Reklama

Polska

Kościół i rodzina ostatnim bastionem ludzkości

O rozpoczynającym się synodzie na temat rodziny oraz palących problemach rodziny w Polsce i na świecie z bp. Janem Wątrobą – przewodniczącym Rady ds. Rodziny Konferencji Episkopatu Polski – rozmawia Lidia Dudkiewicz

Niedziela Ogólnopolska 40/2015, str. 20-21

[ TEMATY ]

wywiad

biskup

synod

bp Jan Wątroba

Synod o rodzinie

Bożena Sztajner/Niedziela

LIDIA DUDKIEWICZ: – W czerwcu br. podczas 369. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski Rada ds. Rodziny przedstawiła przedsynodalne stanowisko dotyczące rodziny. Z tego, co dotarło do mediów, wiemy, że Polacy są wierni nauczaniu Jana Pawła II i doktrynie Kościoła w kwestii rodziny. Czy można powiedzieć, że polska rodzina utrzyma ten normalny model – zgodny z porządkiem stworzenia – w sytuacji, gdy zewsząd atakuje nas ideologia gender?

BP JAN WĄTROBA: – Stanowisko przedstawione na wspomnianym zebraniu Konferencji Episkopatu Polski zostało wypracowane w oparciu o odpowiedzi na pytania ankietowe. Oczywiście, na te pytania odpowiadały środowiska szczególnie aktywne w życiu Kościoła. Należy zauważyć i to, że znajomość podstawowych dokumentów dotyczących małżeństwa i rodziny jest jednak słaba w różnych kręgach. Trudno powiedzieć, dlaczego tak się dzieje, ale na pewno jest to wyzwanie dla duszpasterzy rodzin, w ogóle dla Kościoła w Polsce, by ciągle tę naukę głosić, przypominać. Z ankiety wyraźnie wynika, że nauka ta jest powszechnie akceptowana, zwłaszcza w środowiskach, które przysłały odpowiedzi na pytania zawarte w ankiecie. Czy w praktyce jest podobnie jak w deklarowanej teorii? Obawiam się, że nie. Świadczą o tym relacje duszpasterzy, a także obserwowany wizerunek polskich małżeństw i rodzin. Z pewnością na tle wspólnot kościelnych w innych krajach polska rodzina jest bardzo mocno przywiązana do spraw Kościoła, do tzw. Ewangelii rodziny, którą głosi Kościół. Ale aktualne jest pytanie, czy ten tradycyjny model uda się zachować w takim stanie, jak do tej pory, czy uda się obronić polskie rodziny przed tendencjami, które z różnych stron – zwłaszcza ze strony środowisk genderowskich – do nas docierają. Chcielibyśmy, żeby tak było, i ufamy, że uda się ocalić tradycyjny, sprawdzony przez stulecia w polskiej rzeczywistości model rodziny oparty na sakramentalnym małżeństwie, rodziny przywiązanej do chrześcijańskich, ewangelicznych wartości, do tradycji, także tych narodowych, do zwyczajów, które w gruncie rzeczy w rodzinach były i są kształtowane. Nie znaczy to jednak, że nie obserwujemy także osłabienia naszych rodzin i małżeństw. Widać to również po ciągle wzrastającej liczbie rozwodów, po kryzysach, które przeżywają polskie rodziny.

– Młodzież z jednej strony bardzo wysoko ceni sobie rodzinę i instytucję małżeństwa, co pokazują badania socjologiczne, a z drugiej – coraz częściej odkłada na później decyzję o ślubie, a nawet rezygnuje z zawarcia małżeństwa. Jak to zrozumieć?

– To też bardzo złożona i wielowymiarowa rzeczywistość. Na pewno nie bez znaczenia jest moda. Wiemy, jak ludzie, zwłaszcza młodzi, ulegają jej wpływom – jedni na drugich patrzą i naśladują, i to nie tylko w najbliższym otoczeniu. Wiemy także, jaki wpływ na sposób myślenia, na podejmowane decyzje mają popkultura, środki społecznego przekazu, w tym Internet. To wszystko w sposób zastraszający relatywizuje prawdę o małżeństwie i rodzinie: innym wolno – mnie także wolno. Zasmuca bardzo, że motywy czysto religijne są odsuwane na dalszy plan także w przypadku zawierania małżeństwa. Obserwuje się wręcz ogromne osłabienie zrozumienia wartości sakramentów, a zwłaszcza małżeństwa. To jest jedno z największych wyzwań: jak ukazać piękno i wartość sakramentu małżeństwa? Właśnie sakramentu: nie tylko formalnego aktu prawno-cywilnego, ale też wydarzenia w perspektywie wiary. To jest wyzwanie dla katechetów, dla duszpasterzy w ogóle, dla wspólnot – szczególnie tych o charyzmacie rodzinnym.

– Spójrzmy na sprawy ostatnio bardzo głośne, które stanowią mocne uderzenie w rodzinę. Pamiętamy dyskusje o tzw. ustawie antyprzemocowej, w których próbowano wmówić społeczeństwu, że rodzina i religia stanowią źródło przemocy. To przecież absurd! Jak się temu sprzeciwiać?

– To, że przemoc istnieje w niektórych domach czy rodzinach, jest faktem niepodlegającym dyskusji. Wiemy dobrze, że niemało jest osób, które cierpią w wyniku przemocy doznawanej ze strony różnych osób, ale to nie rodzina jako taka, nie tradycja, nie kultura, a tym bardziej nie religia – zwłaszcza religia chrześcijańska czy ściślej: katolicka – jest jej źródłem. Przekłamanie nastąpiło właśnie w tym miejscu. Oczywiście, nie wolno się zgadzać na żadną przemoc i trzeba walczyć z jej wszelkimi przejawami. Powtarzam: z przemocą spotykamy się dość często, ale jej źródła należy upatrywać w konkretnym człowieku, który odszedł od jakiegokolwiek systemu wartości i który się pogubił – generalnie źródło tkwi w grzechu. Zło tkwiące w konkretnym człowieku sprawia, że zachowuje się on tak czy inaczej – krzywdzi, rani, czasem pozbawia życia drugiego człowieka, nierzadko członka rodziny, domownika. Ale to w nim, w konkretnym człowieku, w jego naturze zdominowanej przez grzech, w odrzuceniu przez niego systemu wartości tkwi źródło przemocy. Cieszy nas widok rodzin zdrowych, wielodzietnych. Osobiście mam często możliwość spotykania się z nimi dzięki udziałowi w religijnych wydarzeniach. Wystarczyło popatrzeć na kolejny już koncert „Jednego serca, jednego ducha”, który odbywał się w lecie w różnych miastach, m.in. w Rzeszowie i Częstochowie. To jest niezwykłe święto rodziny, i to tej wielopokoleniowej, kiedy przybywają bardzo młode osoby, dzieci, które może jeszcze niewiele rozumieją, z rodzicami i dziadkami.

– W związku ze zbliżającym się synodem o rodzinie, który z pewnością szeroko zajmie się tą problematyką, wciąż nagłaśnia się konkretną sprawę – tzn. Komunię św. dla osób rozwiedzionych. I tu pojawia się zasadnicze nieporozumienie. W społeczeństwie bowiem bardzo silny jest stereotyp mówiący, że osoby będące po rozwodzie nie mogą przyjmować Komunii św. A przecież osoby, które po rozwodzie nie wstąpiły w nowy związek i żyją w czystości, mogą przystępować do Komunii św.

– Tak, to jest wyraźne przekłamanie, a może zwyczajna ignorancja. Po prostu ktoś nie zadbał o to, by poznać prawdę o sytuacji osób będących po rozwodzie czy w separacji. Tu akurat sytuacja jest bardzo jasna. Często mamy do czynienia z osobami skrzywdzonymi. Mąż zostawia żonę czy żona męża i wchodzi w nowy związek. I dopóki osoba porzucona nie zwiąże się z kimś, nie wejdzie w nowy związek, ma pełne prawo do uczestniczenia w sakramentach Kościoła, do przyjmowania Komunii św. Wiemy, że przeszkodą do przyjęcia sakramentu Eucharystii jest grzech ciężki. Jeśli w sakramencie pokuty i pojednania otrzymujemy rozgrzeszenie, możemy przystąpić do Komunii św. Z chwilą, gdy wchodzi się w drugi związek, trzeba tę sytuację otwarcie nazwać stanem grzechu, choćby z tego powodu, że żyje się w ciągłej okazji do popełnienia grzechu ciężkiego. To jest ta główna racja, przez którą nie można otrzymać rozgrzeszenia sakramentalnego w sakramencie pokuty. Ale osoba, która żyje samotnie, nie żyje w grzechu ani też w permanentnej okazji do niego, ma pełne prawo do korzystania ze wszystkich sakramentów Kościoła.

– Czego Ksiądz Biskup – jako delegat polskiego Episkopatu na synod o rodzinie – spodziewa się podczas tego zgromadzenia w odniesieniu do chrześcijanskich rodzin świata?

– Mam szczerą nadzieję, że od strony metodologii synod będzie się trzymał bardzo wiernie tekstu „Instrumentum laboris” jako punktu wyjścia do prac ojców synodalnych. Tak naprawdę – żeby na to pytanie odpowiedzieć – najwięcej spodziewam się po Ojcu Świętym. To nie synod ma głos decydujący i przywilej nieomylności. To nie poszczególni teologowie czy też środowiska teologiczne decydują o kierunku, w którym idzie Kościół i głosi Bożą, a nie swoją naukę. Wszyscy wierzymy – ja także bardzo mocno w to wierzę – że tym, który kieruje Kościołem, który ożywia, jest Duch Święty i On przemówi przez Ojca Świętego Franciszka. Trzeba wiedzieć, że synod przygotowuje propozycje, czyli dokument końcowy, który będzie dla Ojca Świętego podstawą do wypracowania dokumentu nazywanego adhortacją posynodalną, i na jego powstanie z pewnością trochę poczekamy. Liczę też na osobistą obecność Ojca Świętego podczas synodu. Trzeba się modlić, aby Duch Święty spoczął na papieżu Franciszku i na ojcach synodalnych. Zdajemy sobie sprawę z tego, że przed synodem stoją trudne zadania, w sytuacji, gdy próbuje się rodzinę osłabić. A przecież Kościół i rodzina to ostatni bastion ludzkości.

– Proszę Księdza Biskupa o podanie podstawowych informacji o synodzie, tzn. dokładnego terminu obrad oraz składu polskiej delegacji.

– Obrady zwyczajnej sesji synodu na temat rodziny rozpoczną się w niedzielę 4 października br. Mszą św. inauguracyjną w Bazylice św. Piotra w Watykanie, a zakończą się 25 października, więc potrwają pełne 3 tygodnie. Z wcześniejszych zapowiedzi wiemy, że w niedzielę 18 października, w trakcie trwania synodu, będzie miała miejsce uroczystość kanonizacji rodziców św. Teresy od Dzieciątka Jezus. To jest na pewno nieprzypadkowe. Członkami, czyli ojcami synodalnymi z ramienia Episkopatu Polski są: abp Stanisław Gądecki – przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, który już uczestniczył w nadzwyczajnej sesji synodu w październiku 2014 r., abp Henryk Hoser – arcybiskup diecezji warszawsko-praskiej, który jest także członkiem Rady ds. Rodziny KEP, i mówiący te słowa bp Jan Wątroba – przewodniczący Rady ds. Rodziny KEP. Audytorami synodu zostali mianowani Jadwiga i Jacek Pulikowscy – małżeństwo z Poznania.

– Dziękuję za rozmowę, a naszych Czytelników zachęcamy, aby nie ustawali w modlitewnym wspieraniu synodu.

2015-09-30 08:47

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Świadectwo obecności Boga

2020-05-26 18:07

Niedziela rzeszowska 22/2020, str. IV

[ TEMATY ]

Msza św.

bp Jan Wątroba

100‑lecie urodzin Jana Pawła II

ks. Tomasz Nowak

Uroczystości przewodniczył bp Jan Wątroba

– Jan Paweł II swoim życiem i postępowaniem dał nam ewangeliczne świadectwo obecności Boga w myślach i decyzjach. Przywracał wiarę w realną obecność Boga w świecie i sam żył tą obecnością – powiedział bp Kazimierz Górny 18 maja podczas Mszy św. w katedrze rzeszowskiej z okazji 100. rocznicy urodzin św. Jana Pawła II.

Eucharystii przewodniczył bp Jan Wątroba. Mszę św. koncelebrowali: bp Kazimierz Górny i bp Edward Białogłowski, infułaci: ks. Stanisław Mac i ks. Wiesław Szurek oraz księża dziekani i duchowni z różnych instytucji diecezji rzeszowskiej.

CZYTAJ DALEJ

Dąbrowa Górnicza: Profanacja w Sanktuarium Matki Bożej Anielskiej (komunikat Kurii)

W Sanktuarium Matki Bożej Anielskiej w Dąbrowie Górniczej doszło do profanacji.

Komunikat Kurii Diecezjalnej

Szczęść Boże!

Z wielkim smutkiem pragnę poinformować Księży, że w dniu dzisiejszym w godzinach popołudniowych osoba znajdująca się pod wpływem alkoholu dopuściła się aktu zbezczeszczenia w Bazylice Matki Bożej Anielskiej w Dąbrowie Górniczej. Zniszczeniu uległa min. mensa ołtarzowa oraz krzyż. Nie miała miejsce profanacja Najświętszego Sakramentu. W tym trudnym dla nas wszystkich czasie Ksiądz Biskup Grzegorz prosi o modlitwę za proboszcza parafii, duszpasterzy jak i całą wspólnotę parafialną. Prośmy w naszych prywatnych modlitwach Matkę Bożą Anielską, czczoną w dąbrowskim sanktuarium jako Panią i Matkę Zagłębia, o wstawiennictwo za nami u swojego Syna jak i o opamiętanie i miłosierdzie dla tych, którzy nie mają szacunku dla tego co dla nas święte. Przepraszajmy za wszystkie zniewagi, których wobec Boga dopuszcza się dziś człowiek.

Zachęcamy do odmówienia Aktu zawierzenia NMP Anielskiej:
Bogurodzico Dziewico Niepokalana Maryjo, Królowo Polski, Patronko Dąbrowy Górniczej i Matko Zagłębia, Wielka Boga-Człowieka Matko! Przed pięćdziesięciu laty Prymas Polski Sługa Boży Stefan kardynał Wyszyński na mocy szczególnej władzy udzielonej przez Stolicę Apostolską, „(…) ku większej chwale Pana Boga Wszechmogącego w Trójcy Świętej Jedynego oraz na cześć Bogarodzicy Dziewicy Niepokalanej Maryi, celem zbliżenia ludu polskiego do stóp Królowej Polski” ogłosił Ciebie Maryjo Patronką Dąbrowy Górniczej i Matką Zagłębia.Oto my żyjący na Zagłębiowskiej Ziemi jako spadkobiercy tamtych pokoleń zwracamy się do Ciebie Anielska Królowo, aby ponowić nasze dziecięce oddanie i polecić się Twojej opiece. Zawierzając sprawy i losy całego Kościoła w naszej Ojczyźnie i Diecezji Sosnowieckiej z najgłębszą pokorą upadamy przed Tobą o Pani Naszych Losów i prosimy: Naucz nas jak mamy czcić i kochać Twojego Syna utajonego w Najświętszym Sakramencie, który zamieszkał między nami, aby nas obdarować i uszczęśliwić chlebem Aniołów. Dodawaj nam siły i wspomagaj nas nieustannie w wypełnianiu przykazań Bożych i kościelnych.
Wypraszaj łaski u Swojego Syna dla ludu tej spracowanej zagłębiowskiej ziemi, wystawianych na próbę obecnego czasu.
Zwyciężaj codziennie w naszych sercach i spraw, by było to zwycięstwo wiary, nadziei i miłości oraz dobra, uczciwości, sumienności i trzeźwości.
Małżonkom daj siłę do wytrwania w wierności, rodzicom daj miłość i moc w pokonywaniu wszelkich trudności.
Dzieciom daj doświadczyć rodzicielskiej miłości.
Młodemu pokoleniu wskaż drogę szczęśliwej przyszłości i ustrzeż przed zgorszeniem. Ludziom poszukującym pracy, nękanym przez różne trudności i kłopoty daj nadzieję zmiany. Chorym uzdrowienie, starcom pozbawionym opieki i wszystkim, którzy zatracili nadzieję wypraszaj siłę duszy i ciała oraz wspomagaj w codziennych potrzebach i troskach. Zagubionym na drogach swojego życia wskaż właściwą drogę prowadzącą do Twojego Syna i wypraszaj im światło Ducha Świętego.
Niechaj wszyscy doznają Twojego wsparcia, którzy uciekają się pod Twoją macierzyńską opiekę. O Matko! Pani Zagłębia! Ucieczko nasza! Niechaj ukochamy całym sercem Twojego Syna Jezusa Chrystusa i Ciebie tu na ziemi, abyśmy po skończonym pielgrzymowaniu mogli się cieszyć z Wami w niebie na wieki wieków. Amen.

ks. Mariusz Karaś
Kanclerz

CZYTAJ DALEJ

Miłość wykracza poza grób

2020-06-06 23:00

Małgorzata Pabis

III Pielgrzymka Rodzin Dzieci Utraconych przybyła w sobotę 6 czerwca br. do sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Mszy świętej przewodniczył i homilię wygłosił ks. bp Jan Zając, kustosz honorowy sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach.

Swoje słowo do pielgrzymów skierował ks. abp Marek Jędraszewski. Metropolita krakowski napisał w nim: „III Ogólnopolska Pielgrzymka Rodzin Dzieci Utraconych do sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie ubogacona jest w tym roku szczególną obecnością i wstawiennictwem św. Jana Pawła Wielkiego, którego setną rocznicę urodzin obchodzimy. Nasze myśli biegną do wadowickiego domu, w którym 18 maja 1920 roku przyszedł na świat Karol Józef Wojtyła. Te jakże oczekiwane i radosne narodziny poprzedziła niestety śmierć siostry papieża, która zmarła tuż po urodzeniu. To trudne i wymagające doświadczenie Sług Bożych Emilii i Karola Wojtyłów jest dzisiaj także i waszym doświadczeniem. Przybywacie do łagiewnickiego sanktuarium, aby przed Jezusem Miłosiernym wypowiedzieć wasz ból i cierpienie związane z utratą dzieci w różnych momentach ich życia.

Jak zaznaczył to w jednej ze swoich środowych katechez papież Franciszek, „mrokowi śmierci trzeba stawiać czoła z bardziej intensywnym trudem miłości. W tej wierze możemy pocieszać się nawzajem, wiedząc, że Pan zwyciężył śmierć ran na zawsze. Nasi bliscy nie zniknęli w mroku nicości: nadzieja nas zapewnia, że są w dobrych i silnych rękach Boga. Miłość jest silniejsza od śmierci”. Przestrzenią tej szczególnej modlitwy zawierzenia jest Eucharystia, w której uczestniczycie. Niech pośród jej owoców będzie ufna nadzieja, że miłość jest potężniejsza od śmierci, a nasza rozłąka z bliskimi tylko przejściowa. Polecając wszystkich pielgrzymów Matce Boże Bolesnej oraz wstawiennictwu św. Jana Pawła II, zapewniam o mojej bliskości i udzielam pasterskiego błogosławieństwa”.

W homilii bp Zając powiedział: - Stając przed Jezusem Miłosiernym pragniecie, Drogie Rodziny, przedstawić trudne historie Waszych dzieci utraconych i z drżeniem serca stawiacie pytanie o sens cierpienia, które tak bardzo dotyka ludzkie życie. Pytamy się wprost: po co cierpienie? Nie zawsze wystarczy stwierdzić, że cierpienie to wielka tajemnica. Trudno nam wyjaśnić do końca jego sens. Cierpienie pozornie czyni wielkie spustoszenie w człowieku, w różnych jego sferach. Może nawet nadwyrężyć więź z Bogiem, gdyż człowiek buntuje się przeciw wszechmogącemu Bogu.

Kaznodzieja zadał pytanie: - Dlaczego Bóg zezwala zatem, by cierpienie dotykało człowieka?

Jak mówił bp Zając, wobec cierpienia własnego, ale i drugiego człowieka, konieczne jest stanąć pod krzyżem wobec miłosiernego Jezusa i wpatrując się w Jego rany, usłyszeć w sercu słowa: „Oto jestem z tobą! Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, weźmie krzyż swój i niech mnie naśladuje”.

Kustosz honorowy sanktuarium Bożego Miłosierdzia mówił dalej, że bez przebaczenia Bogu, ale także ludziom, którzy przyczynili się do śmierci dziecka, samemu dziecku, jak i sobie jako rodzicom, trudno zabliźnić rany spowodowane odejściem dziecka. Kaznodzieja zachęcał, by osoby pragnące ukojenia nie bały się przychodzić do Jezusa miłosiernego. Mówił, że miłość wykracza poza grób i sprawia, że między osobami na ziemi, a zmarłymi ciągle trwa niezwykła więź.

- Rodzice dzieci utraconych często zastanawiają się jak może kochać ich Bóg, skoro zabrał im dziecko – kontynuował bp Zając. – Ważne jest wtedy ukazywanie im nadziei życia wiecznego i powtórnego spotkania z dzieckiem w wieczności. W procesie żałoby trzeba też przebaczać. Bo bez przebaczenia Bogu, ludziom, którzy się przyczynili do śmierci dziecka, samemu dziecku, jak i sobie jako rodzicom, trudno zabliźnić rany spowodowane odejściem dziecka.

Kaznodzieja przywołał postaci rodziców św. Jana Pawła II: Karola i Emilii Wojtyłów, którzy utracili córkę w dniu porodu. Zauważył: – Ich mocna i ufna wiara pomagała im przeżywać cierpienia. Oboje małżonkowie mieli zakodowaną prawdę, że życie upływa wśród cierpienia i śmierci, ale smutek i żałość w końcu przemijają. Trzeba je tylko oddać Bogu, który dzierży losy przemijającego świata. Niedawno rozpoczął się ich proces kanonizacyjny. Bóg zatem daje szczególnych orędowników rodzinom dzieci utraconych.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję