Proszę, żebyście zawsze byli godni tej czci, którą nas, kapłanów, obdarza sam Chrystus. Żebyście Mu byli bezgranicznie wdzięczni za dar kapłaństwa i żebyście tę wdzięczność spłacali całym swoim życiem. Niech to życie będzie błogosławione w duchu ośmiu błogosławieństw - to jest synteza powołania chrześcijańskiego, powołania ewangelicznego. Niech to życie będzie owocne tą szczególną owocnością, do jakiej powołani jesteśmy rezygnując z życia osobistego i rodzinnego, po to, ażeby tym bardziej być dla wszystkich.
Jan Paweł II

Zacytowane słowa nabierają szczególnego znaczenia podczas kapłańskich spotkań i jubileuszy. Równie wyjątkowo zabrzmiały one w dniu 16 stycznia br., kiedy to wspólnota seminaryjna przeżywała uroczystość obłóczyn kanonickich czterech zasłużonych dla archidiecezji kapłanów. Decyzją Metropolity: ks. dr Jerzy Zamorski (prefekt), ks. dr Andrzej Krasowski (ojciec duchowny), ks. Jarosław Orkiszewski (dyrektor administracyjny) oraz ks. dr hab. Krzysztof Jeżyna (wykładowca w seminarium) podniesieni zostali do godności kanoników honorowych Kapituły Archikatedralnej w Lublinie.
Rozpoczynając uroczystą Mszę św. bp Mieczysław Cisło podkreślił powagę uroczystości i wdzięczność całej wspólnoty Kościoła lokalnego za pełnione posługi, czego przejawem jest nadana godność. Celebrans, przedstawiając sylwetki nowych kanoników, podkreślił, że w przypadku ks. dr. J. Zamorskiego uroczystość ta przypada w 15. roku przyjęcia przez niego święceń kapłańskich. Najmłodszym odznaczonym był ks. J. Orkiszewski, zaś najmłodszym - jeśli chodzi o staż kapłański - ks. Andrzej. W homilii, która nastąpiła po uroczystym nałożeniu insygniów (fioletowej pelerynki, rokiety, pierścienia i krzyża kanonickiego), Ksiądz Biskup nawiązał do współczesnych realiów Kościoła. "Dziś Kościół potrzebuje ludzi mądrych i otwartych, wrażliwych na niedolę innych i świadczących o Miłosierdziu Bożym. Trzeba nam świadków".
W uroczystości uczestniczył ks. prał. Tadeusz Kądziołka, rektor seminarium, który w tym samym czasie został powołany na kanonika rzeczywistego Kapituły Archikatedralnej. Powyższa uroczystość była nie tylko przyjęciem uroczystego stroju, lecz kolejnym świadectwem opowiedzenia się za Chrystusem.