Reklama

Niedziela Zamojsko - Lubaczowska

Opowiada historie zwykłych ludzi

Znany jest z roli wikarego Antoniego Króla w serialu telewizyjnym „Plebania”. Marcin Janos Krawczyk, bo o nim mowa, należy do grona nielicznych aktorów i reżyserów pochodzących z ziemi zamojskiej. Z reżyserem filmu „Matka 24h” rozmawia Łukasz Kot

ŁUKASZ KOT: – Dlaczego zajął się Pan tematem wędrującej kopii Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej?

MARCIN JANOS KRAWCZYK: – Pochodzę z Tomaszowa Lubelskiego, czyli z terenu wschodniej Polski. Około 6 lat temu mieliśmy okazję przyjmować kopię Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej u moich rodziców w domu. Wiedziałem, że warto zrobić o tym film. Z dwóch powodów. Obserwowałem reakcję mojej żony, która pochodzi z województwa kujawsko-pomorskiego. Po raz pierwszy spotkała się z tradycją przyjmowania obrazu. Patrzyła na to jak na egzotyczne zjawisko. Jej zachowanie otworzyło mi oczy, że wielu ludzi nie zna tej tradycji. Natomiast moja ciocia głęboko przeżywała to nawiedzenie. Spowodowała takie ogólne poruszenie w naszym domu, że to wydarzenie było czymś niezwykłym. Zacząłem zgłębiać historię wędrówki obrazu oraz to jak jest przyjmowany w poszczególnych domach. Szukałem bohaterów. Chciałem zgłębić wymowę filmu przez pokazanie znaczenia roli matki dla każdego z nas.

– Przedstawił Pan skomplikowane historie matek i ich rodzin, które borykają się z różnymi problemami. Jakie ma zadanie Matka Boża w tych rodzinach?

– Chciałem uchwycić w filmie to, że Matka Boża w naszej kulturze ma ogromne znaczenie. Robiąc ten film, zastanawiałem się też, kim jest Matka Boża dla nas – przyjmujących Ją w domach. Wreszcie, kim jest dla człowieka w ogóle matka. Każda matka jest przy swoim dziecku 24 godziny na dobę. W filmie pokazałem więźniarki, które nie mają przy sobie dzieci, ale myślą o nich, tęsknią. Wspierają się modlitwą. Każda matka dla swojego dziecka jest skłonna zrobić wszystko. A Matka Boża jest nam tak bardzo potrzeba, bo jest Matką nad matkami, która często zastępuje te, które odeszły do wieczności. Matka Boża w ikonie staje się źródłem pocieszenia.

– W jaki sposób dotarł Pan do tych rodzin. Jak udało się namówić ludzi do wyrażania osobistych zwierzeń, próśb przed obrazem?

– Mam łatwość nawiązywania kontaktów z ludźmi. Jestem szczery i oni też tę szczerość odwzajemniają. Modlitwa przy obrazie dawała taką otwartość. Być może pomogła mi moja serialowa rola, bo przecież grałem księdza w serialu „Plebania”. Moi bohaterowie byli prawdziwi, nie udawali.

– Czy była jakaś różnica między mieszkańcami miast, miasteczek i wiosek? Czy przyjęcia obrazu różniły się od siebie?

– We wschodniej Polsce ta tradycja jest bardziej kultywowana. Obraz jest przenoszony od domu do domu. Rzadko kiedy ludzie go nie przyjmują. Dawniej było tak, że wszyscy się schodzili do jednego domu, bo obraz miał szansę być co 20 lat w tym samym miejscu, wiosce, mieście. Babcia mi opowiadała, że z tej okazji były odmalowywane ściany domów, wszystko czyszczono, sprzątano, przygotowywano posiłki dla gości, sąsiadów. Od domu do domu odprowadzały i przyprowadzały obraz rzesze ludzi. Teraz nawiedzenie ma charakter indywidualny, rodzinny, bez gości. W mieście obraz rzadko kiedy wędruje od jednych drzwi do drugich. Mija kilka mieszkań i jest przenoszony dalej. W niektórych parafiach już po zakończeniu peregrynacji głównego obrazu jego kopie zostają na miejscu. Ludzie wpisują się na listę i zabierają do domów. Ta tradycja trochę słabnie. Ojciec Święty Jan Paweł II w 1989 r. w Częstochowie mówił o Matce Bożej Jasnogórskiej, że stała się Matką wszystkich Polaków, ponieważ idzie wszędzie tam, gdzie założyli swoje domy, gdzie cierpią. Przez peregrynację wychodzi i dociera do ludzi. Do każdego domu na 24 godziny. Te słowa Jana Pawła II stały się dla mnie podstawą do zbudowania konstrukcji tego filmu. Ten film pokazuje nie tylko domy, ale i takie miejsca jak więzienie czy domy dziecka.

– Wzruszające są dwa momenty. Jeden, kiedy syn po latach nieobecności wraca do domu, do matki. Drugi to rozmowa między wolontariuszką a więźniem, który stracił matkę. Zachęca go, by przyszedł do Pani Częstochowskiej, która nawiedziła więzienie. Czy wzrusza się Pan oglądając swój film?

– Nie wiem, czy to jest moja słabość czy zaleta, ale bardzo łatwo się wzruszam. Nie wstydzę się tego. Jak zobaczę poruszającą historię, to zastanawiam się, jak zrobić o niej film. Chcę się tym dzielić. Moje filmy poruszają. Nie zawsze w filmie daję odpowiedzi na nurtujące pytania. Chcę, żeby widz przez swoją wrażliwość sam coś odkrył. Nie odcinam się od moich bohaterów. Żyję historiami tych ludzi. Staję się przyjacielem dla wielu z nich, np. dla bezdomnego, który wrócił do mamy. Był kilkanaście lat na ulicy. Dzięki zrządzeniu losu udało mi się go namówić i zawieźć do mamy właśnie na czas przyjęcia obrazu Matki Bożej. Był to też dzień urodzin jego matki. Coś niesamowitego. Od trzech lat już godnie żyje w swoim rodzinnym domu i to jest piękne. To Matka Boża sprawiła, że przez przyjęcie obrazu ludzie się zmieniają.

– Film został bardzo dobrze przyjęty przez widzów i krytykę. Czy bohaterowie mieli okazję go obejrzeć?

– Wszystkim się bardzo podobał. Nikt nie zgłaszał zastrzeżeń, że kogoś źle pokazałem. Mama bezdomnego trochę się wstydziła. Miała opory przed pokazaniem ich historii, ale nie blokowała mi filmu. Utrzymuję kontakt z rodziną, której historię przedstawiłem na końcu filmu. Po stracie mamy rodziną chce się zaopiekować jedna z sióstr, osiemnastoletnia Justyna. Stałem się ich przyjacielem. Odwiedzam ich i wspieram. Z wszystkimi rodzinami przyjaźnię się. Ta relacja jest na całe życie.

– Piękny, wzruszający film. Utrwalił Pan na taśmie część naszej tradycji, polskiej religijności. Ma Pan kolejne tematy, pomysły na filmy?

– Pomysłów mama sporo. Od 2007 r. filmuję budowę siedemnastometrowego jachtu. Budują go bezdomni. Chcą nim opłynąć cały świat. Pierwszy film będzie dotyczył bezdomności, bo każdy z nas może być bezdomnym. Kolejny temat to budowa samej „arki”, a kontynuacją będzie rejs dookoła świata. To jest bardzo długi projekt. Próbuję kręcić też fabularne filmy, teraz piszę scenariusz do jednego z nich.

* * *

Marcin Janos Krawczyk urodził się w Tomaszowie Lubelskim, ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. Ludwika Solskiego we Wrocławiu. Związany był z Teatrem Dramatycznym w Warszawie i Teatrem Powszechnym im. Jana Kochanowskiego w Radomiu. Ukończył Mistrzowską Szkołę Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Ostatnim filmem dokumentalnym, do którego napisał scenariusz i który wyreżyserował, jest „Matka 24h”. Uhonorowany wieloma nagrodami w 2013 r. m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym „Nowe Horyzonty” we Wrocławiu, Festiwalu Sztuki Faktu w Toruniu oraz podczas Koszalińskiego Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film”. Tematem filmu jest wędrująca od ponad pół wieku po polskich domach kopia Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Gości w domach wiernych 24 godziny. Wizyta obrazu jest pretekstem do obserwacji zachowań bohaterów i relacji matka – dziecko.

2014-01-30 09:38

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Marcin Januszkiewicz: staram się zahartować ducha w tej trudnej sytuacji

[ TEMATY ]

wywiad

aktor

koronawirus

Facebook/Januszkiewicz

Chciałem zmotywować wszystkich do podjęcia jakichś działań, żeby postarać się zahartować ducha - mówi PAP aktor i muzyk Marcin Januszkiewicz. Przecież ani to nic nowego ani nadzwyczajnego, że artyści wykonują inne zawody niż te wyuczone - dodaje, komentując swą pracę w firmie kurierskiej.

PAP: Nowy pański program to "Perfect Lady Pank" - co się za tym kryje?

Marcin Januszkiewicz: Tytuł w zasadzie mówi wszystko o repertuarze, jaki znajdzie się na moim drugim albumie i jaki będziemy grać – mam nadzieję w niedalekiej przyszłości – na koncertach. Legendarne piosenki dwóch gigantów naszej rodzimej sceny, Perfectu i Lady Pank, towarzyszą mi od dziecka. Od najmłodszych lat chłonąłem jak gąbka te ponadczasowe teksty i melodie.

M.J.: To oczywiście zdanie wypowiedziane przekornie, ale zgodnie z prawdą. Nie oznacza ono, że dzisiaj nie ma na naszym rynku świetnych tekściarzy i specjalistów od ładnych melodii. Ale dosłownie, tak znakomicie oddanej poetycko tamtej rzeczywistości trudno dzisiaj szukać. Myślę sobie, że ówczesna polaryzacja społeczeństwa w naszym kraju przeżywa dzisiaj jakieś kolejne, zmutowane życie. Wyczuwam analogię między nastrojami społecznymi Anno Domini 2020 a sytuacją, z jaką Polacy mierzyli się w od końcówki lat 70 aż do upadku muru berlińskiego. Jakiś rodzaj niepokojącego braku wspólnego mianownika, dziwnej nierzetelnej propagandy, być może buntu, rozgrywek politycznych bazujących na emocjach obywateli etc.

PAP: Bierze pan na warsztat przeboje, znane utwory, choćby "Tańcz głupia tańcz", "Mniej niż zero", "Nie płacz Ewka". Czy te utwory to piosenka aktorska?

M.J.: Ja do dzisiaj nie wiem, co to jest piosenka aktorska, ale wydaje mi się, że chodzi tylko i wyłącznie o filtrowanie znanych lub istniejących już treści przez punkt widzenia i wrażliwość wykonawcy. Dosłownie – że chodzi o interpretację. Na płycie znajdzie się w sumie 13 utworów, wszystkie stanowią całość, cały album i koncert będzie spójną wypowiedzią, próbą opowiedzenia aktualnej rzeczywistości z punktu widzenia 33-letniego mężczyzny, pochodzącego z niewielkiego miasta w środku Polski, płacącego tu podatki, oddychającego tym samym powietrzem, którym jeszcze niedawno oddychali ludzie walczący o wolność i prawo do własnego zdania.

PAP: W swej karierze zbierał pan nagrody i za piosenkę aktorską, i za spektakle. Która część pracy artystycznej ma dla pana szczególne znaczenie?

M.J.: Nie umiem tego ocenić. Mam to szczęście, że zajmuję się kilkoma dyscyplinami sztuki. Piszę jeszcze samemu teksty piosenek. Zresztą Bogdan Olewicz, którego piosenki siłą rzeczy znajdą się na płycie "Perfect Lady Pank", to jeden z moich wielkich autorytetów. W każdym razie – fakt, że nie zajmuje się tylko aktorstwem lub tylko piosenką daje mi absolutne poczucie wolności twórczej. I powoduje, że mogę naprawdę robić to, co chcę i czuję. Nie muszę się ograniczać do bycia zawodowo tylko jednym Marcinem Januszkiewiczem.

PAP: Ważne miejsca w pana działalności artystycznej zajmuje Osiecka. Od "Pamiętajmy o Osieckiej" po płytę "Osiecka po męsku". Czy byłby Januszkiewicz taki, jaki jest obecnie - bez Osieckiej?

M.J.: Sądzę, że nie wiem. Twórczość Agnieszki Osieckiej towarzyszy mi od lat. Nie lubię gdybać, bo wszystko ma sens tu i teraz. Z całą pewnością wrażliwość i punkt widzenia Osieckiej, a także jej warsztat i rzemiosło, wpłynęły na moje postrzeganie piosenki, zwłaszcza jej literackiej części. Myślę, że dzięki takim postaciom jak Osiecka, Przybora, Młynarski, Olewicz, Mogielnicki czy Andrus człowiek po prostu aspiruje do bycia najlepszą wersją siebie, również zawodowo.

PAP: Czego poszukuje pan w piosenkach, które wykonuje?

M.J.: Najprościej rzecz ujmując – muszą mnie poruszyć, wpaść mi w ucho. Muszą mnie zatrzymać na dłużej.

PAP: Może myślał pan o stworzeniu czegoś w duecie? Z kim najchętniej?

M.J.: Oczywiście, lista moich marzeń duetowych jest dość spora. Na samym jej szczycie znajduje się Sting. Kto wie?

PAP: Wszyscy trzymamy kciuki za powrót do normalności, do koncertów i nielimitowanej kultury, pan postanowił nie dać się. Reportaż o panu jako kurierze zrobił prawdziwą furorę w mediach...

M.J.: Faktycznie, zrobiło się dość spore zamieszanie w związku z postem, jaki zamieściłem na swoim Instagramie i Facebooku. Nie spodziewałem się, że zrobi się z tego aż taka "sprawa". Chciałem raczej zmotywować wszystkich do podjęcia jakichś działań, żeby postarać się zahartować ducha w tej trudnej sytuacji, jaka nas wszystkich zastała. Przecież ani to nic nowego ani nadzwyczajnego, że artyści wykonują inne zawody niż te wyuczone.

PAP: Nie myśli pan o koncertach internetowych - na razie - lub występach w jakiejś innej formule?

M.J.: Owszem, myślę, zarówno ja, jak i moja menedżerka, dlatego 24 maja o godz. 20 odbędzie się właśnie premiera online koncertu Perfect Lady Pank, zwiastującego mój drugi album. Transmisja na żywo ze sceny łódzkiego ArtKombinatu - profesjonalna realizacja, trzy kamery, dobre nagłośnienie. Zobaczymy. Bilety co prawda po 15 zł, ale nie mamy pojęcia, jak się taki koncert może "sprzedać" w aktualnej sytuacji.

Marcin Januszkiewicz - aktor i muzyk. Jest polskim głosem Simby w nowej wersji "Króla Lwa". Wydał płytę "Osiecka po męsku". Współpracował z teatrami Współczesnym, Studio i Roma w Warszawie oraz z Capitol we Wrocławiu, z Nowym w Poznaniu i Muzycznym w Łodzi, z Operą Nową w Bydgoszczy. Drugi album Marcina Januszkiewicza zatytułowany "Perfect Lady Pank” ma mieć premierę jesienią. Do tej pory ukazały się dwa single "Mniej niż zero" i "Idź precz".

Rozmawiała: Dorota Kieras (PAP)

dki/ wj/

CZYTAJ DALEJ

„Opowiadamy Polskę światu” – projekt Instytutu Nowych Mediów w 100-lecie Bitwy Warszawskiej

2020-08-14 08:29

[ TEMATY ]

historia

Bitwa Warszawska

najwazniejsze24.pl

Niemcy, Włochy, Francja, Czechy, Chorwacja, Serbia, Litwa, Łotwa, Malta, Grecja, ale nawet Algieria i Indonezja – to w tych krajach ukazują się w tych dniach pochodzące z Polski teksty pokazujące skalę i wpływ Bitwy Warszawskiej 1920 na dzieje Europy. Organizatorem przedsięwzięcia „Opowiadamy Polskę światu – w 100. rocznicę Bitwy Warszawskiej” jest Instytut Nowych Mediów.

– Rozmawiając z dziennikarzami, z wydawcami dużych tytułów prasowych wciąż wyczuwamy głód informacji i dobrze przygotowanych tekstów pozwalających na zrozumienie naszego rejonu Europy. Jak myślimy, co jest dla nas ważne, dlaczego reagujemy tak a nie inaczej, jakie jest nasze DNA, na które składają się takie wydarzenia jak Bitwa Warszawska 1920 roku, Powstanie Warszawskie czy Solidarność. Jest więc miejsce na wielkie polskie opowieści dla świata – mówi Eryk Mistewicz, prezes Instytutu Nowych Mediów.

„Opowiadamy Polskę światu” to cykl realizacji w największych dziennikach i tygodnikach świata a także na portalach internetowych przy okazji 100. urodzin Jana Pawła II, 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej, 15. lecia wejścia Polski do Unii czy 75. rocznicy wyzwolenia niemieckiego hitlerowskiego obozu Auschwitz. W projekcie tym najbardziej uznani autorzy z Polski i zza granicy – historycy, naukowcy, politycy – przybliżają nasz kraj.

„Fenomen Polski jest opowieścią o demokratyzacji innej niż zachodnioeuropejska” – pisze premier Mateusz Morawiecki w tekście na 100 lecie Bitwy Warszawskiej 1920 roku. „To historia demokratyzacji przy równoczesnym odzyskiwaniu niepodległości oraz podmiotowości społeczno-politycznej. To historia nowoczesności budowanej wbrew imperializmowi, absolutyzmowi i despotyzmowi mocarstw, które zdominowały Europę XIX wieku. To historia, która zwieńczona jest niezwykle wymagającym egzaminem dojrzałości państwa – Polska już w niecałe dwa lata po odzyskaniu niepodległości stanęła w obliczu totalitarnego zagrożenia ze strony bolszewików”.

Mateusz Morawiecki pisze: „Wojna polsko-bolszewicka to nie tylko starcia wielkich armii, spektakularny wysiłek całego społeczeństwa czy strategiczny geniusz dowódców. To także zmagania wywiadów, a więc szyfrów, rozumów i intelektów. Wielkim bohaterem tajnego frontu Bitwy Warszawskiej jest Jan Kowalewski, oficer polskiego wywiadu wojskowego, który złamał sowieckie szyfry. To jego praca pozwoliła uzyskać kluczowe informacje dla stworzenia polskiej strategii operacyjnej. To cichy bohater, który odegrał zasadniczą rolę w zatrzymaniu sowieckiej agresji na Europę w 1920 r. Co więcej, w trakcie II wojny światowej był ważną postacią operacji Trójnóg polskiego rządu na uchodźstwie w Londynie, która miała przygotować inwazję aliantów na Bałkany poprzez zmianę sojuszy Włoch, Rumunii i Węgier. Niestety, pod naciskiem Stalina Roosevelt porzucił plan desantu na Bałkany, forsowany przez Winstona Churchilla. Gdyby historia potoczyła się inaczej, Jan Kowalewski mógłby dwukrotnie uratować Europę Środkowo-Wschodnią od totalitarnego świata sowieckiej dominacji”.

Polska historia piórem najwybitniejszych intelektualistów

Czytelnicy gazet i tygodników na całym świecie przeczytają o Bitwie Warszawskiej teksty najlepszych autorów. Prof. Andrzej Nowak, historyk, kawaler Orderu Orła Białego, tłumaczy kontekst batalii: „Paryż potrzebował sojusznika, który szachowałby od wschodu Niemcy – pokonane, ale niepogodzone z przegraną i z traktatem wersalskim. Dotychczasowy sojusznik Francji, Rosja, została ogarnięta przez rewolucję. Rząd bolszewicki wystąpił z antyniemieckiej koalicji, podpisując w marcu 1918 roku pokój z II Rzeszą w Brześciu. Kiedy Niemcy przegrały wojnę na froncie zachodnim, Rosja, opanowana w swoich centrach przez bolszewików, wchodziła w okres wojny domowej. Polska stała się w tej sytuacji, jak to określali sztabowcy francuscy, „sojusznikiem zastępczym”.

Dopiero współpraca komunistycznego totalitaryzmu w Rosji z nowym systemem totalitarnym, jaki powstanie w Niemczech, pozwoli Stalinowi i Hitlerowi zniszczyć pokój w Europie. Ale dwóch dekad niepodległości Polska, Litwa, Łotwa, Estonia, Czechosłowacja i inne kraje tego regionu – nie zapomniały. Będą się upominały o nią aż do skutku. Nie byłoby roku 1989, gdyby nie było wcześniej roku 1920. Oba zasługują na określenie „annus mirabilis” – pisze prof. Andrzej Nowak.

Jarosław Szarek, prezes Instytutu Pamięci Narodowej, tłumaczy skalę niebezpieczeństwa, przed którym uratowali Europę Polacy: „Bolszewicy z Włodzimierzem Leninem na czele po opanowaniu władzy w Rosji dążyli do eksportu rewolucji do Europy. Pierwszy marsz na Zachód zaczął się już w końcu 1918 r., gdy po klęsce Niemiec w I wojnie światowej Armia Czerwona wkroczyła na opuszczone przez okupacyjne wojska niemieckie ziemie Ukrainy, Białorusi i państw bałtyckich. Główną przeszkodą na jej drodze stała się Polska, która właśnie odzyskała niepodległość. Wojna polsko-bolszewicka zaczęła się w styczniu 1919 r.

Wojsko Polskie nie było w stanie powstrzymać przeważających sił nieprzyjaciela i zostało zmuszone do odwrotu. Oddziały polskie cofały się wciąż na zachód, ale nie dały się okrążyć i rozbić, zachowując swoją wartość bojową. W obliczu śmiertelnego zagrożenia nastąpiła ogromna mobilizacja społeczeństwa, w której dużą rolę odegrał też Kościół katolicki. Na apel o wstępowanie do wojska zgłosiło się ponad 100 tysięcy ochotników, w tym 30 tys. mieszkańców Warszawy” – pisze prezes IPN.

Opowiadamy Polskę światu

Projekt „Opowiadamy Polskę światu– w 100 rocznicę Bitwy Warszawskiej” przygotowywany został przez Instytut Nowych Mediów z wsparciem Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Wszystkie teksty z tego projektu dostępne będą na stronie www.Victoria1920.pl.

– Świat łaknie porywających historii. To one pozwalają opanować nadmiar informacji, ugruntowywać lub zmieniać postrzeganie krajów. Polskie bohaterstwo stanowi nasz znak firmowy, ale też solidarność z innymi, współpraca, przywiązanie do wolności. O takiej Polsce opowiadamy wyszukując historie, które zaciekawiają dziennikarzy i czytelników na całym świecie – mówi Michał Kłosowski, szef działu projektów międzynarodowych INM.

CZYTAJ DALEJ

Wieczór uwielbienia "Abba Ojcze" na Jasnej Górze

2020-08-15 02:31

[ TEMATY ]

Jasna Góra

Monika Książek

To był wyjątkowy wieczór na Jasnej Górze. Od uroczystego Apelu Jasnogórskiego rozpoczął się wyjątkowy koncert "Abba Ojcze" - pielgrzymi śpiewają ulubione piosenki Jana Pawła II.

Wydarzenie odbyło się z okazji 100-lecie urodzin naszego Papieża Polaka w wigilię Uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Panny. Koncert poprowadzili Rafał Brzozowski i Piotr Rubik.

Pielgrzymi, którzy bardzo licznie zebrali się na Błoniach Jasnogórskich zaśpiewali wraz z artystami ulubione utwory św. Jana Pawła II.


Organizator wydarzenia: TVP, Klasztor Jasnogórski, „Fundacja NIEDZIELA. Instytut Mediów”

Patronat honorowy: Abp Wacław Depo – Metropolita Częstochowski Patronat medialny: Tygodnik Katolicki "Niedziela"

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję