Reklama

Niedziela Kielecka

Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia

Świat potrzebuje miłosierdzia

W Polsce siostry miłosierdzia nazywane są popularnie szarytkami, nazwa wywodzi się od francuskiego słowa „charité”, co znaczy: miłosierdzie. Dewizą ich życia są słowa: „Miłość Chrystusa przynagla nas”. Cechą charakterystyczną zgromadzenia jest to, że siostry składają cztery śluby (czystości, ubóstwa, posłuszeństwa i służenia ubogim) na jeden rok, a każdego roku w uroczystość Zwiastowania NMP je ponawiają.

Śladami wielkiego świętego

Św. Wincenty à Paulo jest jedną z najbardziej znanych postaci nie tylko we Francji, ale i w Europie. Jest patronem wszystkich dzieł miłosierdzia w Kościele.

Reklama

Ksiądz Wincenty żyjący w XVII wieku widział Jezusa Chrystusa obecnego w ubogim i tej służbie poświęcił całe swoje życie. W celu ewangelizowania i służenia ubogim założył liczne Bractwa Miłosierdzia (1617 r.), które skupiały w swych szeregach Panie Miłosierdzia – damy Paryża o wrażliwych sercach, otwarte na potrzeby ludzi biednych, chorych i opuszczonych. Kilka lat później założył Zgromadzenie Księży Misjonarzy (1625 r.), których zadaniem było nauczanie kleryków w seminariach duchownych i głoszenie misji ewangelizacyjnych. W 1633 r. razem ze św. Ludwiką de Marillac założył Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia, które posługiwało chorym, ubogim i porzuconym dzieciom w Paryżu. Z czasem ich posługa rozwinęła się na wszystkie kontynenty. Do Polski siostry przybyły w 1652 r.

Dar z nieba

Darem z nieba dla zgromadzenia jest Cudowny Medalik, którego objawienie miało miejsce w 1830 r. w Paryżu, w kaplicy sióstr przy Rue du Bac. Trzykrotnej łaski widzenia Matki Bożej dostąpiła licząca wówczas 24 lata s. Katarzyna Labouré, która w wieku dziewięciu lat, po stracie ukochanej matki, oddała swoje życie Maryi.

Podczas jednej z wizji Maryja powierzyła Katarzynie misję wybicia medalika według otrzymanego wzoru, usłyszała także zapewnienie, że wszyscy, którzy będą z wiarą nosić medalik i z ufnością modlić się wezwaniem: „O, Maryjo, bez grzechu poczęta módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy” otrzymają liczne łaski. Medalik szybko się rozprzestrzeniał. Z uwagi na liczne łaski i nawrócenia nazwany został przez ludzi Cudownym Medalikiem. Ciało wizjonerki zachowało się nietknięte. Relikwie św. Katarzyny Labouré spoczywają w kaplicy Objawień w Domu Generalnym Sióstr Miłosierdzia w Paryżu.

Reklama

Jednym z pragnień Maryi, oprócz wybicia medalika, było powstanie Stowarzyszenia Dzieci Maryi. Obecnie na terenie parafii św. Wojciecha w Kielcach działa Stowarzyszenie Wincentyńskiej Młodzieży Maryjnej, spotkania odbywają się w domu sióstr.

W służbie miłosierdzia

Historia pobytu Zgromadzania Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo w Kielcach sięga czasów zaboru rosyjskiego. Staraniem administratora i wikariusza apostolskiego diecezji krakowsko-kieleckiej ks. Macieja Majerczaka, 13 maja 1862 r. przybyło do Kielc 5 sióstr miłosierdzia, które podjęły pracę w szpitalu św. Aleksandra przy ul. Kościuszki.

Siostry posłane do pracy w szpitalu, opiekując się chorymi, wierne swojemu charyzmatowi starały się poszerzyć posługę i ogarnąć nią dzieci, szczególnie te biedne i opuszczone. Dwa lata po przybyciu do Kielc otworzyły Ochronkę dla najmłodszych. Początkowo Ochronka znajdowała się w wydzielonych pomieszczeniach szpitalnych i była utrzymywana z kasy szpitalnej. Dzieło sióstr zostało zauważone i docenione, dlatego też kilka lat później, w latach 1866-1870 naprzeciw szpitala wybudowany został dom dla sierot, nazwany „Ochronką Katolicką”. Liczba sierot z roku na rok wzrastała, budynek więc kilka razy powiększano. Po wojnie nastąpiła „reorganizacja domu”. Dzieci zostały wywiezione do państwowego ośrodka, a ochronkę przekształcono na Dom Dziecka pod wezwaniem św. Wincentego, który znalazł się pod opieką Caritas kościelnej.

Nowe wyzwania

W 1951 r. Dom Dziecka pod wezwaniem św. Wincentego zmienił nazwę na Dom Dziecka „Caritas”, a w roku 1956 na Zakład Wychowawczy „Caritas” przeznaczony dla dzieci upośledzonych umysłowo. Wszystkie dzieci z Domu Dziecka zostały umieszczone w różnych państwowych domach dziecka. Na ich miejsce zostali przyjęci chłopcy z lekkim upośledzeniem umysłowym. Zakład Wychowawczy „Caritas” istniał do 1996 r.

W latach 1996-97 podjęta została decyzja o likwidacji domu. Jednak w związku z ogromnym zapotrzebowaniem miasta na placówki opiekuńczo-wychowawcze, decyzja ta została zmieniona. Siostry pozostały w Kielcach, co więcej, ich działalność wciąż się rozwijała. 1 października 1997 r. powstało Ognisko Wychowawcze działające pod kierownictwem oddziału „Caritas” Diecezji Kieleckiej. W placówce siostry opiekowały się dziećmi z rodzin ubogich, zaniedbanych i patologicznych. Ośrodek pełnił rolę wychowawczą, opiekuńczą i dydaktyczną. Dzieci mogły tu spożyć ciepły posiłek, odrobić lekcje, przebywać cały dzień, a w razie potrzeby również przenocować.

Od 1 października 2000 r. Ognisko Wychowawcze zostało odłączone od Caritas Kieleckiej. W jego ramach otwarty został także oddział przedszkolny.

Od 1 września 2005 r. przy ulicy Kościuszki 36 w Kielcach istnieją dwie odrębne placówki: Ognisko Wychowawcze oraz Niepubliczne Przedszkole Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo. Organem prowadzącym obydwu placówek jest Prowincja Warszawska Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo.

Dziś przy ul. Kościuszki 36

– Nasz dom przez cały dzień tętni życiem – od rana przychodzą dzieci do przedszkola, a po zajęciach w szkole przychodzą starsze dzieci do Ogniska Wychowawczego. Do funkcjonujących w Ognisku trzech grup wychowawczych uczęszcza ponad 60 dzieci. Część dzieci, które są w Ognisku, to nasi absolwenci z przedszkola – mówi s. Helena Radziejewska, przełożona wspólnoty.

W przedszkolu funkcjonuje pięć grup wiekowych, łącznie do przedszkola uczęszcza 128 dzieci.

W Ognisku

Ognisko Wychowawcze jako placówka wsparcia dziennego ma na celu wspomaganie dzieci w ich rozwoju psychofizycznym, intelektualnym i społecznym. Jego misją jest pomoc dzieciom w codziennym odrabianiu prac domowych, zagospodarowanie czasu wolnego, organizacja wyjazdowych form zimowego oraz letniego wypoczynku. – Na miarę własnych możliwości – mówi s. Agnieszka – wspieramy rodziców w procesie wychowawczym dzieci poprzez wspólne rozmowy i podejmowane odpowiednie kroki wychowawcze, ustalenie ram, w których dziecko śmiało i odważnie może się uczyć i rozwijać. Charakterystycznym rysem naszych oddziaływań wychowawczych – kontynuuje s. Agnieszka – jest codzienne rozważanie Słowa Bożego w domowej kaplicy, zwyczajem tego domu jest również modlitwa przed i po posiłku.

W Ognisku każda z trzech grup posiada swoją salę, gdzie dzieci wraz z wychowawcami pracują, uczą się i spędzają twórczo czas na grach dydaktycznych, ćwicząc koordynację wzrokowo-ruchową, pamięć i spostrzeganie. Ognisko funkcjonuje według określonego regulaminu, a grupa w zależności od wieku posiada kalendarz zachowań. Dla wszystkich dzieci zapewniamy następujące zajęcia: komputerowe, sportowe, muzyczne, taneczne, plastyczno-techniczne, teatralne, rekreacyjne, programowe.

Pracę trzech wychowawców w ognisku wspierają dzielnie studenci, odbywający praktyki pedagogiczne i grupa wolontariuszy. Dziękujemy wszystkim, którzy swoim czasem, zdolnościami i wspaniałomyślnym gestem wspierają Ognisko.

W Przedszkolu

Jak każde przedszkole w Polsce, realizujemy wymagania określone przez MEN w podstawie programowej dla przedszkoli. Wyróżnia nas to, że jesteśmy przedszkolem katolickim, prorodzinnym, gdzie panuje atmosfera życzliwości, przyjaźni i otwartości na drugiego człowieka. Działania wychowawcze opieramy na systemie wartości chrześcijańskich z uwzględnieniem wartości uniwersalnych i treści patriotycznych – mówi s. Helena.

Przedszkole posiada swoje własne tradycje, do których zaliczyć można imprezy i uroczystości przedszkolne: Spotkanie ze św. Mikołajem, Dzień Promyczków, Dzień Jeżyków, Dzień Biedronek, Dzień Motylków, Dzień Stokrotek, Bal karnawałowy, Dzień Dziecka, Festyn Rodzinny, Pożegnanie sześciolatków z przedszkolem. W każdej z 5-ciu grup oddzielnie organizowane są Jasełka dla rodziców połączone z wigilią, Dzień Babci i Dziadka, Dzień Rodziny. Niezapomnianym wydarzeniem był w tym roku występ rodziców w spektaklu „Calineczka”.

W działalności wychowawczo-edukacyjnej przedszkole współpracuje z muzykami z Filharmonii Świętokrzyskiej, z aktorami teatru Kubuś, z Kieleckim Teatrem Tańca, z parafią św. Wojciecha i przedstawicielami środowisk lokalnych, m.in. z panem policjantem, strażakiem, lekarzem, ratownikiem PCK. Współpracuje przede wszystkim z rodzicami, którzy aktywnie uczestniczą w życiu i działalności placówki, biorąc czynny udział w uroczystościach i spotkaniach przedszkolnych – kontynuuje s. Helena.

W wypełnianiu misji wychowania i opieki wspiera siostry ponad dwudziestu świeckich pracowników, którzy są bardzo oddani sprawie kształtowania młodego pokolenia, z kompetencją i sercem realizują swoje zadania.

W przedszkolu i w Ognisku siostry i świeccy pracownicy spotykają się z uśmiechem dzieci oraz z wielką życzliwością rodziców. Miło jest słyszeć, kiedy najstarsze przedszkolaki, pokazując na drzwi wejściowe do Ogniska, mówią: ja też będę tu przychodzić – dodaje s. Helena.

Wspólnota

Przełożoną wspólnoty, która liczy siedem sióstr, jest s. Helena. Cztery siostry pracują w domu, trzy siostry podejmują pracę na zewnątrz.

W przedszkolu pracuje, s. Lidia i s. Lena, w Ognisku pracuje s. Agnieszka, s. Helena zatrudniona jest w obydwu placówkach. S. Elżbieta katechizuje w dwóch szkołach podstawowych, poza katechezą spotyka się w soboty z grupę Wincentyńskiej Młodzieży Maryjnej w domu sióstr, uczestniczy w tym często s. Lena. Podczas dwugodzinnego spotkania formacyjnego znajdują się również chwile na zabawy integracyjne, wspólne wyjścia czy wyjazdy. W ciągu roku wyjeżdżają wspólnie na ferie zimowe i letnie. S. Renata pracuje jako pielęgniarka w szpitalu św. Aleksandra, słowem i radosnym zaangażowaniem stara się świadczyć o miłosierdziu Boga. S. Stanisława z pasją działa w grupie charytatywnej przy parafii św. Wojciecha.

– W kaplicy rozpoczyna i kończy się nasz dzień służby. Gromadzimy się na wspólnej modlitwie, aby powierzać dobremu Bogu, przez wstawiennictwo Maryi, tych, którym służymy i tych, z którymi współpracujemy – mówi s. Helena. Jako siostry miłosierdzia chcemy pełnić powierzone nam zadania zgodnie z duchem zgromadzenia, którym jest służyć z pokorą, prostotą i miłością, ponieważ „Miłość Chrystusa przynagla nas”.

W następnym numerze zaprezentujemy Zgromadzenie Sióstr Albertynek – Dom w Kielcach

2013-10-18 11:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Abp Gądecki: zakonnicy muszą się odróżniać od korporacji

[ TEMATY ]

zakony

abp Stanisław Gądecki

Bożena Sztajner/Niedziela

Abp. Stanisław Gądecki

Abp. Stanisław Gądecki

Zakonnicy muszą się odróżniać od pracowników fabryki czy korporacji – przypomniał przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Stanisław Gądecki podczas Mszy, jaką sprawował dziś w Warszawie dla wyższych przełożonych zakonów męskich i żeńskich. W kościele pw. Miłosierdzia Bożego i św. Faustyny modlili się oni o owoce ogłoszonego przez papieża Roku Życia Konsekrowanego oraz o nowe powołania zakonne.

Abp Gądecki, przywołując postać wspominanej dzisiaj w liturgii św. Teresy od Dzieciątka Jezus, mówił o potrzebie wytyczania sobie celu w życiu i przestrzegał przed jego „bezcelowością”. Przypomniał, że św. Teresa "w życiu zakonnym zadziwiała jej dojrzałość duchowa, jej drogą była mała droga dziecięctwa Bożego". Wskazał, że życzliwość oraz miłość pochodząca od samego Boga powinny być właściwością każdego zakonnika i zakonnicy.

CZYTAJ DALEJ

Program zdrowia wg św. Hildegardy

Św. Hildegarda z Bingen - doktor Kościoła powszechnego - była nie tylko teologiem i mistykiem, ale też prekursorką w wielu dziedzinach naukowych. Nazywana jest średniowiecznym Leonardem da Vinci.

Tak bardzo wyprzedziła swoją epokę, że nawet dziś wielu sądzi, iż nie mogła tego dokonać kobieta, a pod jej imieniem kryje się mężczyzna Hildegard.


Podziel się cytatem

Święta była uważną obserwatorką natury i ludzi. Badała wzajemne oddziaływanie pomiędzy światem żywym a martwym oraz ich wpływ na stan organizmu i duszy człowieka. Rezultaty swoich dociekań zawarła w traktacie o leczniczym i szkodliwym działaniu roślin i minerałów. Jak wyjaśnia Alfreda Walkowska, terapeutka medycyny św. Hildegardy w Polsce, Świętej z Bingen przypisuje się sporządzenie całościowego opisu niemieckiej fauny i flory. - Jej pisma z zakresu medycyny świadczą, iż zasługuje również na miano prekursorki teorii stresu oraz teorii kultury fizycznej i sportu. Analiza jej twórczości naukowej i mistycznej dowodzi, że przeczuwała prawo powszechnego ciążenia, wzajemnego przyciągania się ciał, zasady rozpraszania energii, istnienia krążenia krwi. Jako pierwsza z kobiet poruszała w swych pismach tematykę życia seksualnego i ginekologii.

CZYTAJ DALEJ

Błogosławiony prymas Wyszyński jest symbolem nadziei dla świeckich i wzorem dla pasterzy Kościoła - rozmowa z dr Ewą K. Czaczkowską

2021-09-18 10:59

[ TEMATY ]

kard. Stefan Wyszyński

Karol Porwich/Niedziela

- Beatyfikacja Stefana Wyszyńskiego jako prymasa, biskupa i duchownego jest ważnym znakiem na dziś w kontekście problemów, które przeżywa Kościół czy duchowieństwo. Jest symbolem nadziei dla świeckich i wzorem dla pasterzy Kościoła - mówi w pobeatyfikacyjnej rozmowie z KAI, dr Ewa K. Czaczkowska, autorka trzech książek o Prymasie Tysiąclecia: „Kardynał Wyszyński. Biografia”, „Prymas Wyszyński. Wiara, nadzieja, miłość” oraz „Będziesz miłował….Krótka historia życia Stefana Wyszyńskiego, prymasa Polski”, przeznaczonej dla dzieci.

Łukasz Kaczyński (KAI): Dlaczego beatyfikacja prymasa Stefana Wyszyńskiego, która odbyła się w zeszłą niedzielę, powinna głęboko odcisnąć się w sercach Polaków?

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję