Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

Wspólnota Cenacolo – Dzieło Miłosierdzia

„Dzieła Boże rodzą się w ciszy, rzeczy wielkie, ważne i naprawdę niezbędne do życia i do wieczności nie robią hałasu (…). Wspólnota narodziła się w ciszy, w poświęceniu, ciężkiej pracy i w radości ze wspólnego kroczenia pod okiem Maryi” – matka Elvira

Niedziela szczecińsko-kamieńska 46/2016, str. 3

[ TEMATY ]

wspólnota

Cenacolo

Archiwum

Msza św. w ogrodzie z okazji święta domu, w tle dom w Giezkowie

Msza św. w ogrodzie z okazji święta domu, w tle dom w Giezkowie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wspólnota Cenacolo (w tłumaczeniu na język polski „Wieczernik”) została założona przez s. Elwirę Petrozzi w lipcu 1983 r. w Saluzzo we Włoszech. Wspólnota niesie pomoc ludziom zagubionym, w szczególności narkomanom, alkoholikom, uzależnionym od komputera, hazardu, pornografii oraz tym, którzy nie potrafią odnaleźć się w dzisiejszym świecie.

W domach wspólnotowych, w których zamieszkują osobno chłopcy lub dziewczęta, nie ma wykwalifikowanych psychologów ani nie stosuje się terapii farmakologicznej. Nie ogląda się telewizji, nie słucha radia, chłopcy i dziewczęta na co dzień nie korzystają z komputerów i telefonów. Dzięki tym ograniczeniom jest czas na wyciszenie, rozmowę z kolegą czy koleżanką, na modlitwę i rozmowę z Bogiem, na wsłuchiwanie się w Jego słowo, które przemienia i umacnia. Matka Elvira w wywiadzie powiedziała: „dlatego, że gdy nic nie mamy, wtedy właśnie mamy najwięcej – więcej miłości, uśmiechu, solidarności czasem i łez, ale życie już takie jest”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Uzależnienie to nie tylko choroba ciała i psychiki, ale przede wszystkim choroba duszy. Wspólnota Cenacolo proponuje młodym ludziom odmianę swojego życia. Odmiana, która dokonuje się ze spotkania ze zmartwychwstałym Jezusem przez życie w dialogu z Nim. W każdym domu jest kaplica, a w niej Jezus obecny przez całą dobę w Najświętszym Sakramencie. Trzy razy każdego dnia wspólnie odmawiany jest Różaniec. Nieustający kontakt w czasie modlitwy z Jezusem i Maryją pozwala wejść na drogę walki o własne uzdrowienie, dostrzec wartość życia i podjąć próbę wyjścia z uzależnienia. Modlitwa przemienia serce i umysł, pozwala wzrastać w prawdzie, a nade wszystko zbliżyć się do Boga. Codzienne życie w domu wspólnotowym to wspólna modlitwa, praca, wykonywanie rozlicznych obowiązków, by domy mogły funkcjonować. Życie we wspólnocie jest skromne i trudne, tak inne od życia na zewnątrz. W tych domach w cierpieniu przemienia się serce i człowiek odzyskuje swoją godność i radość z życia.

Wspólnota Cenacolo to nie tylko dziewczęta i chłopcy, którzy przebywają w domach wspólnotowych to także ich rodziny, matki, ojcowie, siostry i bracia, niejednokrotnie też dalsza rodzina. Jezus przychodzi z uzdrawiającą miłością, uzdrawia i przemienia wszystkich, którzy otwierają się na Jego działanie. Rodzice spotykają się raz lub dwa razy w miesiącu, modlą się, dzielą doświadczeniami, wzrastają w wierze. Pogłębiają swoją wiarę na rekolekcjach, które odbywają się dwa razy w roku.

Cenacolo to też przyjaciele Wspólnoty, którzy bezinteresownie wspomagają Wspólnotę, poświęcając swój czas.

Wspólnota Cenacolo cały czas się rozwija, obecnie ma 64 domy na całym świecie, w Polsce są 3 – w Giezkowie k. Koszalina, w Krzyżowicach k. Jastrzębia i Porębie Radlnej k. Tarnowa. Dziewczęta i chłopcy są wolontariuszami na misjach w Liberii, Meksyku, Brazylii, Peru, Argentynie. Ze Wspólnoty wyszły powołania kapłańskie. Powstało Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Zmartwychwstania. Są także bracia konsekrowani. We Wspólnocie żyją też rodziny założone z uzdrowionych chłopców i dziewcząt.

„Pan uczynił z naszej Wspólnoty znak swojego miłosierdzia. Nasze domy, rozrzucone po całym świecie, głoszą prawdę, która brzmi: «Miłosierdzie Boże jest nieskończone!». Nasza Wspólnota jest propozycją jasnego, konkretnego i radosnego życia chrześcijańskiego. Dla uzależnionych młodych ludzi dla zranionych rodzin... Tym, których przyjmujemy i których przyjmiemy nie mamy nic innego do zaproponowania jak tylko konkretne doświadczenie wspólnotowego życia, ożywionego i ugruntowanego na Ewangelii” (matka Elvira).

Dzisiaj chcemy podziękować Bogu za mamę Elvirę. Za to, że odpowiedziała Bogu „tak”, dzięki jej wielkiej potrzebie pomocy zagubionym, wrażliwemu sercu na ludzką nędzę powstała Wspólnota Cenacolo. Przez lata istnienia Wspólnoty setki młodych ludzi zostało uratowanych, niezliczona liczba rodzin została uzdrowiona. Dla wielkiej rodziny wspólnotowej Cenacolo jest drogą przemiany która dla każdego zaczęła się w innym czasie i ta droga, w której jest tyle miłosierdzia Bożego trwa nieustannie.

Cytaty zaczerpnięte z książki: Matka Elvira, „Przytulenie. Historia Wspólnoty Cenacolo”. Pełniejszą informację o wspólnocie można znaleźć na stronach internetowych, wpisując hasło Wspólnota Cenacolo.

2016-11-08 12:11

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pasja Perpetui i Felicyty

Niedziela legnicka 10/2006

[ TEMATY ]

święta

pl.wikipedia.org

Maria z Dzieciątkiem oraz święte Felicyta i Perpetua

Maria z Dzieciątkiem oraz święte Felicyta i Perpetua

Podczas gdy akta męczeństwa opisują przebieg urzędowego, autentycznego postępowania sądowego w sprawach męczeństwa, to pasje męczenników ukazują męczeństwo z punktu widzenia wiary Chrystusowej. Ich chrześcijańscy autorzy zmierzają ku temu, by opisać ostatnie dni oraz śmierć męczenników, interpretując je z punktu widzenia wiary. W pasjach (opisach cierpień) materiały z akt męczeństwa wzbogacone zostają o informacje dotyczące, np. okoliczności dostania się do niewoli, warunków w więzieniu, charakterystyki osób, opisu kaźni oraz występujących przy tym cudów.

Właściwym celem pasji nie było wierne przekazanie sprawozdania odnośnie do zaistniałego męczeństwa, lecz duchowe zbudowanie wierzących oraz religijne wzmocnienie tych, którzy być może również później będą musieli doznać męczeństwa. Z wielu przekazanych pasji męczenników pierwotnego Kościoła, pasja Perepetui i Felicyty zasługuje na specjalną uwagę. Wprowadza nas ona do miasta Kartaginy, która była kiedyś znamienitą metropolią handlową i głównym miastem rzymskiej prowincji w Afryce.
CZYTAJ DALEJ

Przesłanie do każdego, kto słucha dzisiejszej Ewangelii: mamy oddawać Bogu cześć swoim życiem!

2026-03-03 16:37

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
CZYTAJ DALEJ

Kobiety, które podpowiadały biskupom. Mało znana historia Soboru Watykańskiego II

2026-03-07 18:54

[ TEMATY ]

Sobór Watykański II

kobiety

podpowiadały

biskupom

Vatican Media

23 kobiety uczestniczyły w obradach Soboru jako audytorki

 23 kobiety uczestniczyły w obradach Soboru jako audytorki

Nie mogły zabierać głosu ani głosować, ale biskupi słuchali ich opinii. W 1964 roku papież Paweł VI zaprosił na Sobór Watykański II 23 kobiety, które uczestniczyły w obradach jako audytorki. Ich obecność stała się jednym z najbardziej symbolicznych znaków otwarcia Kościoła na świat.

Decyzję o zaproszeniu kobiet podjął papież Paweł VI. Ogłosił ją 8 września 1964 roku w Castel Gandolfo. Entuzjastycznie przyjął ją m.in. biskup Vittorio Veneto Albino Luciani, późniejszy papież Jan Paweł I. Pisał on, że obecność kobiet nie będzie jedynie symbolem, ponieważ komisje soborowe będą mogły zwracać się do nich o opinie, a one same będą mogły przedstawiać swoje sugestie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję