 kwietnia 2016 r. papież Franciszek wyraził zgodę na publikację dekretu o heroiczności cnót Sługi Bożego o. Wenantego, co formalnie zakończyło proces beatyfikacyjny. Po tym doczesne szczątki o. Wenantego przeniesiono do nawy bocznej kościoła w Kalwarii Pacławskiej.

CZYTAJ DALEJ
E-wydanie
Czytaj Niedzielę z domu

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję