Reklama

Aspekty

Matka Boża wymyśliła sobie ten dom

Dom Maryi, Dom Nadziei, Szpital Duchowy, Szpital dla Dusz – tak młodzież już nazywa Salezjański Dom Ewangelizacyjny Królowej Pokoju (SDE), który powstaje w Lubrzy nieopodal Świebodzina. Z kompleksowej pomocy duchowej i schronienia będą mogli skorzystać tu młodzi ludzie, którzy na co dzień są krzywdzeni przez bliskich czy rówieśników bądź już w przeszłości zostali poranieni przez różne przykre doświadczenia życiowe

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 31/2017, str. 4-5

[ TEMATY ]

dom ewangelizacyjny

Karolina Krasowska

Ks. Michał Sabada

O potrzebie takiego miejsca, pierwszego w naszej diecezji, ale również jednego z pierwszych w Polsce, opowiada założyciel, salezjanin ks. Michał Sabada.

Poraniona młodzież

Charyzmatem założonego przez św. Jana Bosko zgromadzenia księży salezjanów jest praca z młodzieżą. – Jako salezjanie pracujemy z młodzieżą, przede wszystkim z młodzieżą zagrożoną, która w swoim życiu ma również określone potrzeby. Ks. Bosko zbierał chłopaków z ulic Turynu, którzy przychodzili z małych wiosek i chcąc siebie utrzymać, najczęściej popadali w przeróżne zagrożenia i kończyli na ulicy jako małoletni przestępcy. Celem wychowania według ks. Bosko jest natomiast kształtowanie młodych ludzi na dobrych chrześcijan i uczciwych obywateli – zaczyna swoją opowieść ks. Michał Sabada. – Dzisiejsza młodzież jest poraniona – ma pieniądze, dom i rodziców, ale tak naprawdę dosyć często nie ma miłości, relacji czy uczucia, nie ma sensu życia. I to jest, jak sądzę, problem, który dzisiaj rzeczywiście trapi młodzież. Ks. Michał, zanim podjął posługę w Lubrzy, zdobywał doświadczenie w pracy z młodzieżą, posługując w salezjańskich szkołach i sierocińcach, w pogotowiu opiekuńczym i ośrodku wychowawczym. Ostatnie 3 lata spędził natomiast w szkole salezjańskiej w Aleksandrowie Kujawskim. – Spotykałem się z młodzieżą, która dosyć często miała przeróżne zranienia. Te zranienia były trudne dla nich do wyrażenia, a nawet do nazwania. Są to różne sytuacje, nieraz nawet błahe dla nas, ludzi dorosłych. Może to być na przykład brak akceptacji ze strony mamy, która nawet nie zdaje sobie sprawy, że nie akceptuje własnej córki, a jednak w tym dziecku, później młodej osobie, powoduje to jakiś brak dowartościowania, poczucia pewności siebie, a nawet brak poczucia sensu życia – opowiada salezjanin.

Dom otwarty

Ks. Michał zauważa, że współcześnie młodzi ludzie, którzy są wierzący, bardzo często nie potrafią odnaleźć się w społeczeństwie. – Gdy patrzymy na nasze społeczeństwo, to musimy sobie powiedzieć realnie, że do kościoła chodzi od 20 do 30% ludzi. Gdybyśmy spojrzeli na uczęszczanie wśród młodzieży, to będzie to jeszcze niższy procent. Czyli okaże się, że dzisiejszy młody człowiek wierzący dosyć często, gdy idzie do szkoły czy jakiegoś innego nowego środowiska, spotyka się z rówieśnikami, którzy są po prostu niewierzący, nie żyją podobnymi ideałami, przekonaniami, a nawet je negują. Później taki młody człowiek nie odnajduje się w tym środowisku, nie wie, co jest dla niego dobre, w którą stronę pójść, nie potrafi zatrzymać swojej wiary. Dlatego powstał taki dom, otwarty dla ludzi młodych, którzy szukają pomocy w swoich życiowych problemach, a z drugiej strony dom pomocy dla ludzi młodych, którzy będą mogli tutaj duchowo wzrastać, odnajdywać swoje powołanie czy życiową drogę – tłumaczy salezjanin. – Młodzież ma dużo problemów, które są dla niej dosyć często wstydliwe. Często spotykam dziewczyny, które są wykorzystywane nawet przez kolegów w klasie, przez ojców. Jest to bolesny temat, którym z nikim nie chcą się dzielić, ponieważ boją się reakcji środowiska czy samych rodziców. Coraz częściej takie osoby zgłaszają się właśnie do mnie, czy też do nas jako kapłanów, i wiele razy jako ksiądz znalazłem się w takiej sytuacji, że nie miałem gdzie wysłać takich osób. Oni nie chcą iść do szpitala czy jakiegoś specjalnego ośrodka, nie chcą iść na stronę sądową. Chcą natomiast, żeby ktoś pomógł im emocjonalnie i duchowo poukładać sytuację, która nieraz w przeszłości się wydarzyła, czy zranienie, z którym nie mogą sobie poradzić. Sam jako ksiądz, salezjanin, który pracuje z młodzieżą, miałem problem, żeby znaleźć miejsce dla takich ludzi, jednak Matka Boża tak pokierowała mną, że nabrałem odwagi, i wyraźnie dała mi do zrozumienia, że skoro nie ma takiego miejsca, to powinienem je stworzyć, no i tworzę (śmiech).

Reklama

Lubrza albo wcale

Ks. Michał rozważał myśl o powstaniu SDE na modlitwie. – Kiedyś przyszedł taki moment, że powiedziałem wyraźnie: „Matko Boża, Maryjo, jeżeli Ty chcesz tego domu, to proszę, daj mi pieniądze albo pokaż, że one będą”. Pewnego dnia podzieliłem się tą myślą z kolegą, który obiecał, że zorientuje się, czy da się coś w tej sprawie zrobić. Powiedziałem mu o tym w piątek, a on zadzwonił do mnie następnego dnia, w sobotę, z wiadomością, że już załatwił 1,5 mln zł (śmiech). To był dla mnie znak z góry, od Matki Bożej: „Masz działać, masz to zrobić” – opowiada z uśmiechem ks. Michał. – To nie miała być Lubrza. Wręcz przeciwnie, chciałem ładny, klimatyczny domek gdzieś w górach. Przełożeni powiedzieli, że albo Lubrza, albo wcale, ponieważ stoi tu dom, który jest niewykorzystany i nie wiedzieli chyba za bardzo, co z nim zrobić. Na dzień dzisiejszy bardzo się z tego cieszę, ponieważ okazuje się, że Lubrza, mimo że jest małą miejscowością, jest bardzo dobrze położona. Mamy tutaj bardzo dobre połączenia, zarówno jeżeli chodzi o pociągi na linii Warszawa – Berlin, jak i autostradę A2 i drogę ekspresową S3. Ponadto okazuje się, że Ziemia Lubuska, z tego, co mi mówią ludzie, jest zniszczona duchowo. Tutaj podobno jest największy odsetek rozwodów w Polsce. Jest także dużo młodzieży, która popełnia samobójstwa i ma problemy z różnymi nałogami. Także jakiś cel Pana Boga na pewno w tym był, że jednak Lubrza – dodaje salezjanin.

Modlitwa i praca

Ks. Michał rozpoczął dzieło we wrześniu ubiegłego roku i, jak mówi, w tej chwili SDE jest prawie na ukończeniu. Nie dowierza, że w tak krótkim czasie udało się stworzyć dzieło, które kosztuje miliony, jednak wciąż jest potrzebne wsparcie. – Wsparcie jak najbardziej jest nam potrzebne, ponieważ pomysłów jest dużo. Chcemy obok domu stworzyć małe gospodarstwo, żeby młodzi ludzie, którzy tu będą, mieli też jakieś zajęcie, bo jak wiemy, praca uszlachetnia. Chciałbym, żeby w tym domu te dwa aspekty – modlitwa i praca również były zrealizowane. Czyli żeby młody człowiek miał czas na modlitwę i żeby miał też jakąś pracę, która będzie go rozwijała i pomagała odnaleźć radość w codziennych obowiązkach. Sam dom, myślę, że uda się skończyć do końca września. Taki jest plan, sądzę, że realny. Miejmy nadzieję, że to się uda dzięki łasce Pana Boga – opowiada ks. Michał Sabada. Prace są wykonywane codziennie, na bieżąco. W SDE znajdują się kaplica, sala konferencyjna, jadalnia i kawiarenka, są kuchnie i łazienki o bardzo dobrym standardzie. Jeżeli chodzi o liczbę miejsc noclegowych, to w domu będzie mogło przebywać na stałe 50 osób. – Jeżeli zaś chodzi o funkcjonowanie domu, pomysłów jest mnóstwo, ale który wariant będzie odpowiadał, to zależy od tego, kto się będzie do nas zgłaszał. Czy będą to osoby, które będą chciały przyjechać na weekend czy 1-2 tygodnie i w ramach wspólnych zajęć odświeżyć swoją relację z Panem Bogiem, otwierając się na uzdrowienie ciała i duszy, czy bardziej będą to osoby, które będą potrzebowały zamieszkać tu na dłużej i w ogóle wyłączyć się z życia i swoich środowisk. Także samo funkcjonowanie i rytm domu, myślę, że dopiero nabierze barwy i koloru. Ludzie mnie pytają, jak to będzie i kto tu będzie, a ja odpowiadam, że nie wiem, że Matka Boża wie, że skoro Matka Boża wymyśliła sobie ten dom, dała na niego pieniądze i daje dalej, błogosławi i myślę, że dalej będzie błogosławić, to sądzę, że to jest akurat najmniej ważne – mówi ks. Michał. Dzieło ma pełną aprobatę władz zakonnych, metropolity szczecińsko-kamieńskiego abp. Andrzeja Dzięgi oraz ordynariusza diecezji zielonogórsko-gorzowskiej bp. Tadeusza Lityńskiego, którzy z serca ks. Michałowi błogosławią. Dzieło wspiera także wiele osób świeckich, a także sama młodzież, która – jak mówi ks. Michał – już pisze i dzwoni, że chce przyjechać. Są osoby, które już czekają na to, by móc w domu zamieszkać. SDE, oprócz pomocy dla młodzieży, będzie również miejscem duchowej formacji salezjańskich wspólnot ewangelizacyjnych, których ks. Michał jest moderatorem. Będzie również miejscem dla mieszkańców Lubrzy i okolicznych miejscowości, słowem – dom będzie otwarty dla tych wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób będą chcieli odnaleźć Pana Boga.

Więcej szczegółów nt. Salezjańskiego Domu Ewangelizacyjnego Królowej Pokoju w Lubrzy można znaleźć na stronie internetowej www.domewangelizacyjny.pl oraz na Facebooku

2017-07-26 10:53

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zmarł ks. kan. Krzysztof Galewski

2020-06-01 18:40

Archiwum Archidiecezji Lubelskiej

Ks. Krzysztof Galewski (1948-2020)

W dn. 1 czerwca w szpitalu w Lublinie zmarł ks. Krzysztof Galewski, kanonik honorowy Kapituły Lubelskiej i kanonik honorowy Kapituły Zamojskiej.

Uroczystości pogrzebowe odbędą się w parafii pw. św. Ignacego Loyoli w Niemcach: 3 czerwca (środa) - Msza św. żałobna (godz. 18.00); 4 czerwca (czwartek) - Msza św. pogrzebowa (godz. 14.00) i złożenie ciała na miejscowym cmentarzu parafialnym.

Śp. ks. Krzysztof Galewski urodził się 24 marca 1948 r. w Krasnymstawie; święcenia prezbiteratu przyjął 15 czerwca 1972 r. w Lublinie. Jako wikariusz pracował duszpastersko w parafiach: Biskupice, Puławy (Wniebowzięcia NMP, Matki Bożej Różańcowej i Wniebowzięcia NMP), Zamość (kolegiata i św. Michał Archanioł), Kazimierzówka i Zaklików. Od 1987 do 1991 r. był proboszczem w Kocudzy. W 1991 r. przyszedł do parafii w podlubelskich Niemcach i był tam proboszczem aż do przejścia w stan emerytalny w 2018 r.

W 2012 r. ks. Krzysztof Galewski we wspólnocie parafialnej przeżywał jubileusz 40-lecia święceń kapłańskich. Z tej okazji na łamach „Niedzieli Lubelskiej” (30/2012) ukazał się tekst Barbary i Witolda Józefackich pt. „Kapłan daje innym Chrystusa”. Czytamy w nim:

Odkrywanie powołania do kapłaństwa dokonywało się u mnie ewolucyjnie we wczesnej młodości - wspomina ks. Krzysztof Galewski. Wszystko zaczęło się w rodzinie katolickiej i praktykującej od pokoleń, w której rodzice byli przykładem pracowitości i religijności. Przyszły kapłan wzrastał otoczony troską i miłością, wychowywany w wierze i tradycji. Później na drodze młodego człowieka pojawili się niezwykli nauczyciele i katecheci, którzy swoją autentyczną postawą wobec wartości chrześcijańskich oraz patriotycznych, z wielkim talentem uczyli pobożności, przekazywali wiedzę, kształtowali charakter. Postawa i praca tych szlachetnych pedagogów pomogła młodemu chłopcu w odkrywaniu piękna powołania kapłańskiego. Po ukończeniu Szkoły Podstawowej w Zakręciu i Liceum Ogólnokształcącego im. Władysława Jagiełły w Krasnymstawie, w roku 1966 - milenijnym, Krzysztof wstąpił do seminarium w Lublinie. Święcenia kapłańskie przyjął 15 czerwca 1972 r. z rąk bp. Piotra Kałwy. Jako młody kapłan ks. Krzysztof na obrazku prymicyjnym wypisał słowa Pawła VI: Ekstaza szczęścia i lęk mnie ogarnia, że jestem wybrany. Jako wikariusz najpierw podjął pracę w Biskupicach, następnie w Puławach, Zamościu, Kazimierzówce i Zaklikowie. Później w Kocudzy przez 6 lat tworzył parafię, budując kościół i plebanię.

W podlubelskich Niemcach ks. kan. Krzysztof Galewski był postrzegany jako dobry i wyrozumiały kapłan, dbający o rozwój kościoła zarówno w wymiarze duchowym, jak i materialnym. - Ileż to wydarzeń miało miejsce w tych latach. Pojawiały się nowe problemy, nowe style życia, nowe wyzwania. Biorąc pod uwagę oczekiwania współczesnego człowieka w stosunku do kapłana, widzimy, że sprowadzają się one do jednego wielkiego oczekiwania: pragnie on Chrystusa, o wszystko może zwrócić się do innych, kapłana prosi o Chrystusa. W obecnej rzeczywistości, gdy tak wiele agresji i nienawiści do chrześcijan, istnieje zapotrzebowanie na prawdę, tęsknota każdego człowieka za Bogiem, dlatego kapłan i dziś, a może jeszcze bardziej dziś, potrzebny jest w każdym środowisku. Istnieje więc potrzeba modlitwy o nowe powołania, by nas w przyszłości mogli zastąpić młodzi kapłani. Z życzliwością myślę i modlę się za wszystkich, wśród których pracowałem i udzielałem im sakramentów. Przede wszystkim jestem wdzięczny Bogu za dar kapłaństwa, zdrowia, za spotkanych ludzi wciągu lat służby; ludzi, którzy wiarę w Chrystusa łączyli z wielkim zaangażowaniem w pracy dla parafii - dzielił się kapłan.

CZYTAJ DALEJ

Cielesność odzwierciedleniem tajemnicy Boga. Ruszyły spotkania dla małżeństw online

2020-06-01 21:35

[ TEMATY ]

małżeństwo

komunikacja

Tydzień modlitw

cielesność

MJscreen

Siostra Judyta Pudełko głosiła pierwszą konferencję.

– Wiemy, że w ostatnich dziesięcioleciach rzeczywistość cielesności jest mocno uderzana – z jednej strony brutalizuje się tę kwestię, w pewnych środowiskach podchodzi się nawet w sposób wulgarny do człowieka, czy nawet traktuje się seksualność w sposób przedmiotowy, błahy. Jest drugie skrajne podejście – gdzie podchodzi się do tej sfery z pewnym wstydem, zażenowaniem, skrępowaniem, gdzie ludzie pobożni i wierzący wstydzą się mówić o cielesności, płciowości, o potrzebach seksualnych, o relacji intymnej pomiędzy kobietą i mężczyzną. A przecież w opisie biblijnym mamy wręcz odniesienie do części ciała człowieka – mówiła s. Judyta Pudełko PDDM na pierwszym spotkaniu zorganizowanym w Tygodniu Modlitw za Powołanych do Małżeństwa w ramach projektu „Tak na serio” w Bielsku-Białej.

Rozpoczął się Tydzień Modlitw za Powołanych do Małżeństwa, a wraz z nim cykl konferencji zorganizowanych przez osoby skupione w inicjatywie „Tak na serio” w Bielsku-Białej.

Tegoroczne spotkania przebiegają pod hasłem: „Posłuchaj mnie… czyli o małżeńskich rozmowach”. Tym razem są transmitowane online z racji trwającej sytuacji epidemicznej i obostrzeń z nią związanych.

Pierwsza konferencja miała miejsce w niedzielę 31 maja. Wygłosiła ją online s. Judyta Pudełko PDDM ze Zgromadzenia Sióstr Uczennic Boskiego Mistrza, autorka różnych prac o tematyce biblijnej i wykładowca Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie.

Poruszała temat „Małżeństwo jako dialog człowieka z Bogiem”.

Siostra w odniesieniu do Słowa Bożego, do Ewangelii, wyjaśniała, jak należy rozumieć małżeństwo i skąd wiemy, że małżeństwo ma stanowić dialog człowieka z Bogiem.

– Pan Bóg chce nam powiedzieć niezwykłą prawdę – że cielesność człowieka, płciowość człowieka, wszystko to, co jest związane z bliskością małżeńską, z seksualnością człowieka i wszystkimi jego funkcjami, umiejętnością relacji, wdrażania miłości poprzez ciało – że to stanowi odzwierciedlenie tajemnicy samego Boga, Który jest miłością. To jest podstawowa sprawa w rzeczywistości rozumienia tajemnicy i piękna relacji małżeńskiej – zauważyła s. Judyta Pudełko PDDM.

Zwróciła uwagę na fakt, że w ostatnich dziesięcioleciach rzeczywistość cielesności jest mocno uderzana – z jednej strony brutalizuje się tę kwestię, w pewnych środowiskach podchodzi się nawet w sposób wulgarny do człowieka, czy nawet traktuje się seksualność w sposób przedmiotowy, błahy. A z drugiej strony pojawiają się sytuacje, że ludzie pobożni i wierzący wstydzą się mówić o cielesności, płciowości, o potrzebach seksualnych, o relacji intymnej pomiędzy kobietą i mężczyzną.

– W opisie biblijnym mamy wręcz odniesienie do części ciała człowieka. Jako mężczyźni i kobiety mamy wpisaną, wdrukowaną daną – to jest ten głos woli Boga już zapisany w naszej naturze. Mamy w sobie język do wyrażania miłości, a miłość odzwierciedla rzeczywistość samego Boga, bo Bóg jest miłością. Rzeczywistość cielesności człowieka, jego płciowości, jego ciała również, jest rzeczywistością świętą – podkreśliła siostra.

A o czym jeszcze mówiła? W jaki sposób małżeństwo ma być dialogiem z Panem Bogiem? Zachęcamy, Drodzy Czytelnicy, do wysłuchania całego wykładu na kanale YouTube Tak na serio: Małżeństwo jako dialog człowieka z Bogiem/ s. Judyta Pudełko PDDM

Jak wyjaśniają organizatorzy, czyli grupa osób z salwatoriańskiej parafii NMP Królowej Świata w Bielsku-Białej – „Tak na Serio” to nazwa tygodnia modlitw za małżonków i osoby powołane do małżeństwa. Projekt kierują nie tylko małżeństw, ale i do osób samotnych, żyjących w związkach niesakramentalnych, narzeczonych, czy borykających się z problemami małżeńskimi. Dzięki inicjatywie można odnaleźć odpowiedzi na różne pytania dotyczące zagadnień małżeńskich czy też rozeznania swojego powołania.

Transmisja spotkań wokół różnych zagadnień małżeńskich i rodzinnych odbywa się codziennie od 31 maja do 7 czerwca o godz. 20 na Facebooku Tak na serio i kanale YouTube Tak na serio.

Program:

31 maja – niedziela 19.15 – Msza św. za narzeczonych – z błogosławieństwem 20.00 – konferencja: s. Judyta Pudełko: “Małżeństwo jako dialog człowieka z Bogiem”

1 czerwca – poniedziałek 18.00 – Msza św. za kobiety 20.00 – konferencja: Kamila i Maciej Rajfurowie: “O małżeńskich rozmowach oczami kobiety i mężczyzny”

2 czerwca – wtorek 18.00 – Msza św. za mężczyzn 20.00 – konferencja: Mateusz Ochman: “Jak unieszczęśliwić siebie oraz własną rodzinę? Antyporadnik”

3 czerwca – środa 18.00 – Msza św. za małżeństwa pragnące mieć potomstwo 20.00 – konferencja: ks. Wojciech Żmudziński: “Jak wychowywać dzieci do osobistej relacji z Bogiem?”

4 czerwca – czwartek 18.00 – Msza św. za małżeństwa w kryzysie 20.00 – konferencja: Bogdan Kryzys Krzak: “Kryzys – skąd się bierze, co z nim zrobić?”

5 czerwca – piątek 18.00 – Msza św. za rozwiedzionych 20.00 – konferencja: Katarzyna i Arkadiusz Aszykowie: “Kłótnia i co dalej? O pojednaniu w małżeństwie”

6 czerwca – sobota 18.00 – Msza św. za za wdowy i wdowców 20.00 – konferencja: Anna Małecka-Puchałka: “Teściowie z nieba rodem”

7 czerwca – niedziela 12.30 – Msza św. za małżeństwa – z odnowieniem przysięgi małżeńskiej 20.00 – konferencja: ks. Jarosław Ogrodniczak: “Po ślubie kończy się bajka – jak korzystać z sakramentu małżeństwa na co dzień”

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję