Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

Fatima – znak i nadzieja (2)

Portugalia ma bardzo ciekawy zwyczaj związany z narodzinami dziecka. Jeszcze na początku XX wieku była znana tradycja, w czasie której za jednego z rodziców chrzestnych obierano Maryję, Matkę Bożą. Myślano, że przez to Maryja pomoże rodzicom tego dziecka w wychowaniu i przekazaniu chrześcijańskiej wiary. Dlatego zawsze warto przybliżać wiernym Maryję jako ich Patronkę i Wspomożycielkę.

Rok temu odbył się w Fatimie bardzo ważny Kongres naukowy dotyczący teologicznego przygotowania do 100. rocznicy obchodów objawień fatimskich. W pierwszej części mojego artykułu, który ukazał się 27 listopada 2016 r. w wydaniu „Niedzieli”, przedstawiłem całą tematykę tego Kongresu i główne tematy wspólnych obrad. Nawiązałem także do tego, że w czasie tego naukowego spotkania odbywały się prace w grupach językowych. Obecnie chciałbym ukazać pracę, która odbyła się w dwóch grupach językowych. Mianowicie w grupie polsko-słowackiej, z którą byłem złączony z racji mojego członkostwa w Polskim Towarzystwie Mariologicznym, i w grupie niemieckiej, w której brałem udział jako prelegent.

Reklama

Jeśli chodzi o grupę polsko-słowacką to pracowało w niej 49 osób z Polski i Słowacji, reprezentujących środowiska akademickie z Warszawy, Lublina, Krakowa, Rużomberku i Bańskiej Bystrzycy, duchowni i świeccy, członkowie Polskiego Towarzystwa Mariologicznego, Instytutu Kolbianum i czciciele Matki Bożej. W tej grupie wygłoszono 13 referatów podejmujących problematykę Kongresu w dwóch wymiarach. Były to tematy dotyczące refleksji teologicznej nad orędziem fatimskim i implikacji tego orędzia dla Kościoła w Polsce i Słowacji. Te tematy były ukazane w nurcie trzech zasad interpretacji orędzia fatimskiego: dogmatyczno-eschatologicznego, moralno-konwersyjnego i euchologiczno-ekspiacyjnego.

Zwrócono szczególnie uwagę w tej grupie na wskazania orędzia fatimskiego w odniesieniu do działania Bożego Miłosierdzia, efektywność modlitwy różańcowej, odkrycie rangi Fatimy jako znaku Bożej Opatrzności, która chce doprowadzić człowieka do pełni pokoju, czyli Chrystusa. Wskazano na związki dogmatu Niepokalanego Poczęcia i Nabożeństwa do Niepokalanego Serca Maryi z wyraźnym ukierunkowaniem chrystologicznym. Ukazano także ważność elementów antropologicznych rozumianych jako podkreślenie podmiotowości człowieka w procesie zbawienia. Według tej refleksji, wskazano, że orędzie z Fatimy pokazuje transcendentny charakter osoby ludzkiej zagrożonej dzisiaj pokusą horyzontalizmu, łączy też wymiar modlitewny z pokutą i ekspiacją. Zauważono także, że w orędziu są treści, które pojawiają się w pismach polskich błogosławionych i świętych w XIX i XX wieku, zwłaszcza św. Jana Pawła II i kard. Stefana Wyszyńskiego, prymasa Polski. Stwarzało to zatem dobry fundament dla recepcji tegoż orędzia. Wyrazem tego były konkretne inicjatywy w Polsce: np. Wielka Modlitwa Narodu o ocalenie Polski i Europy przed zagrożeniem bolszewizmem i zwycięstwo 1920 r. zwane Cudem nad Wisłą; Akt Zawierzenia Polski Niepokalanemu Sercu Maryi w 1946 r.; Jasnogórskie Śluby Narodu dokonane w 1956 r. na Jasnej Górze; Wielka Nowenna przed Tysiącleciem Chrztu Polski; peregrynacja kopii Obrazu Jasnogórskiego po wszystkich parafiach i diecezjach Polski.

Natomiast teologowie słowaccy ukazali rolę orędzia fatimskiego, która była inspiracją dla Kościoła w „Podziemiu” w czasach prześladowania komunistycznego. To Maryja i Jej kult były znakiem nadziei na przyszłość i prowadziły do zachowania chrześcijańskiej wiary. Ciekawa refleksja wypływała także z różnych form wizualizacji orędzia i fenomenu samego sanktuarium w Fatimie za pomocą filmu, Internetu i portali społecznościowych.

Reklama

Obecna pobożność maryjna w Polsce, jak i na Słowacji inspirowana jest orędziem fatimskim, o czym świadczy popularność Nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca i modlitwy różańcowej, to jedna z refleksji końcowych.

Grupa niemiecka podjęła natomiast refleksję bardziej teoretyczną i historyczną. Pracowało w niej około 30 osób i zostały wygłoszone 24 referaty. Ciekawostką tej grupy było to, że oprócz prelegentów niemieckich byli także prelegenci niemieckojęzyczni z innych krajów. Wymienić tu można Imre von Gaala – kapłana i wykładowcę ze Stanów Zjednoczonych, pochodzenia węgierskiego, siostrę zakonną Kasprę Sannikową pracującą w Niemczech, a pochodzącą z Rosji, i mnie – ks. proboszcza i wykładowcę pracującego w Polsce, a interesującego się szczególnie teologią niemiecką.

W tej grupie z jednej strony podjęto refleksję dogmatyczną dotyczącą rozumienia orędzia fatimskiego, szczególnie w przedstawieniu jej przez siostrę Łucję. Tutaj ks. prof. Anton Ziegenaus postawił pewne pytania co do nieścisłości w zapisach zeznań z objawień wcześniejszych i późniejszych. Natomiast przewodniczący Niemieckiego Towarzystwa Mariologicznego ks. prof. Manfred Hauke odniósł się do relacji Fatimy i św. Jana Pawła II i później podjął refleksję teologiczną na temat macierzyństwa Maryi w stosunku do objawień w Fatimie. Z drugiej strony, podjęto refleksję pastoralno-historyczną. Proboszcz z Niemiec, pracujący w Federacji Rosyjskiej, przedstawił recepcję objawień fatimskich w tym kraju i ja, proboszcz z Polski, ukazałem Wielką Nowennę Fatimską przeżywaną w Polsce jako przykład otwarcia na objawienia Matki Bożej w Fatimie i pobudzenia religijności Polaków.

Interesująca była także prelekcja wykładowcy ze Stanów Zjednoczonych, który podjął temat Maryi i islamu. Było to szczególne poszukiwanie śladów imienia i nazwy „Fatima” w obu wielkich religiach, mogące posłużyć do budowania dialogu między tymi religiami.

W ostatnim dniu wieloletni duszpasterz grup niemieckojęzycznych w Fatimie Rudolf Atzert przedstawił pastoralną refleksję swojej pracy. Warto także zauważyć, że całe obrady w tej grupie transmitowała niemiecka, katolicka, satelitarna, telewizja K-TV. Podsumowując obrady w grupie niemieckiej, przyniosły wiele ciekawych spostrzeżeń płynących z głębokiej i wielopunktowej refleksji teologicznej w aspekcie objawień fatimskich.

Na koniec tego artykułu chciejmy wysłuchać słów emerytowanego papieża Benedykta XVI, które wypowiedział do biskupów portugalskich 10 listopada 2007 r.: „Z przyjemnością myślę o Fatimie jako szkole wiary, w której Nauczycielką jest Matka Boża; tam wzniosła swoją katedrę, aby nauczać małych Widzących, a potem rzesze innych ludzi prawd wiecznych i sztuki modlitwy, wiary i miłości”.

Ten Kongres, który odbył się w Fatimie, niech będzie małym kroczkiem w naszej szkole wiary przez Maryję, naszą drogę przez życie doczesne do Boga, który jest w niebie.

2017-02-08 14:25

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Do ludzi wszystkich czasów

100 lat temu w Fatimie Matka Boża objawiła się trójce dzieci: Franciszkowi, Hiacyncie i Łucji. Zapewne każdy z nas słyszał o tych wydarzeniach. Osobiście tę historię poznałam jako dziecko. Ale wciąż mam kłopot z wprowadzeniem w życie zaleceń Najświętszej Maryi Panny

Uświadomiłam sobie to głęboko, gdy obejrzałam spektakl „Światła Fatimy”, przygotowany przez Instytut Świętej Jadwigi Królowej Polski oraz Stowarzyszenie Korczakowska Republika Dziecięca „Dyliniarnia”.

CZYTAJ DALEJ

Abp Jędraszewski do chorych: krzyż mówi nam o miłości

2021-09-17 16:36

[ TEMATY ]

abp Marek Jędraszewski

chorzy

Karol Porwich /Niedziela

– Krzyż mówi nam o miłości, która jest darem dla nas – powiedział abp Marek Jędraszewski. Metropolita krakowski przewodniczył Mszy św. w czasie Diecezjalnej Pielgrzymki Osób Chorych i Niepełnosprawnych do Sanktuarium Krzyża Świętego w Mogile.

Abp Jędraszewski zwrócił uwagę, że miłość Boga do człowieka przybrała kształt daru, którym jest Jego Jednorodzony Syn. Przyjęcie tego daru, którym jest Jezus Chrystus, jest warunkiem zbawienia człowieka.

CZYTAJ DALEJ

O. Bartoszewski o kard. Wyszyńskim: to był człowiek wiary, nadziei i miłości

2021-09-18 23:53

Instytut Prymasa Stefana Wyszyńskiego

O. Bartoszewski o kard. Wyszyńskim: to był człowiek wiary, nadziei i miłości Prymas Tysiąclecia wszystko, co spotykało go w życiu, postrzegał w świetle Opatrzności Bożej – powiedział w wywiadzie dla „Echa Katolickiego” o. Gabriel Bartoszewski OFMCap, promotor sprawiedliwości, a następnie wicepostulator w procesie beatyfikacyjnym kard. Stefana Wyszyńskiego.

O. Bartoszewski wyjaśnił, że na „positio super virtutbus”, czyli dokumentację o heroiczności cnót, których udowodnienie było zadaniem procesu, składały się materiały z przesłuchań różnych osób reprezentujących wiele środowisk, np. lekarzy, osobistości kultury, hierarchów Kościoła i zwykłych ludzi, oraz teologiczna ocena pism prymasa. – „Te dane stanowią fundament niezbędny do beatyfikacji. Podkreślę, iż po przestudiowaniu dokumentacji ośmioosobowa komisja teologów jednogłośnie orzekła, że kard. Wyszyński praktykował cnoty heroiczne. Nie mieli żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń, więc to o czymś świadczy” – zaznaczył o. Bartoszewski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję