Miejski Dom Kultury im. Aleksandra Sas-Bandrowskiego w Lubaczowie po raz ósmy zorganizował konkurs pt. „Świąteczny dom – 2014”. – Konkurs polegał na wykonaniu szopki, ozdoby choinkowej, stroika świątecznego i umożliwieniu wystawienia i zaprezentowania tych prac na ogólnodostępnej wystawie w MDK. Pozwalamy na dowolną technikę, formę i wzór tych prac. Naszą intencją jest kultywowanie tradycji dekorowania pomieszczeń w okresie świąt Bożego Narodzenia, angażowanie do artystycznego działania dzieci, młodzieży, dorosłych, artystów amatorów, twórców ludowych z całej Polski – wyjaśnia Grażyna Bielec, pomysłodawczyni konkursu, instruktorka kulturalna MDK w Lubaczowie. O popularności tego konkursu świadczy fakt, że napłynęło ponad 100 prac od 86 wykonawców. Komisja konkursowa przyznała I miejsce wśród dorosłych szopce Józefa Lewkowicza, II miejsce dla Agnieszki Szpyt i dwa trzecie miejsca dla rodziny Borowców i Danuty Pomorskiej. W kategorii dziecięcej najładniejszą szopkę wykonała Martyna Charysz. II miejsce zdobyła szopka Natalii Charysz, a III miejsce – Kamila Wende i Damiana Salamońskiego. Wyróżnienia przyznano dla: Adriana Morokiszki, Krystiana Karczmarskiego i Dawida Suchockiego. W kategorii „stroik – ozdoba” I miejsce zdobyła Henryka Krzych, dwa II miejsca – Ryszard Glegoła i Teresa Strut, III miejsce – Monika Szwed, a wyróżnienie przypadło Adamowi Zającowi. W kategorii „stroik – ozdoba choinkowa” w grupie dziecięcej kolejność była następująca: I miejsce – Marcin Kuziora, III miejsce – Katarzyna Górecka, a wyróżnienie – Mateusz Kurzewicz, Jarosław Szostko, Regina Broź. Rozstrzygnięcie tego konkursu odbyło się 16 grudnia 2014 r. podczas otwarcia wystawy. Zwycięzcy otrzymali upominki i dyplomy. Konkursowe prace można było oglądać na wystawie w lubaczowskim MDK do 8 stycznia br.
– Zdobyłem nagrodę, ale przede wszystkim wiedzę o liturgii – stwierdził Antoni Zakrzewski, tu z przedstawicielami organizatorów
– Ogólnopolski Konkurs Wiedzy Liturgicznej to naprawdę brzmi dumnie – mówił do uczestników finału, zebranych w auli Jana Pawła II, w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Krakowskiej, w sobotę 7 marca ks. Andrzej Kielian, dyrektor wydziału katechetycznego.
Z kolei ks. Ryszard Gacek, prezes stowarzyszenia „Diakonia Ruchu Światło-Życie AK”, podziękował zaangażowanym w organizację wydarzenia, w tym patronom honorowym: małopolskiej kurator oświaty Barbarze Nowak i bp. Adamowi Bałabuchowi – odpowiedzialnemu w Epis-kopacie Polskim za sekcję liturgiczną. Podkreślił rolę diakona Szymona Kapłona, który jest pomysłodawcą konkursu i od lat odpowiada za jego logistykę.
Wizerunek św. Jana Vianneya autorstwa Marka Gajewskiego w sanktuarium św. Jana Vianneya w Czeladzi
Pół Francji ciągnęło do maleńkiego Ars, by prosić tamtejszego proboszcza o spowiedź, modlitwę i... cuda.
Świętego Jana Marii Vianneya nie trzeba nikomu przedstawiać. Proboszcz z Ars może nie należał do wielkich intelektualistów, jak św. Tomasz z Akwinu czy św. Teresa Benedykta od Krzyża (Edyta Stein), za to wzbudzał podziw skromnością, pokorą i gorliwością w modlitwie, co przełożyło się na ogromny rozgłos, jaki zdobył. Cechował się jeszcze czymś, co zauważali ludzie żyjący w jego otoczeniu – Bóg pozwolił mu nawracać grzeszników. Dzięki niemu nawet zatwardziali ateiści klękali przed Bożym majestatem, co uczyniło Vianneya jednym z najbliższych współpracowników Boga w tym dziele. W ostatnim roku swojego życia wyspowiadał aż 80 tys. penitentów! Ciągnęły więc do niego, niczym metalowe opiłki do magnesu, zastępy różnych niedowiarków, ateuszy i ateistów. Ale nie tylko, bo również wielu chorych szukało u Vianneya ratunku, gdyż po Francji rozeszła się wieść o cudach, które dzięki niemu działy się w Ars.
Im lepiej funkcjonują centralne urzędy Kościoła, tym większa korzyść dla Kościoła na całym świecie – na to wskazanie św. Bernarda zwrócił uwagę bp Erik Varden w dziesiątej nauce wygłoszonej podczas rekolekcji wielkopostnych Papieża i Kurii Rzymskiej. Przypomniał, że Bernard radził późniejszemu papieżowi Eugeniuszowi III przede wszystkim otaczać się dobrymi ludźmi.
Święty Bernard napisał traktat „O rozważaniu” (De consideratione). Cieszył się on najszerszym rozpowszechnieniem spośród wszystkich jego dzieł. Może się to wydawać zaskakujące, ponieważ tekst jest w istocie listem skierowanym do konkretnej osoby w wyjątkowej sytuacji. Bernard napisał go dla swojego współbrata, włoskiego mnicha Bernarda dei Paganelli, który — będąc już kapłanem Kościoła w Pizie — wstąpił do Clairvaux w 1138 roku.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.