Reklama

Niedziela Rzeszowska

25-lecie diecezji rzeszowskiej (1)

Specjalne życzenie Jana Pawła II

Dnia 25 marca br. minie dwudziesta piąta rocznica powstania diecezji rzeszowskiej. Okoliczność ta skłania do dokonania prezentacji jej struktur, ważniejszych instytucji oraz osiągnięć duszpasterskich. Wokół tej problematyki koncentrować się będą tematy zainaugurowanego w tym numerze „Niedzieli Rzeszowskiej” nowego cyklu artykułów

Niedziela rzeszowska 12/2017, str. 1

[ TEMATY ]

rocznica

diecezja

Ks. Janusz Sądel

Bulla „Totus tuus Poloniae populus”

W roku 1989 doszło w Polsce do wielu historycznych przemian. Były one efektem wieloletniej walki Polaków o wolność i demokratyzację życia publicznego. Przemiany te zostały zainicjowane obradami „okrągłego stołu”, toczącymi się od 6 lutego do 5 kwietnia 1989 r., do których wspólnie zasiedli przedstawiciele strony partyjno-rządowej, opozycji solidarnościowej oraz Kościoła. W wyniku podjętych wówczas postanowień doszło do pierwszych od 1945 r. częściowo wolnych wyborów do Parlamentu, w których pełny sukces odniosła strona opozycyjna. Pozwoliło to następnie na odrzucenie systemu komunistycznego na rzecz demokratycznego, odzyskanie przez Polskę pełnej suwerenności, wyprowadzenie z kraju okupacyjnych wojsk sowieckich oraz wprowadzenie, w sferze gospodarczej, wolnego rynku.

Przemiany dokonały się również w dziedzinie polityki wyznaniowej. Uwidoczniło się to przede wszystkim odstąpieniem od dotychczasowej polityki antykościelnej. Na mocy ustawy sejmowej z dnia 17 maja 1989 r. Kościół katolicki w Polsce otrzymał m.in. osobowość prawną, wolność religijną, swobodę w prowadzeniu działalności duszpasterskiej, prawo organizowania stowarzyszeń religijnych, dostęp do środków masowego przekazu. Dalszymi krokami normalizującymi relacje Państwo-Kościół w Polsce były też: nawiązanie stosunków dyplomatycznych ze Stolicą Apostolską (17 lipca 1989), powrót nauczania religii do szkół (2 maja 1990) oraz przywrócenie Ordynariatu Polowego (21 stycznia 1991).

Ta sprzyjająca sytuacja polityczno-wyznaniowa wpłynęła na podjęcie decyzji o przeprowadzeniu reorganizacji struktur polskiego Kościoła. Jej realizacją zajął się głównie nuncjusz apostolski abp Józef Kowalczyk. Na przygotowany przezeń projekt reorganizacji diecezji niewielkie zmiany naniósł jeszcze osobiście papież Jan Paweł II. Następnie, w dniu 25 marca 1992 r. została ogłoszona bulla papieska „Totus tuus Poloniae populus”, na mocy której reorganizacja struktur Kościoła katolickiego w Polsce stała się faktem dokonanym. Od tego czasu Kościół rzymskokatolicki w Polsce składał się z 13 metropolii, obejmujących swym zasięgiem 38 archidiecezji i diecezji, archidiecezji łódzkiej, podlegającej bezpośrednio Stolicy Apostolskiej oraz diecezji wojskowej.

Reklama

W wyniku tej reorganizacji utworzona została też diecezja rzeszowska. Trzeba tu jednak dodać, że jej powstanie nie było brane pod uwagę we wstępnych projektach podziału. Jeszcze w sierpniu 1991 r. podczas kongregacji katechetycznych biskupi przemyscy mówili tylko o planowanej diecezji stalowowolsko-sandomierskiej. Dopiero na życzenie Jana Pawła II uwzględniono w projektach podziału administracyjnego Kościoła polskiego utworzenie diecezji rzeszowskiej. Nieoficjalną jeszcze informację o jej powstaniu bp Ignacy Tokarczuk przekazał już w pierwszych miesiącach 1992 r. proboszczowi parafii pw. Najświętszego Serca Jezusowego w Rzeszowie ks. Stanisławowi Macowi, oświadczając jednocześnie, że jego kościół będzie katedrą. Natomiast w dniu 17 marca 1992 r. krakowski biskup pomocniczy Kazimierz Górny otrzymał od nuncjusza apostolskiego abp. Józefa Kowalczyka pismo informujące go, że został ordynariuszem nowo utworzonej diecezji rzeszowskiej. Te fakty poprzedziły oficjalne ogłoszenie decyzji papieskiej.

Diecezja rzeszowska powstała więc w dniu 25 marca 1992 r., na mocy bulli „Totus tuus Poloniae populus”. Zasięgiem terytorialnym objęła tereny wydzielone z dwóch diecezji: przemyskiej i tarnowskiej. Jako diecezja sufraganalna weszła w skład metropolii przemyskiej. Jej pierwszym biskupem ordynariuszem, jak wyżej wspomniano, został bp Kazimierz Górny, zaś biskupem pomocniczym – bp Edward Białogłowski. Nadto na mocy bulli papieskiej katedrą został kościół pw. Najświętszego Serca Jezusowego w Rzeszowie, a patronami diecezji – bł. bp Józef Sebastian Pelczar (od 2003 r. święty) i bł. Karolina Kózka, dziewica i męczennica.

2017-03-16 08:02

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

W świetle rocznic

2020-08-05 07:21

Niedziela zamojsko-lubaczowska 32/2020, str. I

[ TEMATY ]

rocznica

Wniebowzięcie NMP

Bitwa Warszawska

Graziako/Niedziela

Maryja Wniebowzięta z kościoła Przemienienia Pańskiego w Tarnogrodzie

Rozpoczynający się tydzień przynosi nam wiele ważnych rocznic i wydarzeń, o których nie możemy zapomnieć, a wśród nich Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny i 100-lecie Bitwy Warszawskiej.

W wymiarze narodowym będziemy wspominać 100. rocznicę Cudu nad Wisłą – Bitwy Warszawskiej, starcia zbrojnego stoczonego w dniach 13-25 sierpnia 1920 r. pomiędzy Rosją Radziecką i Polską. Była to decydująca bitwa wojny polsko-bolszewickiej, która naszemu narodowi pozwoliła zachować niepodległość, ratując jednocześnie Europę przed bolszewicką bezbożną ideologią.

CZYTAJ DALEJ

Paradyski kościół staje się sanktuarium diecezjalnym

2020-08-11 15:33

[ TEMATY ]

seminarium

sanktuarium

Paradyż

Archiwum Aspektów

Przed nami kolejne ważne prace remontowe kompleksu klasztornego w Paradyżu. Pocysterski klasztor jest dla diecezji zielonogórsko-gorzowskiej miejscem niezmiernie ważnym nie tylko ze względu na estetyczne i historyczne walory. Od 15 sierpnia miejsce to stanie się sanktuarium maryjnym!


Pierwotny kościół w Paradyżu wzniesiony został w drugiej połowie XIII w. Zbudowany został – jak nakazywały reguły gotyckiej architektury - na planie krzyża łacińskiego. Świątynia była budowlą bazylikową, trójnawową, orientowaną. Wzniósł ją najprawdopodobniej zespół budowniczych z macierzystego klasztoru w Brandenburgii. Zbudowana została z cegły palonej na fundamentach z kamienia polnego powiązanego wapnem. Części konstrukcyjne i detale dekoracyjne wykonano z formowanej cegły.

Już pierwsza połowa XIV w. przyniosła zmiany w kształcie świątyni. Bliżej nieokreślona katastrofa budowlana spowodowała zniszczenie wschodniej części kościoła z transeptem, chórem i kaplicami. Podczas odbudowy nie powrócono już do pierwotnego charakteru kościoła - nie odbudowano już np. transeptu ani partii chóru. Po przebudowie kościół – pierwotnie zbudowany na planie krzyża łacińskiego – miał już rzut prostokąta.

Pożary w latach 1633 i 1722 stały się przyczyną kolejnych przemian. Ostatecznie odnawianie kościoła klasztornego zakończyło się w 1793 r. - właśnie XVIII w. jest czasem, kiedy budowle pocysterskiego opactwa zyskały obecny barokowy charakter. Mimo licznych zmian do dziś zachowały się wczesnogotyckie mury i sklepienia krzyżowo-żebrowe z ok. połowy XIII w.

Cystersi opuścili klasztor w XIX w. po tym, jak nastąpiła jego kasacja. Do rąk Kościoła wrócił dopiero w 1947 r. W latach 1964 - 1969 dokonany został generalny remont obiektu, który znajdował się w stanie poważnego zaniedbania i dewastacji. Wtedy też wnętrze kościoła przemalowane zostało na kolor biały.

W lutym 2007 roku rozpoczęły się poprzednie prace restauracyjne. Prace konserwatorskie, architektoniczne i technologiczne objęły najważniejsze elementy wystroju wraz z organami. Nie zajmowano się natomiast ołtarzem głównym ani bocznymi ołtarzami św. Walentego, św. Stanisława, św. Jana Kantego i św. Bernarda., zostawiono również konfesjonały, ambony i Kaplicę Matki Bożej Paradyskiej.

Badaniom podległy m.in. tynki i polichromie na ścianach i sklepieniach. Przeanalizowano również układ warstw dekoracyjnych m.in. na stallach, ławkach i bocznych ołtarzach. Pozwoliło to na jeszcze dokładniejsze zapoznanie się z wyglądem kościoła na przestrzeni wieków.

Okazało się, że przetrwały fragmenty gotyckich i manierystycznych polichromii, jednak to barokowy splendor był tym, co dominowało zarówno we wnętrzu kościoła, jak i na zewnątrz. Dzięki tym odkryciom konserwatorzy byli w stanie stwierdzić, jak wyglądało i zmieniało się przez stulecia wnętrze świątyni. Z tego też powodu zdecydowano się na wydobycie i odrestaurowanie XVIII-wiecznej kolorystyki - było to główne konserwatorskie zadanie projektu.

Podczas konserwacji ścian i sklepień nie tylko wyszły na jaw interesujące odkrycia – okazało się również, że sklepienia w nawie głównej i ściany w nawie północnej wymagają natychmiastowych napraw konstrukcyjnych. Zaniedbanie groziłoby katastrofą budowlaną – mogło dojść do zawalenia całego przęsła nawy głównej.

Swoiste odrodzenie przeszły też prawie wszystkie obrazy stanowiące wystrój świątyni. Nie mogły zostać pominięte, gdyż w większości powstały w XVIII w. jako przemyślane uzupełnienie wystroju kościoła – zarówno pod względem ikonograficznym, jak i estetycznym. Po szeregu zabiegów z płócien zniknęły zabrudzenia i przemalowania. Podobrazia płócienne przeszły techniczną konserwację (m.in. wymieniono lite deski na krosna drewniane). Również ramy doczekały się nowego wizerunku – a właściwie wróciły do swego wyglądu sprzed wieków, bowiem przywrócono im ich barokową kolorystykę.

CZYTAJ DALEJ

MR: już ponad pół miliona bonów turystycznych trafiło do rodzin

2020-08-11 21:11

[ TEMATY ]

turystyka

bon turystyczny

Adobe.Stock.pl

Do polskich rodzin trafiło już 560 tys. bonów turystycznych - poinformował we wtorek resort rozwoju. Jak dodano, wartość przyznanych bonów to 479 mln zł. Od 1 sierpnia bon można aktywować na platformie PUE ZUS.

"Już ponad pół miliona #bonturystyczny jest w rękach polskich rodzin. To blisko pół miliarda złotych!" - napisał we wtorek na Twitterze resort rozwoju.

Polski Bon Turystyczny można aktywować od 1 sierpnia br. Na platformie PUE ZUS mogą to robić rodzice dzieci do 18. roku życia. Profil na PUE można założyć m.in. przy pomocy Profilu Zaufanego oraz bankowości elektronicznej. Po wejściu na PUE rodzice aktywują bon i otrzymają kod. Sam proces płatności odbywa się poprzez przekazanie numeru bonu podmiotowi oraz za pomocą dwóch kodów potwierdzających zakup w momencie płatności za usługę. Bonem można płacić wielokrotnie, aż do wyczerpania środków.

Bon to elektroniczny dokument przyznawany na dziecko, na które przysługuje świadczenie wychowawcze lub dodatek wychowawczy z programu "Rodzina 500 plus". Dotyczy to także dzieci, których rodzice pobierają świadczenie rodzinne za granicą i "500 plus" im nie przysługuje. Na każde dziecko przysługuje jeden bon w wysokości 500 zł. W przypadku dziecka z niepełnosprawnością wsparcie jest dwa razy wyższe i wynosi 1000 zł.

Za pomocą bonu można płacić za usługi hotelarskie i imprezy turystyczne na terenie Polski. Bon jest ważny do końca marca 2022 r. i nie podlega wymianie na gotówkę ani inne środki płatnicze. Lista zarejestrowanych podmiotów jest dostępna na stronach Polskiej Organizacji Turystycznej. (PAP)

autor: Michał Boroń

mick/ amac/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję