Reklama

Niedziela Małopolska

Nowy Sącz

Bądźmy poważni. Zacznijmy się śmiać!

Niedziela małopolska 42/2016, str. 4

[ TEMATY ]

wywiad

Sabina Groń

O. Leon Knabit OSB gościł u sądeckiej inteligencji

W ramach trwającego właśnie (od 28 września aż do 27 października) XXX Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej, organizowanego przez Klub Inteligencji Katolickiej z Nowego Sącza pod hasłem „Wiara. Chrzest. Nadzieja”, zainicjowano spotkanie autorskie z o. Leonem Knabitem OSB.

Czytelnia mieszcząca się na pierwszym piętrze Sądeckiej Biblioteki Publicznej im. Józefa Szujskiego została zapełniona po brzegi. Obok prelegenta usiadła pani Anna Totoń, pełniąca rolę nietypowego konferansjera: – Poznałam Ojca w sierpniu 2004 r. na odpuście ku czci Przemienienia Pańskiego – wspominała sądecka działaczka, nie ukrywając wzruszenia i dzierżąc w dłoni kolekcjonerskie już wydanie książki „Różowe okulary” (z czarną okładką oraz zdjęciem o. Leona – jak pozwoliła sobie zażartować – „frasobliwego”). Wątki zawarte w tej publikacji stały się osnową rozmowy.

Sądeckie środowisko inteligenckie dowiedziało się m.in., że pierwotna forma nazwiska o. Leona to Knabson; prawdopodobnie ma kurlandzkie korzenie; imię chrzcielne zostało mu nadane po babci Stefanii i był najwyższy w klasie. – Koniec już. Teraz jestem najmniejszy... Przychylny – skomentował filuternie o. Knabit.

Reklama

„Pan Bóg jest dowcipny, każdy się przekona, bo stworzył żyrafę i Ojca Leona” – ten zabawny opis można było przeczytać na prezentacji solidnie przygotowanej przez Annę Kosowską-Zgrzeblak, pracownika biblioteki. – No, uśmiechnij się wreszcie, do licha! – nawoływał w trakcie spotkania Prelegent i doprecyzowywał, że nie chodzi o szyderski, błazeński uśmiech, lecz taki płynący prosto z serca.

Zapytany o to, która z jego kilkudziesięciu książek jest mu szczególnie bliska, odparł: „Spotkanie z Wujkiem Karolem”. Syn listonosza obliczył, że papież poświęcił ok. 900 minut na korespondencję z nim.

– Skąd bierze Ojciec tyle energii? – dopytywali sądeczanie. Czerpię ją z otoczenia – ludzi i powietrza – odpowiadał pełen werwy bloger Centrum Duchowości Benedyktyńskiej, twarz kampanii tegorocznych Światowych Dni Młodzieży.

2016-10-13 10:16

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kościół… jak malowany

2020-08-05 07:21

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 32/2020, str. IV

[ TEMATY ]

wywiad

renowacja

fresk

Jaczów

Ks. Adrian Put

Ks. Piotr Matus na tle XiV-wiecznego malowidła przedstawiającego św. Piotra

To jeden z najcenniejszych zabytków sakralnych diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, a na pewno jeden z najstarszych kościołów na ziemi głogowskiej ocalałych po II wojnie światowej. Zachowały się w nim, prawie w całości, gotyckie polichromie. Takich perełek nie ma zbyt wiele na naszym terenie.

W sprawie kościoła pw. św. Szymona i Judy Tadeusza w Jaczowie rozmawiałem z proboszczem ks. Piotrem Matusem już kilka miesięcy temu. – Przyjedź, a zobaczysz, to bardzo ciekawy obiekt – zapraszał. W końcu udało mi się odpowiedzieć na zaproszenie.

CZYTAJ DALEJ

Kaplica Matki Bożej Paradyskiej

2020-08-08 13:27

[ TEMATY ]

sanktuarium

Paradyż

Matka Boża Paradyska

Archiwum Aspektów

Najczęściej nawiedzanym miejscem paradyskiego kościoła jest prawdopodobnie kaplica Matki Bożej Paradyskiej, czczonej jako opiekunka mieszkańców Paradyża i Wychowawczyni Powołań Kapłańskich. Kaplica południowo-wschodnia kościoła seminaryjnego, w której znajduje się cudowny obraz od 15 sierpnia będzie centrum nowego sanktuarium Matki Bożej Wychowawczyni Powołań Kapłańskich.

Kaplica południowo-wschodnia kościoła w Paradyżu została początkowo zbudowana na planie czworoboku, zaś w okresie baroku otrzymała kształt koła i została nakryta okrągłą kopułą. W kaplicy znajduje się barokowy ołtarz ze stiuku, a w nim obraz Matki Bożej.

Zobacz zdjęcia: Kaplica Matki Bożej Paradyskiej

Obraz jest kopią ikony bizantyjskiej o wymiarach 63 na 93 cm, namalowaną w 1650 r. w Bolonii przez nieznanego malarza włoskiego. Kopia została wykonana na zamówienie biskupa Zygmunta Czyżowskiego, pierwszego opata komendatoryjnego klasztoru w Paradyżu.

Pod wizerunkiem Matki Bożej z Dzieciątkiem w obrazie umieszczona jest łacińska informacja: „Wizerunek Matki Bożej namalowany przez św. Łukasza umieszczony był na Górze Karmel, w kaplicy wzniesionej w czasach apostolskich. Potem przeniesiony do Bizancjum, a w 1163 r. z polecenia Bożego zakonnik Eutymiusz przeniósł go do Bolonii, gdzie zasłynął łaskami”. Obok tego tekstu widnieje herb bpa Czyżowskiego - „Topór”. Większa inskrypcja łacińska w dolnej części obrazu głosi: „Mater Dei memento mei! Decus Paradisi ora pro nobis!”, czyli „Matko Boża pamiętaj o mnie, ozdobo Paradyża módl się za nami”. Te słowa stanowią modlitwę od setek lat powtarzaną przez wszystkich, którzy czczą Maryję w tym wizerunku. Także obecnie jest to jedna z najczęściej wypowiadanych modlitw przez kleryków i pracowników Wyższego Seminarium Duchownego w Paradyżu.

Nie zachowały się wzmianki o uroczystej koronacji obrazu. Wiadomo jedynie, że obraz w przeszłości pokryty był srebrną sukienką, koronowany złotymi koronami i ozdobiony trójrzędowym naszyjnikiem z diamentów. Ostatnie wzmianki o sukience i koronach pochodzą z 1924 r., kiedy to były restaurowane przez Jana Köhlera. Wszystkie ozdoby obrazu, jak wiele innych cennych przedmiotów z kościoła, zaginęły w czasie II wojny światowej.

Ponad łukiem wejściowym do kaplicy Matki Bożej Paradyskiej znajduje się duży obraz alegoryczny Opieka Boska nad Paradyżem przedstawiający zespól klasztorny przed pożarem w 1633 r., który zniszczył wschodnią część kościoła i zabudowania klasztorne. Obraz namalował nieznany twórca na przełomie XVI i XVII w. Nad zabudowaniami artysta umieścił trzy postacie: Chrystusa z krzyżem, Najświętszą Marię Pannę i nieco niżej postać anioła. Nadprzyrodzoną opiekę nad Paradyżem obrazuje spływające z piersi Matki Bożej mleko, które poprzez sito trzymane w rękach anioła zrasza zabudowania klasztorne. Obraz ten jest jedynym dostępnym źródłem ikonograficznym wyglądu kościoła i klasztoru z początku XVII w. Obraz został poddany zabiegom restauratorskim w czasie renowacji kościoła paradyskiego.

Wizerunek Matki Bożej z kościoła paradyskiego od stuleci był miejscem pielgrzymek katolików zamieszkałych na tych ziemiach. Pielgrzymi przybywali tu także z terenu Śląska, a nawet zza Odry. Także dzisiaj Ozdoba Paradyża cieszy się czcią wielu pielgrzymów nawiedzających seminarium duchowne, a w nim kaplicę z cudownym obrazem.

CZYTAJ DALEJ

#2 - “Wspomnienia Pielgrzyma”

2020-08-09 12:00

www.14-stka.pl

Bogumiła Cichocka z gr. 14 PPW

Drugi dzień, 31 lipca 2005 roku

Pobiel - Żmigród

6:00 - Pobudka

8:30 - Mieszkańcy Pobiela zbierają się w kościele, aby odmówić koronkę do Miłosierdzia Bożego. Do mieszkańców dołączają pielgrzymi.

9:00 - Msza święta. Intencja za zmarłych.

Czytanie:

Słuchajcie Mnie, a będziecie nasyceni.

Słuchajcie Mnie, a będziecie zbawieni.

Psalm:

Otwierasz rękę, karmisz nas do syta.

Ewangelia:

Nakarmienie zebranego tłumu, ludzi idących za Nim. Było 5 chlebów i 2 ryby. Jezus pobłogosławił pokarm i kazał go rozdać. Było tam 5 tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet u dzieci

Homilia:

Zgodnie z listem św. Pawła, któż nas może odłączyć od Chrystusa. Chrystus kocha wszystkich, dobrych i złych.

Miłość Chrystusa będzie wystawiona na próbę. Tak jak w nocy była burza i trzeba było zwijać namioty i iść do kościoła.

Idziemy do świętego miejsca jakim jest Jasna Góra, a Bóg nas doświadcza. Ale miłość Chrystusa trudności zwycięża. Łatwo trwać w dobrobycie, ale trudy też można przezwyciężyć z miłością Bożą.

Opowiadanie o operowanym - pielęgniarka trzyma operowanego za rękę. Tak na Bóg przeprowadza przez trudy i znoje życia codziennego.

Niektórzy odrzucają pomoc Boga, ale do czasy. Gdy jakaś trwoga, to wtedy do Boga.

Bóg nie pozwolił obojętnie przejść głodnemu, potrzebującemu. nakarmił wszystkich, którzy zebrali się wokół Niego. Nas także karmi cały czas.

Miłość to nie hasło, to głównie czyn.

Miłość do Boga, ludzi, Kościoła.

Miłość gospodarzy do pielgrzymów i odwrotnie.

Święty Paweł mówi -” nikt nie jest zdolny odłączyć miłości od Boga”

Koniec Mszy św. Pożegnanie księdza proboszcza z Pobiela i mieszkańców.

10:00 - Wymarsz - śpiew - ogłoszenia - śpiew

11:30 - Odpoczynek w miejscowości Unisławice

12:00 - Wymarsz - Anioł Pański - Czytanie Ewangelii, cisza.

Konferencja:

Słowa Jezusa pogłębiają wiarę w Boga. Los ludzi nie jest obojętny Jezusowi. Nie odsyła ludzi, aby szukali sobie jedzenia. Jezus krzepi ciało. Jak ciało wypoczęte to i duch także wypoczęty. Bardziej kochamy Boga.

Opowiadanie “Ślady na piasku”.

Człowiek wyszedł na spotkanie z Jezusem nad morze. Na niebie ukazują się człowiekowi wszystkie wydarzenia z życia. Te radosne i ciężkie. Dobre i złe.

Człowiek zauważył dwie pary śladów. Po chwili człowiek widzi jedną parę śladów. “Co się dzieje? - zastanawia się człowiek. Po jakimś czasie człowiek zauważył Jezusa i pyta, dlaczego, gdy szedłem po piachu raz były dwa ślady, a raz jeden? Jezus mu odpowiedział: “Gdy był jeden ślad to wtedy Ja ciebie niosłem na ramionach.

Jezus nieustannie nam towarzyszy. On wciąż z nami idzie. Trzyma nas na swoich rękach. W momentach trudnych zwracajmy się do Niego. Pamiętajmy, aby w każdej chwili zwracać się do Boga. On nas kocha.

13:00 - Odpoczynek w miejscowości Chodlewo.

14:00 - Wyjście - śpiew - koronka do Bożego Miłosierdzia - śpiew

15:30 - Odpoczynek w miejscowości Borki

16:00 - Wyjście - śpiew - różaniec - intencje z parafii św. Faustyny

17:45 - Wejście do Żmigrodu

nocleg i gościna u Eli

21:00 - Apel - śpiew i dziesiątka różańca.

Modlitwa to dziękczynienie za to co przeżyliśmy. Dziękujemy Bogu za pogodę. Dzień był wspaniały. Dziękujemy mieszkańcom Żmigrodu za przyjęcie. W intencji mieszkańców modlitwa i dzięczynienie Bogu za wszystko.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję