Reklama

Rodzina

Czego potrzebujecie do szczęścia?

Rodzina – czyli codzienne wyzwania, obowiązki, sukcesy i porażki. Jak nie zmarnować tego, co najważniejsze? Jak i co wybierać? Tym razem o próbie uchronienia dzieci przed swoimi błędami – Jacek Pulikowski, znany i ceniony doradca rodzinny

Niedziela Ogólnopolska 2/2017, str. 47

[ TEMATY ]

rodzina

Ocskay Bence/Fotolia.com

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Jesteśmy dobiegającymi czterdziestki rodzicami kilkorga dzieci. Mamy mieszkanie, które zdobyliśmy własnym trudem, utrzymujemy się sami. Także na co dzień z gromadką dzieci radzimy sobie sami. Odwożenie na zajęcia – angielski, piłka, harcerstwo, obiad, zakupy, basen – to niektóre z naszych codziennych zadań związanych tylko z dziećmi. Oprócz tego praca, trudy codzienności...
Nasi rodzice w myśl panujących trendów utrzymują fason – wizyta u lekarza 3 razy w tygodniu, tygodniowy odpoczynek nad morzem, wyjazd do córki za granicę, spacer z kijkami – bo im się należy. A my? – Macie dzieci, to sobie radźcie! Macie za małe mieszkanie? Trzeba było pomyśleć, zanim się zdecydowaliście na taką rodzinę! My musimy zadbać o siebie! Mamy dom, bo sobie na niego sami zapracowaliśmy! I co z tego, że mieszkamy w nim sami?
My, jako rodzice, też chcielibyśmy czasem odsapnąć. I jak tu się zachować, skoro partnerskich relacji z własnymi rodzicami nie ma – jesteśmy traktowani jak nieodpowiedzialne bachory. Jednocześnie rodzice chcą widywać wnuki, oczywiście na ich zasadach, w odpowiedniej dla nich chwili.
A co, jeśli za parę lat nasi przebojowi rodzice będą potrzebowali pomocy? Czy mamy przejść naturalnie z opieki nad dziećmi do opieki nad rodzicami?
Deta

(Całość listu do wiadomości redakcji).

Pani Deto!

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Czytałem Pani list ze smutkiem. Tyle jest w nim goryczy, nieukrywanych pretensji. Do rodziców, że Was nie wspierają, a nawet do ludzi, którzy nie chcą się zamienić na mniejsze mieszkanie, czy o to, że jeżdżą dobrymi samochodami, na które Was nie stać...

Smuci też zła relacja z rodzicami. To zawsze bolesne. Ale patrząc spokojnie, to oni mają prawo mieszkać w swoim domu, chodzić z kijkami na spacery, a nawet odwiedzać córkę za granicą. Mogą, a nawet powinni! Oczywiście, dziadkowie mogą pomagać przy wnukach, i zwykle chętnie to robią. Ale to już nie jest ich obowiązek. Obowiązki mieli wobec własnych dzieci do chwili ich wyjścia z domu i... wobec własnych rodziców, jeżeli potrzebowali pomocy. Tak, jeżeli Wasi rodzice będą potrzebowali pomocy na starość, to powinniście jej udzielać z miłością i radością.

Reklama

Wydaje się, że Waszym problemem są złe relacje z rodzicami. Dlaczego? Nie wiem! Przyczyna leży zapewne po obu stronach. Co więcej, stroną, której łatwiej iść na ustępstwa, są młodsi. A więc Wy, a nie rodzice.

Namawiam, by...

...świadomie, z rozmysłem wyjść z roli cierpiętnika. Wydaje się, że macie wszelkie dane, by być w pełni szczęśliwi. Macie kilkoro dzieci (chyba zdrowych, bo na to nie było skarg). Pewnie macie za co żyć, bo starcza nawet na dodatkowe zajęcia. Najwyraźniej dbacie o dzieci (angielski, piłka, harcerstwo, przedstawienie w szkole, obiad, zakupy, spacer, basen itd.). Zatem jest się z czego cieszyć i jest dla kogo żyć.

Wymądrzam się? Przez ponad 10 lat żyliśmy z jednej pensji adiunkta na uczelni, mając trójkę dzieci – wszystkie z silnymi alergiami, każde na coś innego. Nie było wtedy „500+”, a zasiłki rodzinne nie wystarczały na mleko („na szczęście” nie musieliśmy go kupować, bo dzieci były na nie uczulone). Trójka małych dzieci (co 2 lata) dawała nam nieźle do wiwatu. Poza tym przez ponad 6 lat trzeba było wstawać co 2 godziny każdej nocy. Ten ciężar brała na siebie głównie żona (urodzony śpioch), ale ani razu nie usłyszałem z jej ust skargi na jej ciężki los. Przeciwnie – zawsze cieszyliśmy się naszymi ukochanymi dziećmi, na które przyszło nam czekać ponad 10 lat od zawarcia małżeństwa. Po kilkunastu latach dorobiliśmy się przechodzonego malucha. Potem mieliśmy jeszcze kilka zwykle ponaddziesięcioletnich aut i jeździliśmy nimi z dziećmi na wspaniałe wakacje.

Czego potrzeba do szczęścia?

Własnego rozwoju do świętości (wolności wewnętrznej do wyboru dobra i odrzucania zła) i relacji miłości (do Boga i ludzi). Przy czym relacje miłości z ludźmi muszą być uporządkowane według ściśle określonej hierarchii: na pierwszym miejscu małżonek, na drugim dzieci, potem rodzice i teściowie (tak, tak!) i potem dopiero inni ludzie.

Reklama

Namawiam, by zaprzestać narzekania, a trudne warunki, w których żyjecie, wykorzystać do osobistego wzrostu (zawsze możliwy), przybliżenia się do Boga (nie wymaga nakładów finansowych) i zainwestowania w relacje miłości: małżeńskiej, do dzieci, do rodziców i teściów, i wreszcie do wszystkich ludzi.

W warunkach, jakie obiektywnie macie, będziecie dużo szczęśliwsi. Czego Wam szczerze życzę!

PS Proszę się nie gniewać za „szorstką” odpowiedź, ale naprawdę inwestycja w relacje jest lepsza od narzekania. Obyście Wy, jako rodzice, kiedyś byli traktowani przez Wasze dzieci ze znacznie większą życzliwością. Lecz w tym celu powinniście im pokazać, jak traktować nawet nieznośnych rodziców.

* * *

Jacek Pulikowski
Mąż i ojciec trójki dzieci. Wykładowca na Politechnice Poznańskiej oraz w Studium Rodziny przy Wydziale Teologicznym UAM w Poznaniu. Od ok. trzydziestu lat czynnie zaangażowany w działalność Duszpasterstwa Rodzin. Autor wielu książek i artykułów na temat rodziny, małżeństwa, kobiecości i męskości. Razem z żoną Jadwigą służą swoją wiedzą i doświadczeniem małżeństwom w kryzysie, prowadzą kursy przedmałżeńskie. Byli świeckimi audytorami na synodzie o rodzinie (2015 r.). Na zdjęciu Jacek Pulikowski z żoną Jadwigą

* * *

Jeśli masz wątpliwości, pytania dotyczące życia w rodzinie i przygotowania do niego, napisz do nas: rodzina@niedziela.pl

O odpowiedzi poprosimy Jacka Pulikowskiego. Będą się one ukazywały systematycznie na łamach „Niedzieli”

2017-01-04 10:28

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wakacje na Rodos

Według badań Głównego Urzędu Statystycznego, blisko siedemdziesiąt proc. Polaków w ubiegłym roku nie wyjechało na urlop. Powód, dla którego zostają w domu, jest głównie finansowy. Najtrudniej jest wyjechać rodzinom z kilkorgiem dzieci. Najrzadziej natomiast na wakacje wyjeżdżają rodziny wiejskie

Wieś Słopnice położona jest w Beskidzie Wyspowym, nieopodal Limanowej i Tymbarku. W gminie mieszka ponad sześć tys. mieszkańców. Gospodarstwa są tu niewielkie - trzy, cztery hektary, gdzieniegdzie sześć, dziesięć. Tutejsza społeczność utrzymuje się z rolnictwa, handlu i drobnej wytwórczości. Wieś wygląda na zamożną. Ale tę „zamożność” bardzo wielu mieszkańców wypracowuje za granicą. Często kosztem rodziny. Choć rodzina jest tu dobrem najwyższym.

CZYTAJ DALEJ

Świeccy w obronie kapłanów

2024-04-23 12:03

Niedziela Ogólnopolska 17/2024, str. 14-16

[ TEMATY ]

kapłan

kapłan

Archiwum organizatorów

"Dziękuję księżom za ich posługę". Plakaty z takim napisem można spotkać w wielu hiszpańskich miastach

„Jedno upadające drzewo czyni więcej hałasu niż las, który rośnie. Dziękujemy za wierną posługę”. Na początku maja mieszkańcy Torunia ujrzą na ulicach miasta kilka wielkich billboardów, stanowiących element kampanii społecznej, której celem jest obrona dobrego imienia polskich księży.

Pomysł został zaczerpnięty z Hiszpanii. Narodził się wśród świeckich działaczy Asociación Católica de Propagandistas – stowarzyszenia zajmującego się krzewieniem wiary na Półwyspie Iberyjskim. „Tą kampanią chcemy uczcić codzienną pracę dla Boga i innych ponad 15,6 tys. hiszpańskich księży. Dziękujemy wam wszystkim za zaangażowanie i lojalność w trudnym czasie, przy nieprzychylnej opinii publicznej, która kładzie nacisk na skandale nielicznych, a nie na codzienne i ciche poświęcenie większości” – czytamy na stronie internetowej ACdP.

CZYTAJ DALEJ

Ukraina: 38 lat temu doszło do katastrofy w Czarnobylu

2024-04-26 08:22

[ TEMATY ]

Czarnobyl

Adobe Stock

26 kwietnia 1986 roku w elektrowni atomowej w Czarnobylu na Ukrainie doszło do awarii, która stała się największą katastrofą w historii energetyki jądrowej.

Wybuch czwartego reaktora siłowni, do którego doszło w nocy z 25 na 26 kwietnia 1986 roku, doprowadził do skażenia części terytoriów Ukrainy i Białorusi. Substancje radioaktywne dotarły też nad Skandynawię, Europę Środkową, w tym Polskę, a także na południe kontynentu - do Grecji i Włoch. Obecnie reaktor czwartego bloku jest przykryty zabezpieczającym "Sarkofagiem" i "Arką".

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję